Can't Let Go

Melissa rozstaje się ze swoim chłopakiem a właściwie to on zrywa z nią - jej świat rozpada się na kawałki i nie wie jak skleić go na nowo. To ona dla niego rozpoczęła studia aż w Stanach Zjednoczonych a teraz pozostała całkiem sama. Na ratunek przychodzi jej współlokatorka, która wyciąga dziewczynę na imprezę organizowaną przez bractwo studenckie. Grupa Irlandczyków, która świeżo przybyła do Nowego Jorku zmienia całkiem świat dziewczyny. To właśnie tak Melissa poznaje jednego z chłopaków - Noela, który jest nieokrzesany i mocno gra dziewczynie na nerwach. Jak potoczą się ich losy - to musicie sprawdzić sami!

Pierwszy przeogromny plus jaki zauważyłam czytając „Can’t let go” to pióro autorki - jest niezwykle lekkie, czytamy historie bardzo szybko a uśmiech bardzo często nie schodzi nam z twarzy! Weronika uraczyła nas masą zabawnych konwersacji między bohaterami a chwilami łamie nam serce a łzy same płyną po twarzy. Przyznam, że były momenty, w których mocno bolało moje serduszko więc ta historia raczy nas wszystkimi możliwymi emocjami - dla mnie jest to koleiny plus!

Trzeba zaznaczyć, że spotykamy się tutaj z narracją trzecioosobową, osobiście nie jestem jej fanem ale tutaj siadła mi jak nigdy! Genialnie możemy wczuć się w wydarzenia i odczucia bohaterów.

Głowni bohaterowie - Melissa i Noel zostali swietnie wykreowani! Relacja między nimi jest mocno napięta ale radzę mocno przyjrzeć się historii Noela - on jest tym typem niegrzecznego chłopca ale z czegoś to wynika i warto zrozumieć dlaczego. Spotykamy w książce wiele momentów ciężkich dla bohaterów co mocno urozmaica historię ale również i dotyka za serce. Bohaterowie drugoplanowi również odgrywają dużą role w całości historii co bardzo mi się podobało.

„Can’t let to” to historia z totalnymi zwrotami akcji, wielokrotnie siedziałam i zastanawiałam się co Weronika z nami robi! Zaskoczycie się tutaj nie raz - ja osobiście tak miałam, że wiele momentów wyobrażałam sobie inaczej, które finalnie skończyły się w sposób dla mnie zaskakujący. Dlatego chylę czoła autorce - wykonała kawał dobrej roboty.

Warto zaznaczyć, że w tej książce spotkamy sceny zbliżeń bohaterów lecz są one na tyle subtelne i nie wulgarne, że nikt nie powinien mieć z nimi większego problemu.

Podsumowując - „Can’t let go” to genialna historia opowiadająca o młodych ludziach, ich studenckim i miłosnym życiu. A to wszystko później zamienia się w coś innego, coś niesamowitego, coś co musicie sprawdzić sami!

Dla fanów enemies to lovers, skomplikowanych relacji i totalnego rolercosteru emocjonalnego - ta pozycja będzie genialna!

Przed sobą mam kolejny debiut. Powiem Wam, że trafiłam w dziesiątkę z wyborem tej historii. Autorka potrafiła mnie tak zaczarować swoim stylem pisania, że nie sposób było się oderwać od czytania książki. Jestem bardzo zadowolona.

Z początku nie za bardzo mogłam się wczuć w fabułę. Trwało to zaledwie 2-3 rozdziały, bo po nich już przepadłam. Zaciekawiona zostałam przez autorkę przygodami Melissy i śledziłam jej losy z przejęciem.

Nie mogłam tylko zrozumieć pewnego zachowania naszej głównej bohaterki. Niestety nie mogę zdradzić szczegółów, bo popsuje Wam całą zabawę. Tym samym zyskała u mnie minusa, który już do samego końca pozostał.

Z męskim bohaterem było znów na odwrót. Z początku myślałam, że jest coś z nim nie tak. Jego zmienne zachowania mogły doprowadzić człowieka do lekkiej irytacji. Jednak im bliżej i głębiej go poznawałam, tym bardziej go polubiłam. Choć na końcówce historii zrobił nam psikusa i sama do końca nie wiedziałam, jaki się zachowa, to nadal miał moją sympatię.

