Co się zdarzyło w drodze do Łeby

Jechaliście kiedyś stopem? Ja przyznam szczerze, że ta forma podróżowania zawsze mnie przerażała. Wsiadasz do auta obcej osoby i od tej pory niewiele już od Ciebie zależy.

,,Są pewne rzeczy w życiu, pomyślała, które muszą się zdarzyć. Rzeczy, których widocznie należy doświadczyć. Może wtedy człowiek staje się silniejszy?’’

Sięgając po tę książkę nie do końca wiedziałam, czego się spodziewać. Z jednej strony oczekiwałam czegoś niepokojąco mrocznego, a z drugiej, wydawnictwo kojarzy mi się raczej z romansami. Co ostatecznie dostałam?

Historia została podzielona na 3 części zwane pasmami i dość luźnie została oparta na prawdziwych wydarzeniach.

PASMO 1 - Latem 1997 roku dwie przyjaciółki: Alicja i Marta wyruszają wspólnie na swoje pierwsze samodzielne wakacje. Jako kierunek obierają Łebę. Plan wyjazdu jest prosty - dobrze się bawić. Jednak jedna z nich musi przerwać pobyt, by na dwa dni udać się na wesele kuzynki. Po dwóch dniach ma znowu dołączyć do koleżanki. Wsiada w pociąg powrotny, ale… nigdy nie dociera na miejsce.

PASMO 2 - Przypadkowi spacerowicze znajdują w lesie ciało. Rozpoczyna się śledztwo.

PASMO 3 - studium psychologiczne trzech mężczyzn, którzy mogą być potencjalnie sprawcami zbrodni. Splot wydarzeń sprawia, że każdy z nich trafia z nastolatką do pociągu nad morze.

Całość czytało się bardzo dobrze. Te przeskoki między pasmami sprawiały wrażenie krótkich fleszy, dzięki czemu ani przez chwilę nie było nudno. Czytelnik od początku może próbować typować sprawcę. Nie da się ukryć, że jest to pozycja zdecydowanie dla dorosłego czytelnika, bowiem autor nie szczędzi nam dosadnych opisów zbrodni.

Całość dość niepokojąco udawania, jak często na swojej życiowej drodze może nas spotkać coś, co może być dla nas tragiczne w skutkach, a my nie zdajemy sobie z tego sprawy. Kto wie, ilu z nas było o krok od niebezpieczeństwa i tylko splot okoliczności sprawił, że udało się go uniknąć?

To sprawnie napisana, niepokojąca historia. Studium powstania i działania kogoś, kto pod maską zwykłego człowieka może nas mijać na ulicy każdego dnia. Czy udało mi się wytypować sprawcę? Nie, ale spróbujcie - może Wam się uda.

Dwie młode kobiety, bardzo różne, każda ma swoje tajemnice, ale nie tylko one coś ukrywają.

Trzej okrutni, bezwzględni mężczyźni, dla których potrzeby i ciągotki do zabijania to coś naturalnego. Ofiar nigdy nie było im żal, miały tylko spełnić swoje zadanie. Autor bardzo obrazowo opisuje ich fascynacje zabijanie, znęcaniem się, bezczeszczeniem ciał. Opisy mną wstrząsnęły i przeraziła myśl, że tacy ludzie istnieją, że mogę ich minąć na chodniku czy spotkać w pociągu.

Dobrze dopracowane postacie, wyraziste i mocne. Bardzo ciekawie przeplatanie dobra i zła, życia i śmierci.

Czułam się jak na kolejce górskiej, emocje, pytania kto zabił.

Zakończenie było dla mnie bardzo zaskakujące i nigdy bym się go nie spodziewała.

To nie jest lekka lektura. Autor zagląda w najmroczniejsze zakamarki ludzkiej psychiki.

Narracja prowadzona jest w ciekawy sposób, dzięki czemu historia trzyma w napięciu do ostatniej strony.

Choć zbrodnia jest tu kluczowa, to nie ona dominuje. Najważniejsze są postacie, ich przeszłość, motywacje i decyzje.

W tej historii poznajemy Alicję, młodą dziewczynę, która ma przed sobą całe życie. Ma jedną przyjaciółkę Martę, ale mimo ogromnej, zdawałoby się, przyjaźni mają przed sobą sekrety.

Dziewczyny mimo wszystko wspólnie planują wakacje nad morzem. Kierunek Łeba. Emocje związane z tymi planami są ogromne – w końcu to pierwszy taki wyjazd. Każda z dziewczyn ma swoje małe tajemnice i ciut większe kłamstewka, które powodują nie małe zawirowania.

Poznajemy również Borysa, Irka i Mariana. Ich historia przeplata się między stronami książki.

Tych trzech mężczyzn poznajemy po małym kawałku, autor dozuje nam informacje o ich życiu, o tym jak sobie w nim radzą, co robią zawodowo i kim są ich najbliżsi. Przelatanie ich historii jest nietypowy, a sposób prowadzenia książki powoduje, że czytelnik musi bardziej się skupić.

W tej książce nie ma miejsca na nudę, a już na pewno na spowolnienie tempa i brak emocji.

Tu się jednak zatrzymam i oddam tę historię Wam, bo jest niezwykła, bo wzorowana prawdziwymi wydarzeniami.

Zakończenie to zaskoczenie, emocjonalny rollercoaster. Autor tak poprowadził wątki, że co kilka stron zmieniałam zdanie, który z mężczyzn jest winny…

Pozostawiam wam zatem odkrycie zakończenia i gwarantuje ogromne emocje. Naprawdę ogromne! #mamakarolina27