Cztery siostry. 1925-1945. Zakładnicy wolności. Tom 2

Kolejny raz wracamy do wspaniałej historii Florentyny i Konstantego. Tym razem skupiamy się także na życiu ich córek, ale również pozostałych bohaterów powieści. Autorka poświęca czas także Sewerynie - teściowej Florentyny, która znowu "daje popalić" swojej synowej. Pomimo ciężkich czasów dla naszych bohaterów, możemy znaleźć w tej powieści również wiele śmiechu

Drugi tom serii Zakładnicy wolności. Czy będzie kolejny? to się jeszcze okaże. Jeśli chodzi o ten, myślę że był tak samo dobry jak ten pierwszy. Styl pisania autorki łatwo polubić, bowiem pomimo tego iż przeplata ona dawną mowę, to nadal dobrze się to czyta i przystępnie przede wszystkim.

Zapewne mało kto z nas zdaje sobie sprawę jak to jest mieć cztery dorastające córki, z których każda jest zupełnie inna. Na domiar złego wchodzą w okres kiedy to zaczynają podejmować samodzielne decyzje, a rodzicom nie pozostaje nic innego jak przyglądać się temu i ratować w razie potrzeby. Czy Florentyna i Konstanty sobie z tym poradzili? Polecam się dowiedzieć

Sięgnąłem po tę książkę przez wzgląd na to, że rozgrywa się tu fajna akcja historyczna. Wiele faktów, do których dotarła autorka, to nie tylko fikcja literacka. Staram się doceniać takie pozycje, które dostarczają jakiś ciekawych "smaczków" z dawnych lat, których nie przeczytamy w żadnym podręczniku do historii. To właśnie te zwykłe codziennie czynności bohaterów najlepiej obrazują daną epokę.

Z Panią Niną Majewską-Brown już się znałam przy okazji innych jej książek, zatem i teraz wiedziałam że się nie zawiodę i sięgnęłam najpierw po pierwszą część serii zakładników wolności i potem po drugą. Obie równie świetne, przenoszące nas w zupełnie inne czasy

"Cztery siostry" to drugi tom serii Zakładnicy Wolności autorstwa Niny Majewskiej- Brown. Florentyna oraz Konstanty Zabierzyńscy dopiero poznali smak wolności, kryzys został zażegnany, wydawałoby się, że teraz nic nie zakłóci ich życia. Jedna nad ich głowami wisi widmo kolejnej wojny oraz biedy. W pakiecie do tego mają cztery dorastające córki, które wcale nie będą ułatwiały im wszystkiego. Najstarsza Wiktoria, idąc w ślad matki, wraz z mężem zamieszkuje pobliski majątek, lecz bliźniaczki Zofia i Maria, nadrabiają kłopotów za nią. Zofia wyrusza w podróż w świat, w dodatku z dużo starszym mężczyzną, skąd w obliczu pogromu wołyńskiego, cudem uchodzi z życiem. Marysia natomiast zakochuje się w niemieckim gestapowcu..., a jej siostrzyczka Wanda w komuniście... Co przyniesie ta mieszanka wybuchowa?

