Charles Dickens na tropie. Wigilijna opowieść o morderstwie

Jestem pod wielkim wrażeniem pióra autora. Normalnie aż mnie zatkało, kiedy czytałam sprawę morderstwa, gdzie opis sugerował wykwintne podejście do tematu, jakby opisywano znany wszystkim szaszłyk, który tu był wygięty, w drugim miejscu zawierał w sobie niedoskonałości i w sumie nie wiadomo jak doszło do tego, że jest umieszczony w tamtym miejscu, jednak najważniejsze jest to, że w pokoju obok wielkie składy biblioteczne zostały nienaruszone poza ścianami, które niestety remontu będą wymagały:-) Drugą sprawą na która zwróciłam, a są to czasy 1835, że ludzie wtedy pomimo wszystkiego byli wolni. Wychodziło to na plus, bo nikt nie doszukiwał się żadnych dokumentów, dziecko mogli po śmierci rodzica zwyczajnie przekazywać sobie do ręki i każdy kto wchodził do czyjegoś domu, za gościną na dzień dobry musiał coś zapłacić. To z kolei było minusem, gdyż oznaczało, i nawet w opisach to mamy, że ludziom nie wiodło się najlepiej i z braku zainteresowania państwa, nie mogli liczyć na jakąkolwiek pomoc. Jedzenie kosztowało grosze, bo i za grosze pracowali. Karę wymierzano według własnego uznania, a że wielu ludzi nie prowadziło prawych interesów, to i nikomu nie było spieszno do odkrycia przyczyny odnalezienia zwłok. W tej historii jednak aby zachęcić czytelnika do zastanowienia, podjęto próbę rozwikłania tej zagadki, która sięga dalszego czasu gdzie w grę wchodziły pieniądze i poniekąd ich brak. Opowieść rządzi się swoimi prawami i nie ma tak naprawdę przodujących wydarzeń, gdyż wszystko co się dzieje łączy się ze sobą i jest ważne, nawet relacja dwojga osób, która pięknie rozkwita, jednak w wyniku początkowych wydarzeń pojawia się również maleńkie dziecko, którym również należy się zaopiekować. Sądząc po dacie w którym dzieją się te wydarzenia można sądzić, że ludzie w tym czasie nie byli zbyt inteligentni, jednak tyczy się to tylko wszelkich wynalazków. Myślami potrafili przewyższać władzę, a spostrzegawczość zapamiętywała nie tylko twarze, ale i emocje ciała jakie pojawiały się na widok określonego człowieka. Sądzę więc, że byli o wiele bardziej rozwinięci i zbliżeni do natury, która zna prawdę jeszcze zanim się o niej pomyśli. Niesamowita lektura, aż śmiem powiedzieć, że doprawdy oszałamiająca, ale dla tego, kto potrafi docenić czas w którym się ona odbyła:-)

Kochane Iskierki Książkowe "Wigilijna opowieść o morderstwie" to już trzeci tom serii Charles Dickens na tropie autorstwa Heather Redmond. Tym razem autorka przenosi nas do zimowego Londynu 1835 roku, gdzie świąteczna atmosfera zostaje brutalnie przerwana przez makabryczne morderstwo.

W centrum wydarzeń ponownie znajdują się Charles i Kate, którzy planowali spędzić spokojny wieczór i wraz z przyjaciółmi pokolędować w szczytnym celu. Jednak ich przedsięwzięcie niespodziewanie przerywa ciało spadające z okna – ofiarą okazuje się Jacob Harley, wspólnik nieprzyjemnego Emmanuela Screws’a. Dickens, nie mogąc oprzeć się swojej detektywistycznej naturze, postanawia zbadać sprawę. Tym bardziej, że zwłoki Harleya zostają w tajemniczy sposób skradzione, a miały spocząć na cmentarzu. Gdzie są zwłoki? Czy duch zmarłego nawiedził Charles?

Redmond świetnie łączy klasyczny kryminał z literacką grą z twórczością Dickensa, nawiązując do "Opowieści wigilijnej". Subtelne elementy grozy, mroczny klimat XIX-wiecznego Londynu i świetnie poprowadzona intryga sprawiają, że książka wciąga od pierwszych stron. Dodatkowym smaczkiem jest wciąż rozwijający się wątek romantyczny pomiędzy Charlesem a Kate, który jednak zostaje wystawiony na próbę, gdy na ich drodze pojawia się porzucone niemowlę. Czyje to dziecko i co ma wspólnego z Charlesem?

Autorka mistrzowsko oddaje atmosferę epoki, a także przedstawia Dickensa nie tylko jako przyszłego wielkiego pisarza, ale i bystrego obserwatora ludzkich losów. Jeśli lubicie świąteczne kryminały z nutą literackiej nostalgii, „Wigilijna opowieść o morderstwie” z pewnością Was zachwyci. To idealna lektura na zimowe wieczory, zwłaszcza dla fanów klasycznych opowieści z dreszczykiem!

