Czas na ciszę

„Czasami jestem zbyt zmęczona, by czuć żal wobec życia. Zbyt zmęczona, by wykrzesać siły na miłość”.

Oksana jest utalentowaną muzycznie, młodą, skromną, pracowitą dziewczyną. Ma niesamowity głos, który potrafi ogrzać i poruszyć niejedno serce. Mieszka w małej wiosce z ojcem i bratem. Zaznała w swoim życiu wiele goryczy i smutku. Jako mała dziewczynka straciła matkę, a jej młodszy brat jest śmiertelnie chory. Wszystkie jej marzenia wydają się mało istotne w porównaniu z tym, co dotyka jej brata. Podejmuje trudną decyzje i stawia wszystko na jedną kartę. Chce wziąć udział w eliminacjach do popularnego konkursu muzycznego. Podejmując wyzwanie, ma nadzieję, ze wygrana pomoże jej w leczeniu brata, sfinalizuje jego operację. Na jej drodze niespodziewanie pojawia się Kosma. Facet jest muzykiem, rockmenem, który po rozpadzie zespołu wraca w rodzinne strony. Jest też członkiem Jury w konkursie, w którym Oksana zamierza wziąć udział. Obydwoje mają za sobą bolesną i nieciekawą przeszłość. Czy dwoje ludzi, których różni kompletnie wszystko ma szansę na szczęście?

Spełnienie marzeń, pogoń za nimi, dążenie do celu. A co jeśli w życiu dochodzi to sytuacji, kiedy wszystko to musimy pozostawić i zająć się czymś ważniejszym? Trudne decyzje i ich konsekwencje. Nie zawsze jest nam dane, aby robić to, co chcemy, czy lubimy. Życie koryguje nasze plany, wybory, na plan pierwszy wysuwają się priorytety. Piękna, trudna miłość, uczucie, które wybucha nagle, z dużą siłą, przed tym nie da się uciec. Na drodze do szczęścia piętrzą się przeciwności losu. Stopniowe, istotne zmiany, jakie dochodzą w bohaterach pod wpływem drugiej osoby. Poświecenie, stawianie innych nad swoimi potrzebami. Tęsknota, nieustannie towarzyszący strach, troska o innych. Bezsilność, zagubienie, samotność.

Wyjątkowa opowieść o miłości, marzeniach, pokonywaniu przeciwności losu. Daje do myślenia, nie pozostawia obojętnym. Zakończenie bardzo mnie zaskoczyło, nie spodziewałam się czegoś takiego. Bardzo polecam, Tatiasza i jej książka :)

Cykl 'Płomienie' Anny Dąbrowskiej jest przepełniony emocjami i muzyką. W każdy tomie autorka opisała losy jednego z byłych członków zespołu Lagor, działającego niegdyś w Szwecji. Po rozpadzie każdy z młodych mężczyzn poszedł swoją drogą... W "Odlecimy stąd" poznaliśmy losy gitarzysty Jakuba, "W deszczu" opisane zostały losy perkusisty Aleksa, przyszedł czas na wokalistę, którym jest Kosma. Co przyniesie tom czwarty? Po lekturze trzeciego już się boję...

Kosma jako jedyny z byłych członków zespołu pozostał w Szwecji. Ukrywa się tam przed szumem medialnym, jaki rozpętał się wbrew jego woli. On marzy o spokoju i chce uwolnić się od przeszłości.

Jednak jego kumpel Pepe ma super propozycję - wolny fotel jurorski w konkursie muzycznym... Jednak Szanowny Pan Samgaiło musiałby ruszyć się z bezpiecznej kryjówki do Warszawy... A to niesie ze sobą możliwą konfrontację z rodziną, czego Kosma pragnie uniknąć... Dlaczego?

Tajemniczy, władczy, pewny siebie, bogaty i z ciętym charakterem mężczyzna będzie musiał zmierzyć się z dziewczyną, która poraża głosem.

