Cuda na śniegu

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Już na wstępie muszę wspomnieć, że totalnie urzekła mnie szata graficzna książki "Cuda na śniegu", w szczególności piękne barwione brzegi. Stylistyka i język jakim posługuje się pisarka jest bardzo lekki i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się niesamowicie szybko. Ja pochłonęłam ją w jedno popołudnie i chociaż książkę czytałam już jakiś czas temu nadal pamiętam wszystkie emocje towarzyszące mi podczas lektury. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie zostali w barwny, wielowymiarowy i autentyczny sposób wykreowani. To postaci, które nie są krystaliczne, mają swoje wady i zalety, borykają się z różnymi mniejszymi bądź większymi problemami dnia codziennego, zdarza się im także popełniać błędy, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w niektórych przypadkach podzielając podobne troski i dylematy moralne. Jestem pewna, że z powodzeniem moglibyśmy spotkać ich w rzeczywistości. Razem z bohaterami przeniosłam się Czterech Mostów i pensjonatu "Bajka", który od śmierci właścicielki już nie tętni życiem. Historia została przedstawiona z perspektywy kilkorga bohaterów co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się mierzą, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Myślę, że w tym przypadku był to świetny pomysł, ponieważ tym sposobem każda z postaci odegrała tutaj istotną rolę dostarczając Czytelnikowi ale również właścicielowi "Bajki" wielu emocji i wrażeń. Jedni od samego początku zaskarbili sobie moją sympatię i kibicowałam im z całych sił, inni wywoływali we mnie mieszane odczucia, które z czasem ulegały zmianie w tą pozytywną stronę, ale również trafili się tacy, którzy denerwowali mnie swoim zachowaniem i miałam w stosunku do nich więcej negatywnych emocji. Z zaciekawieniem śledziłam losy bohaterów, to z jakim zaangażowaniem niektórzy usiłowali walczyć o spadek i do jakich często zabawnych, a także poważniejszych sytuacji to prowadziło. Podczas lektury wielokrotnie miałam ochotę wejść do tej książki żeby przytulić, wesprzeć niektórych bohaterów, innymi natomiast mocno potrząsnąć. Niemniej jednak w końcu w "Bajce" zagościli ludzie odczarowując magię tego niepowtarzalnego miejsca, otulając ją ciepłem i mimo wszystko przynosząc nadzieję na lepsze jutro. Autorka w naprawdę świetny sposób kreśli portrety psychologiczne wszystkich postaci, interesująco ukazuje napięte relacje rodzinne, do tego nie boi się poruszać życiowych, trudnych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich. Muszę oczywiście wspomnieć o całej świątecznej otoczce, która jest wyraźnie zarysowana w tej historii. Mnie totalnie urzekł ten niepowtarzalny zimowo - świąteczny klimat. Autorka udowadnia, że nic nie jest dziełem przypadku a ludzie, których spotykamy na swojej drodze znajdują się na niej nie bez przyczyny i pełnią w naszym życiu różne role - jedni są wsparciem, inni lekcją, a jeszcze inni mogą być wyzwaniem. Myślę, że każdy z bohaterów tej opowieści wyniósł z pobytu w "Bajce" dla siebie coś cennego, dostrzegł co jest ważne w życiu. Czytelnik zresztą też. Cudownie spędziłam czas z tą książką i nie ukrywam, że z przyjemnością wróciła bym do tych postaci, żeby się dowiedzieć jak dalej potoczyły się ich losy. Polecam!

„Cuda na śniegu” Joanny Szafrańskiej była pierwszą historią świąteczną jaką przeczytałam w tym okresie. I szczerze napiszę, że nie wiem czy jakaś inna powieść ją przebije. Co roku autorka serwuje nam tak piękną historię, że nie sposób się od niej oderwać.

Pewnego dnia w lokalnej gazetce w Czterech Mostach ukazuje się tajemnicze ogłoszenie. Poszukiwani są spadkobiercy miejscowego pensjonatu. A trzeba zaznaczyć, że w swoich najlepszych latach to miejsce przyciągało wielu zwolenników, zwłaszcza w okresie świątecznym. Wkrótce zjeżdżają się kandydaci by zawalczyć o spadek.. Czy Bajka znów okaże się magicznym miejscem i powrócą dni jej świetności?

Ja nie wiem jak autorka to robi, ale za każdym razem gdy czytam jej powieści świąteczne to trafiają prosto do mojego serca. Tak było i tym razem. Magiczna, cudowna, świąteczna, ze szczyptą humoru, wyrazistymi bohaterami i oczywiście z pięknym zakończeniem. Ta historia otula swoim ciepłem. Dużo jest książek na rynku, które obiecują na swych stronicach magię świąt. Czasami są to tylko puste obietnice, bo często w tych powieściach temat świąt jest zaledwie liźnięty. Książki pani Szarańskiej są wręcz przykładem jak to powinno wyglądać. Chciałabym kiedyś na święta trafić do takiego pensjonatu. Pełnego ciepła, życzliwych ludzi, z magia świąt wyzierającą z każdego kąta. I oczywiście z bliskimi dla mnie ludźmi bez których nie wyobrażam sobie tych magicznych chwil. Polecam Wam ogromnie tą książkę. Na pewno umili wam czas oczekiwań na Święta.