Jedno jest pewne, w obliczu takich wydarzeń musi się wiele dziać. Bardzo spodobało mi się czytanie o rodzinnej historii Zabierzyńskich, jest to dość specyficzna rodzina, w której króluje miłość i oddanie, nie brak jednak zwariowanych akcji, które są bardzo zabawne. Dodatkowo styl autorki, tak jak w pierwszej części, jest bardzo przyjemny w czytaniu, a co jeszcze idealnie łączy ona dzieje rodziny z ciekawostkami historycznymi. Wychodzi z tego bardzo intrygująca mieszanka, która przenosi nas czytelników w inny wymiar, zachęcając do zgłębiania tamtejszych czasów. Nawet najbardziej oporny uczeń historii powinien się tym zainteresować, gdyż jest to bardzo sympatyczna lekcja, a jak wiadomo, nauka przez przyjemność i zabawę jest najlepsza. Dlaczego tak się dzieje? Sprawa jest prosta, nie jest to sucha ilość faktów, tak jak w podręczniku, a część życia bohaterów, która towarzyszy im na każdym kroku. W tym tomie bardzo spodobała mi się, również narracja przeprowadzona z perspektywy innych bohaterów, niż Florentyna, [Adres usunięty]. Wiktoria, Klara. Była pomiędzy nimi pewna różnica, gdyż Flora skupiała się na historii, natomiast młode pokolenie głównie na kawalerach i kłótni z najmłodszą siostrą, jednak i to bardzo ciekawie się czytało. Florentyna, jak zawsze prowadzi batalie z teściową, co wywołało pewien rodzaj uśmiechu na mojej twarzy na wspomnienie poprzedniego tomu. Jedyne co mi wadziło, to pomylone imiona sióstr w paru rozdziałach i urwane słowa, jednak nie wpływało to znacząco na fabułę, a ja potrafiłam się domyślić, o kogo aktualnie chodzi. "Cztery siostry" to zdecydowanie bardzo ciekawa przeprawa przez losy zwyczajnej rodziny, z nutką historii i uśmiechu. Bardzo polecam.

Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty]

Drugi tom z serii Zakładnicy wolności wciągnął mnie już od pierwszych stron.

Córki Florentyny i Konstantego są już panienkami na wydaniu. Każdej marzy się wielka miłość a najbardziej najmłodszej Wandzie.

Matka dziewczyn dalej zmaga się ze swoją teściową, która wiecznie ją krytykuje. Jednak po zakończeniu Pierwszej Wojny Światowej nikt nie podejrzewa co ich jeszcze czeka. Wszyscy są zdania, że najgorsze już za nimi, że Niemcy nie są w stanie tak szybko postawić kraju na nogi. Nikt nawet nie przeczuwa co Hitler przygotowuje. Cała polska nie zdążyła nacieszyć się wolnością, kiedy niemieckie wojsko przekraczają granice.

Jak sobie poradzą z nową rzeczywistością? Czy w tych niepewnych czasach znajdzie się miejsce na miłość?

Ta część znacznie bardziej przypadała mi do gustu. Znajdziemy tu poza historią rodzinną dużo faktów, zdjęć i skanów dokumentów, czy też gazet. Autorka świetnie to wszystko połączyła.

Ja osobiście byłam bardzo ciekawa losów córek Florentyny. Wiktoria jako najstarsza z córek zakochuje się w Janku, i po szybkim ślubie wyjeżdża razem z mężem do Wołynia. Marysia jedna z bliźniaczek tego samego dnia, razem z siostrą ślubuje wierność i uczciwość małżeńską Henrykowi. Po zawarciu małżeństwa przeprowadza się do domu małżonka, zaledwie kilkanaście kilometrów od jej rodzinnego domu. Zosia z Wandą zostają z rodzicami. Jednak niebawem do ich domu przychodzą Niemcy i z dnia na dzień Florentyna już nie jest panią domu, a zostaje kucharką rodziny niemieckiej.

Bardzo ciekawą postacią w tej części jest również Klara, która z początku jest kucharką w domu głównych bohaterów. Jednak z każdym dniem buntuje się coraz bardziej i tak pewnego dnia wychodzi z domu bez pożegnania i, nie wraca. To znaczy wraca, ale już jako kochanka jednego z SS-manów i wcale nie jest przyjaźnie nastawiona do swoich byłych pracodawców.

Autorka rewelacyjnie przedstawiła tamte czasy. To jak się ludzie bali, jak panikowali co teraz z nimi będzie. To były naprawdę ciężkie czasy, aż trudno sobie wyobrazić, że z dnia na dzień ktoś pozbawiony jest własnego domu, musi służyć swoim wrogom i z każdą chwilą bać się o własne, i najbliższych życie.

