Cymanowski chłód. Cymanowski młyn. Tom 2. Wielkie Litery

Jeżeli ktoś lubi książki w zimowym klimacie, to koniecznie powinien wrócić do znanego już wszystkim pensjonatu znajdującego się w miejscowości Cymanowo. Witkiewicz i Darda po raz kolejny zachwycają doskonale poprowadzoną fabułą i akcją, która w żadnym momencie nie przynudza. Do tego bohaterowie, których można było poznać już w pierwszym tomie, zachwycają swoimi postaciami. Do tego ich przygody sprawiają, że czytelnikowi nie raz podczas lektury, ciarki przejdą po plecach. Nie można zapomnieć o duchach, które krążą nad Pomarliskiem. Dla jednych okażą się obrońcami, a dla innych osób wręcz przeciwnie - największym utrapieniem. Jeżeli ktoś lubi emocje i dreszczyk na plecach, to koniecznie powinien zajrzeć do tej książki.

W Cymanowski Młynie życie płynie dość spokojnie, ale to tylko fasada. Tutaj każdy ma swoje tajemnice i sekrety a tych nie da się ukrywać wiecznie. I tak dochodzi od jednej tragedii do kolejnej. Nieszczęścia spadaj na Cymanowski Młyn lawionowo.

Nie będę powielała opisu z okładki i zakończę w tym miejscu przybliżanie wam fabuły.

Książkę miałam w planie od dawna, ponieważ "Cymanowski Młyn" przypadł mi do gustu. Zupełnie inaczej było z tą częścią. Niech was nie zmyli opis na na okładce... Obok thrillera ta książka to nawet nie stała (u mnie na regale mieszkała między przepsami na smoofi a fantastyką A. Pilipiuka🙈). Co do powieści obyczajowej to tutaj także bym polemizowała, ale można się doszukać jej śladowych cech. Natomiast autorów poniosła wyobraźnia i poszli zdecydowanie w stronę sci-fi i zjawisk paranormalnych. Ja nie mówię, że to źle (fajnie jest czasami coś przeczytać nie z tego świata 😂), ale tutaj ani opis ani okładka nawet nie sugerują co zastaniemy na kartach książki. A uwierzcie mi, że duchu latają jak opętane, dzieją się niewyjaśnione zjawiska i inne cuda.

Druga sprawą, która mnie uwierała niesamowicie to to, że znaczna część książki opisuje i tłumaczy wydarzenia z poprzedniej części. Autorzy próbują naprowadzić albo nawet przedstawić cała poprzednią część, ale moim zdaniem robią to w taki sposób, że można się tylko pogubić. Brak chronologii powoduje chaos.

Kolejna istotna rzecz, ktora rzuca się w oczy i której nie sposób zauważyć to narracja z kilku perspektyw i nawet nie będę próbowała wyliczać z ilu. Większość wydarzeń opisana przed dwóch albo trzech bohaterów i każdy oczywiście opowiada że swojego punktu widzenia.

Zakończenie bardzo dziwne i wszystkie zakończenie bije na głowę. Część chyba dopisana w pośpiechu, tylko po to żeby wspomnieć. No nie chce wam spojlerowacć, to trzeba samemu przeczytać 😅

Summa summarum odniosłam wrażenie, że autorzy nie mieli pomysłu na kontynuację i napisali żeby po prostu napisać. I aż mi przykro, bo spodziewałam się czegoś na kształt poprzedniej części a dostałam książkę z działu fantastyki paronormalnej o ile coś takiego występuje w literaturze 🙈

Książka może się podobać, ale nie warto nastawiać się na thriller mrożący krew w żyłach, bo się przejedziecie jak ja 🤦‍♀️

Hej, hej 😁

Lubicie czytać książki pisane w duetach?