Podobała mi się również relacja przyjaciół przedstawiona w całej historii. Oprócz naszych głównych bohaterów spotkamy tam jeszcze wiele barwnych postaci. Przyjaciele mogli w każdej chwili liczyć na swoje wsparcie i to jest piękne.

Lubię poznawać nowych autorów, daje mi to swego rodzaju różnorodność. Ten debiut w moim odczuciu wypadł bardzo fajnie. I mam nadzieję jeszcze usłyszeć o autorce.

Cześć,

W kalendarzu już maj i mam cichą nadzieję, że będzie piękny i słoneczny.

„Can’t Let Go” Weronika Mucha-Kępińska,  wydawnictwo Niezwykłe.

Książka jest przeznaczona i skierowana dla młodzieży, jednak moim zdaniem powinna mieć oznaczenie wiekowe, ze względu na pikantne sceny łóżkowe.

Autorka zabrała mnie do świata nastolatków, którzy już jedną nogą zaczynają studenckie życie i powoli wkraczają w świat dorosłych. Melissa jest dziewczyną, która w ślad za swoją sympatią opuszcza Londyn i wyrusza na studia do Stanów Zjednoczonych.

I tam przeżywa swoje pierwsze rozterki sercowe oraz zawiera nowe znajomości.

Autorka również porusza w książce kilka ważnych tematów jakimi jest zdrada, zaufanie, trudne relacje rodzinne, przyjaźń, śmierć bliskiej osoby i żałoba.

Pomimo, że nie należę do tego przedziału wiekowego miło mi było za sprawą książki cofnąć się do lat kiedy również miałam naście.

"Can't let go" to jeden z tych debiutów, na który czekałam na długo przed oficjalną premierą. Całkiem przypadkiem trafiłam na instagramowy profil autorki i polubiłam klimat zbudowany wokół tej historii oraz utworzoną do niej playlistę. Jednak jak to często bywa, gdy się na coś bardzo czeka, los lubi płatać nam figla i właśnie tak było w tym przypadku. Gdy odkryłam, że w dostarczonym zamówieniu brakuje właśnie tej pozycji, byłam trochę zła, bo musiałam pozmieniać swoje plany czytelnicze, dlatego mogłam sięgnąć po nią dopiero teraz.

Zdarzyło się Wam, że w waszym zamówieniu brakowało książek, które zamówiliście? Mnie spotkało to pierwszy raz, ale w tym roku miałam już przygodę z niedostarczeniem przesyłki z powodu "błędu logistycznego" (cokolwiek to znaczy), więc chyba los chce mi dać do zrozumienia, że zdecydowanie za dużo czytam.

Ale dobra, wróćmy do meritum, czyli do przedmiotu dzisiejszej recenzji. Zatem o czym jest "Can't let go"?

Melissa Turner postanawia zostawić swój rodzinny Londyn i przeprowadzić się do Nowego Jorku, aby rozpocząć studia na tamtejszym uniwersytecie. Dlaczego dziewczyna zdecydowała się, by rozpocząć naukę tak daleko od domu? Wszystko za sprawą jej chłopaka Christophera, który wyjechał tam już rok wcześniej. Niestety jak to często bywa ze związkami na odległość, chłopak zaczął spotykać się z kimś innym, informując Melissę o zaistniałej sytuacji, dopiero gdy dziewczyna przeprowadziła się za ocean. Czy po zerwaniu z Christopherem Mel zdecyduje się zostać w Stanach Zjednoczonych? W pierwszej chwili była niemal pewna, że powrót do rodziców będzie najlepszym rozwiązaniem, jednak za namową koleżanki z pokoju, postanawia zastanowić się nad krokami, które ma zamiar podjąć i wybiera się z nią na imprezę do bractwa studenckiego.

Właśnie tam dziewczyna poznaje grupkę Irlandczyków, którzy okazali się zupełnie inni, niż chłopcy, których do tej pory spotykała na swojej drodze. Młodzi mężczyźni są bowiem bardzo rozrywkowi i zdają się zupełnie nie przejmować konsekwencjami swojego stylu życia. Jeden z nich — Noel Hamilton, szczególnie nie przypada dziewczynie do gustu. Jednak jak doskonale wiemy, nienawiść od miłości dzieli tylko jedna bardzo cienka linia. Czy zatem pożądanie wygra ze zdrowym rozsądkiem? Tego dowiecie się, sięgając po debiutancką powieść Weroniki Muchy-Kępińskiej.

