Casandra

Po tym, jak rok temu poznałam „Demeter” z zainteresowaniem sięgnęłam po „Casandrę”. Nie jest to typowa kontynuacja, choć spotkamy kilku tych samych bohaterów, co w poprzedniej książce. „Casandra” w moim odczuciu jest jednak bardziej dopracowana, dopieszczona w szczegółach niż „Demeter”. Nie będę też ukrywać, że fabuła tej książki bardziej przypadła mi do gustu.

Thriller jest inspirowany prawdziwymi wydarzeniami, porusza wątek manipulacji i sekty. Pranie mózgu, fanatyczne teorie, wciąganie w to młodych ludzi - brzmi znajomo? W książce pojawia się postać księdza, z punktu widzenia psychologii, szalenie ciekawa postać zręcznego manipulatora. Autorka świetnie obrazuje procesy działania i mechanizmy, jakie stosują sekty by dosłownie wyprać mózg ofiary. Łapałam się podczas lektury na tym, że denerwowałam się na bohaterkę, wyzywałam ją od bezmyślnych istot, dziwiłam jej naiwności. Bo tak naprawdę ciężko uwierzyć, że można aż tak zawładnąć czyimś umysłem.

Pochłonęła mnie ta lektura, momentami brutalna, momentami łagodna. Tu morderstwa mieszają się z pożądaniem, poezja z wulgaryzmami. Jedyne do czego mam zastrzeżenia, to do dużego nagromadzenia scen seksu i podejścia do niego, jaki reprezentowały bohaterki. Był taki fragment książki, w którym dosłownie wszystko kręciło się wokół seksu. Ja tu czułam mocny zgrzyt, nie podobało mi się takie przedstawienie kobiet, jak obiektów seksualnych. Ale to tylko moje zdanie, ja za takimi scenami w książkach nie przepadam w ogóle.

Mimo tego zgrzytu, książka jest naprawdę godna polecenia. Wciągająca, poruszająca współczesne problemy, gwarantuje emocjonalny rollercoster.

"Casandra" traktuje o tym, że każdy z nas ma swoją ciemną i mroczną stronę. W pewnych okolicznościach, w połączeniu z nieumiejętnością obrony przed manipulacją- zło "wychodzi, panoszy się", a nawet zwycięża. "Casandra" jest także o tym, że całe życie pielgrzymujemy, szukamy, gonimy, ale często ponosimy porażki, brakuje nam sił, motywacji. Łatwiej nam wtedy uwierzyć w utopijne hasła na granicy fanatyzmu. "Jesteśmy wojownikami królestwa. To królestwo dobra i miłości"- brzmi abstrakcyjnie, podejrzanie, budzi sceptycyzm, niedowierzanie, powoduje kpiące uniesienie kącików ust ...

.

Inspiracją były tutaj prawdziwe wydarzenia- sprawa wspólnoty religijnej założonej przez dominikanina Pawła M., działającej we Wrocławiu w latach 1996-2000. Jej mechanizm działania opierał się o psychomanipulację. Dochodziło do przemocy fizycznej, psychicznej, seksualnej. "Casandra"- pomimo swojej wielowątkowości i wielowymiarowości- to przede wszystkim obraz funkcjonowania sekty- zboru religijnego. Autorka kreśli zarówno charyzmatyczną sylwetkę jej przywódcy, jak i portrety psychologiczne ofiar. Pokazuje, jak łatwo w niewinny sposób zostać wplątanym w coś, z czego ucieczka staje się niemożliwa. Macki sekty oplatają każdy aspekt codziennego życia, robiąc z człowieka bezwolne narzędzie- pozbawione wolności oraz samodzielności. W imię religijnej propagandy.

.

Kolorytu fabule nadaje fakt, że znaczna część wydarzeń umiejscowiona jest w małej społeczności, gdzie przez kilkadziesiąt lat panuje zmowa milczenia, a liczba ofiar tajemniczych obrzędów na wydmach jest coraz większa. Finalnie otrzymujemy więc mroczny, klimatyczny thriller. Autorka nie stroni także od wątków erotycznych.Buduje zmysłowość między dwójką głównych bohaterów, ale też pokazuje siłę manipulacji seksualnej jako element manipulacji ekonomicznej. "Casandra" to także symboliczne nawiązanie do mitologii greckiej- postaci prorokini, w której "wieszczenie" nikt nie wierzy.

.

Autorka ma bardzo przystępny, plastyczny, obrazowy styl pisania. Fabuła wciąga. Czyta się błyskawicznie. Polecam.

Na rozgrzanie mam dla Was książkę „Casandra” Malwiny Chojnackiej.

Iga, bohaterka znam nam już z poprzedniej części „Demeter” stara się poukładać życie z Andrzejem. Nie jest łatwo po wszystkim co przeszli. Pomimo wielu różnic i trudnych charakterów chcą wspólnie budować swoją przyszłość.

