Czarny portret

Jak często trafiacie na książki, które dzieją się w waszych okolicach?

Ja zdecydowanie za rzadko, a bardzo lubię takie zabiegi.

Tym razem autorka zabiera nas do Kołobrzegu, miejsca, które znam i na które na pewno nie spojrzę już tak samo.

Miałam okazję czytać pierwszą część tej serii. Wtedy autorka zabrała nas do Bornego Sulinowa, dzisiaj do Kołobrzegu i Połczyna Zdrój. Obie książki przypadły mi do gustu i obie, a nawet trzy, bo to już trzeci tytuł z tej serii, można czytać osobno. Jest trochę smaczków, które je łączą, między innymi fotograf Kuba Krall i jego problem z alkoholem, czy podkomisarz Inga Rojczyk, jednak spokojnie można się odnaleźć we wszystkim. Swoją drogą to ciekawy duet, który mocno przypadł mi do gustu. Już nie mogę doczekać się, aż ponownie zagłębię się w ich świat.

Historia dzieje się na dwóch płaszczyznach czasowych. Cieszę się, że autorka cofa się do II wojny światowej oraz czasów powojennych. Widać, że zgłębiła temat, przed napisaniem tej lektury, zrobiła dobry reaserch, chociaż tak jak wspomniała na końcu, jest to nadal fikcja literacka. Wtedy i teraz połączyły się w jeden element, który wiele wyjaśnia. Autorka zwinnie łączy elementy, operuje słowem tak, żeby zaciekawić odbiorcę. Jej książka sprawia, że zatracamy się w fabule, która od samego początku wciąga nas z zawiłe śledztwo.

Akcja tej pozycji jest wartka. Chociaż widziałam, kto będzie winny, bo ktoś mi tu zaspojlerował końcówkę, to bawiłam się wyśmienicie przy lekturze i myślę, że mogłabym mieć problem, żeby jednak przewidzieć zakończenie. Właśnie takie kryminały lubię najbardziej i mogę Wam śmiało powiedzieć, że jest to genialna pozycja, w którą warto się zagłębić.

Autorka miała świetny pomysł na fabułę. Mamy wiele niewiadomych, mało tropów i nic tutaj nie układało się w logiczną całość. Dodatkowym plusem jest styl pisania @[Adres usunięty]ka , który jest lekki i przyjemny w odbiorze. Mam ochotę przeczytać wszystkie jej książki i chyba to zrobię.

Wam również polecam to zrobić, warto!

Do nadmorskiego luksusowego hotelu przyjeżdża grupa emerytów. Turnus opłacił tajemniczy sponsor, który nie chce ujawnić swojego nazwiska. Były fotoreporter wojenny Kuba Krall ma zrobić dokumentację fotograficzną z pobytu seniorów.

Już pierwszej nocy znika jeden z uczestnik turnusu. Kiedy zostaje znaleziony martwy, śledztwo podejmuje kołobrzeska policja. Niemal w tym samym czasie znika żona denata i szef zleca jej odnalezienie podkomisarz Indze Rojczyk. Czy obie te sprawy coś łączy? Czego bała się zaginiona Klara? Kim jest tajemniczy sponsor? Gdzie podział się rękopis książki pisanej przez zamordowanego Zygmunta Gretkowskiego, w której opisywał swój wojenny pobyt w ośrodku Lebensborn ulokowanym w dzisiejszym Połczynie-Zdroju i lata powojenne na tym terenie? Czy Kubie, który ma coraz większe kłopoty z piciem oraz Indze uda się rozwikłać zagadkę morderstwa, którego ślady prowadzą w odległą przeszłość?

Fabuła prowadzona dwutorowo - 1944 rok oraz czasy współczesne - idealnie spięta klamrą tajemnicy. Świetnie skonstruowane pierwszo- i drugoplanowe postacie, trzymająca w napięciu akcja i mylenie tropów, żywy język dialogów, przeplatające się plany czasowe - wszystko to tworzy spójną, fascynującą powieść, od której trudno się oderwać i jedną z najlepszych, jakie ostatnio czytałam. Autorka wspaniale pokazała kręte drogi wojennych i powojennych ludzkich losów.

