Człowiek, który umarł dwa razy. Czwartkowy Klub Zbrodni. Tom 2

Dobra kryminalna intryga, taka lekka i urocza, aczkolwiek bardzo rozbudowana i mniej obytego czytelnika nieraz może zaskoczyć. Bawiłem się przy niej przednio i darzyłem wykreowane postacie ogromną sympatią i mimo wielu lat na karku łezka mi się zakręciła w oku i to nie od cebuli ;) Nie mogę się doczekać kontynuacji.

Mam wrażenie, że ten tom jest nawet lepszy od pierwszego. Podoba mi się ten trend, by kryminały nie były tak krwawe i makabryczne, dzięki temu łatwiej się przy takiej książce zrelaksować w jesienny wieczór. Krótkie rozdziały zdecydowanie na plus, one również sprawiają, że książka nie przytłacza, w dodatku jest dość zabawna jak na taką tematykę. 

Jeszcze lepsza niż poprzedni tom, a pierwszy tom już był dla mnie sztosem i wspięciem się z pełną inteligencją na humorystyczne wyżyny. Polecam każdemu, kto trochę chce się zdystansować do otaczającego nas świata i przy okazji na raz "połknąć" mega dobrą książkę. Była to dla mnie rewelacyjna rozrywka, na najwyższym literackim poziomie! :)

To wielka radość dla fana "Czwartkowego Klubu Zbrodni". Bohaterka dostaje list od przyjaciela i wszystko jest ok, ale okazuje się, że on już zmarł prawie 40 lat temu. Smaczku dodaje fakt, że jest ona emerytowaną agentką i ma świadomość, że nie może spać spokojnie, bo ktoś uknuł intrygę. Zatem Klub musi postawić się na nogi i sprzeciwić złu. Całość jest naprawdę lekka, ale trzyma w napięciu. Ach, Osman to potrafi pisać dobre książki...

Główna bohaterka, Elizabeth dostaje list od przyjaciela, który zmarł przed czterdziestoma laty, a sama Elizabeth znalazła jego zwłoki. Jako emerytowana agentka służb specjalnych, podejmuje się rozwiązania tej zagadki. Świetna książka, która trzyma w napięciu i pozostawia czytelnika w intrydze jak rozwiąże się zagadka. Godny polecenia tytuł, dla osób który lubią wytężać umysł i tworzyć własne teorie na temat zakończenia, polecam :)

List z prośbą o spotkanie po latach nie wydaje się czymś nadzwyczajnym. Szczególnie, że z nadawcą łączyła ją niegdyś naprawdę zażyła więź. Tyle że... ten sam nadawca umarł przeszło 40 lat temu. Przecież Elizabeth widziała jego pozbawione życia ciało, przecież nie mogła się aż tak pomylić... prawda?

"Człowiek, który umarł dwa razy" to kontynuacja fenomenalnego "Czwartkowego Klubu Zbrodni", więc jeśli jeszcze go nie przeczytaliście, to gorąco zachęcam Was do zapoznania się z poprzednim tomem. Jeśli natomiast lekturę macie już za sobą, to zapewne nie muszę namawiać Was do sięgnięcia po kolejną część... chociaż i tak to zrobię!

Richard Osman znów zabiera nas do emanującego pozornym spokojem Coppers Chase, gdzie zespół charakternych emerytów będzie pracował nad kolejną morderczą zagadką. I chociaż mam wrażenie, że sama kryminalna intryga była tym razem fabularnie nieco mniej złożona, to nie ma co ukrywać, iż od początku trup ściele się gęsto, a zakończenie tej historii zostało starannie przemyślane - i, co najistotniejsze, zupełnie zaskakuje. Nie sposób nie wspomnieć również o komediowej stronie tej pozycji! Niemal od pierwszych stron parskałam głośnym śmiechem, a ten specyficzny brytyjski humor zdecydowanie trafił w mój gust.