U mnie to zależy, ale przeważnie takie książki mi się podobają i nie czuć, że są pisane przez dwójkę pisarzy. Tym razem też tak było, ale może od początku 😉 Zatem zapraszam na recenzję 🖤

⭐RECENZJA⭐

Zimowy sezon coraz bliżej. Jerzy Zawiślak wraz ze swoją narzeczoną przygotowuje do tego sezonu pensjonat oraz swój ślub. Cymanowski chłód zaczyna owiewać wszystko. Sekrety skrywane przez ludzi mogą mrozić krew w żyłach. Co tym razem się wydarzy? Z czym będą musieli się mierzyć nasi bohaterowie?

❄️

Po "Cymanowski młyn" przyszedł czas na "Cymanowski chłód" 😁 Ja uwielbiam tę dwójkę autorów! Stworzyli niesamowicie intrygującą, pełną napięcia książkę! Nie czuć w ogóle, że jest pisana przez dwójkę pisarzy. Język i styl bardzo mi podpasował i czekam na kolejne ich książki wspólnie napisane! 😁 Momentami wiedziałam, co się wydarzy i się nie myliłam, ale kompletnie mi to nie przeszkadzało. Tajemnice, lekka groza, wątki paranormalne budują napięcie i przez to człowiek ma reakcję "wow". Czasami mój mózg parował 🤯 Ale właśnie dzięki temu ta lektura jest jeszcze lepsza! 😁 Bohaterowie jak dla mnie byli bardzo realni, dobrze wykreowani. Polubiłam ich i liczę, że ich losy będą kontynuowane. Całość historii spójna i bardzo dynamiczna. Nie nudziłam się ani przez chwilę i to właśnie świadczy o autorach! Stworzyli niebywale wciągającą fabułę, która potrafi "porwać" i nie puszcza do końca. Z kartki na kartkę chce się wiedzieć więcej i więcej. Polecam Wam! Spędzicie przy tej książce świetny czas i uwierzcie mi, nie będziecie się nudzić.

❄️

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @filiamrocznastrona 🖤

❄️

W przypadku duetu Witkiewicz & Darda to właściwie na dwoje babka wróżyła, bowiem twórczość Magdy znam i uwielbiam, zaś z książkami Stefana nie miałam nigdy styczności. Dlatego sięgając po "Cymanowski Młyn" zupełnie nie wiedziałam co mnie czeka - poza tym, że mistrzowskie połączenie obyczajówki z thrillerem. Jednak kiedy tylko usłyszałam o kontynuacji, czyli "Cymanowskim chłodzie" wiedziałam, że muszę ją poznać! Jaki z tego morał - odnosząc się do tej babki i wróżenia? Muszę poznać twórczość Stefana Dardy :)

W pensjonacie Cymanowski Młyn trwa wielkie oczekiwanie na ślub Jerzego Zawiślaka z Anną. On wciąż tęskni za synem, którego stracił na bagnach; ona zaczęła fascynować się książkami Łukasza o duchach i z każdym dniem czuje coraz większą więź z Hanią - poprzednią żoną Zawiślaka. Dostrzega też dziwne rzeczy, czuje że oprócz żywych, w pensjonacie znajdują się też inne istoty. A kiedy poznała historię Formellów, skojarzyła ją ze swoim zaręczynowym naszyjnikiem. Jak zakończy się wątek ze skarbem?

Pustkę w życiu Jerzego wypełnia teraz Adam Kostuch, który pomaga w pensjonacie i leśniczówce. Co zrobi, gdy pozna prawdę o swoim pracodawcy? Jak Adam poradził sobie z tym, że zabił człowieka i w jaki sposób rozwiązał kwestię szantażu, bowiem jego czyn ktoś widział... Do czego był zdolny, by zatrzymać tajemnicę dla siebie? Czy będzie potrafił jeszcze żyć jak dobry człowiek czy może zło odcisnęło na nim trwałe piętno?

Demony przeszłości mają w książce duży udział, różnymi sposobami wnikają w poszczególne wątki, co powoduje że czytelnicy nie mogą być niczego pewni. Wprawdzie nie przepadam za wątkami paranormalnymi, jednak tym razem mają one swój urok. Nie muszę w nie wierzyć, ale bez nich fabuła nie byłaby już tak ciekawa i intrygująca. Zmarli czuwają nad żywymi, dając im nie tylko wskazówki, ich działania znacznie wykraczają ponad udzielanie informacji.

