Pierwsza arabska laureatka Międzynarodowej Nagrody Bookera.
W czasie zbiorów daktyli Majja, utalentowana krawcowa, zakochuje się w Alim, który właśnie wrócił ze studiów w Londynie. Zgodnie z wolą rodziny wychodzi jednak za Abd Allaha, syna kupca. Tęsknocie za życiem, którego nie było, daje wyraz w kolejnych aktach małego oporu. Kiedy zachodzi w ciążę, żąda, aby urodzić dziecko w szpitalu w Maskacie – jak chrześcijanki, a swoją córkę na przekór tradycji nazywa London.
Poetycka, misternie skonstruowana powieść omańskiej pisarki i akademiczki Jokhy Alharthi poprzez prywatną historię pokazuje czytelnikom Oman w trakcie wielkich przemian społecznych i politycznych. Sięgając po osadzoną w tradycji formę rodzinnej sagi, Alharthi snuje opowieść o kraju w czasie dynamicznej modernizacji: budzących się pragnień i lęków, ambicji i oporu.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca lub z serii Rahla
Jaką formę literacką przyjmuje powieść "Ciała niebieskie" Jokhy Alharthi?
"Ciała niebieskie" to wielopokoleniowa saga rodzinna osadzona w realiach dynamicznie modernizującego się Omanu. Autorka stosuje nieliniową narrację, przeplatając losy trzech sióstr z szerszym kontekstem historycznym kraju. Poetycki język oraz głęboka analiza psychologiczna postaci nadają utworowi charakter literatury pięknej wysokiej próby. Jest to idealna lektura dla czytelników poszukujących ambitnej prozy o tematyce bliskowschodniej.
Czy książka skupia się wyłącznie na wątkach romantycznych i obyczajowych?
Powieść wykracza poza ramy romansu, koncentrując się na bolesnym procesie wychodzenia Omanu z epoki niewolnictwa ku nowoczesności. Choć punktem wyjścia są miłosne wybory bohaterek, kluczowym elementem jest starcie tradycji z postępem cywilizacyjnym. Czytelnik poznaje skomplikowane relacje społeczne oraz ewolucję ról kobiecych w arabskim społeczeństwie. Autorka rzetelnie portretuje lokalną kulturę bez uciekania się do egzotyzacji.
Jak skonstruowana jest fabuła tej nagrodzonej Bookerem pozycji?
Fabuła opiera się na misternym splocie wspomnień i perspektyw wielu bohaterów, co wymaga od czytelnika dużego skupienia. Narracja nie biegnie chronologicznie, lecz krąży wokół kluczowych wydarzeń z życia rodziny kupieckiej. Taki zabieg pozwala na głębokie zrozumienie motywacji postaci oraz ich wewnętrznego oporu wobec narzuconych norm. Struktura tekstu odzwierciedla złożoność zmian zachodzących w omańskiej tożsamości narodowej.
Dla jakiego typu czytelnika ta książka może okazać się zbyt wymagająca?
Osoby poszukujące wartkiej akcji i prostego, liniowego układu zdarzeń mogą poczuć się przytłoczone gęstą, poetycką strukturą tekstu. Książka wymaga cierpliwości ze względu na liczne dygresje oraz skomplikowane drzewo genealogiczne bohaterów. Nie jest to lekka lektura rozrywkowa, lecz ambitna literatura wymagająca intelektualnego zaangażowania. Brak jednoznacznego podziału na dobro i zło sprawia, że tytuł nie trafi w gusta fanów czarno-białych opowieści.
Czego o kulturze Omanu można dowiedzieć się z tej lektury?
Książka stanowi fascynujący wgląd w przemiany społeczne, w tym przejście od tradycyjnego rolnictwa do ery naftowej. Autorka ukazuje zanikające zwyczaje, takie jak rytualne zbiory daktyli, zestawiając je z nowoczesnym stylem życia w Maskacie. Ważnym wątkiem jest również ukazanie trudnych relacji między dawnymi panami a ich sługami w kontekście zniesienia niewolnictwa. To cenna lekcja historii regionu podana w formie intymnej, ludzkiej opowieści.