Biedna i żyjąca w cieniu innych półsierota musiała zrezygnować z wymarzonych studiów, podjąć pracę na nocną zmianę, by pomóc ojcu w opiece nad ciężko chorym bratem. Oksana ma niewiele wolnego czasu, jednak stara się poświęcać go innym. Jej marzeniem jest, by brat miał przeszczep, jednak nie stać ją na taki luksus. Każdego dnia martwi się o jego zdrowie patrząc jak cierpi. Dlatego kwalifikacja do programu "Szczęśliwa czwórka" daje dziewczynie nadzieję, że wygrana pozwoli na uratowanie Tomka.

Jednak Oksi jest dziewczyną spokojną, ufną, radosną mimo życiowych przeszkód, z marzeniami. Czy będzie w stanie odnaleźć się w grupie najbardziej irytującego i mrocznego jurora wokalnego talent-show? Czy ON nie zmrozi jej serca? Czy uda jej się oczarować go głosem?

Gwarantuję Wam, że to będzie bitwa na głosy!

I ONA i ON potrafią śpiewać.

Zaczarować.

Uwieść.

Zahipnotyzować.

I wiem to tylko z czytanych słów.

Anna Dąbrowska tak opisała ich głosy, że nawet bez dźwięku byłam w stanie się w nich zakochać. Szkoda, że nie dołączono płyty...

Kim Kosma stanie się dla Oksany? Trenerem? Przyjacielem? Partnerem? Nauczycielem? A może kimś więcej?

A przede wszystkim jak zakończy się ta historia? Cóż, finał jest typowy dla Ani - zaskakujący dla mnie.

Autorka nie tylko wyśmienicie opisała głosy, by czytelnik poczuł je do głębi. Zrobiła jeszcze jedną niesamowitą rzecz - od samego początku powieści zawładnęła moim sercem, duszą i rozumem... EMOCJAMI! "Czas na ciszę" jest ich pełen. Tutaj każde wydarzenie, słowo, spotkanie czy gest jest opisany w tak przejmujący sposób, że wielokrotnie miałam w oczach łzy a na rękach 'gęsią skórkę'.

Jak dla mnie to bezapelacyjnie najlepszy jak dotąd tom cyklu 'Płomienie', który na długo pozostanie w pamięci. Tych emocji się nie zapomina. Czuję się jak przejechana walcem... W każdą stronę wnikałam w całości, każdy wers czułam jak powiew wiatru ciepłego lub zimnego w zależności od opisanych tam wydarzeń.

Podsumowując - "Czas na ciszę" to opowieść o tragedii sprzed lat i rodzinie, która nie potrafiła zrozumieć, kto wtedy zawinił. O rezygnacji z marzeń, dla dobra innych. O nieszczęśliwej miłości mylonej z przyjaźnią, walce o ratunek dla najbliższej osoby, śmierci ukochanej osoby, poświęcaniu codzienności dla ciężko chorego, a także o cierpieniu, bólu, strachu, chęci do życia i bezsilności. Historia, która wbija się w serca zazdrością, pojednaniem, wybaczeniem, samotnością i smutkiem. Przejmująca, prawdziwa, ze zwykłymi bohaterami, którzy wcale nie mają lekko i nie pijają ptasiego mleka (nawet Kosma, bo choć ma kasę to tylko powierzchownie jest panem losu). Z całego serca polecam!

Oksana pomimo swojego młodego wieku, ma bardzo poważne obowiązki. Pracuje, by wspierać domowy budżet, a co najważniejsze pomaga swojemu tacie opiekować się chorym na mukowiscydozę bratem. Pragnąc zdobyć środki potrzebne na wyjazd Tomka za granicę aby dokonać przeszczepu płuc, postanawia wystartować w jednym z programów muzycznych. Oksana ma magiczny głos i zamierza go wykorzystać. Jednak momentami traci nadzieję, że uda jej się wygrać program. Trafia jednak pod skrzydła Kosmy, który zauroczony talentem dziewczyny chce doprowadzić ją do finału. Z każdym dniem oboje stają się sobie coraz bliżsi.