Tajemnice w Cymanach wciąż się mnożą, nie ma chyba bohatera, który byłby szczery i otwarty. A im więcej ludzie ukrywają tym mroczniej się robi, bo przecież pobliskie bagna nie jeden sekret już skrywają. Na dodatek nad okolicę nadciągnął cymanowski chłód, czyli wyjątkowa przyrodnicza anomalia, która już w listopadzie pokrywa wszystko grubą warstwą śniegu i lodu, choć kilka kilometrów dalej trwa prawdziwa jesień. Co ukryje przed oczami niektórych?

"Idzie Cymanowski Chłód. Śnieg zasypie. Nikt się nie dowie..." *

Pewne rzeczy zasypał śnieg, ale słowa niosące prawdę powoli wychodzą na jaw. Kolejne tajemnice przestają nimi być, choć nie wszystkie trafiają do właściwych słuchaczy. Serce wielokrotnie w takich chwilach bije mocniej, zwłaszcza że do samego końca nie wszystko jest takie, na jakie wyglądało wcześniej. Do akcji wkracza bowiem zemsta, odrobinę sensacji, kolejne szantaże i... cuda!

Podsumowując - "Cymanowski chłód" to opowieść, w której maczają swe przezroczystości duchy. Te złośliwe oraz te dobre, chroniące domy wraz z domownikami. Żyjące postacie wciąż nie mogą uporać się z grzechami przeszłości, próbując jakoś naprawić błędy. W tej powieści nic nie dzieje się bez przyczyny; odkryjecie kto dla kogo jest szczęściem, nieszczęściem, prym wiodą tajemnice i sekrety a szantaże i śmierć mieszają się z kłamstwami. Między wartką akcją przemycone zostały ważne wartości - celebrujmy codzienność, bo jest krucha i nigdy nie wiemy jak długo będzie nam dane cieszyć się obecnością bliskich. Kilkukrotnie pojawia się też gorliwie pielęgnowana przez pokolenia kaszubska kultura. Koniecznie przeczytajcie a kto nie zna pierwszej części, to gorąco zachęcam, by poznać od razu obie.

* M. Witkiewicz & S. Darda, "Cymanowski chłód", Wyd. Filia, Poznań 2020, s. 158

Książka "Cymanowski chłód" polskiej, bestsellerowej autorki Magdaleny Witkiewicz ma charakter wzruszający i motywujący do działania, dlatego zdobyła uznanie wśród czytelniczek z Polski, jak również z innych krajów takich, jak Litwa oraz poruszyła kobiety z innych kontynentów (Azji i Ameryki Północnej). Doceniam "Cymanowski chłód" za atmosferę, w jakiej została napisana i problemowość dzieła. Powieść pozwoliła mi zrozumieć własne emocje i przygotować mnie do podjęcia niełatwych decyzji. Uważam, że autorka skłania młode kobiety do refleksji nad własnym postępowaniem. Książka napisana jest przystępnym językiem, dlatego mogę polecić ją także młodym nastolatkom, które lubią gatunek literatura piękna.

Książkę „Cymanowski młyn” autorstwa Magdaleny Witkiewicz przeczytałam z zapartym tchem. Z niecierpliwością wyczekiwałam drugiej części powieści, a po jej przeczytaniu mogę Wam powiedzieć, że jest jeszcze lepsza od pierwszej.

Autorka Bestsellera po mistrzowsku ukazała ludzkie słabości. Bohaterowie Cymanowa kreują się na niemal idealnych, by później ukazać swoją mroczną stronę.

Wątki sielankowe idealnie przeplatają się z tymi wywołującymi grozę. Osobiście bardzo mi się to podoba, bo choć lubię, gdy w książkach dużo się dzieje, to chyba bym nie zniosła takich dużych emocji.

