Bycie w śmierci

Zombie, od lat żyją w wyobraźni nie tylko czytelników. Filmy, seriale, książki, komiksy, a nawet poważne rozprawy na temat tego fenomenu. Każdy zapewne oglądał przynajmniej jeden odcinek serialu, czy słynny film Romero. Jednak ja, nie umiem traktować tego tematu serio. Przymrużenie oka jest wskazane, gdy zagłębiamy się w lekturę dzieła, które traktuje o tych właśnie monstrach, których jedynym problemem jest, jak zdobyć kolejny mózg do zjedzenia.

"Bycie w śmierci", traktuje ten temat śmiertelnie poważnie. Po strasznej epidemii, która niemalże wytrzebiła ludzkość, śmierć jednostki, nie stała się powodem do rozpaczy, ale jakby kolejnym krokiem życia. To już nie przerażenie, obawa przed stratą życia, ale raczej obojętność i spowszednienie. Wojna z żywymi trupami trwa, a ocaleni ludzie są coraz bardziej zdeterminowani aby przetrwać, chociaż wydają się bez szans.

Na tym tle nasz bohater, którego poznajemy w każdym etapie jego egzystencji, prowadzi własną walkę, nie tylko z własnymi demonami, ale i z tymi naokoło. Bo mimo tego, że przetrwanie, to raczej cel nadrzędny, ludzie nadal prowadzą walkę między sobą, zamiast skupić się na przeżyciu. Zachęcam do lektury.

Interesująca pozycja, którą przeczytałem w jeden wieczór. Walka ze sobą samym, na tle przerażających wydarzeń. Obserwacja, do czego zdolni są ludzie, postawieni w patowej sytuacji. Nie tylko do haniebnych uczynków, ale i bohaterskich wyczynów i do poświęcenia.

Czasami, kiedy zdarza nam się oglądać filmy z trupami, zombie, czy inne horrory, to zamykamy sobie oczy, uszy i nic nie chcemy widzieć ani słyszeć.

Boimy się tego co jest straszne, brzydkie i żyje – w jakiś dziwny sposób ale żyje.

Książka „Bycie w śmierci” ukazuje nam kontekst życia, śmierci i coś tak jakby pośrodku.

Jakie uczucia odczuwamy, kiedy widzimy czyjąś śmierć, jak się zachowujemy?

W końcu jak reagujemy na coś w co nie wierzymy, a co istnieje?

Życie jest krótkie, lecz czy w chwili śmierci uwalniamy się od cierpienia?

Opowieść o przemijaniu, horrorze jakim czujemy w chwili odejścia, o czasie, który nic nie naprawia – potocznie mówiąc o apokalipsie.

Jeden człowiek przeciwko śmierci, jeden który postanowił przeciwstawić się światu i rządzącym się prawom natury.

Ma szansę zmienić reguły gry, czy raczej nie uda mu się i wszystko runie w przeganianiu, że trzeba bać się śmierci?

Jeżeli lubicie ostre horrory, z drastycznymi scenami to ta książka jest dla Was odpowiednia.

Nic innego niż czysty strach i adrenalina są naszym jedynym towarzystwem w czytaniu książki.

Z mojego punktu widzenia fabuła całkiem nieźle skonstruowana, jednak jest jeden dość istotny minus – brak dialogów. Niby szczegół, a jednak ważny i istotny dla jednostek.

Dlaczego lubię czytać takie horrory?

Po pierwsze nic tak nie podnosi na duchu jak „krew i flaki” w Twoim umyśle i druga rzecz, nic tak jak w przeszłości nie może mnie już przestraszyć, kiedy to postanowiłam zrobić sobie nocny seans horrorów i skończyłam z czerwonym, bolącym okiem i nieprzespanej nocy.

Dlatego moi mili czytajcie dużo, oglądajcie mniej i uważajcie co siedzi Wam w nocy pod łóżkiem.

Polecamy, zespół [Adres usunięty]