Dawid Herbert Lawrence (1885-1930) - angielski pisarz, eseista, podróżnik, autor m.in "Kochanka Lady Chatterley" zawsze był pisarzem obrazoburczym, skandalistą swojej epoki. Zmagał się z cenzurą, zwalczał pruderyjne obyczaje, opiewał erotyzm, bodaj jako pierwszy w literaturze skupia się na erotycznych doznaniach kobiety, opisuje wspólny orgazm. W ostatniej powieści Człowiek, który umarł, wydanej niecały rok przed jego przedwczesną śmiercią w wieku czterdziestu pięciu lat, D. H. Lawrence podejmuje temat zmartwychwstania Chrystusa i jego ostatnich dni na Ziemi. Lawrence opisuje przejmującą drogę Chrystusa od śmierci z powrotem do życia z niepokojąco bluźnierczym realizmem, snując opowieść od chwili jego bolesnego przebudzenia do zbawczego stosunku z kapłanką pogańskiej bogini Izis. Historia rozwija się poza swe chrześcijańskie korzenie, penetrując i obejmując niewzruszoną wiarę Lawrence`a w siłę życiową, widoczną w każdym aspekcie świata natury. W swym ostatnim dziele Lawrence przedstawił niezwykłą wizję w jednej głębokiej i pięknej przypowieści. Autor chciał opublikować swoje dzieło pod tytułem "Espacted Cock" co należy tutaj rozumieć jako "Budzący się, Wstający ptak" ale jest to jednak sformułowanie na tyle wieloznaczne iż angielski wydawca narzucił autorowi tytuł "Man Who Died" czyli Człowiek, który umarł. Ale trzeba też przyzznć, iż autor zgodził się z tą sugestią. Nasze wydanie uwzględnia obydwa tytuły stąd ostatecznie Człowiek, który umarł czyli Pobudzzony Ptak.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
O czym opowiada książka "Człowiek który umarł / zbiegły ptak"?
Powieść przedstawia alternatywną wizję losów Chrystusa, koncentrując się na jego fizycznym powrocie do życia i odkrywaniu zmysłowości. Autor łączy motywy biblijne z pogańskimi, opisując spotkanie bohatera z kapłanką bogini Izis w scenerii starożytnego Egiptu. Treść skupia się na afirmacji sił witalnych oraz natury, co stanowi wyraźne odejście od tradycyjnego dogmatu religijnego. Jest to dojrzałe dzieło Lawrence'a, które prowokuje do głębokiej refleksji nad relacją między duchowością a cielesnością.
Jaki jest styl literacki i klimat tej konkretnej powieści Lawrence'a?
Utwór charakteryzuje się poetyckim realizmem oraz głęboką symboliką skoncentrowaną na motywach odrodzenia i witalizmu. Narracja jest nasycona zmysłowymi opisami przyrody oraz wewnętrznych przeżyć bohatera, który powoli odzyskuje kontakt z otaczającym go światem. Czytelnik odnajdzie tu prowokacyjny ton typowy dla twórcy "Kochanka Lady Chatterley", rzucający wyzwanie pruderyjnym normom społecznym. Książka ma formę filozoficznej przypowieści, która w sposób niezwykle obrazowy łączy sacrum z profanum.
Dlaczego to wydanie posiada dwa różne tytuły na okładce?
Zastosowanie obu tytułów wynika z pierwotnych zamierzeń autora oraz historycznych ingerencji wydawniczej cenzury. D.H. Lawrence planował zatytułować dzieło "Zbiegły ptak", co nawiązywało do symboliki budzącej się męskości, jednak ówczesny wydawca narzucił bardziej neutralny tytuł "Człowiek, który umarł". Niniejsza edycja przywraca pełny kontekst autorski, pozwalając zrozumieć wieloznaczność tej metaforycznej opowieści o wolności. Dzięki temu czytelnik otrzymuje kompletny obraz dzieła, które przez dekady uchodziło za skandalizujące.
Dla kogo ta książka może okazać się zbyt kontrowersyjna lub nieodpowiednia?
Publikacja nie jest polecana osobom poszukującym ortodoksyjnej interpretacji tekstów biblijnych lub czytelnikom o bardzo konserwatywnych poglądach religijnych. Lawrence przedstawia zmartwychwstanie w sposób skrajnie zmysłowy, co bywa postrzegane jako obrazoburcze lub wręcz bluźniercze. Dzieło to wymaga otwartości na odważne eksperymenty literackie oraz gotowości do zmierzenia się z dekonstrukcją chrześcijańskich mitów. Nie jest to lektura dla osób oczekujących lekkiego romansu czy klasycznej powieści przygodowej.
Jakie kluczowe tematy porusza autor w tym ostatnim dziele swojego życia?
Głównym motywem książki jest triumf siły życiowej nad śmiercią oraz integracja sfery duchowej z ludzkim pożądaniem. Pisarz analizuje proces powolnego przebudzenia zmysłów i powrotu do natury po traumatycznym doświadczeniu męki i osamotnienia. Poprzez relację z pogańską kapłanką bohater odnajduje zbawienie w bliskości drugiego człowieka, a nie w ascezie czy cierpieniu. Lawrence zamyka swoją twórczość tą piękną przypowieścią, która stanowi ostateczny manifest jego wiary w potęgę biologicznego życia.