Jedyne do czego mam zastrzeżenia to, to że niestety, ale książka ma błędy i nie chodzi mi o ortografię, czy interpunkcję, tylko o pomyłki w osobach. Raz jest, że Marysia zakochuje się w Henryku, a Wiktoria w Janku, natomiast Zosia z Wandą zostają z rodzicami. Kolejnym razem jest tak, że to Wiktoria (zamiast Marysi) zamieszkuje z mężem w pobliskim dworku, a Zosia wyjeżdża do Wołynia (zamiast Wiktorii). Nawet opis jest z błędami, więc w końcu nie wiem, która z dziewczyn z kim wzięła ten ślub. W książce to Zosia zakochuje się w niemieckim gestapowcu, a w opisie natomiast jest to Marysia. A o Wandzie, która zakochuje się w zapiekłym komuniście w książce nie znalazłam nic albo nieuważnie czytałam.

Jednak to zamieszanie z osobami zdarzyło się dopiero bliżej końca historii. Cała książka bardzo mi się podobała i oceniłabym ją znacznie wyżej, gdyby nie to co opisałam chwilę temu. Choć uważam, że z takimi błędami, to i tak wysoka ocena. A jeszcze jedna rzecz, która mi się nie podobała, to zdjęcia, które były wstawiane w środku zdania. Zdecydowanie lepiej czytałoby się, gdyby zdania nie były poprzerywane.

Jeśli lubicie książki nawiązujące do historii, z wątkami miłosnymi to polecam wam tę serię. Tylko koniecznie zacznijcie od pierwszego tomu „Florentyna i Konstanty”. A ja już wypatruję trzeciej części.

"Przykryta po szyję pierzyną rozważam, jak nagle zmieniły się moje marzenia. Jak inny przybrały wymiar, odcień, smak. Już nie myślę o nowej lampie do sypialni, nie marzę o jedwabnej brązowej sukience, którą widziałam w witrynie sklepu w Poznaniu, nie śnię o wakacjach w Wenecji.

Teraz moje marzenia są banalne i sprowadzają się do tego, by wszyscy byli zdrowi i nikomu nic złego się nie stało. By przetrwać następny dzień. By nie zbombardowali naszego domu, żebyśmy mogli w nim zostać. Żeby widmo śmierci, głodu, biedy czy inne nieszczęście nie zajrzało nam w oczy."

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, Polacy żyją nadzieją, że doświadczenie wojny już ich nie dotknie. Rodzina Zabierzyńskich cieszy się życiem w podpoznańskim dworku. Konstantemu i Florentynie sen z powiek spędza wychowanie dorastających już czterech córek: najstarszej Wiktorii, bliźniaczek Marii i Zosi oraz najmłodszej Wandy. Wszystkie w założeniach swoich rodziców, nie będą pracować, a być "ozdobami i duchami dobrych, najlepiej zamożnych domów z tradycjami, a staranne wykształcenie ma tylko ułatwić znalezienie odpowiednich partii." A czy tak będzie?

Wanda, we wczesnym dzieciństwie chorowita, rozpieszczana, jako młoda panna zaskakuje swych bliskich beztroską i niefrasobliwością. Zosia i Wiktoria jako pierwsze poznają smak miłości i ślubują w tym samym dniu. Marysia natomiast przekona się, że serce nie sługa i zakocha się w nieodpowiedniej osobie... Tłem tych wzniosłych i codziennych zdarzeń stanowi szerzący się coraz bardziej hitleryzm, a w końcu II wojna świata. Życie Zabrzyńskich, jak i całej ludzkości wywraca się do góry nogami...

"Cztery siostry. Zakładnicy wolności" to drugi tom historyczno- obyczajowej sagi Niny Majewskiej- Brown (o pierwszym tomie pisałam niedawno tutaj). Tym razem wśród postaci fikcyjnych, pojawiają się takie znane postaci jak Mussolini, Stalin, Hitler i inni kojarzeni z latami 1925-1943.