Muszę przyznać, że "Can't let go" to zaskakująco dobry debiut. Wprawdzie narracja trzecioosobowa nie należy do moich ulubionych, ale w tym konkretnym przypadku zupełnie mi to nie przeszkadzało. Autorka ma bardzo lekki i przyjemny styl pisania, co sprawiła, że w zasadzie książka czytała się sama, a ja, jako odbiorca miałam możliwość zżycia się z bohaterami, którzy zostali naprawdę świetnie wykreowani. Potrafili zaskakiwać, a przez swoje czasem lekkomyślne i pochopne decyzje, wydawali się prawdziwi, co jest niewątpliwie dużym atutem tej powieści. Podobało mi się, że autorka zadbała o to, żeby pokazać, iż nawet tak młodzi ludzie potrafią wyciągać wnioski ze swoich czynów i uczyć się na własnych błędach.

Kolejnym istotnym elementem powieści są niewątpliwie przyjaciele głównych bohaterów, którzy nie raz oferowali swoje wsparcie oraz przemawiali Noelowi i Melissie do rozsądku, gdy wymagała tego sytuacja. Myślę, że tacy kompani to prawdziwy skarb i aż szkoda, że są to jedynie wykreowane przez autorkę postacie, a nie prawdziwi ludzie.

Sam pomysł na fabułę też wydaje się dość oryginalny. Próbowałam odszukać w pamięci, czy miałam okazję czytać książkę, z kombinacją podobnych motywów, jednak nic nie przychodziło mi do głowy. Wiadomo, jak każda książka, ta również ma swoje lepsze i gorsze fragmenty, więc w tym przypadku nie mogło być inaczej.

Odniosłam wrażenie, że autorka chciała umieścić w tej publikacji wszystkie pomysły, jakie kiedykolwiek wpadły jej do głowy, jednak w trakcie pisania postanowiła jednak z nich zrezygnować. Jednym z nich był motyw sportowy, który bardzo polubiłam, a który w mojej opinii został trochę potraktowany po macoszemu, a w dodatku urwał się w najbardziej emocjonującym momencie. Szkoda, ale jestem w stanie zrozumieć, że autorce bardziej zależało na rozwinięciu innych elementów powieści. Niemniej jednak trochę mnie to zdenerwowało.

W książce występuje również znaczny przeskok czasowy. Osobiście nie jestem fanką takich rozwiązań, ale tu zaskakująco wyszło całkiem nieźle, dzięki czemu mogliśmy poznać siłę prawdziwej miłości. I chociaż pod koniec książki miałam ochotę ukatrupić Noela za jego zachowanie względem Melissy, to jednak cieszę się, że autorka postawiła postawić na happy end.

"Can’t let go" to historia, od której trudno było mi się oderwać i która zaskoczyła mnie zawartym w niej wachlarzem emocji. Myślę, że jest książką wartą przeczytania, która będzie idealną lekturą dla osób, które wierzą w siłę prawdziwej miłości. Dlatego, jeżeli należycie do tej grupy albo jesteście po prostu ciekawi tego, jak potoczyły się losy Noela i Melissy, zachęcam Was do sięgnięcia po tę publikację.

Widzicie tę okładkę? Ona sama woła do sięgnięcia po lekturę. Te kolory. Jestem zakochana.

W dodatku środek również jest wspaniały. Pełen emocji, zwrotów akcji i skomplikowanych uczuć.

Melissa zostaje porzucona przez swojego chłopaka, dla którego poświęciła pół swojego życia. Od małego byli nierozłączni i nikt nie spodziewał się ich rozstania. A jednak mężczyzna odszedł do innej. Bohaterka poznaje wtedy Noela, który namiesza w jej głowie i w sercu. Ich uczucia zrodzą się z nienawiści. A gdy miłość idzie w dobra stronę Melissa musi wrócić do Londynu i zostawia swoje życie w Nowym Jorku, przy tym zrywając z chłopakiem.

Ale po latach losy tej dwójki się zejdą ...

Książka ma niecałe 400str, ale ja rozpłynęłam się tak nad lekturą, że czytałam błyskawicznie. Dwa dni spędziłam z tą historią i zdecydowanie było warto. Emocje, jakie mi towarzyszyły podczas czytania, są nie do opisania. Ja młodzieżówkę czytam mało, do tego after znam przelotnie, nie czytałam, ale "Can"t let go" skradła moje serce. Noela mężczyzna marzeń z małymi wadami, ponieważ był moment, gdzie miałam ochotę wejść do książki i nim potrząsnąć. Bohaterka bardzo dojrzała i fajnie wykreowana. Zdecydowanie będę wracać myślami nie raz do tej książki.

