Brudna sprawa

Zagadkowa śmierć czarnoskórego chłopca nie daje spokoju Tracy Crosswhite. Wojskowy, podejrzany w sprawie zostaje zwolniony, kiedy kluczowy dowód jego winy znika. Co rzeczywiście wydarzyło się tamtego wieczoru? Czy ktoś chroni wojskowego?

„Brudna sprawa” to połączenie nowego kryminalnego śledztwa prowadzonego przez zespół Tracy Crosswhite oraz możliwość zbliżenia się do poznanych już wcześniej bohaterów. Z jednej strony podążamy za panią detektyw i próbujemy znaleźć winnego, z drugiej natomiast przyglądamy się bliżej życiu prywatnemu postaci, które wracają w kolejnych tomach serii. Prowadzenie akcji dwutorowo bardzo przypadło mi do gustu, sprawiło, że uważniej śledziłam wydarzenia, starając się znaleźć między nimi punkt wspólny.

O wartości twórczości Dugoniego przekonałam się już wcześniej, czytając cztery pierwsze tomy serii. Każdy z nich okazał się dla mnie, jako fanki kryminałów i thrillerów, bardzo atrakcyjny, zarówno za sprawą pomysłu, jak i sposobu rozwinięcia fabuły. Tym razem nie mogło być oczywiście inaczej. Choć autor oferuje nam dość prostą, przynajmniej na pierwszy rzut oka zagadkę, to nie sposób szybko wpaść na trop prowadzący do jej rozwiązania. Nie zniechęca to jednak, a pozwala wyostrzyć zmysły i zagłębić się w akcję, ramię w ramię wraz z bohaterami powieści szukając odpowiedzi na postawione pytania.

Dugoni świetnie radzi sobie z prowadzeniem akcji. Dobrze wie, kiedy zwolnić, a kiedy przyspieszyć. W jego książkach nie doszukamy się udziwnień, a rozwiązanie nie przyjdzie nam równie łatwo jak bohaterom telewizyjnych seriali. Dopracowane, czasami niespieszne, policyjne śledztwo wydaje się dzięki temu realistyczne, a całość nabiera autentyczności. Opisywana sprawa może zaskoczyć, w dobry i pozytywny sposób, jaki kojarzyć się może z klasycznymi, nieprzesadzonymi kryminałami, skupiającymi się nie tylko na zagadce, ale także sposobie ukazania wszystkich wątków.

Mam wrażenie, że w literaturze kryminalnej brakuje intrygujących kobiecych bohaterek. Sposób na uzupełnienie tych braków stanowi osoba Tracy Crosswhite. Inteligentna, zdeterminowana, odważna funkcjonariuszka raz po raz mierzy się z siłami zła, równocześnie próbując uporać się z własną przeszłością. Zdążyłam już zżyć się z tą bohaterką i jest mi szalenie miło, że jej przygody wciąż ją kontynuowane.

U Dugoniego charakterystyczny jest także dopracowany styl. Pisarz potrafi lekko poruszać się wokół skomplikowanych kwestii, a przyjemny sposób prowadzenia narracji zdaje się nieco odciążać całość. Dzięki temu powieść czyta się błyskawicznie, a fabuła nie męczy.

Z Tracy Crosswhite spotkałam się już pięciokrotnie, a seria z jej udziałem stanowi jedną z moich ulubionych. Wcale nie jest łatwo znaleźć w literaturze kryminalnej tak interesujące bohaterki. Warto również zaznaczyć, że każda książka Dugoniego charakteryzuje się niebanalną fabułą i czyta się ją z prawdziwą przyjemnością. To co, kto z Was jeszcze się zastanawia?

"Pójście do przodu nie oznacza zapominania o przeszłości... oznacza, że chce się coś zrobić w sprawie przeszłości."