Lekkie pióro tej polskiej pisarki sprawia, że mimo, iż opowiada ona o brutalnych czasach, książkę czyta się lekko i przyjemnie. To doskonały bestseller na pierwsze jesienne wieczory

„Cztery siostry” autorstwa Niny Majewskiej – Brown to drugi tom sagi „Zakładnicy wolności”, w którym poznajemy dalsze losy rodziny Zabierzańskich.

Niepodległość Polski stała się faktem. Florentyna, Konstanty oraz ich dorastające córki rozkoszują się smakiem wolności. Ta ziemiańska rodzina, w swoim podpoznańskim majątku wiedzie spokojne, ustabilizowane życie. Cztery, dorastające córki przysparzają rodzicom trosk i zmartwień, ale stanowią też źródło dumy i radości.

Niedługo jednak Zabierzańskim będzie dane cieszyć się pokojem. Widmo kolejnej wojny wisi w powietrzu, a jak twierdzi najstarsza córka Flory i Kostka „Wojna to największe kuriozum. Gorsze od najstraszniejszego żywiołu. Przy niej pożar, powódź, huragan są takie przewidywalne”!

Wybuch II wojny światowej przyniesie wiele zmian w życiu całej rodziny.

„Cztery siotry” to saga rodzinna z wielką historią w tle. Autorka pokazuje jak historia, determinuje ludzki los, wpływa na podejmowane przez bohaterów ważkie życiowe decyzje, ale także codzienne funkcjonowanie.

Nina Majewska – Brown przekazuje nam olbrzymią dawkę wiedzy historycznej. Nie są to jednak suche fakty, a stały komponent rzeczywistości bohaterów. Powieść uzupełniona została o artykuły prasowe, archiwalne zdjęcia, rysunki, dokumenty, a nawet fragmenty wydanej w 1923 roku książki kucharskiej czy poradnika savoi-vivru. Dzięki temu, a także narracji prowadzonej z perspektywy kilku postaci możemy nie tyle poznawać losy bohaterów, ale poczuć się tak jakbyśmy tam byli i wraz z nimi doświadczali codziennych trosk, kłopotów i radości. Wraz z Florentyną śledzimy przemiany społeczno – polityczne dokonujące się na arenie nie tylko krajowej, ale także międzynarodowej. Poznajemy rodzinne relacje i zasady funkcjonowania domu. Wraz z jej córkami dojrzewamy, zakochujemy się, dokonujemy pierwszych samodzielnych, życiowych wyborów.

„Cztery siostry” to również obraz wojennej rzeczywistość. Choć nie uczestniczymy w działaniach na froncie, a okrucieństwo najeźdźców długo nie dotyka rodziny Zabierzańskich bezpośrednio, to Autorka wyraźnie pokazuje jak doświadczenie wojny zmienia sposób postrzegania świata i ludzi. Zmienia priorytety i wpływa na relacje. Widzimy trud codziennego życia, prowadzenia domu, wychowywania dzieci w tych niebezpiecznych i niepewnych czasach.

„Wojna sprawia, że nasze rodzinne więzy zaciskają się jeszcze silniej. Zawieramy niemy sojusz, pakt, że nic nas nie rozdzieli, zawsze będziemy razem. Stajemy się małą rodzinną armią, która za wszelką cenę będzie osłaniać swoje gniazdo i jego mieszkańców”.

„Teraz moje marzenia są banalne i sprowadzają się do tego, by wszyscy byli zdrowi i nikomu nic złego się nie stało. By przetrwać następny dzień. By nie zbombardowano naszego domu, żebyśmy mogli w nim zostać. Żeby widmo śmierci, głodu, biedy czy inne nieszczęście nie zajrzało nam w oczy. Takie zwykłe, codzienne rzeczy, nad którymi człowiek się szczególnie nie zastanawia, stały się solą istnienia”.