Mam dzisiaj dla Was coś zupełnie innego niż mafijne porachunki czy biurowe romanse, przychodzę do Was z historią skomplikowanego uczucia między dwójką intrygujących i charakternych młodych osób. To po prostu książka o życiu, które nie zawsze bywa słodkie i kolorowe, a dodatkowo to kolejny polski debiut na naszym rynku czytelniczym, a czy okazał się on udany? No cóż …… zapraszam na krótką recenzję.

Nasza opowieść zaczyna się bardzo niewinnie, poznajemy młodziutką Melissę Turner, angielkę, która rozpoczyna studia w Nowym Jorku ze względu na swojego chłopaka Christophera. To dla niego postanowiła opuścić nie tylko swoje rodzinne miasto, ale również i kontynent. Jednak nowa rzeczywistość nie jest wcale dla Mel szczęśliwa. Chris nagle i bez ostrzeżenia informuje ją, że poznał kogoś innego i nie chce być dłużej jej chłopakiem. Melissa początkowo czuje się fatalnie, jest zdruzgotana i zagubiona. Chris zawsze był przy niej, od najmłodszych lat stanowił integralny element jej życia, jako najlepszy przyjaciel, powiernik, kompan i ukochany — to przez niego zaryzykowała i zostawiła wszystko za sobą. Ogromna pustka zalała jej serce i duszę, a rozpacz i rozgoryczenie wzięły nad nią górę. Za namową współlokatorki, jedynej osoby, z którą Melissa załapała jakiś bliższy kontakt, wybrała się na imprezę do studenckiego bractwa, gdzie poznała grupkę przyjaciół z Irlandii i JEGO — Noela Hamiltona — prawdziwego dupka, który na każdym kroku ją drażni i irytuje, a mimo to nagminnie nawiedza jej myśli. Czy dzięki nowym znajomościom Mel „wyleczy” się ze złamanego serca? Czy rzeczywiście miłość i nienawiść dzieli bardzo cienka linia? A może to właśnie wkurzający Noel okaże się mężczyzną jej życia? Co jeszcze przydarzy się bohaterom i jakie dylematy przyjdzie im rozwiązać?

Oczywiście moje kochane moliki po odpowiedzi na te i inne pytania odsyłam do całego tekstu. „Can’t let go” to nie tylko fajna i lekka historia o młodych ludziach, których połączyła nie tylko miłość, ale także niesamowita chemia, która mimo upływu lat wcale nie osłabła. Mel i Noel to nietuzinkowe postacie, które nie da się nie lubić. Moją czytelniczą sympatię całkowicie zdobył Hamilton, chociaż w ostatnich rozdziałach miałam ochotę go bezceremonialnie udusić. Jednak żadne z nich nie jest idealnie kryształowe i pozbawione wad, popełniają błędy jak każdy, dzięki temu są bardziej prawdziwi i naturalni. Nie dajmy się jednak zwieść, że autorka opowiedziała tylko perypetie grupki studentów, pod tą otoczką romansu z motywem hate-love, ukryta jest słodko-gorzka opowieść o trudnych wyborach, popełnianych błędach, próbach wybaczenia i zrozumienia, o braku wsparcia ze strony rodziny, o trudnej przeszłości, ale też o sile przyjaźni i miłości, a wszystko to spisane w przyjemny i lekki sposób. Przyznaje się bez bicia, absolutnie nie spodziewałam się takiej lektury, jestem nią zaskoczona i to w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Jestem pewna, że sięgając po nią, spędzicie z nią świetnie czas, a autorce serdecznie gratuluję udanego debiutu. Szczerze polecam.

Za egzemplarz do recenzji bardzo dziękuję autorce oraz Wydawnictwu NieZwykłemu.

Melissa, szczęśliwie zakochana w Christopherze, rozpoczyna studia w Stanach, gdzie jej chłopak kształci się od roku. Na miejscu okazuje się, że on na nią niestety nie zaczekał i rozpoczął nowy związek.

Załamana dziewczyna nie zamierza jednak wracać do rodzinnego Londynu, z szacunku do rodziców, którzy zaciągnęli kredyt na jej zagraniczną edukację.

