Sfera sacrum to obszar, w którym gesty i symbole mają bardzo istotne znaczenie. Ich roli w religijnych rytuałach przygląda się Beta Drabik w książce "Ciało. Kultura. Sacrum".
Pozycja "Ciało. Kultura. Sacrum" wyrosła z zainteresowań autorki rolą gestów liturgicznych w życiu społecznym. Beata Drabik dowodzi, że mają one głęboki sens - nie są jedynie atrakcyjnym uzupełnieniem liturgii. W każdym z religijnych symboli tkwi przesłanie, które wpływa na świadomość człowieka uczestniczącego w religijnych rytuałach i kształtuje jego życiowe postawy. Autorka przygląda się poszczególnym symbolom w aspekcie nie tylko teologicznym, ale także społeczno-kulturowym, psychologicznym i filozoficznym.
Z wprowadzenia
W wielu przypadkach to właśnie nasze świeckie zrytualizowane zachowania komunikacyjne, mniej lub bardziej ceremonialne, stanowią podstawowy, główny (może nawet jedyny) wzorzec zachowań - postaw i gestów, jakie przyjmujemy wobec sacrum. W gruncie rzeczy jest to kolejne potwierdzenie istotnej roli najbardziej podstawowych i najbardziej ludzkich doświadczeń w kształtowaniu się stosunków bardziej skomplikowanych i bardziej odległych od tego, co bezpośrednio, bo w codzienności, jest dostępne naszemu poznaniu.
Z podsumowania
Ta rozprawa powstała [...] z przekonania, że symbole - postawy i gesty symboliczne człowieka, związane zarówno ze sferą profanum, jak i sacrum - są czymś niepowtarzalnym i ważnym. Trzeba je badać, sprawdzać ich recepcję oraz aktualność. Nie są jedynie pustymi semantycznie elementami rytuału, ich funkcji nie da się sprowadzić do funkcji estetycznej ani nawet (bardzo ważnej) fatycznej funkcji budowania współuczestnictwa. One wpływają na naszą cielesność (i jednocześnie są przez nią kształtowane), a wraz z cielesnością i za jej pośrednictwem oddziałują także na nasze myślenie i działanie - już nie tylko symboliczne [...]. I trzeba w tym widzieć chyba zarówno wartość, szansę, jak i - w niektórych przypadkach zagrożenie.
Z recenzji
Poza kilkoma artykułami nie mieliśmy dotąd w polskim językoznawstwie dokładnej analizy gestów liturgicznych. Praca Beaty Drabik bardzo dobrze wypełnia tę lukę. [...] Autorka dogłębnie przybliża ów fenomen. Czyni to zarówno na poziomie świetnego, merytorycznego, kapitalnie zakotwiczonego w badaniach polskich i europejskich teoretycznego wykładu, jak i w precyzyjnie zaprojektowanych i wykonanych badaniach empirycznych. Opis wybranych jako pars pro toto gestów jest wszechstronny, dotyczy wszystkich aspektów ich działania, a więc wyznaczników semantycznych, pragmatycznych, komunikacyjnych oraz rytualnych, odnoszących się do sacrum i profanum. Na podkreślenie zasługuje erudycyjność wykładu, w pełni humanistycznego, łączącego badania językoznawcze, etnolingwistyczne, socjo- i psycholingwistyczne, filozoficzne, kulturoznawcze i teologiczne.
prof. dr. hab. Kazimierza Ożoga
O autorce
Beata Drabik jest językoznawcą zatrudnionym w Katedrze Teorii Komunikacji Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz wykładowczynią na podyplomowych studiach z dziedziny retoryki organizowanych przez krakowską uczelnię. Wchodzi w skład Zespołu Języka Religijnego Rady Języka Polskiego, którego działalność ściśle wiąże się z naukowo-badawczymi zainteresowaniami językoznawczyni. Autorka monografii, podręczników do nauki języka polskiego dla szkół średnich oraz członkini redakcji "Wielkiego słownika języka polskiego" przygotowywanego przez leksykografów z Polskiej Akademii Nauk. Jej obszar zainteresowań stanowi retoryka, komunikacja językowa, językowy savoir-vivre oraz język dyskursu religijnego.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii filologia i językoznawstwo