Nina Majewska – Brown po raz kolejny zaserwowała nam pełną emocji, wzruszeń i niepokoju wielowątkową, przejmującą historię ludzkiego istnienia na tle dziejowych wydarzeń.

Bohaterowie powieści są wiarygodni, barwni i różnorodni. Niektórzy wzbudzają sympatię, inni wprost przeciwnie. Język jest przystępny. Całość czyta się szybko, z niesłabnącym zainteresowaniem.

Autorce kilkukrotnie zdarza się pomylić imiona sióstr, a w opisie książki możemy przeczytać, że najmłodsza z nich przedstawia rodzinie swojego oblubieńca, co de facto nie miało miejsca. Nie wpływa to jednak w żaden sposób na odbiór całości, ani na moją ocenę.

Jeśli lubicie sagi rodzinne, w których literacka fikcja miesza się z prawdą historyczną to serdecznie polecam Wam tę powieść. Znajomość pierwszego tomu nie jest konieczna, aby móc odnaleźć się w drugim.

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu @[Adres usunięty]

Serdecznie dziękuję serwisowi [Adres usunięty] oraz Wydawnictwu Bellona za udostępnienie egzemplarza recenzenckiego.

„Cztery siostry” to drugi tom sagi rodzinnej z serii „Zakładnicy wolności”. Nina Majewska-Brown opisuje w nim dalsze losy rodziny Zabierzyńskich: Florentyny, Konstantego i ich czterech córek. Właściwie cała uwaga została skierowana na owe młode kobiety, które w trudnych, wojennych czasach wchodziły w pełnoletność i poznawały na własnej skórze wszelakie aspekty dorosłego życia.

Najstarsza Wiktoria wyjeżdża z mężem na Wołyń, gdzie po kilku szczęśliwych chwilach, przeżywa ogromną, życiową tragedię. Marysia wyprowadza się do pobliskiego, mężowskiego majątku a Zofia zupełnie niespodziewanie zakochuje się w niemieckim gestapowcu. Najmłodsza, bezgranicznie rozpieszczona Wanda, gra wszystkim na nerwach i staje się coraz większym utrapieniem dla rodziców. Wszystko to dzieje się w momencie wybuchu najstraszliwszej wojny w dziejach. Rodzina Zabierzyńskich jest bardzo blisko wszystkich wydarzeń i boleśnie odczuwa trudy wojennego życia.

Muszę przyznać, że pod względem informacji historycznych, „Cztery siostry” to prawdziwy majstersztyk. W książce znajdujemy mnóstwo dokumentów, fotografii i innych dowodów na to, że opisywane wydarzenia i osoby są prawdziwe. Autorka bardzo przyjemnie połączyła lekki, dobry styl i ogrom nowin o wydarzeniach, które rozegrały się na terenie Wielkopolski. To niewątpliwie wielki plus tej książki, warto bowiem wiedzieć, jak to wtedy było i jak nasi rodacy dążyli do wyzwolenia kraju.

Brakowało mi jednak w fabule większej obecności bohaterów, szczególnie tytułowych czterech sióstr. Nie poczułam niestety żadnej więzi z tymi dziewczynami, ponieważ zwyczajnie jest o nich za mało w książce. Chciałabym dowiedzieć się więcej, jak wyglądało życie Wiktorii na Wołyniu, Marysi w mężowskim majątku czy choćby wczuć się w sytuację zakazanej miłości Zosi i Lucasa. Florentyna stała się właściwie nośnikiem informacji historycznych. Jej oczami i myślami dowiedziałam się o całej sytuacji politycznej. Osobistych refleksji nie było wiele, choć akurat w tym przypadku nie odczułam wielkiego ich braku. Pani Seweryna jak zwykle utrzymała poziom klasycznej teściowej z piekła rodem i jej osoba skutecznie podnosiła mi ciśnienie, bo poziom jej złośliwości i niedostosowania życiowego był niemożliwy do wytrzymania.

