Cienie. Nevermore. Tom 2

Varen znika w pułapce koszmarnej rzeczywistości.

Isobel rusza do Baltimore w poszukiwaniu Reynoldsa.

Kochanek zamienia się we wroga.

Kontynuacja kultowej serii „Kruka”, którego pierwsza część bardzo chwyciła mnie za serce. Z brakiem wytchnienia czekałam, aż do moich rąk trafią Cienie i w końcu mogę się podzielić z Wami moją opinią.

CO TO BYŁO? Uwielbiam się bać, uwielbiam sięgać po horrory, uwielbiam zatracać się w mrocznym świecie. I tym właśnie były Cienie. Mroczną, pełną emocji historią, w której akcja potoczyła się zupełnie wbrew moim oczekiwaniom! Mrok i drapieżność widoczne są tutaj na każdym kroku, emocje wylewają się ze stron, a bohaterom nie brakuje kłód rzucanych pod nogi.

Niektórzy pewnie pamiętają, że Isobel nie wzbudzała mojej sympatii i uważałam jej zachowanie za irracjonalne. Jeśli wtedy tak to określiłam, to nie pozostaje mi nic innego, jak uznanie jej postawy w tym tomie za psychotyczne i wymykające się poza granicę racjonalności. Była niebezpieczna dla siebie i otoczenia. Życie Is i Varena jest zagrożone, a śnienie na jawie i słyszenie głosów nie pomaga w próbie ratunku.

Napięcie, napięcie i jeszcze raz napięcie. Niesamowita oryginalość i dbałość o szczegóły. Dopracowane wątki, jeszcze lepiej wykreowane uniwersum i poprawa stylistyki. Czy może być lepiej? Przekonamy się w zwieńczeniu serii Nevermore!

Noc podczas Halloween miała być zamknięciem tego wszystkiego, co się działo, niestety nie do końca tak jest. Varen znika, a wszyscy myślą, że po prostu uciekł. Prawda jest zupełnie inna, jednak Isobel doskonale wie, że w to, co się stało, nikt nie uwierzy. Chłopak zostaje uwięziony w świecie, do którego nikt nie powinien mieć wstępu. Jednak ona nie zamierza się poddać, a wręcz przeciwnie. Zamierza udać się do Baltimore i spotkać się z Reynoldsem. On jak co roku ma być na grobie Edgara Allana Poego, aby złożyć kwiaty, a ona ma zamiar zdobyć od niego klucz do przejścia. Czy jej się uda? Nic nie będzie łatwe, tym bardziej że Isobel zaczyna mieć sny, które ani trochę nie są przyjemne. Na dodatek zaczynają się mieszać z rzeczywistością i tak naprawdę nie wiadomo co jest prawdą a co nie. Czy Isobel odnajdzie ukochanego? Co takiego przeżyje podczas poszukiwań? Co odkryje? Jak potoczą się dalsze losy Isobel i Varena?

Wiem, że tym razem zarys historii jest dość krótki, ale niestety nic więcej nie mogę wam zdradzić. W tym tomie akcja jest wolniejsza niż w poprzednim, za to mamy dużo przemyśleń Isobeli. Czy to wada? Zależy jak na to spojrzeć. Dla mnie nie, nie była na tyle wolna, aby nudzić, a w drugiej połowie nawet przyspieszyła. Mnie książka się podobała i pomimo wolniejszej akcji były momenty, które mnie zaskoczyły. Podczas czytania towarzyszyły mi różne emocje, historia momentami dość mroczna, wywołująca nutkę strachu.

Jeśli chodzi o bohaterów w tym tomie mamy głównie Isobel. Mam do niej trochę mieszane uczucia. Z jednej strony jest odważna, nie wacha się wyruszyć na poszukiwania ukochanego. Jednak z drugiej „wolno” myśli i działa, co ma swoje konsekwencje. Mimo wszystko ja ją nadal darzę sympatią, a podczas czytania książki, dość mocno jej kibicowałam.