Współlokatorka Mel – Alex, wyciąga ją na imprezę organizowaną przez studenckie bractwo. Pomimo oporów, ostatecznie się tam udaje. Poznaje grupkę Irlandczyków, z których pewien blondyn zwraca jej szczególną uwagę. Z jednej strony bardzo ją intryguje, z drugiej niezwykle irytuje. Wydaje się on typowym bad boyem. Choć ta dwójka ewidentnie ma się ku sobie, sprawnie i skutecznie działa sobie wzajemnie na nerwy.

Kiedy po wielu perypetiach i zawirowaniach zbliżają się do siebie, ona nagle wraca do Anglii, a ich kontakt się urywa na kolejne 6 lat. Czy ich ponowne spotkanie ożywi dawne uczucia? Czy pierwotna nienawiść spowodowana niewyjaśnionymi sprawami z przeszłości zyska na sile?

„Can´t let go” jak wspominałam to debiut i to niezwykle udany. Autorka ma lekki i przyjemny styl, nie ma tu zbędnych opisów, a trzecioosobowa narracja idealnie oddaje nam świat przedstawionych bohaterów. Nie są to postacie doskonale, są to ludzie z krwi i kości – z rozterkami, problemami, które może mieć każdy z nas. Jeśli pomyślicie, że to kolejny ckliwy romans, będziecie w błędzie. Nie znajdziecie tu też gorących scen erotycznych, za co ogromny plus. Tu wszystko jest opisane ze smakiem i wyczuciem. To przede wszystkim historia dwóch zranionych dusz, które szukają swojej drogi. On z zamożnego domu, w którym czegoś brakuje. Ona z kochającej rodziny, której los nie oszczędza. A codzienność [stale podrzuca im kolejne kłody pod nogi. Ponadto mamy też świetne kreacje drugoplanowe i ich losy byłyby genialną ideą na odrębną opowieść.

Dwie płaszczyzny czasowe pozwalają poznać nam bohaterów najpierw jako beztroskich studentów, a później dorosłe osoby w pełni odpowiedzialne za swoje życie.

To lektura, która wzrusza, ale też bawi, bo nie zabraknie tu też humorystycznych dialogów.

Autorka poruszyła wiele niezmiernie ważnych tematów, nie będę ich wymieniać, gdyż mogłabym zdradzić zbyt wiele.

Czy bohaterów da się lubić? Oczywiście! Mimo iż momentami podejmowane przez nich decyzje, czy ich zachowania bywają wręcz irracjonalne, właśnie to dodaje im autentyczności. Bo któż z nas nie popełnia błędów?!

„Dorosłym zachowaniem byłaby szczera rozmowa, przeprowadzona już po tym, jak opadną emocje.” O tym niekiedy zapominają…

„Can´t let go” to książka o tym, że „miłość to nie jest świat usłany różami. Są wzloty i upadki. Nigdy nie wiemy, czy dany związek przetrwa, czy może rozpadnie się po miesiącu.”

Jednak to tylko od nas zależy, czy damy szansę uczuciu i pomożemy mu się rozwinąć, by później wspólnie je pielęgnować.

Czasem osoba pewna siebie i zbyt towarzyska, swoją arogancją próbuje ukryć to, co ją boli. Nie można powierzchownie oceniać innych, bo to może okazać się złudne. Są też osoby, które po wielu „kopniakach” od życia tracą wiarę w siebie i swoje pasje – tu było tak z Mel i jej miłością do kickboxingu…

Jak widzicie, nie potrafię przestać pisać i mogłabym tak jeszcze długo. Polecam Wam jednak samym przekonać się, że za tą piękną okładką skrywa się jeszcze piękniejsza treść. Fabuła jest tu przemyślana i pełna, znajdziemy tu wiele zwrotów akcji i sporo też chwil, w których przydadzą się chusteczki. Oj nie, nie – nie tylko, by otrzeć łzy wzruszenia, choć te nie jeden raz popłyną, ale też ze względu na świetne poczucie humoru Autorki.

A na koniec chciałabym zobrazować Wam cytatem z książki, jak czułam się, przewracając ostatnią kartkę. „ Wyglądasz, jakbyś przeprowadziła walkę z szopem, a następnie wpadła z nim pod samochód.”

Emocjonalnie zostałam znokautowana. Czytajcie! Gwarantuję, że nie pożałujecie!

Książka, która na pierwszy rzut oka już zachwyca okładką, ale zapewniam, że wnętrze ma równie piękne. Autorka swoim lekkim stylem pisania zabrała nas do świata, który nie jest przerysowany ani przekombinowany. Bo historia Melissy może być z życia wzięta, ale zacznijmy od początku.