Interesująco za to rozwinęła się postać Klary. Tutaj przeżyłam niemałe zaskoczenie i bardzo podoba mi się to, że watek krnąbrnej kucharki został w ten sposób poprowadzony.

W ogólnej ocenie uważam, że „Cztery siostry” to naprawdę dobra książka i polecam ją każdemu, kto lubi powieści historyczno-obyczajowe.

Muszę jednak zwrócić uwagę na duży błąd edytorski, który niestety zauważyłam. Otóż w krótkim opisie fabuły, zamieszczonym na tylnej okładce książki, zostały pomylone imiona bohaterek. Źle przypisano wydarzenia do danej postaci. To nie Wiktoria zamieszkała w sąsiednim majątku a Maria. To nie Marysia zakochała się w gestapowcu a Zośka. Bliźniaczki nie wyjechały nigdzie w celu zawojowania świata, a najmłodsza Wanda do końca książki była rozkapryszonym podlotkiem. W fabule nie przeczytałam ani słowa o jej uczuciach względem komunistycznego służbisty. Jest to spojler, który szczerze mówiąc, bardzo mi nie pasuje. Lubię być jednak zaskoczona tym, co może wydarzyć się w kolejnym tomie. Również podczas czytania książki wkradł się błąd i pomylono osoby sióstr z przypisanymi im wydarzeniami. Wracałam do tej kwestii kilka razy i niestety, za każdym razem dochodziłam do wniosku, że to ewidentnie błąd. Szkoda, bo taka pomyłka położyła się niestety cieniem na odbiorze drugiego tomu.

Sumując jednak plusy i minusy „Czterech sióstr”, plusy zdecydowanie przeważają i uważam, że jest to dobra lektura, warta polecenia. Wystawiam ocenę 7/10 i polecam każdemu. Czekam z niecierpliwością na tom trzeci.

Cztery siostry to drugi tom sagi rodzinnej Zakładnicy wolności Niny Majewskiej-Brown. To kontynuacja historii rodziny Zabierzyńskich - Florentyny i Konstantego oraz ich córek, wielkopolskich właścicieli folwarku ziemskiego. Są oni naocznymi świadkami wydarzeń zapowiadających kolejną wojnę choć dopiero co udało im się zakosztować wolności w niepodległej ojczyźnie. Czy okupacja i związana z nią zawierucha pozwoli rodzinie trzymać się razem? Czy córki Wiktoria, Maria, Zofia i Wanda odnajdą miłość, która w owym czasie nie będzie tą zakazaną? I w końcu czy życie w tym trudnym czasie pozwoli im na spełnienie marzeń?

Autorka w niezwykle umiejętny sposób pomiędzy wydarzenia historyczne wplotła pełną wzruszeń opowieść rodzinną, której lektura sprawia wiele przyjemności. Doskonale przedstawiła nastroje, problemy, rozterki i myśli, które w owym czasie doskwierały ludziom. Nie pomijając żadnych faktów stworzyła powieść od której nie sposób się oderwać czy o której nie sposób przestać myśleć . Nie zabrakło tutaj rzetelnych informacji o wybuchu II wojny światowej popartych dokumentami źródłowymi, zdjęciami, listami czy fragmentami pamiętników. Ich wplecenie w treść książki czyni ją bardziej autentyczną, a także atrakcyjną pod względem historycznym.

Książka idealna dla osób ceniących sobie wiedzę historyczną w lżejszym wydaniu czy też dla fanów powieści obyczajowych, którzy oprócz wciągającej lektury chcą poznać „kawałek” historii.

Bardzo serdecznie polecam i już wyczekuję kolejnego tomu serii, która nie będę ukrywała, od samego początku skradła moje serce…