Ksiązka zamiast kwiatka

Julia Łapińska ma niepowtarzalny styl i niebywały talent do tworzenia nietuzinkowych historii, a wykreowany przez Julię Łapińską duet Kuba Krall i podkomisarz Inga Rojczyk stali się jedną z moich ulubionych par, występujących we współczesnych kryminałach. Łączą ich wyjątkowe więzy przyjaźni, może z nutką czegoś więcej, bo to, co razem przeżyli, nie zostało bez wpływu na ich nastawienie do siebie i wzajemne relacje. W „Czarnym portrecie” ponownie łączą siły, by tym razem podążyć tropem wielkiej sztuki i sekretów instytucji, w których naziści wtłaczali w umysły polskich dzieci swoje doktryny. Julia Łapińska wojenne tajemnice perfekcyjnie połączyła ze współczesnym wątkiem o sponsorowanym wyjeździe emerytów nad morze opłaconym przez anonimowego darczyńcę, podczas którego zostaje zamordowany jeden z uczestników. Ta wycieczka jest doskonałym punktem wyjścia do niecodziennej opowieści, w którą autorka po mistrzowsku wplotła trzy historyczne wątki: temat nazistowskich Lebensbornów, grabieży sztuki przez Niemców oraz Ziem Odzyskanych. Akcja powieści dzieje się w Połczynie, czyli dawnym niemieckim Luisenbadzie miejscu, w którym w czasie wojny działał jeden z Lebesbornów, gdzie germanizowano polskie dzieci, a fanatyczne Niemki rodziły dla III Rzeszy i Hitlera dzieci.

Kuba Krall, były wojenny fotoreporter zmaga się nie tylko ze stresem pourazowym, ale także z uzależnieniem od alkoholu. Utrzymuje się z przypadkowych zleceń na sesje fotograficzne. Uwiecznienie wyjazdu grupy emerytów nad morze, opłaconą przez nieznanego sponsora, jest jednym z nich. Kuba wyznaczył sobie ambitne zadanie. Na czas wykonywania pracy postanowił alkoholowi powiedzieć zdecydowane nie i pozostać trzeźwym, ale zdaje sobie sprawę, że walka z nałogiem jest z góry przegrana i sam sobie z nim nie poradzi. Zlecenie wydawało mu się nudne i mało angażujące, jedynie jego niepokój wzbudzał brak znajomości personaliów zleceniodawcy. Uwiecznianie pobytu emerytów na zdjęciach nie okazał się tak nudny, jak początkowo sądził Kuba, bo już pierwszej nocy zaginął jeden z uczestników wycieczki, 88-letni mężczyzna Gretkowski, z którym jako ostatni rozmawiał młody dziennikarz lokalnej gazety. Michał Kreft, nie chce jednak zdradzić, czego ta rozmowa dotyczyła. Poszukiwania mężczyzny mają tragiczny finał, gdyż jego zwłoki zostają odnalezione na hotelowym dachu. Wszystko wskazuje na to, że Gretkowskiemu ktoś pomógł zejść z tego świata.

Potem w tajemniczych okolicznościach znika żona denata i wtedy do sprawy zostaje oddelegowana podkomisarz Inga Rojczyk, która nie spodziewała się tutaj spotkać Kuby. Z ustaleń Ingi wynika, że historia Gretkowskiego zatoczyła koło bowiem, jako młody człowiek przebywał w Luisenbadzie, obecnie Borkowie na terenie Połczyna-Zdroju. Jakiś czas temu wspólnie z żoną kupili pensjonat, a Gretkowski zamierzał wydać książkę związaną z przeszłością tego miejsca i jego powojenną historią. Dla Ingi i Kuby jest oczywiste, że jego powrót nie mógł być tylko zwykłym zbiegiem okoliczności, których w tej sprawie jest więcej.