Czytaliście już jakąś książkę, w której muzyka grała pierwsze skrzypce? Ja co prawda zbyt wielu takich pozycji nie czytałam, jednak muszę to zmienić. "Czas na ciszę" to magia, wzruszenie, walka o dobro innych, a także o uporanie się z przeszłością jak to było w przypadku Kosmy. Gdy uczucie rodzi się między dwójką osób dzięki muzyce to jest to coś magicznego. Muzyka porusza ludzkie serca, a niekiedy doprowadza do łez.

Jeśli chodzi o samych bohaterów to bardzo polubiłam zarówno Oksane jak i Kosme.

Miłość siostry do brata była ogromna. Gdy ten się poddawał, dziewczyna walczyła jeszcze bardziej, by tylko przywrócić Tomkowi chęć życia. Dbała nie tylko o niego, ale i o ojca, którego całym światem był chory syn, jednak z czasem zrozumiał, że jego córka może czuć się w pewien sposób skrzywdzona.

Kosma... To co wydarzyło się w przeszłości ciągnie się za nim przez lata, a ból straty wcale nie maleje.

Książka jest bardzo poruszająca, i zdecydowanie zasługuje na uwagę. Przesłuchałam wszystkie piosenki wspomniane na kartkach powieści i słuchając ich, jeszcze bardzo wczuwałam się w historię tych bohaterów.

Już nie mogę się doczekać, aż kolejna pozycja z tej serii trafi w moje ręce.

Miłość może spalić do zgliszczy.

Moi drodzy dziś chciałabym porozmawiać z Wami o spełnianiu marzeń w kontekście sytuacji życiowej, w jakiej się znajdujemy. Jakże często zewsząd jest nam powtarzane, że w życiu najważniejsze jest to, aby być szczęśliwym i spełniać swoje marzenia. Oczywiście ja się z tym zgadzam, ale niestety w praktyce często, dla wielu z nas łatwiej jest to powiedzieć, niż zrobić. Nikogo z Was zapewne nie muszę uświadamiać, że los nie zawsze nas rozpieszcza. Jesteśmy doświadczani wieloma bolesnymi przeżyciami, którym nierzadko musimy stawiać czoła każdego dnia od nowa nawet przez wiele lat. Wówczas siłą rzeczy dążenie do tego, aby urzeczywistnić, to czego pragniemy, schodzi na bardzo odległy plan, a najczęściej zostaje zepchnięte w najgłębsze zakamarki naszego serca. Z pewnością zgodziłaby się ze mną główna bohaterka trzeciej części cyklu Płomienie „Czas na ciszę” autorstwa Anny Dąbrowskiej, o której chcę Wam kilka słów opowiedzieć.

Oksana jest piękną utalentowaną wokalnie młodą dziewczyną. Kiedy śpiewa, swoim głosem toruje sobie drogę wprost do ludzkich serc. Porusza najdelikatniejsze struny ich duszy. Ona sama jednak nie ma świadomości niezwykłego talentu, jaki posiada. To skromna osóbka, która nie potrafi uwierzyć w siebie i swoją siłę. Możecie mi wierzyć, że nie trudno się temu dziwić, kiedy już pozna się jej codzienność, która jest walką w dosłownym tego słowa znaczeniu. Walką z czasem o życie najbliższej swemu sercu osoby. Ale zacznijmy od początku.

Od momentu kiedy Oksana niedawno straciła matkę, jej każdy dzień podporządkowany jest wspieraniu ojca w opiece nad ciężko chorym bratem Tomkiem. Choroba chłopaka zagraża jego życiu, a jedyną szansą na powrót do zdrowia jest skomplikowana operacja. Zarówno ona, jak i ojciec wiedzą, że Tomek nie może długo czekać, bo jego stan jest już naprawdę ciężki. Nasza bohaterka widzi, że ojciec traci już wiarę i siłę. Ona musi być silna za nich wszystkich. Mimo że, czasami czuje się niemalże przezroczysta dla swojego taty, który całą swoją uwagę skupia na synu, nigdy się nie skarży. Przecież dla niej również brat jest najważniejszy i zrobiłaby wszystko, aby miał szansę cieszyć się zdrowiem. Wkrótce pojawia się taka możliwość. Pełna sprzecznych emocji decyduje się wziąć udział w programie muzycznym. Przyjaciele, którzy mocno jej kibicują, cieszą się, że będzie mogła pokazać swój talent. Oksana natomiast jak zawsze nie myśli o sobie. Choć nie wierzy, że może przejść eliminacje, chce spróbować dla Tomka, aby ewentualną wygraną przeznaczyć na jego leczenie. Gdyby tylko wiedziała, jak bardzo ten krok i ta jedna decyzja zmieni jej życie...