Tak, właśnie tego było mi potrzeba. Lektury spokojnej, toczącej się w angielskim tempie, w XIX-wiecznej Anglii. To niesamowity kryminał, ale i niesamowity detektyw, bo 23-letni Charles Dickens i to w Wigilijnej Opowieści! To trzecia książka Heather Redmond wydana w serii przez Skarpa Warszawska. Nie wiem, dlaczego mi umknęły poprzednie części. Dzisiaj wiem, że muszę nadrobić.

Kto kocha Dickensa, kto kocha ten klimat mrocznych ulic, twardych zasad etycznych, moralnych wynikających z pochodzenia i statusu społecznego będzie zauroczony. To wspaniała lektura dająca odpoczynek od współczesnych kryminałów (ten pisze obecnie żyjąca autorka) pełnych krwi, przemocy, zagmatwanych zwrotów akcji, uzależnionych od używek policjantów i śledczych itp. Tu jest wszystko jasne, co prawda w nietypowej sytuacji, ale pojawia się trup... spadający z nieba do stóp kolędników, przyjaciół Charlesa Dickensa. Początkujący pisarz, dziennikarz poczytnej gazety zostaje przez sytuację powołany do rozwikłania tej sytuacji. I teraz wszystko toczy się step by step. Pojawiają się kolejne ogniwa, nie na darmo piszę ogniwa, bo łańcuch jest istotnym elementem morderstwa. Wkraczają na scenę kolejni bohaterowie, ale także wątki komplikujące dotarcie do celu i kolejna zbrodnia. No, ale od czego jest dzielny piasrz-detektyw. Od tego, by dotrzeć do rozwikłania sytuacji.

Ale to nie wszystko, bo również w angielskim lekko flegmatycznym tempie pojawia się sytuacja dramatyczna, kompilująca życie Dickensa będącego po słowie z Kate Hogarth (postać autentyczna), córką redaktora gazety, w której pracuje. I następuje trzęsienie ziemi już na pierwszych kartach książki. Dickens wyjeżdża za Londyn, by zdać sprawę z wielkiego pożaru majątku. Siedząc w hotelu i spisując wszystko, przed drzwiami jego pokoju staje młoda kobieta z 4-miesięcznym chłopcem i wręcz go Dickensowi mówiąc, że to jest dziecko jej siostry spłodzone przez... niego, a która zginęła w pożarze. W mgnieniu oka znika. Dziecko z nieprawego łoża może zniszczyć plany małżeńskie. Co zrobić, by ratować reputację, a jednocześnie być szlachetnym i nie dać zginąć dziecku.

I jak przystało na Wigilijną Opowieść, wszystko wyjaśnia się w Wigilię Bożego Narodzenia. Znowu działa magia świąt no i przenikliwy umysł Dickensa. Zastanawiałem się, co było ważniejsze — Dickens czy magia. Myślę, że to mało istotne, najważniejsze, że wszystkie supły zostały rozwiązane.

Wspaniałe opisy mrocznego Londynu, które delikatnie autorka wplata w fabułę. Tak jak wspomniałem, po poprzednie książki sięgnę, jak i następne, a tę polecam, mimo że Wigilia już mocno za nami.

Znasz już cykl książek Charles Dickens na tropie autorstwa Heather Redmond? 💬

Seria przenosi nas do XIX-wiecznego Londynu, gdzie Charles oraz jego ukochana Kate rozwiązują przeróżne zagadki kryminalne i – co tu dużo mówić – są w tym naprawdę świetni!

„Wigilijna opowieść o morderstwie” to już trzeci tom cyklu i z każdą kolejną częścią przekonuję się, że autorka ma niebywały dar do oddania ducha epoki. Opisy uliczek XIX-wiecznego Londynu, mentalność społeczeństwa, ich zachowanie, sposób mówienia – wszystko to sprawia, że możemy poczuć się, jakbyśmy cofnęli się w czasie.

Redmond postawiła przed Dickensem i Kate ciekawą zagadkę do rozwikłania – tajemniczą śmierć Jacoba Harleya. A do tego dochodzi jeszcze sprawa podrzucenia dziecka i poszukiwania dla niego domu. Całość wciąga już od pierwszych stron, a skrupulatnie dopracowana fabuła nie pozwala oderwać się od książki ani na moment. Wiele szczegółów, które mogą wydawać się nieistotne, ma tutaj znaczenie, a autorka funduje nam zwroty akcji, które wywracają wszystkie nasze domysły do góry nogami.

Bohaterowie? Będę się powtarzać, ale uwielbiam duet Charles-Kate. Cudownie patrzy się na ich kwitnącą miłość, a także na to, jak Kate staje się coraz bardziej niezależną kobietą.

„Wigilijna opowieść o morderstwie” to świetny kryminał osadzony w klimacie minionej epoki. Wciąga, intryguje i dostarcza wielu wrażeń. Serdecznie polecam!