„Czarny portret” to świetnie opowiedziana historia, w której wątek z przeszłości przeplata się z teraźniejszością. Fabuła powieści od początku do końca jest fikcją literacką, opartą na solidnych badaniach i dokumentach historycznych, które pozwalają należycie wyobrazić sobie i poczuć tamte czasy. „Czarny portret” to mistrzowsko napisana książka, jedna z tych, które trudno odłożyć, dopóki nie przeczyta się jej do końca. Julia Łapińska napisała wyśmienitą powieść sensacyjno-kryminalną z intrygującą zagadką, w której umiejętnie połączyła wszystkie elementy fabuły. Autorka wykreowała świetnych bohaterów z krwi i kości zmagających się z własnymi problemami i traumami, stworzyła intrygującą zagadkę kryminalną i przewyborny wątek dotyczący przeszłości. Styl pisania Julii Łapińskiej jest lekki i przyjemny, autorka nie przytłacza mnogością informacji, ani zbędnymi opisami, powieść czyta się jednym tchem, z ogromnym zainteresowaniem. Połączenie dwóch linii czasowych wypadło znakomicie, bo zwykle dwutorowo prowadzona akcja przechyla się na jedną ze stron i rzadko któremu autorowi udaje się zachować równowagę pomiędzy nimi, a Julii Łapińskiej udało się to perfekcyjnie. Płynnie manewruje pomiędzy dwiema płaszczyznami czasowymi, stopniowo odkrywając kolejne elementy i tajemnice zarówno te współczesne, jak i te z przeszłości. Całość czyta się z niekłamanym zachwytem i ciekawością. „Czarny portret” to kolejna znakomita książka autorki, po którą warto sięgnąć.

Pani Julia Łapińska z przytupem wkroczyła na polski rynek wydawniczy za sprawą swojej debiutanckiej powieści "Czerwone jezioro", która zwyciężyła w Konkursie na Powieść Sensacyjną Wydawnictwa Agora. Autorka nie spoczęła na laurach i stworzyła cykl o Kubie Krallu, który liczy już 3 części. Każda kolejna powieść Pani Julii pokazuje, że autorka jest w świetnej formie.

"Gwałtowna śmierć zostawia między ludźmi sporo niewyjaśnionych spraw. Całe życie oszczędzamy bliskim wielu prawd o sobie, bo nie chcemy ich ranić, a potem jest za późno".

Kołobrzeg to właśnie tutaj grupa seniorów ma spędzić tydzień w luksusowym hotelu. Anonimowy darczyńca zafundował wycieczkę ludziom z Ziem Odzyskanych, więc grzechem byłoby nie skorzystać. Pierwsza noc jest katastrofalna w skutkach. Jeden z najstarszych rezydentów hotelu Zygmunt Gretkowski, konserwator obrazów znika. Okazuje się, że zaginiony pisał książkę o swoim pobycie w Lebensborn w Połczyn-Zdroju. Przypadek sprawia, że w samym centrum wydarzeń w luksusowym hotelu jest również Kuba Krall i to właśnie on i jego przyjaciółka, a zarazem policjantka Inga Rojczyk postanawiają odkryć sekrety Gretkowskiego. Czeka ich powrót do przeszłości. Czasy II wojny światowej i okres powojenny kryją mnóstwo tajemnic. Kuba razem z Ingą natrafiają na aferę związaną ze sztuką zdegenerowaną, do tego dochodzi wątek organizacji Lebensborn, gdzie kobiety rodziły dzieci dla partii i wodza, porywano i germanizowano dzieci z Polski i innych krajów okupowanych. Kuba ma okazję odwrócić swoje myśli od demonów przeszłości i swojego nałogu. Walczy, ale póki co jest na straconej pozycji. Bez fachowego wsparcia raczej nie ma szans.

Dwie przestrzenie czasowe to jest to, co najbardziej uwielbiam w książkach. Pani Julia Łapińska w sposób kapitalny wplotła wydarzenia z czasów II wojny światowej w czasy obecne. Pięknie połączyła przeszłość z teraźniejszością. Trzy najważniejsze wątki, które zawarła w swojej powieści: nazistowskie ośrodki Lebensborn, grabież dzieł sztuki i Ziemie Odzyskane pasują tutaj idealnie. Wstyd i zemsta to bodźce, które mogą prowadzić do tragedii. Ale czy dokonując zemsty, można liczyć na spokój? Okazuje się, że dramatyczne historie z przeszłości mają wpływ na teraźniejszość.

To była uczta literacka na wysokim poziomie, ciekawa fabuła i zaskakujący finał to wszystko sprawia, że ciężko się oderwać od tej książki.

Julia Łapińska już na dobre zadomowiła się w czołówce najlepszych autorek kryminałów. Najnowsza propozycja autorki jest trzecim już zaproszeniem do towarzyszenia byłemu fotoreporterowi wojennemu w rozwikłaniu zawiłej kryminalnej zagadki. Zagadki, której rozwiązywanie w pełni zaabsorbuje naszą czytelniczą uwagę, sprawiając, że nasze emocje sięgną zenitu. Doskonale wykreowana fabuła, która świadczy o twórczym geniuszu Pani Julii daje się we znaki każdemu, kto sięgnie po „Czarny portret”.