Jest jeszcze ktoś, komu udział w programie wcale nie sprawia przyjemności, a kto przez jego producentów został okrzyknięty, jako jego największa gwiazda. Kosma były wokalista zespołu muzycznego, który po jego rozpadzie, żyje chwilą, wśród mroku demonów własnej przeszłości. To postać charyzmatyczna i tajemnicza, która otoczona murem przeżytego niegdyś cierpienia przywdziewa maskę pozorów i żyje według własnych zasad. Mężczyzna nie wie jednak jeszcze, że udział w tym projekcie zburzy świat ciszy, w którym ukrywa swoją prawdziwą twarz i wedrze się siłą melodii wyśpiewywaną głosem, który skłania do przeżywania emocji, przed którymi ON sam tak bardzo się broni.

Jak się możecie się domyślać, między tą dwójką zrodzi się uczucie. Uczucie piękne i pełne głębi, ale też takie, które może ich oboje zniszczyć. Pełne obaw, niepewności i sprzeczności. Przekonajcie się koniecznie, czy ogień miłości pozostawi po sobie tylko zgliszcza.

„Czas na ciszę” to książka, której nie należy czytać. Ją należy chłonąć sercem i duszą, aby w pełni poczuć jej wyjątkowość. To, opowieść o miłości, pasji i marzeniach. Historia opisana na kartach tej wyjątkowej powieści w piękny sposób pokazuje, jak bardzo jedna osoba może zmienić nasze życie i nas samych. Przywrócić siłę do walki o siebie i własne szczęście. To także dowód na to, że przed miłością nie da się uchronić. Choć byśmy chcieli przed nią uciec, ona rozkruszy najtwardsze mury. Nigdy nie poddaje się, żadnym zasadom i postanowieniom. Kiedy do głosu dochodzi serce, w jednej chwili to ono przejmuje kontrolę nad naszym życiem. Miłość jest piękna, ale potrafi także sprawiać ból. O tym, jak będzie w przypadku Kosmy i Oksany musicie przekonać się już sami.

Anna Dąbrowska w swoich książkach w niezwykły sposób potrafi połączyć aspekt emocjonalny z aspektem życiowym, przez co ich lektura to nie tylko niezwykła uczta dla duszy pełna wzruszeń, ale także czas na refleksje i przemyślenia. Tym razem jest podobnie. Został bowiem poruszony problem poświęcania się i myślenia o innych kosztem siebie. Oksana ciężko pracuje, często ponad siły, a mimo to nigdy się nie sprzeciwia przeciw temu jak wygląda jej życie, a wszystko po to, by pomóc ojcu i ulżyć cierpieniu brata. W tym miejscu rodzi się pytanie: Czy będąc w podobnej sytuacji, też byśmy tak potrafili? Jest to pytanie, którego w kontekście tego, o czym czytamy, nie da się uniknąć, ale niech pozostanie ono indywidualnym pytaniem dla każdego z nas do rozważenia w głębi własnego serca.

Cały cykl Płomienie był dla mnie wyjątkowy i na pewno jeszcze nie raz do niego wrócę. Podobnie, jak miało to miejsce w przypadku poprzednich jego części, tym razem również popłynęły łzy, a serce mocno przyspieszyło rytm. Nie mogłam przestać, czytać tej książki, gdyż poczułam się wręcz oczarowana jej klimatem i zahipnotyzowana odczuwalną niemalże namacalnie wyjątkowością uczucia, które zrodziło się między Oksaną i Kosmą. Chciałam bardzo, aby wreszcie zrzucili z siebie brzemię obaw, lęków i trosk, aby móc odrodzić się na nowo siłą swojej miłości, która przecież często dana nam jest tylko na chwilę.