„Nevermore. Cienie” to książka z wolniejszą akcją niż tom pierwszy, jednak ja się z nią nie nudziłam, mnie się podobała i uważa, że jest warta przeczytania. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Całkiem niedawno premierę miał drugi tom mrocznej i klimatycznej serii "Nevermore" 💜 Kelly Creagh. Miałam okazję objąć opieką medialną pierwszą część cyklu, zaszczyt ten mam również i przy drugiej. 😌 Z dumą prezentuję Wam "Cienie", czyli mój PATRONAT książkowy❗️📚

Varen utknął w mrocznej krainie koszmarów sennych, zostawiając Isobel samą. 😲 Dziewczyna nie może pogodzić się ze stratą ukochanego, dlatego postanawia za wszelką cenę go odnaleźć. W poszukiwaniu Reynoldsa, który jest w stanie zaprowadzić ją do Varena, wyrusza do Baltimore na grób Edgara Allana Poego. 🖤 Gdy Isobel dostaje się do świata snów jej najgorszy koszmar staje się w brutalną rzeczywistością. 🫣 Varen, którego miłość do dziewczyny została zastąpiona przez nienawiść, staje się jej nagorszym wrogiem. 😱

Kontynuacja losów mrocznego chłopaka i słodkiej cheerleaderki trzyma poziom❗️👌 Autorka świetnie buduje napięcie, wprowadzając tajemniczy klimat grozy, 🫨 mieszając jawę ze snem i fundując czytelnikowi sporo nieoczekiwanych zwrotów akcji. 🤩 W tej części prym zdecydowanie wiedzie Isobel. Muszę przyznać, że ta postać ciekawie ewoluowała dojrzewając i stając się silną oraz dążącą do celu, świadomą dziewczyną, 👍 która aby ocalić bliską osobę jest gotowa do największych poświęceń. Niezmiennie uwielbiam też postać Gwen, która wnosi do tej mrocznej historii nieco humoru. 😃 Nie brakuje też Varena oraz Pinfeathersa, choć tego pierwszego, w porównaniu do tomu otwierającego serię, tym razem jest zdecydowanie mniej. 🤷‍♀️

"Nevermore. Cienie" uważam za świetnie napisaną kontynuację cyklu. 👌📚 Wciągnęła mnie tak bardzo, że pochłonęłam ją w mgnieniu oka. Wraz z głównymi bohaterami ponownie przeniosłam się do niebezpiecznego, mrocznego świata koszmarów, 🫣 w którym nie wiadomo co jest jawą, a co snem rodem z upiornego dzieła Edgara Allana Poego. Emocje gwarantowane! Gorąco polecam❗️😊

Powracamy wraz z Kelly Creagh do drugiego tomu jej paranormalnej trylogii, w której miłość jest silniejsza niż śmierć. Sięgamy po dalsze losy bohaterów, które są wynikiem wcześniejszych wydarzeń, więc zachowanie chronologii jest tutaj obowiązkowe.

Mam ogromny sentyment do paranormal romance i bardzo żałuję, że najlepsze lata gatunku są już za nami. Każde odświeżenie tematu cieszy mnie więc ogromnie a wznowienia tych najciekawszych serii przypominają nowym czytelnikom co najlepszego kryło się w tych pełnych przygód i emocji opowieściach. Nie inaczej jest w powyższym przypadku, gdy pierwsze już pierwsze strony otwierają przed nami niebezpieczny oraz nieprzewidywalny świat, w którym jak się wydaje, wszystko może się wydarzyć.

Isobel zrobi wszystko, by odzyskać ukochanego, chociaż wie, że to będzie nie łatwa misja. Wyrusza do Baltimore, by odnaleźć Reynoldsa, który jako jedyny wydaje się być w posiadaniu klucza do innych światów. Tylko czy na pewno zdąży na czas? Varen przepadł w nowej rzeczywistości, w której wszystkie emocje wydają się być odwrotnością prawdy i tak szczęście, którego zaznał, teraz dostarcza mu jedynie bólu i negatywnych emocji. Wydaje się, że chłopak przesiąk światem inspirowanym prozą Poego a to może się naprawdę źle skończyć.