To jak, zdecydujecie się zostać jednym z członków Czwartkowego Klubu Zbrodni? Kieliszek dobrego wina i wyborna rozrywka podczas tropienia zabójcy gwarantowane!

„Człowiek, który umarł dwa razy” Richarda Osmana to tom drugi cyklu lekkich kryminałów cozy crime Czwartkowy Klub Zbrodni. Jest to seria, której historia toczy się na terenie ekskluzywnego osiedla dla seniorów Cooper Chase. Żądna wrażeń czwórka emerytów co czwartek spotyka się, by rozwiązywać stare zagadki kryminalne, ale nie pogardzą też zagadką świeżą – w tym tomie na ona związek z przeszłością z jednej z bohaterek, Elizabeth, która nigdy o tym, co robiła, nie mówi głośno – jej zawód jest ściśle tajny ;) To znaczy w tym tomie już nie, teraz poznajemy ją dokładniej, ale nie będę odbierać Wam tej przyjemności. Każda z postaci, Joyce, Elizabeth, Ron i Ibrahim są niesamowicie dobrze budowane, mają mocne zabarwienie komediowe, ale to postacie z głębią – każda z inną przeszłością, każda przedstawia inne zagadnienie do rozważań. Razem dzięki doświadczeniu i swojemu wiekowi pozwalają nam też spojrzeć na życie inaczej, docenić to co mamy, patrzeć na to z wiecznością, ale też po prostu nie bać się zmian, dodają odwagi. Intryga kryminalna jak na cozy crime, czyli kryminał lekki, zabawny i uroczy, jest bardzo rozbudowana i poważna, pełna fajnych twistów fabularnych. Dobrze się przy niej bawiłam, postacie mocno pokochałam – już nie mogę doczekać się, kiedy spotkam się z nimi ponownie! Gorąco polecam na poprawę humoru, to książka dostarczająca ogromu emocji, gównie tych pozytywnych, ale przyznam, że i łezka w oku też mi się w czasie lektury zakręciła ;)

CZY MOŻNA UMRZEĆ DWA RAZY?

Coopers Chase to luksusowe osiedle dla seniorów. Mogłoby się wydawać, że panuje tam cisza i spokój, każdy jest dla siebie miły, spaceruje i ładnie się uśmiecha, prawda?

Nie, nie moi drodzy. Takie numery nie z naszymi staruszkami! Otóż Elizabeth ze swoimi przyjaciółmi - Joyce, Ronem oraz Ibrahamem zajmują się rozwiązywaniem spraw kryminalnych. Jak myślicie, z jakim skutkiem?

Tym razem w grę wchodzą diamenty warte dwadzieścia milionów. Ekipa Czwartkowego Klubu Zbrodni postanawia je odnaleźć, jednak w międzyczasie ktoś napada na Ibrahama. Jaki będzie tego skutek? Czy uda im się rozwiązać sprawę? A co, jeśli w międzyczasie pojawi się trup? Albo dwa? A może i jeszcze więcej? PRZEKONAJCIE SIĘ SAMI!

Sięgając po tę serię nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać, jednak tak dobrej historii nie brałam pod uwagę. Co tu dużo mówić - przepadłam. Tajemnicze zagadki, specyficzny humor autora, barwni bohaterowie, których nie sposób nie lubić. Dla mnie to książka idealna. Ale czy Wam się spodoba? Musicie przekonać się sami.

Powiem Wam jedno - w Coopers Chase i jego okolicach można przeżyć wiele niezapomnianych historii z dreszczykiem!

Ach, jak ja lubię takie kryminały. Jest to lekkie, nieangażujące od innych obowiązków i przede wszystkim wciągąjące! W roli głównej jest agentka na emeryturze otrzymująca list od nieżyjącego przyjaciela, która jest wciągana w pewną intrygę, ale... ach, nic nie będę mówić :). Osman to mistrz takich kryminałów i na pewno warto go nabyć!