Z całą pewnością „Cymanowski chłód” jest godny polecenia. Dodam tylko, że jeśli nie przeczytaliście pierwszej części, to musicie nadrobić zaległości.

Według mnie książka idealna na chłodne dni :) Piękny pensjonat prowadzony przez parę młodych ludzi przygotowujących się do ślubu. W sezonie zimowym mieli oni nadzieję na nieco spokoju od gości i poczynienie przygotowań do wesela, ale pensjonat i jego goście skrywają wiele tajemnic... Według mnie książka jest mistrzowskim połączeniem thrillera i powieści obyczajowej, niepowtarzalną atmosferę stwarza samo osadzanie fabuły w lasach skutych mrozem, w otoczeniu zamglonego jeziora i wszechobecnego śniegu, który nie zachęca do samotnych wędrówek. Nie brakuje tu nie tylko mających złe zamiary ludzi, ale również zjawisk paranormalnych, zagadek do rozwiązania i wielu interesujących tajemnic. Jest co czytać!

"Cymanowski chłód" to kontynuacja "Cymanowskiego Młyna". Wydaje mi się, że druga część jest nieco naciągana, brakuje jej szybkich zwrotów akcji i niektóre momenty zbytnio się przedłużają. Potencjał był jednak niezły - historie, które mają miejsce w pensjonacie, nad jeziorem i w lesie skutym mrozem, otoczonych mgłą... Już samo miejsce fabuły pobudza wyobraźnię i wywołuje lekki dreszczyk. Podczas czytania rodzi się ciekawość, jak rozwiążą się niektóre problemy, jakie tajemnice skrywają mieszkańcy pensjonatu.

Książka może zainteresować, z pewnością warto ją przeczytać. Ja miałam jednak nieco większe wymagania, szczególnie że pierwsza część wydawała mi się lepsza. Jeśli ktoś szuka książki do przeczytania w chłodne wieczory to warto po pozycję sięgnąć.

"Cymanowski Chłód" wciągnął mnie niemal tak bardzo jak poprzednia część czyli "Cymanowski Młyn". Pierwsza część bardziej mi się podobała, ale "Chłód" okazał się fascynującym rozwinięciem. Historia jest rozbudowana, tajemnice intrygujące, a wszystko dopięte na ostatni guzik legendami z XX wieku. Czytając ten tytuł nie czułem znużenia nawet przez chwilę, a mroczna fabuła skutecznie pobudzała mnie wieczorami z książką. Niektórym "Cymanowski Chłód" może wydawać się nudniejszy niż pierwsza część, ale według mnie druga część czytana jako dopełnienie pierwszej doskonale spełnia swoje zadanie. Jeżeli ktoś gustuje w mroczniejszych klimatach, to zdecydowanie powinien sięgnąć po tę pozycję (warto zacząć od pierwszej części jaką jest "Cymanowski Młyn").

,,Cymanowski Chłód" to kontynuacja ,,Cymanowskiego Młyna", z którym miałam okazję zapoznać się w ostatnim czasie.

W Cymanowskim Młynie nadal sporo się działo. Osoba, która dopuściła się zbrodni być może miała pozostać bezkarna. Spadkobiercy może zaczną dopominać się o swoje, a Adam będzie miał do wykonania niejedno trudne zadanie.

Według klasyfikacji jest to połączenie horroru z powieścią obyczajową. Po raz kolejny nie odczułam jeszcze grozy sytuacji, dodatkowo książka dość szybko się kończy, a epilog niewiele wyjaśnia.

,,Cymanowski Chłód" Magdaleny Witkiewicz i Stefana Dardy to kontynuacja, którą z pewnością czyta się niezwykle sprawnie.

[ RECENZJA ]

Magdalena Witkiewicz, Stefan Darda

„Cymanowski chłód”

@wydawnictwofilia

Druga cześć powieści „Cymanowski młyn”, który skradł po prostu moje serce!!!