Autorka miała ciekawy pomysł na połączenie romansu z klimatem zaczerpniętym z powieści Edgara Allana Poego. Osobiście jestem jego ogromną fanką, więc doszukiwanie się wszelkich ukrytych mniej lub bardziej smaczków było dla mnie nie lada zabawą a w to wszystko wmieszany został jeszcze wątek romantyczny, który czasami przyprawiał o szybsze bicie serca. Pojawiło się znacznie więcej niebezpiecznych sytuacji niż w tomie pierwszym, bohaterowie raz za razem zostawali wystawieni na spore próby i chociaż dość łatwo było przewidzieć kierunek wydarzeń to nie ucierpiała na tym wartość samej przyjemności z czytania, gdy wyobraźnia działała na najwyższych obrotach.

"Cienie" to książka, która ciekawi i intryguje, pozwalając nam na kilka godzin sympatycznej zabawy. Wciąż wiele kwestii nie zostało wyjaśnionych, choć autorka rozwiała kilka moich wątpliwości. W oczekiwaniu na finał oraz ostateczne zamknięcie losów bohaterów zachęcam Was do sięgnięcia po lekturę z gatunku, który kiedyś podbijał serca wszystkich czytelników. Nie oczekujcie wielkich wybuchów, moralnych problemów czy zmiany otoczenia a nastawcie się po prostu na przyjemną historię, w której emocje odegrają kluczową rolę.

🌹"- A pomijając kwestie snów skąd wiesz, że akurat twój świat jest tym prawdziwym?"🌹

Ja wiem że ta trylogia to wznowienie, ale ja jej nie czytałam wcześniej, więc podchodzę do niej jako debiutant. Finał pierwszego tomu, jakby nie patrzeć zaskoczył na maksa, do tego stopnia że zaczęłam te książkę czytać wieczorem w dniu w którym przyszła, pochłonęłam na raz, w niecałe 3 godziny, mimo że ma narrację w trzeciej osobie , czyta się naprawdę wyśmienicie, ale żeby napisać o niej cokolwiek potrzebowałam chwili. Bo powiem wam że to było świetne! Ba, podoba mi się jeszcze bardziej niż jedynka, klimat tej książki to złoto, to jak zacierane zostają granicę, czytelnik nie wie co jest snem co jawą, co jest prawdą a co nie, czyta się w ciągłym napięciu, są tutaj naprawdę kapitalne sceny(wlatują do mojego rankingu tych absolutnie ulubionych), z dreszczykiem, odrobiną strachu, mroku, nieco duszne. Kolejne świetne posunięcie to kierunki jakie autorka obrała w kreowaniu postaci, nie zrobiła z nich wydmuszek, stojących w miejscu, obdarzyła życiem, wątpliwościami, rozterkami, rozdarciem. Isobel naprawdę znalazła się w trudnym położeniu, ale walczy, do ostatku sił, jest zawzięta. Natomiast Varen, no ulala tyle mogę powiedzieć bez spoilerów, ale jest mega zaskakująco, to co się z nim dzieje, to co wyczynia, no szok. Zresztą w książce mimo wszystko dzieje się naprawdę sporo, a my jesteśmy trochę jak detektyw szukający rozwiązania po nitce do kłębka, dodatkowo postaci drugoplanowe też są mocne i wyraziste. Całość i zakończenie (kapitalne)😳😳 no ja jestem zachwycona i zakochana, teraz wyczekuje na finał który mam nadzieję zmiecie mnie z planszy. Polecam mega mocno. 🖤💙💜🩷