Melissa przyjeżdża do Nowego Jorku, żeby rozpocząć studia. Zdecydowała się na tak poważny krok tylko ze względu na swojego chłopaka Christophera, który od roku już tutaj studiował.

Na miejscu okazuje się, że on nie czekał na nią przez czas rozłąki. Kiedy Melissa tylko myślała, żeby być obok niego, Christopher już zbudował swoje życie, w którym nie było miejsca dla niej. Co zrobić w przypadku zerwania w obcym miejscu, będąc zdaną tylko na siebie?

W chwili, kiedy jest załamana i jakoś próbuje sobie poukładać w głowie to, co się stało i jak jej życie wywróciło się do góry nogami. Na pomoc przychodzą nowo poznane osoby, a współlokatorka namawia ją na imprezę organizowaną przez bractwo studenckie.

I tam poznaje grupkę Irlandczyków, w tym jeden z nich zachodzi Melissie za skórę. Problem w tym, że Noel jest tak bardzo irytujący, jak i pociągający.

Postać Melissy jest wykreowana tak dobrze, że od początku bije od niej sympatia, a każde emocje, jakie jej towarzyszą udzielają się też nam. Współczujemy, próbujemy sobie wyobrazić jakbyśmy zachowali się w danej sytuacji i kibicujemy, żeby podniosła się po takim ciosie, jaki wymierzył w nią Christopher. Swoją drogą podoba mi się to, że po zerwaniu on nie znika z Melissy otoczenia. Dalej w nim jest, a ona musi sobie poradzić z uczuciami, które wręcz wrą, kiedy ten chłopak jest blisko. Złość, żal i niezrozumienie przecież byli ze sobą tyle czasu… Tym bardziej, jak się jest w tak młodym wieku nie można się spodziewać, że człowiek, któremu się ufa potrafi, aż tak zawieść.

Ok, przejdźmy do Noela, typowy bad boy, który zwraca na siebie uwagę i można spodziewać się po nim wszystkiego. Cwaniacki uśmiech, blond włosy, oczy błękitne, tatuaże okalające jego smukłe ciało i ta pewność siebie bijąca od niego… zainteresowani?

Zachowanie chłopaka może wywoływać różne emocje, ale wiek, popełniane błędów i różne sytuacje z jego życia, sprawiają, że nie można oceniać go zbyt pochopnie. Czy Melissa oprze się jego urokowi, który próbuje na nią rzucić? Pakowanie się w jakąkolwiek relacje z tym chłopakiem może spowodować, że będzie cierpiała ponownie.

Dodatkowym plusem jest to, że mamy przeskok czasowy i jest to powieść jednotomowa, czyli wszystko zostaje wyjaśnione, nie musimy czekać na kontynuacje. Poruszone są różne tematy, zdrada, życie na studiach, choroba bliskiej osoby, a nawet przemoc w związku. Wszystko, co się dzieje absolutnie nie sieje żadnego chaosu. Autorka przemyślała i dopracowała historię Melissy, oddając w nasze ręce książkę „Can’t let go”, którą z całego serca polecam przeczytać każdemu.

Jestem świeżo po lekturze książki i muszę przyznać, że jestem zaskoczona cała historia. Już nie raz podkreślałam, że kocham debiuty i to jest kolejny, jaki utwierdza mnie w przekonaniu, że mamy coraz lepsze debiuty i to nasze rodzime. Dodatkowo to nie będzie typowa lekka historia z lukrową miłością w tle. To, co dostajemy to świetnie napisana historia o miłości, przyjaźni, walce z przeciwnościami.

Melissa wyjeżdża za ocean na studia. By mogła studiować rodzice na to ciężko zapracowali ale dla swojej jedynaczki zrobiliby wszystko. Tu studiuje jej chłopak, i do dla niego podjęła też taką decyzję. Jedak już początek daje jej pierwszą kłodę pod nogi. Chris ją rzuca, bo kogoś poznał. Mel jest załamana i za namową współlokatorki idzie na imprezę do bractwa. Tu poznaje kilku fajnych ludzi w tym Noel, który od początku ją irytuje. Ale oprócz irytacji jest też w nim coś, co wzbudza w niej zupełnie inne uczucia. Ich relacja wkrótce zmienia sie ale życie znowu krzyżuje jej plany. Wraca do rodzinnego kraju i ucina kontakty ze wszystkimi łącznie z Noelem na długie 6 lat.

