Czy wszystko smakuje?

POPKulturowy Kociołek:

Komiks „Czy wszystko smakuje?” zdecydowanie nie jest fikcją literacką. Pozycja opiera się bowiem na osobistych doświadczeniach autorki z pracy w różnych lokalach gastronomicznych. Poznajemy więc kuchenny świat z pierwszej ręki, odkrywając pewne tajemnice, o których postronny klient nie ma pojęcia.

Na ponad stu stronach komiksu bohaterka będąca alter ego autorki, mierzy się z trudami dorywczej i słabo płatnej pracy zarówno w jadłodajniach o wątpliwej reputacji, jak i w ekskluzywnych restauracjach. Kuchenne piekło podane jest w formie krótkich scenek, które odkrywają brutalne i mroczne oblicze tej branży.

Autorka opowiada tu o swojej pracy w meksykańskiej knajpce, o dorywczym kelnerowaniu na weselach czy o eleganckiej restauracji, gdzie wszystko było na poziomie z wyjątkiem zachowania pewnej osoby. Każda praca dostarcza nowych doświadczeń i anegdot – zarówno tych wesołych, jak i bolesnych. Spotyka ona bowiem na swojej drodze masę różnych osób. Począwszy od właścicieli o wygórowanych oczekiwaniach, psychopatycznych menedżerów, pijaczków o lepkich rękach czy roszczeniowych klientów, którym wydaje się, że są panami. W ten sposób Falauke przedstawia wady i zalety pracy w gastronomii i ogólnie pracy z ludźmi, gdzie każdy dzień to nowe wyzwania, z którymi poradzą sobie tylko osoby o naprawdę mocnych nerwach i charakterach.

Mimo że tytuł nie przedstawia zbyt optymistycznego obrazu gastronomi, nie brakuje tu również wyrazistej dawki humoru. Absurdalność niektórych sytuacji potrafi bowiem momentalnie wywołać uśmiech rozbawienia na twarzy czytelnika. Nie można również tytułowi odmówić naturalności. Łatwo jest uwierzyć w każdą z przedstawionych sytuacji i utożsamić się z bohaterką. Niejednokrotnie autentycznie jej współczujemy, widząc, że zaprezentowane wydarzenia są przeszłością, która wciąż w jakiś sposób ją dręczy, a komiks staje się pewnym sposobem na poradzenie sobie z tym problemem...

KUCHNIA TERRORU

Może to i albumowy debiut, ale Katarzyna „Falauke” Czarna znana jest miłośnikom polskich komiksów tak od niemal już dekady. Więc swoje miejsce i swoją renomę ma – nie tylko zresztą na tym polu, bo również jako twórczyni lalek – a teraz tym albumem wypływa na szersze komiksowe wody i naprawdę fajnie wypływa. Bo „Czy wszystko smakuje?” o kulisach pracy w polskiej współczesnej gastronomii w prosty, lekki i przyjemny (o ile o przyjemności można tu mówić) sposób pokazuje, jak to wszystko wygląda od drugiej strony i nie jest to wcale obraz kolorowy.

Główna bohaterka tej opowieści zaczyna pracować w gastronomii. I jeszcze nie ma pojęcia, co z tego wyniknie. Wchodzi do świata restauracji, fastfoodów i imprez z cateringiem. Świat bezlitosny, często terroryzujący i wywołujący koszmary. Czy w takim zawodzie w ogóle można się spełnić? I co można wynieść z takich doświadczeń?

Pamiętam, jak kiedyś oglądałem program dokumentalny o kelnerach, kucharzach i tym podobnych. Nie pamiętam już jak się to nazywało, ale leciało późno w nocy (tak, to były czasy, kiedy oglądało się takie rzeczy w telewizji, czekając na dany program, zamiast puścić to sobie w streamingu; wiem, dziaders jestem) i pokazywało najczarniejsze strony tych zawodów. W skrócie: dużo tam było kwestii fizjologicznych potrzeb załatwianych do potraw, jakby w zemście, że klient męczył pracowników swoimi zamówieniami. Kto czytał albo oglądał „Fight Club: Podziemny krąg” i pamięta, co tam bohaterowie wyprawiali, pracując jako kelnerzy, ma całkiem dobre pojęcie, co pokazywał ów program. A wspominam o tym, bo… bo komiks idzie inną drogą, pokazując nie to, co najgorsze i najobrzydliwsze, a taką bardziej ogólną stronę tego, jak wygląda ta robota.

No i wygląda szaro. Smutno. Autorka zabiera nas w podróż poprzez różne odcienie tego zawodu i różne miejsca. Więc na tej drodze zdarzają się ciekawe chwile, może i zabawne, ale więcej jest tu ciężaru zajęcia, zmęczenia, czasem irytacji. I tak to właśnie wygląda. autorka pokazuje nam to wszystko, choć raczej dość ogólnie, bez mocniejszego wniknięcia w te emocje – więc i bez wzbudzania zbyt dużych emocji – i jest w tym wszystkim sporo intrygujących elementów i spraw, ciekawie ukazany prawdziwy terror niektórych pracodawców czy druga strona tego wszystkiego, co najczęściej znamy jako klienci / uczestnicy.

I warto się temu przyjrzeć, warto pochylić się nad tym wszystkim. Bo może czasem mogło być lepiej, jakoś tak intensywniej, ale i tak jest dobrze. Nie ma nadmiaru gadania czy narzekania, jest pokazywanie. Całkiem fajnie uchwycone w prostą, cartoonową szatę graficzną i odcienie szarości i standardowo bardzo dobre wydane. Więc warto. Dla poznania tematu. Dla poznania prac autorki, jeśli jeszcze nie miesiliście okazji. I dla dobrej, interesującej lektury.