Sięgnijcie po historię, która jest jak piernik przy pierwszym kęsie-pachnie trochę znajomo, trochę nostalgicznie, ale ten pierwszy kęs zawsze jest nieprzewidywalny. To podczas lektury tej książki śnieg skrzypi pod butami, mróz szczypie w nos, a ciepło z kominka rozgrzewa i dodaje otuchy bohaterom, ale i czytelnikom, którzy miewają czasami pod górkę.

W centrum wydarzeń mamy pensjonat „Bajka”. Ktoś wrzuca do lokalnej gazety informację, że poszukiwani są jego spadkobiercy. I tak o to jego gospodarz przeżywa prawdziwy najazd bliższych, ale raczej tych dalszych krewnych, a także znajdzie się ktoś, kto nie planował nawet tu być...

Autorka serwuję nam całą galerię barwnych postaci, ich radości, troski i marzenia, oraz morze emocji, a to wszystko doprawione zostało idealną porcją humoru, który rozgrzewa i budzi w oczach iskierki, jednocześnie nie przyćmiewając tego co ważne: potrzeby bliskości, albo świętego spokoju, tęsknoty, miłości i troski.

Sprawdźcie kto i dlaczego umieścił ogłoszenie i jakie będą tego skutki. To must read tej zimy.

W małej miejscowości Cztery Mosty, funkcjonuje pensjonat Bajka. Prowadzony przez małżeństwo Śmieszków, najbardziej oblegany był w okresie świątecznym. Niestety po śmierci Małgosi, powoli acz sukcesywnie zaczął upadać i próżno w nim szukać dawnego ducha świąt.

Do redakcji miejscowej gazety napływa ogłoszenie o poszukiwaniach spadkobiercy tego obiektu. Różnymi drogami wiadomość ta dociera do najbardziej zainteresowanych. Do kogo uśmiechnie się szczęście? I czy na pewno będzie ono wyglądało tak jak bohaterowie to sobie wymyślili?

Nie wiesz jak sprawić aby bliska i nieco dalsza rodzina sobie o Tobie przypomniała? Asia wskazała sposób idealny. Wystarczy dać znać, że szukacie spadkobiercy. Zabawne i smutne zarazem, bo prawdziwe.

To kolejna powieść spod pióra autorki, która otula swoim ciepłem i czaruje magią zwykłej codzienności. Czytając, słyszałam w tle dzwoneczki, czułam zapach pierniczków,igliwia i tylko spojrzenie na kalendarz zatrzymało mnie abym nie pobiegła po gałązki jodły i zaczęła znosić ozdoby świąteczne.

Ludzkie losy, tak bardzo różne splatają się ze sobą by połączyć w jedną wspólną historię. Nie jest to tylko słodka opowieść świąteczna. To opowieść o każdym z nas, bo każdy nosi w sobie swoje tęsknoty, ma problemy, o których nie chce albo nie potrafi mówić, jest podatny na opinie innych, a przez to zatraca samego siebie.

To książka, która nie chce być odłożona bez dotarcia do ostatniej strony. Piękna, czarująca swoimi opisami, pokazująca punkt widzenia każdej istoty żywej, bo i kot ma tutaj swoje pięć minut.

Dzięki swojej przecudownej oprawie graficznej i kolorowym brzegom będzie idealnym prezentem dla kogoś albo siebie.

Czarodziejka świątecznym klimatem nie zawiodła, nie obyło się bez wzruszeń i masy śmiechu. Autorka napisała powieść płynącą prosto z duszy i serca i to się czuje w każdym zdaniu. Ogromnie polecam.

„Cuda na śniegu” - otuliły mnie historią tak pachnącą igliwiem, że miałam wrażenie, jakby gdzieś obok naprawdę stała już choinka, a śnieg za oknem skrzył się od świątecznej magii.

W centrum opowieści stoi pensjonat „ Bajka”, kiedyś prowadzony przez małżeństwo z iskrą w oczach i w dłoniach — takich ludzi, którzy nie muszą mówić o magii, bo sami ją tworzą. Po śmierci właścicielki jego blask przygasa, a los miejsca zaczyna się kruszyć niczym lód pod stopami.

I wtedy w lokalnej gazecie pojawia się tajemnicze ogłoszenie o poszukiwaniu spadkobiercy. Problem w tym, że właściciel… nic o tym anonsie nim nie wie. To brzmi jak początek nieporozumienia, ale autorka podaje nam tę historię w świątecznym wydaniu — takim, gdzie przypadki nie są przypadkami, a ludzie przyciągani są tam, gdzie najbardziej potrzebują być.

Do Czterech Mostów trafiają więc przeróżne osoby: tacy, którzy szukają szybkiego zysku, ci, którzy chcą zacząć od nowa, oraz ci, którzy uciekają przed kłopotami. Każde z nich dostaje jednak coś więcej, niż się spodziewa. Drugą szansę. Nową perspektywę, albo po prostu — miejsce, które pozwala wreszcie odetchnąć, zobaczyć pewne sprawy z zupełnie innej perspektywy.

Jest też akcent humorystyczny, który jawi się jako postać kuzyna Waldemara i jego oszczędności do granic możliwości.

Bardzo przyjemna lektura, która otula, nastraja świątecznie i odpręża. Jest to moje pierwsze spotkanie z autorką i z pewnością nie ostatnie :)