Noela to młody mężczyzna, który wraz z rodziną przyleciał do stanów, by mieć oko na matkę i młodszą siostrę. Nie ufa ojczymowi i chce być z rodziną. Tu na jednej z imprez poznaje Melissę. Między nim a dziewczyną powstaje więź. Tylko Melissa ma za sobą związek, po którym nie ufa Noelowi. Chłopak nie chce się wiązać, woli przygodę na jedną noc. Tylko że Melissa jest to pierwszą, która wzbudziła w nim nieznane mu uczucie. Po raz pierwszy pokochał i chce stworzyć z nią coś trwalszego. Tylko że Melissa wyjeżdża do chorej matki i zrywa z nim kontakt. Noel nie potrafi zapomnieć.

Książka to wspaniała historia, która wzbudzi w czytelniku wiele skrajnych emocji. Jest w niej sporo ciekawych i zbadanych momentów, nieoczekiwanych zwrotów akcji, ale także momentów, które sprawią, że w oczach pojawią się łzy. Historię czyta się bardzo przyjemnie, wciąga, sprawi, że nie da się od niej oderwać. Oprócz historii Melissy i Noela mamy także wiele pobocznych, które są świetnie wykreowane. Jak historia Alex i Luki, Leo i Haidena czy Zafera. Każdy z nich poprzez swoją historię dopełniali całość. Polubiłam ich od samego początku a jak do paczki dołączył Ian to powstała mieszanka wybuchowa ludzi, którzy zrobią dla siebie wszystko. W książce mamy pełną gamę emocji, które sprawią, że to nie będzie lukrowa i mdła historia. Jest także nieprzewidywalna. Autorka stworzyła nam świetne postacie, które są realnie wykreowane, popełniają błędy. Mamy wiele zabawnych momentów, które rozbrajają nas do łez, i tych wzruszających łapiących za serce.

Fabułę możemy podzielić na dwie zasadnicze części. Ta pierwszą studencką, z mnóstwem imprez i zabawnych momentów, gdzie poznajemy naszych bohaterów. Tu tez nawiązuję się relacja i uczucie między Mel a Noelem. Tu także powstaje przyjaźń między Alex i Mel oraz paczką naszych wszystkich bohaterów, bez których ta historia nie byłaby taka sama. I tą drugą po sześciu latach, gdy Mel i Noel spotykają się przypadkiem. Ta druga część jest pełna emocji, które są zupełnie inne niż w pierwszej. Nasi bohaterowie stali się dojrzalsi, naznaczeni przeszłością. W ich życiu wiele się zmieniło ale uczucie, jakie ich łączyło nadal jest silne. I kiedy już sobie poukładam plan autorka znowu mnie zaskoczyła . Końcowa szalenie emocjonująca, pełna dramatyzmu.

Zakończenie zaskoczyło, choć muszę przyznać, że można uznać, że z klasycznym happy endem. Za to pełne emocji i nietuzinkowe, pełne emocji i wzruszeń. Jak potoczy się los dwójki głównych bohaterów? Jaka rolę odegrają przyjaciele? Na te pytanie musicie odnaleźć odpowiedzi w książce. Ja gorąco polecam bo takich książek jest na rynku jeszcze za mało. Autorce gratuluje debiutu i mam nadzieje, że będzie więcej takich historii. Ps. osobiście z chęcią bym poczytała osobną historię dwóch innych par....

„Can’t let go” jest świetnym debiutem autorki o historii młodych osób,które muszą zmierzyć się z przeciwnościami losu,by zbudować dla siebie przyszlość na własnych zasadach.

Narracja trzecioosobowa początkowo sprawiła,że byłam zdezorientowana poznawana historia,ponieważ ostatnio czytałam głównie pierwszoosobowe powieści.Jednak z każdym kolejnym rozdziałem bohaterowie mną zawładnęli i nie mogłam oderwać się od czytania.

W tej historii znajdujemy nie tylko walkę o siebie i pojawiające się uczucie,ale także siłę przyjaźni,imprezy studenckie,problemy rodzinne,stratę bliskiej osoby i niosące z nią decyzje,które zmieniają wiele…

Sięgając po książkę przygotujcie się na wielkie emocje i zawrotna akcje powodującą szybsze bicie serca.Melissę i Noel’a pokochacie a jednocześnie wielokrotnie podniosą Wam ciśnienie swoimi decyzjami.Byłam nimi wstrząśnięta szukając przyczyn takiego zachowania…

Wprowadzenie do fabuły osób,które mieszają było świetnym posunięciem,gdyż nigdy nie możemy przewidzieć co wydarzy się za moment.Gwarantuje,że nuda podczas czytania nie grozi!!!