Skomplikowana relacja Andrzeja z matką przybiera na sile gdy kobieta znika…Dodatkowo sąsiad z klatki, starszy i wycofany pan umiera. Jego syn również zaczyna zastanawiać się nad okolicznościami zbrodni.

Pojawiają się dziwni ludzie, zaczynają dziać sie trudne do wytłumaczenia rzeczy. Nielogiczne zachowania i tajemnice sprzed lat zaczynają determinować zachowanie bohaterów.

Jak młoda nauczycielka z pobliskiego liceum jest wmieszana w sprawę?

Kto i dlaczego zabił leciwego już doktora psychiatrii ?

Gdzie jest matka Andrzeja, która całe życie zmaga się z problem alkoholowym ?

Powiem szczerze, mam ostatnio duże szczęście do dobrych rasowych thrillerów. Niezmiernie zaś cieszy, że nasi polscy autorzy potrafią stworzyć niesamowitą historie, która wciąga a wręcz przyciąga jak mucha do światła.

Czytasz i czytasz i musisz skończyć.

Książka jest ciekawie skonstruowana. Mamy kilka perspektyw rzeczywistości i to sprawia, że dosłownie odczuwamy bodźce z bohaterami. Silne i zdeterminowane postacie uzupełniają przemyślaną zagadkę. I choć pewne elementy nie są moimi ulubionymi to totalnie zatraciłam się w tej fabule.

Książka porusza wiele trudnych tematów DDA, kościół, manipulacje, młodzież ale robi to w sposób przystępny i logiczny.

Jest mrocznie, jest dosadnie, jest przemyślane, jest wspaniale.

Jestem zachwycona i tak jak „Demeter” polecam z całego serca „Casandrę”.

CASANDRA to thriller psychologiczny luźno powiązany z wcześniejsza książką autorki Malwiny Chojnackiej DEMETER, ponieważ znów spotykamy się z Igą i Andrzejem, poprzednimi bohaterami i poznajemy ich dalsze losy. Mimo to powieść można czytać niezależnie, bowiem w CASANDRZE opowiedziana jest całkiem inna historia. I to jaka! O sekcie, o przemocy, o brutalności.

Autorka powtórnie zaszokowała mnie! Tym razem motywem sekty i dodatkowo poruszanymi ważnymi wątkami jak alkoholizm, manipulacja i DDA. Stworzyła wielowątkową fabułę, pełną intryg i rozbudowane postacie, ze skazami, demonami przeszłości, a także lękami i swoimi obawami. Podobnie jak w poprzedniej książce, podzieliła ją na narrację kilku osobową - Igi, Kseni i Maksa - w różnym przedziale czasowym. Z początku może to trochę wprowadzać zamęt do fabuły, ale dość szybko połapiemy się o co chodzi.

Ten wykreowany świat wciągnął mnie, jednak nie tak mocno jak poprzednia książka autorki.

„Casandra” Malwiny Chojnackiej od samego początku opierała się na tajemnicach i dramatach z przeszłości. Co tu się wydarzyło to serio nie mam pytań! Nie powiem żeby autorka wciągnęła mnie w historię małymi krokami, Ona dosłownie wyszarpała ze mnie całą uwagę już od pierwszych stron. Wdarła się w myśli, po kolei rozkładając karty i pokazując jak łatwo można manipulować człowiekiem, zwłaszcza takim, który w swoim życiu potrzebuje uwagi, zainteresowania i nie dającej się zerwać więzi z drugim człowiekiem. Sekta w najgorszym wydaniu! Zakrada się do umysłu i już nie zostawia człowieka takiego jakim był wcześniej.

Momentami mocna i brutalna historia, która ukazuje jakie zło może wyrządzić jeden człowiek drugiemu. Czasem świadomie, a innym razem prowadzony przez kogoś kto jest dla nas autorytetem. Zdecydowanie to książka dla ludzi o mocniejszych nerwach. Dzieją się tu rzeczy wprost niewyobrażalne, wywołujące dreszcze i przyprawiające o mocniejsze bicie serca. W tym wszystkim fascynująca i nie dająca się odłożyć, chcesz! a nawet musisz czytać aż w końcu dotrzesz do samego końca żeby tylko wiedzieć jak to wszystko się rozwiąże. Kto tu jest ponad innymi, kto okazuje się tym złem wcielonym, a kto będzie miał w sobie na tyle siły aby wszystko zakończyć bez względu na konsekwencje.

Nie zmieniam zdania na temat twórczości autorki, poprzednią książką ustawiła sobie poprzeczkę bardzo wysoko i zdecydowanie uważam, że utrzymała poziom, a nawet pokazała, że mocnymi historiami jest w stanie zawładnąć coraz większą ilością czytelników. Na pewno bez zastanowienia sięgnę po każdą kolejną. Majstersztyk w najlepszym wydaniu!