IG @carolina_czyta_i_oglada

/Współpraca recenzencka/

„Nevermore. Cienie” autorstwa Kelly Creagh to drugi tom cyklu Nevermore, na który bardzo długo czekałam. Kiedy już raz wpadniesz w sidła świata snów, nie będziesz potrafić się z niego uwolnić. Jego piękno polega na tym, że bez żadnego wysiłku zmieszano przeszłość i teraźniejszość, zjawiska paranormalne i te zwyczajne. Niezbyt często można znaleźć opowieść o parze starającej się być razem, która nie ma ku sobie łatwej drogi. Upiorny klimat tej lekturze i niesamowita atmosfera sprawiają, że to niezwykle intrygujący sposób na przekazanie paranormalnego gatunku czytelnikom, którzy szukają w książkach czegoś więcej niż kolejnej historii miłosnej. Chciałam dla bohaterów czegoś więcej, dlatego też bardzo im kibicowałam, licząc, że ich los się odmieni.

Główną bohaterką książki autorstwa Kelly Creagh „Nevermore. Cienie” jest Isobel Lanley, to młoda, ładna, popularna dziewczyna, która w wyniku pewnego projektu szkolnego została połączona z kimś, kto do niej nie pasował. Cheerliderka i Got? W żadnym wypadku to nie miało sensu, a jednak dla ich własnego dobra musiało się udać. Wbrew pozorom Isobel i Varen Nethers potrafili znaleźć wspólny język, twórczość Edgara Alana Poe miała tutaj kluczowe znaczenie. Zaczęły się dziać dziwne rzeczy, które przekraczały wyobrażenie zwykłego człowieka, świat snów okazał się niezwykle mrocznym miejscem. Właśnie tam utknął Varen, został uwięziony, w koszmarach sennych, które budziły grozę. Isobel chciała za wszelką cenę odszukać go i sprowadzić do domu, do niej. Otrzymuje taką możliwość, ponieważ zbliża się kolejna rocznica, kiedy tajemniczy „Wielbiciel Poego” pojawi się, aby oddać mu hołd. Czy uda jej się otrzymać dostęp do tego świata? Czy uda jej się odróżnić sny od rzeczywistości?

„Nevermore. Cienie” to jedna z tych historii, które mogą zapierać dech w piersiach. Książka ukazuje, że chociaż Varen nie jest obecny w prawdziwym życiu Isobel, wciąż jest w jej umyśle, sercu, snach i lustrach. Nadal tworzą jedną z moich ulubionych książkowych par. Nie tylko, dlatego, że łamią i wychodzą poza stereotyp cheerleaderki i gotha, ale dlatego, że ich rozdzierająca serce podróż ukazuje, jak bardzo do siebie pasują. Bardzo lubię styl pisania Kelly Creagh, zabawne dialogi, wspaniałe opisy, humorystyczne sceny, wszystko wydawało się przemyślane, także jej bezczelność i dowcip oraz ciemność świata snów. Jego mrok przyprawia o zawrót głowy, szukałam powiązania między ukrytymi elementami, wracałam pamięcią do pierwszego tomu zastanawiałam się, czy nie pominęłam w nim czegoś, wszystkie elementy wydają się do siebie pasować, ale zdawałam sobie sprawę z tego, że go nie jest kompletny obraz. Świat snów w dalszym ciągu posiada wiele tajemnic, które chciałabym odkryć. Nie mogę pominąć tego, jak dobrze stworzone są postacie. „Nevermore. Cienie” to nie jest opowieść o dziewczynie ratującej ukochanego, ani nawet o dwojgu kochankach próbujących ocalić siebie nawzajem. To historia psychicznej, emocjonalnej i fizycznej zguby, kiedy zdrowie psychiczne przekracza zwykłe granice w próbach uratowania chłopaka, którego kocha. Książka jest bardziej opisowa w porównaniu do pierwszego tomu, ale nie oznacza to, że była nudna, wciąż działo się wiele, historia trzymała mnie w napięciu od pierwszej do ostatniej strony.