Nie potrafię znaleźć odpowiednich słów, aby przekonać Was do sięgnięcia po ten tytuł. Mam nadzieję, że wystarczającą dla Was rekomendacją będzie fakt, że mimo iż od momentu, kiedy skończyłam czytać książkę, minęło już dość dużo czasu, a we mnie nadal wszystkie emocje towarzyszące mi podczas jej czytania nadal są żywe. Nie mogę przestać o niej myśleć. I jestem pewna, że będzie tak jeszcze długo. Bardzo lubię taki stan po zamknięciu książki, bo to świadczy o jej wyjątkowości. Chcę takich książek jeszcze więcej i za to Aniu bardzo Ci dziękuję.

Kosma, do niedawna wokalista jednego z najbardziej popularnych zespołów w Szwecji, zostaje postawiony przed nowym zadaniem. Od rozpadu grupy nie zajmuje się niczym konkretnym, teraz ma jednak wrócić do ojczyzny, by zasiąść w jury jednego z najbardziej prestiżowych programów muzycznych. Pełen negatywnych emocji mężczyzna zostaje oczarowany przez głos jednej z uczestniczek. W jego sercu nie ma jednak miejsca na ciepłe uczucia.

Oksana, młoda dziewczyna, której życie wypełnione jest pracą oraz opieką nad ukochanym, ciężko chorym bratem, podejmuje pierwszy krok, by zawalczyć o siebie i swoje marzenia. Mimo, że brakuje jej pewności siebie i zdecydowanie nie wierzy w to, że może osiągnąć sukces, startuje w eliminacjach do telewizyjnego programu muzycznego. Mimo, że targają nią sprzeczne emocje, wciąż pamięta, że pragnie zwycięstwa z innego powodu niż reszta uczestników. Wygrana być może pozwoli na uratowanie jej ciężko chorego brata. W dodatku spore zamieszanie w jej życiu wywołuje przydzielony jej muzyczny trener – nieobliczalny, zmienny i niezwykle pociągający.

„Czas na ciszę” Anny Dąbrowskiej, to co prawda trzeci tom cyklu „Płomienie”, jednak bez problemu można go traktować jako samodzielną powieść. Narracja prowadzona jest z punktu widzenia dwóch postaci: Oksany oraz Kosmy. Książkę czytało mi się bardzo dobrze. Wciągnęła mnie od pierwszych stron i z zaciekawieniem śledziłam losy bohaterów. Co prawda moim ulubionym bohaterem serii nadal pozostaje Aleks (główny bohater drugiego tomu), ale Kosmę też da się polubić 😉 Bardzo miło spędziłam czas podczas lektury i co tu dużo mówić… czekam na kolejny tom, który mam nadzieję pojawi się jak najszybciej.

Happy end, słodko mdląco, oczywiste zakończenie, cud, miód i słodziki. Lubicie takie książki a raczej ich zakończenia?

Jeśli nie, to spokojnie możecie przeczytać "Czas na ciszę" Anny Dąbrowskiej . To trzeci tom świetnej muzycznej serii. Pierwszego jeszcze nie zdobyłam, recenzję drugiego znajdziecie na moim profilu @tusz_na_papierze.

Wydawałoby się, że 3 tom będzie już łatwy do przewidzenia, pewne wątki się powielą. O, taka figa!

To, co zrobiła Anna w "Czasie na ciszę" zasługuje na owacje na stojąco. Ta książka poruszyła mnie całkowicie. Jest bardzo prawdziwa, pełna emocji, niedopowiedzeń, walki z wewnętrznymi bólami, rozterkami i niezrozumieniem. Euforia miesza się z boleściami, zachwyt z niedocenieniem, uczucia z fałszem. Ludzka podłość z czystą empatią.

Po przeczytaniu "W deszczu" płakałam, za to po "Czasie na ciszę" przez kilka dni miałam kaca książkowego.

Emocje i wszelkie uczucia Oksany wprost wżarły mi się w psychikę. Wciąż na nowo i na nowo wracałam do wydarzeń z książki. Wiadomo, bohaterka nie jest idealna, postępuje czasem naiwnie, ale kto spragniony, chociaż chwili uwagi i zainteresowania nie poddałby się urokowi chwili? Zwłaszcza, że ta chwila ma szansę przerodzić się w wieczność.

