Spacer po linie.
Rok 1935. Do polskiego konsulatu we Wrocławiu zgłasza się młoda rozwódka z ofertą sprzedaży tajnych dokumentów, które mogą wstrząsnąć nie tylko polską, ale nawet europejską polityką. Cena, jakiej za nie żąda, jest jednak zdecydowanie wygórowana.
Kapitan Jan Henryk Żychoń, do którego trafia sprawa, szybko dowiaduje się, że Aurelia Teichert de domo Oskiada Inglisjan vel Inglisowicz, oprócz niezwykłych talentów: językowego i pianistycznego, ma ogromną słabość do postawnych mężczyzn o charakterystycznej fryzurze. Postanawia ściągnąć ze Lwowa jednego ze swoich najlepszych ludzi - Edwarda Popielskiego, zwanego Łyssym.
Na widok zdjęcia nieprzeciętnej piękności o oczach pełnych orientalnej melancholii Popielski odrzuca wszelkie skrupuły i postanawia przyjąć zadanie - sprawić, by ponętna rozwódka na jakiś czas zapomniała o bożym świecie i dobrowolnie zdradziła mu treść dokumentów. Za nic mając ostrzeżenia Żychonia: "Niech się pan sam w niej nie zakocha!" - rusza do Wrocławia.
Spotkanie z piękną Aurelią i z brutalnymi funkcjonariuszami tajnych służb hitlerowskich okaże się najniebezpieczniejszą z jego misji. Misterna gra wywiadów nie jest tutaj pojedynkiem dżentelmenów, lecz wyniszczającą walką prowadzoną przez renegatów, podwójnych agentów i manipulatorów depczących ludzie uczucia.
"Czas zdrajców" to trzymająca w napięciu do ostatniej strony powieść szpiegowska, w której Marek Krajewski wykorzystuje zapomniane karty z historii służb specjalnych Drugiej Rzeczypospolitej.
Czy można czytać "Czas zdrajców" bez znajomości poprzednich tomów serii o Edwardzie Popielskim?
Tak, fabuła tej powieści stanowi zamkniętą całość, choć znajomość przeszłości bohatera wzbogaca ogólny odbiór lektury. Autor konstruuje intrygę w sposób zrozumiały dla nowych czytelników, wprowadzając niezbędne wątki z życia komisarza w naturalny sposób. Wydarzenia koncentrują się na konkretnym śledztwie osadzonym w realiach 1935 roku, które ma swój wyraźny początek i finał. Lektura pozwala na płynne wejście w świat przedwojennego Wrocławia bez konieczności nadrabiania wszystkich wcześniejszych części cyklu.
W jakim klimacie utrzymana jest ta konkretna powieść kryminalna?
Książka jest mrocznym kryminałem noir z silnie zarysowanym tłem historycznym oraz elementami powieści szpiegowskiej. Marek Krajewski precyzyjnie oddaje duszny i niepokojący klimat Breslau, w którym polityczne intrygi III Rzeszy przeplatają się z brutalną rzeczywistością. Czytelnik obcuje z naturalistycznymi opisami oraz skomplikowaną, wielowarstwową grą wywiadów. To pozycja dla osób ceniących gęstą atmosferę, historyczny autentyzm i dbałość o detale obyczajowe minionej epoki.
Dla kogo książka "Czas zdrajców" może okazać się zbyt wymagająca lub nieodpowiednia?
Powieść nie jest wskazana dla osób unikających w literaturze brutalności, drastycznych opisów oraz pesymistycznego, ciężkiego wydźwięku. Styl autora cechuje się bezkompromisowym podejściem do ukazywania ludzkich słabości i fizycznej przemocy, co jest znakiem rozpoznawczym całej serii. Czytelnicy poszukujący lekkich, pogodnych kryminałów mogą poczuć się przytłoczeni powagą i mrokiem prezentowanej historii. Zawiła intryga szpiegowska wymaga również dużej koncentracji podczas śledzenia niuansów politycznych i powiązań między postaciami.
Jakie elementy historyczne dominują w fabule tej części przygód Popielskiego?
Głównym motywem historycznym są działania niemieckiej Abwehry oraz napięta sytuacja polityczna w Europie w połowie lat 30. Autor skupia się na ukazaniu bezwzględnych mechanizmów pracy agenturalnej i inwigilacji, w którą zostaje wciągnięty główny bohater. Realia przedwojennego Wrocławia są przedstawione z topograficzną dokładnością, co pozwala poczytać o konkretnych miejscach, które istniały w tamtym czasie. Całość opiera się na solidnym fundamencie faktograficznym dotyczącym ówczesnych służb specjalnych i nastrojów społecznych.
Czego można się spodziewać po stylu językowym autora w tej publikacji?
Marek Krajewski posługuje się bogatym, kunsztownym językiem, często sięgając po słownictwo i frazeologię charakterystyczną dla opisywanej epoki. Tekst jest dopracowany pod względem stylistycznym, co znacząco wyróżnia go na tle współczesnych, masowych thrillerów sensacyjnych. Dialogi są mięsiste i dynamiczne, a opisy miejsc niezwykle sugestywne i pełne literackiej dyscypliny. Taka forma przekazu zadowoli najbardziej wymagających odbiorców, którzy szukają w kryminale wysokiej jakości warsztatu pisarskiego.