Do pensjonatu prowadzonego przez ciotkę Anię ponownie przyjeżdzają jej siostrzenica z mężem. Tym razem jednak w ciąży.

Adam Kostuch, który w pierwszym tomie przypadkowo zabija własną matkę, zostaje uwikłany w dalsze zbrodnie, odkrywając jednocześnie tajemnice sprzed roku.

Do pensjonatu przyjeżdża także córka Formellów, aby po raz drugi znaleść odpowiedź i ciało ojca, którego pochłonęło Pomarlisko. Tajemnicze bagna skrywają mnóstwo sekretów. Niektóre z nich ujrzą światło dzienne, inne pozostaną w nim na zawsze.

Ten rewelacyjny thriller połączony z powieścią obyczajową to mistrzostwo świata!

Wiele wątków łączących się ze sobą, duża liczba bohaterów i jeszcze więcej akcji sprawia, że nie można się oderwać od książki.

Pomarlisko, duchy i tajemnicze laleczki...rewelacja!!!

Chociaż bez pierwszej części, połapanie się w sytuacji może być trudne, to drugi tom okazuje się być jeszcze lepszy.

Morderstwa, tajemnice i cymanowski chłód... wszystko zostaje skryte głęboko w bieli śniegu.

Książkę zaliczam do swojej listy THE BEST! Mistrzowskie połączenie pióra Magdy Witkiewicz i Stefana Dardy ponownie dało popis twórczości i zasługuje na najwyższe noty!

To jest lektura obowiązkowa!!!

W Cymanowskim Młynie nastały zmiany. Nie można jednak powiedzieć, że zagościło w nim szczęście. Za bohaterami ciągną się bowiem zbrodnie z przeszłości. Duchy krążą po Pomarlisku upominając się o zemstę. Odwiedzają też żyjących grożąc, radząc a nawet opiekując się wybranymi. W tej historii kostucha zebrała pokaźne żniwo. Niestety za tymi tragediami stoi ludzka naiwność, głupota i pazerność. Okazuje się jednak, że na wszystko przychodzi czas. Bohaterowie za swoje zbrodnie również będą musieli zapłacić. Niektórzy ponoszą najwyższą cenę płacąc własnym życiem. Niektórzy mają jednak trochę więcej szczęścia, gdyż opamiętali się w porę, dlatego tym życie zostaje darowane...

Książka jest bardzo emocjonująca, pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji i niespodzianek. Jej bohaterowie są po części nieskazitelni o anielskich sercach, a po części bardzo bardzo źli, zdolni do wszystkiego. Aż dziwne, że ich wspólne życie przypominało sielankę i patrząc na nie z boku można by im nawet jej pozazdrościć.

Tym razem przybysze z zaświatów bardzo intensywnie dawali o sobie znać. Niemal każdej nocy nawiedzali żyjących w różnych celach. Czasem straszyli, ale czasem byli niezwykle pomocni, wskazywali drogę do ukrytego skarbu czy odbierali porody. Trochę to było abstrakcyjne i nijak do zrozumienia, ale na pewno wywoływało lekki dreszczyk.

Poza przybyszami z zaświatów kilka razy w akcję włączają się również gangsterzy. Ten wątek kryminalny odbija się na wszystkich bohaterach, chociaż początkowo łączony jest tylko z jednym z nich. Pojawiają się przy tym porachunki mafijne, więc momentami robi się bardzo gorąco, kule świstają na lewo i prawo nie zawsze trafiając tam gdzie były wycelowane.