Jeśli czytaliście „Czerwone jezioro” i „Dzikie psy” to ochoczo zatopicie się w poznawaniu historii zapisanej na kartach najnowszego kryminału Julii Łapińskiej. Kryminału z górnej półki, który napisany został z dbałością o każdy detal, tak aby każdy czytelnik podczas lektury poczuł zew detektywistycznej natury, która w nim drzemie. Teraz wraz z Kubą Krallem biorąc udział w rozwiązywaniu tajemniczej, morderczej intrygi możemy na własnej skórze poczuć emocje, które z każdą przekładaną stroną będą nabierać na sile. A to jest dowodem na to, że autorka stworzyła mocną historię, wpadającą w pamięć i w naszą psychikę.

„Czarny portret” to zaproszenie do rozwiązania zagadki tajemniczego morderstwa, do którego doszło w luksusowym hotelu w Kołobrzegu. Kuba Krall ma za zadanie wykonać dokumentację z pobytu seniorów nad morzem. Okazuje się, że Zygmunt Gretkowski, konserwator obrazów ginie bez śladu. Jak się okazuje mężczyzna ostatnio pracował nad książka, w której opisywał swój pobyt w ośrodku nazistowskiej organizacji Lebensborn, która działała w Połczynie-Zdroju. Gdy na tarasie hotelu zostają ujawnione zwłoki Gretkowskiego do sprawy wkracza Kuba Krall.

Jaki związek śmierć Zygmunta ma z jego pracą nad tą książką? Komu nacisnął na odcisk? Jakie fakty chciał w niej ukazać? Jeśli Wasza ciekawość chce znaleźć odpowiedzi na te pytania, to koniecznie sięgnijcie po "Czarny portret”. Jeśli zapytacie mnie, czy ta książka zasługuje na miano NIK – Najlepszej Interesującej Książki, to bez wahania odpowiem – TAK.

Kuba Krall chcąc rozwiązać tę zagadkę, połączy swoje siły z policjantką Ingą Rojczyk. Więź, która buduje się między bohaterami w pełni absorbuje naszą uwagę. Razem natrafią na ślad organizacji, która uprowadzała polskie dzieci, aby poddać je germanizacji. Organizacja ta „zmuszała” kobiety do rodzenia dzieci, które miały służyć ideologii Adolfa Hitlera.

Co ważne kryminał ten nie jest zwykłą historią z zagadką. Jest doskonałym ukazaniem prawdy z czasów II wojny światowej. Julia Łapińska umiejętnie wplata fakty, których nie można przemilczeć.

Warto dodać, że Julia Łapińska umiejętnie łączy wydarzenia historyczne z fikcją literacką. Dzięki temu do naszych rąk trafia kryminał, zawierający nie tylko zagadkę do rozwiązania, lecz ukazuje nam również historię. To sprawia, że nie tylko bierzemy udział w śledztwie. Możemy również poznać prawdę o wydarzeniach z II wojny światowej.

Bez wątpienia „Czarny portret” to ambitny kryminał, napisany doskonałym językiem, stylem dopracowanym do perfekcji, który trafia do naszej wyobraźni i pamięci, sprawiając, że historia ta nie ulatuje z odłożeniem książki na półkę. Ona żyje w nas, w naszej świadomości. To wartość dodana płynąca z lektury najnowszego kryminału Julii Łapińskiej. Kryminału, który polecam wytrawnym miłośnikom gatunku.

Julia Łapińska tą, jak i wcześniejszymi książkami dowiodła, że jest jednym z największych odkryć polskiej literatury. Dbałość autorki o historię, o czytelnika, który otrzymuje ekscytującą historię, sprawiają, że jej twórczość spotyka się z uznaniem czytelników. Czyt-NIK należy do tej grupy. Dlatego też z uznaniem i słowami pełnego podziwu wobec kunsztu autorki do tworzenia wyrazistych historii, zachęcam każdego z Was do sięgnięcia po książki jej autorstwa. Trzecie spotkanie z Kubą Krallem było dla mnie ekscytującą czytelniczą przygodą.

Książka „Czarny portret” ukazała się nakładem Wydawnictwa Agora