Jak bardzo pozory mogą mylić? Czy pomocna dłoń zawsze jest tą prawdziwą czy może w drugiej trzyma nóż? Szybka kariera przez łóżko czy prawdziwy talent? Gwiazdka z nieba na wyciągnięcie ręki, czy walący się most? Tak wiele rozterek czyha na Oksanę i Kosmę.

"Czas na ciszę" to trzeci tom cyklu Płomienie. Jednakże każdy z nich można czytać niezależnie. Ania Dąbrowska pięknie potrafi pokazać to, co gra w duszach jej bohaterów. Dlatego na każdą kolejną jej książkę czekam z wielką niecierpliwością.

Cisza. Dla każdego z nas jest czymś innym. W ciszy rozmyślajmy, analizujemy, planujemy. Cisza przynosi nam spokój, ukojenie, ale i niekiedy niepokój i ból. Co się stanie, gdy tę ciszę coś przerwie? Gdy wedrze się melodia dźwięków? O tym przekonacie się poznając historię Kosmy i Oksany.

"Teraz przydałby mi się czas na ciszę. Czas na spokój. Nie chciałem myśleć o niczym innym, tylko być. Trwać. Bez uczuć, bez emocji."

Stworzeni bohaterowie są różni, nie są idealni, posiadają wady, jak i zalety. Każdy z nich ma swoje problemy, z którymi będzie próbował sobie poradzić. Czy to się uda? Nie mogę Wam tego zdradzić.

"Nie bałem się jutra. Każdy nowy dzień przyjmowałem z pokorą. Nie obawiałem się wyzwań. Nie przejmowałem się popełnieniem błędu, bo nie byłem idealny. Upadałem i wstawałem. Nie odgrywałem żadnej roli, by się spodobać. Po prostu byłem sobą."

Uwielbiam w książkach motyw muzyczny, a ta, jak i jej poprzedniczki zawiera sporo tego elementu. Autorka wiernie oddała realia panujące w świecie muzyki. Poza tym ja sama równie mocno (jak i bohaterowie) odczuwałam siłę muzyki. Zrozumiałam ile dla nich znaczy.

To, co bardzo mi się podobało, to niezliczona ilość mądrych, życiowych myśli, które można by brać garściami i wpasować do naszej codzienności. Przekonujemy się, jak kruche jest ludzkie życie. Widzimy ile zależy od pieniędzy. W pewnym momencie każdego z nas może dopaść poczucie samotności, niesprawiedliwości i bólu. Ważne jest wówczas, by mieć obok siebie kogoś, kto nas wysłucha, zrozumie, wesprze, pocieszy.

Autorka tym razem naprawdę pokazała na co ją stać. Poruszyła tematy, które przygniatają czytelnika ładunkiem emocji i powagą sytuacji. Nie idzie na skróty, a stara się przedstawić nam każdy wątek jak najlepiej, wiarygodnie i tak, by jednocześnie chwycił za gardło i zmusił do wielu refleksji.

Nie dowierzałam w to, co czytałam na ostatnich stronach książki. Zakończenie doszczętnje poturbowało moje serce. Ale znając inne powieści autorki, różnie może być. Mogę już nie skleić serca, ale i przecież możliwe jest coś jeszcze...

"Czas na ciszę" to piękna, bolesna i wzruszająca powieść o miłości, przyjaźni, chorobie, trudnej przeszłości, zaufaniu, marzeniach i sile muzyki. Czy Oksana i Kosma przezwyciężą przeszkody i będą szczęśliwi? To już musicie sami sprawdzić. Ania zaserwowała mi coś, czego dawno nie przeżyłam. Chcę więcej!

Annę Dąbrowską poznałam przy okazji książki „W deszczu” i zakochałam się w jej piórze. Tworzonych przez nią emocjonalnych słowach, mających głębię, mających duszę i silny przekaz dla czytelnika. Naprawdę z przyjemnością czyta się jej książki.