Autorzy w swojej powieści zawarli bardzo mądry i zarazem tak oczywisty przekaz uświadamiając czytelnikowi, że za wszystko prędzej czy później przyjdzie nam zapłacić. Może i śnieg zasypie ślady, może zakryje zbrodnię na jakiś czas, ale przecież prędzej czy później się roztopi, a wtedy prawda wyjdzie na światło dzienne ;)

Publikacja napisana jest lekkim, porywającym czytelnika językiem. Nie jestem w stanie nawet stwierdzić z przekonaniem, które fragmenty przypisać któremu autorowi, chociaż tym razem chyba więcej w powieści thrillera niż elementów obyczajówki. Bardzo wiele w niej zagadek, tajemnic, a zakończenie również nie napawa optymizmem. Kto wie, może miał to być zamierzony cel dający do zrozumienia czytelnikowi, że będzie miał jeszcze okazję powrócić do Cymanowskiego Młyna? Autorzy trzymają więc w napięciu aż do ostatniej strony.

Zdecydowanie jest to powieść godna polecenia. Moim zdaniem jednak warto najpierw zapoznać się z pierwszą częścią cyklu, która również jest fantastyczna ;)

Książka słaba, akcja mizerna, postacie nieskomplikowane. Jedyna zaleta książki: szybko się czyta i szybko zapomina.

Książka wita nas zimną aurą Zaduszek. Poznajemy bliżej Adama "Kostucha", który będzie przewijał się przez karty powieści chyba najczęściej. Jaki jest Adam? Chłopak stara się być "dobrym" i odpokutować za błędy przeszłości. Niestety za każdym razem kiedy myśli, że już wychodzi na prostą, że zakręt za nim... na horyzoncie już widać kolejny. Wikła się w dziwne sytuacje, które mają być lekiem na poprzednie problemy i nic dobrego z tego nie wynika.

Książka ma być połączeniem powieści obyczajowej i thrillera. Jednak dla mnie, miano thrillera to dla niej za dużo powiedziane. Obyczajówka jak najbardziej i to z elementami spirycystycznymi, paranormalnymi. Bohaterów nawiedzają duchy...duchy przeszłości. Nie są po to by straszyć, tylko pomóc i upomnieć się o prawdę.

Akcja pod koniec wyraźnie przyspiesza, wychodzą na jaw kolejne tajemnice. Postacie, które paradoksalnie wydawały się dobre, mają krew na rękach. I kiedy dobijamy już prawie do końca, i wydaje się, że w Cymanowskim młynie zagościł wreszcie spokój, zakończenie wywraca wszystko o 180 stopni.

Po przeczytaniu „Cymanowskiego Młyna” wiedziałam, że jak najszybciej muszę sięgnąć po drugi tom. Dodatkowo chyba nie muszę już powtarzać, że książki Magdaleny Witkiewicz czytam w ciemno. Uwielbiam też duet, jaki tworzy wspomniana pisarka ze Stefanem Dardą 😍.

Właściciel Cymanowskiego Młyna, pan Jurek, zatrudnił Adama i to ON będzie jedną z ważniejszych postaci. Jak wiemy z poprzedniej części, mężczyzna sporo już przeszedł w swoim życiu, a jeszcze wiele przed nim. Wierzcie mi.

Z kolei pan Jurek odnalazł miłość. Jednak z każdym dniem w Annie dostrzega swoją nieżyjącą już żonę- Hannę. Nawet nie raz tak się do niej zwraca.

Interesująca jest postać pani Wentowej, właścicielki najbliższego sklepu w Cymanach. Na pierwszy rzut oka, wydaje się to być przemiłą kobietą. Jednak cytując słowa Michaliny: „Każdy ma coś za uszami”.

Mnie najbardziej ciekawiły losy Moniki, którą bardzo polubiłam w poprzedniej części. Jednak teraz jest jej znacznie mniej. Wraz z mężem pojawia się w Cymanowskim Młynie, gdzie spędzają listopadowy weekend. Chcą zdążyć jeszcze przed planowanym terminem porodu.

Po przeczytaniu książki uważam, że w tej części znacznie więcej się dzieje. Pierwszy tom był bliższy romansowi, tak tu bardziej czułam że to thriller. Nie raz przeszły mnie ciarki po plecach.

Książkę przeczytałam naprawdę szybko. Już od początku wciągnęłam się w tę historię.