Gorąco polecam przeczytanie debiutanckiej powieści autorki.A ja już czekam na kolejne książki jej autorstwa.

Recenzja przedpremierowa patronacka

Premiera 05.04.2023 r.

Współpraca reklamowa z @niezwykłe

„Can’t let go” – Weronika

Zwykli ludzie. Zwykłe życie. Zwykłe problemy. Zwykłe strachy. Ale miłość jest niezwykła.

Melanie to zwykła studentka, która zajmuje się szkołą, znajomymi i chłopakiem. Niestety co do ostatniego to musiała z niego zrezygnować właściwie to nie ona. Ale nie ma co o nim wspominać. Teraz Melanie musi się odnaleźć w nowej rzeczywistości co nie jest proste ale daje radę. Z pomocą oddanych przyjaciół i imprezom zapomina. Jest odpowiedzialna i pomocna, ale także szalona. Umie pokazać, że jak coś się jej nie podoba to nie będzie tego robić. Ma w sobie wiele siły. Swoje hobby rozwija przez cały czas. Sprawia, że czuje się świetnie i pozbywa się nagromadzonych frustracji. Czasem jej zachowanie jest lekkomyślne, ale w tak młodym wieku gdy spada coś takiego, to każda decyzja wydaje się dobra. Dopiero potem konsekwencje dają o sobie znać.

Noel przyjeżdża z Irlandii, do nowego kraju do nowych ludzi. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że to nie będzie miły gość. Ciągłe słowne przepychanki nie raz sprawią wielką przykrość lub śmiech. W swojej buntowniczości jest bardzo pociągający. Nikt nie wie co go sprowadza i nikt nie wie co czuje i z czym musi się mierzyć. Ostry, oschły i pewny siebie. Nie zna zasad i uwielbia je łamać, nawet kosztem przyjaciół. Obiera sobie cel i z wielką determinacją do niego dąży. Ma także dobre serce, choć sam twierdzi, że go nie osiada to głęboko się myli.

Już na pierwszy rzut oka widać, że między tą dwójką iskrzy i to poważanie. Tylko, że ona stara się tego nie widzieć. W końcu nie powinni ją kręcić tacy chłopcy. Powinna się skupić na nauce, a nie na błahostkach. On za to dąży do tego by być blisko i nie spocznie póki nie będzie jej miał. Są to takie udane a raz nieudane podchody. Z czasem drobne docinki zmienią się w poważane rozmowy i małe akty intymności. Nie określają się co do swojego związku, ale czują, że to jest coś więcej. Sceny intymne są w dobry guście. Nie są zbyt wyuzdane, są po prostu takie jak powinny być. Nie za dużo nie za mało. Rumieńce na twarzy gwarantowe i wszystko zrobione ze smakiem.

Widać, że autorka pisze prosto z serca, ponieważ wszystko czytało mi się naturalnie, bez presji i znudzenia. Historia świeża i inna od dotychczasowych, W środku czeka nas niespodzianka, która kompletnie zmieni wszystko co do tej pory było. Nadaje to przyjemnej zmiany, która pozwala aby myśli znowu wzięły się do galopu.

Ta historia jest debiutem autorki i jest tak dobra, że pozostaje tylko czekać na kolejne perełki. Jej styl i pióro jest tak przyjemne, że przez każdy rozdział miałam wrażenie, że płynę i nawet na sekundę się nie nudzę. Fabuła poprowadzona w interesujący i nieprzewidywalny sposób. Bohaterowie, których mamy okazję poznać dwa razy, w nowych wydaniach. No i ta świeżość, której czasem mi brakuje w innych historiach.

Autorka pokazała, że miłość to piękne uczucie, które kwitnie z każdym dniem, a pozytywne nastawienie może dać szansę na rozwinięcie skrzydeł w pełni.

Weroniko bardzo dziękuję za danie mi szansy na bycie patronką oraz z całego serca gratuluję, bo takich książek właśnie oczekujemy. Spontanicznych, pełnych emocji oraz zmian (nie koniecznie zawsze dobrych ).

11/10