Przyszedł czas na historię Kosmy, mężczyzny, który stoi na rozwidleniu dróg, ale trafia się okazja i wraca na stare śmieci. Będzie jurorem w popularnym programie telewizyjnym. Mężczyzna z mroczną przeszłością pokaże swoją jasną stronę ?

„Wszystkie uczucia uleciały ze mnie kilkanaście lat temu i nie pozwoliłem swojemu sercu ponownie się odrodzić.”

Oksana jest więźniem swojego brata, który jest chory. Jednak nadszedł czas, aby dziewczyna goniła za swoimi marzeniami. Zgłasza się do programu, gdzie jurorem właśnie jest Kosma. Kiedy się spotkają nic nie będzie oczywiste. Będzie przyciąganie, będzie chemia, ale oboje chcą czegoś innego od życia. Czy będą wstanie wejść na wspólną drogę wiodącą ku wspólnemu życiu ?

„Czasami miałem wrażenie, że moje serce, marzy o kimś, do kogo zawsze mogłoby wracać.”

Kosma i Oksana stanowią emocjonalną mieszankę uczuć, których się boją, w które nie wierzą, bo nadzieja to nie zawsze wszystko. Bo czasem trzeba odpuścić, albo właśnie wziąć byka za robi i walczyć do utraty tchu.

„Najsilniejsza miłość bywa destrukcyjna. Zniszczę cię nią, a ty zniszczysz mnie. Wchodzimy razem do pewnej pułapki.”

Anna zrobiła napisała historię z mocnym przekazem z niesamowitą, niespotykaną historią, która jest piękna. Jest zarazem mocna i delikatna, rozpalająca zmysły jak i stawiająca do pionu. Jest emocjonalną przejażdżką kolejną górską. Dodatkowo koniec, no naprawdę ? Żadnego epilogu, ni nic ? Oj Pani Aniu, jak tak można ?

Szukacie czegoś nieszablonowego, zaskakującego i zarazem porażającego ? Proszę bardzo, gwarantuje dobrą lekturę z masą uczuć dołączonych w pakiecie. Myślę, że Oksana i Kosma rozpalą Wasze serca oraz duszę.

Ja daje dziesięć na dziesięć.

RECENZJA PATRONACKA:

„Czas na ciszę” Anny Dąbrowskiej to powieść obyczajowa. Główny bohater to Kosma, piosenkarz mieszkający w Szwecji. Dzięki otrzymanej propozycji postanawia wrócić do swojego ojczystego kraju i zostać jurorem w programie muzycznym. Oksana, dziewczyna o pięknym głosie decyduje się wystartować w eliminacjach, w których Kosma będzie jej jurorem oraz trenerem. Być może wygrana dziewczyny w programie pomoże w chorobie jej brata.

Zaufałyśmy autorce i postanowiłyśmy objąć patronatem medialnym tę powieść. To trzecia część z cyklu „Płomienie”. Nie trzeba znać pozostałych części by ją przeczytać. Nie zawiodłam się czytając, choć dopiero po kilkunastu stronach się wciągnęłam, bo z początku mnie nudziła, ale dałam jej szansę. Było warto. Powieść mnie zaintrygowała. Uwielbiam książki z tematyką muzyczną. Najpierw zafascynował mnie opis, a potem piękna okładka. Pani Ania stworzyła idealną fabułę. Zbyt rzadko to robię, ale mogę ją porównać do twórczości amerykańskiej autorki Colleen Hoover, po prostu to nasza polska Hoover.

Bohaterowie w tej pozycji są od siebie różni, borykają się z różnymi problemami. On bogaty piosenkarz na poziomie, posiadający forsy jak lodu, może mieć każdą dziewczynę na świecie. Jednego dnia bywa sympatyczny, a zaś drugiego bezduszny i bezuczuciowy. Ona biedna, błąkająca się istota. Mająca na głowie dom, ojca i chorego brata, który zmaga się z ciężką chorobą. Zakończenie bardzo mną wstrząsnęło, nie tego się spodziewałam. Teraz tylko trzeba czekać na kolejną część. Podsumowując książka jest o miłości, przyjaźni oraz chorobie i zmagającymi się demonami z przeszłości. Polecam. Godna przeczytania.