Co znajdziemy w tej części? Po pierwsze duchy, które nawiedzają bohaterów zarówno we śnie, jak i w ciągu dnia, a także nie raz służą dobrą radą. Jednak nie myślcie, że wszystkie są takie miłe. Po drugie, mafia. Tak, tak gangsterzy, tu bardzo się zdziwiłam, bo się kompletnie nie spodziewałam. Moje zaskoczenie było jak najbardziej pozytywne. Po trzecie, morderstwa i zaginięcia.

Naprawdę to była rewelacyjna historia. I mam nadzieję, że jeszcze niejedną książkę tego duetu będę miała okazję przeczytać.

PS. Stawiacie kapcie przy łóżku? Zwróćcie uwagę na to, w którą stronę są skierowane i koniecznie przeczytajcie tę książkę. 👻👻👻 Radzę zacząć od pierwszej części.

Pierwszy był "Cymanowski Młyn", a teraz drugi tom, który jest kontynuacją przygód bohaterów. Jeżeli porównać obie książki, to pierwszy tom zasługuje na ocenę celującą, a drugi na bardzo dobrą. Może akcja w drugim tomie się nieco uspokoiła, ale czytelnik może być pewien, że nie zabraknie tutaj poruszających momentów, przez co ciarki na skórze gwarantowane. Dodatkowo zimowy klimat sprawia, że książka przez to robi się jeszcze bardziej tajemnicza, a duchy krążące nad niedalekimi bagnami mogą jeszcze bardziej "poszaleć" wśród ludzi. Na pewno jest to książka (zarówno tom 1, jak i 2) dla osób, które nie lubią się nudzić i kochają się bać. Do tego mistrzowski duet autorów jest zapewnieniem, że książkę da się polubić.

„Cymanowski chłód” to kontynuacja książki „Cymanowski młyn”. Magdalena Witkiewicz i Stefan Darda w duecie stworzyli kolejny ciekawy thriller obyczajowy. W tej części mam sporo nowych bohaterów i jest to bardzo dobre uzupełnienie fabuły z poprzedniego tomu. Chociaż przedstawienie historii rozpadającego się małżeństwa nie jest zbyt łatwe, to tutaj naprawdę dobrze jest to dopracowane i bardziej podobają mi się wątki obyczajowe. Natomiast wątek grozy i tajemnicy ponownie niespecjalnie przypadł mi do gustu. Nie zmienia to faktu, iż jest to dobra pozycja, którą warto przeczytać dla rozrywki. Mimo tego, że nie jest bardzo zaskakująca, to spędziłam przy niej bardzo miło czas i z chęcią przeczytałabym kontynuację.

Po lekturze “Cymanowskiego Młyna” byłam bardzo usatysfakcjonowana, mimo wątków paranormalnych, na które nie wiedziałam jak zareaguję. Okazało się jednak, że niepotrzebnie się obawiałam, bo tylko nadały powieści specyficznego klimatu i dopełnienia. Wiedziałam, że na pewno sięgnę po drugą część.

“Cymanowski chłod” swoje musiał odczekać, ale gdy w końcu nadeszła jego kolej, można powiedzieć, że wpadłam w tę książkę w całości - czytało się ekspresowo. Wracamy do Cyman i dobrze nam znanego pensjonatu, w którym sporo się dzieje i nie ma miejsca na nudę. W tej części zjawiska paranormalne są o wiele mocniej odczuwalne i obecne już od samego początku. Ponownie spotykamy się z Jerzym Zawiślakiem, jego świeżo upieczoną narzeczoną oraz z Moniką i Maćkiem z “Cymanowskiego Młyna”. Poza tym poznajemy także bliżej pobocznych bohaterów, a nawet jeden z nich wysuwa się na pierwszy plan.

W moim odczuciu pierwsza część była odrobinę lepsza, mocniej osadzona w rzeczywistości. Zakończenie sprawiło, że brwi uniosły mi się nieco z niedowierzania - uważam, że było trochę przekombinowane i to bynajmniej nie za sprawą wątku paranormalnego.