⭐RECENZJA⭐

Wypadek, ucieczka, nastolatek śmierć, śledztwo, próba - brzmi świetnie, prawda? Tracy Crosswhite szuka sprawcy śmiertelnego wypadku. Gdy odkrywa kto nim jest, znika najważniejszy dowód w sprawie, a sprawca zostaje oczyszczony z zarzutów. Kobieta nie godzi się na taki obrót sprawy i nadal węszy. Czy kobieta odpuści, bo czyha na nią niebezpieczeństwo, czy nadal będzie brnąć w tę niebezpieczną grę?

🚙

To chyba jakieś fatum 🤷🏻‍♀️ jeśli ktoś rzucił na mnie klątwę, żebym trafiała na słabe książki, to mam prośbę, niech ją odwoła 🙏🏻 Bo nie mam kompletnie przyjemności z czytania, jeśli się męczę. Miałam ogromną nadzieję, że ta powieść mnie porwie, że będzie pełna napięcia, że będę czuć ciarki. Ja nie czułam nic 🤷🏻‍♀️ Teraz stronie od romansów i wzięłam się za kryminał, ale czy to był faktycznie ten gatunek? Nie jestem przekonana. Jeśli tak, to dlaczego dłużyła mi się ta lektura? Dlaczego nie było akcji i jej zwrotów? Dlaczego nie poczułam nic do bohaterów? Oni byli tacy nijacy, bez charakteru, bez polutu 🤷🏻‍♀️ jednym słowem dramat! 😩 Jak tak dalej pójdzie to chyba odłożę czytanie na jakiś czas, bo po prostu nie sprawia mi to przyjemności 😞

Pomysł na fabułę może i ciekawy, ale czy tylko to się liczy w książkach? Nie! Taka powieść musi być spójna, musi mieć ręce i nogi, musi mieć początek, środek i koniec - "wow". A tu? Bez szału. Ufff, dobrze, że ją zmęczyłam 🙈 może polecicie mi jakis dobry kryminał, thriller, który mną wstrząśnie? 😅 Bo jak tak dalej pójdzie, to nie wiem co będzie 🤣🤣🤣 Pisarzowi nie mówię "nie". Może kiedyś skuszę się na jego jakąś książkę i mnie wtedy chwyci za serce i porwie 😉

🚙

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wydawnictwoalbatros 💚

🚙

"Brudna sprawa" Roberta Dugoni to piąty tom o przygodach Tracy Crosswhite. Czytałam poprzednie cztery i przyznaję, że zrobiły na mnie duże wrażenie, a panią detektyw polubiłam od samego początku. Widziałam więc, że i tę książkę autora przeczytam. Kolejny raz jestem po lekturze usatysfakcjonowana i czekam niecierpliwie na kontynuację.

Tym razem Tracy zostaje wezwana do wypadku samochodowego. Pod kołami auta zginął dwunastoletni chłopiec, a sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia. Wraz z pojawieniem się nowych faktów, sprawa zaczyna się coraz bardziej komplikować. Podejrzanym okazuje się wojskowy, a marynarka wojskowa przejmuje dochodzenie. Gdy ginie jeden z najważniejszych dowodów, śledztwo staje w miejscu. Jednak detektyw Crosswhite nie ma zamiaru się poddawać i za wszelką cenę chce doprowadzić do skazania sprawcy.

"Brudna sprawa" to dobrze skonstruowany i napisany kryminał. Styl autora jest niezwykle przyjemny, a ja każdą kolejną jego książkę czytam z ogromną przyjemnością. Lubię dobrze rozbudowane tło obyczajowe, a u Dugoniego tego nie brakuje. Na uwagę zasługują kreacje bohaterów, szczególnie Tracy Crosswhite. Polubiłam tą silną i inteligentną panią detektyw od pierwszego tomu. Książka wciągnęła mnie od pierwszych stron, a każdy kolejny rozdział tylko wzmagał moje zainteresowanie lekturą. Nie ma w niej może wielu zwrotów akcji, ale Dugoni potrafi budować napięcie i stworzyć niezwykły klimat, co sprawia, że nie sposób się przy niej nudzić. Autor porusza w książce ważny i trudny temat, jakim jest uzależnienie od narkotyków, szczególnie wśród nastolatków. Pokazuje jak nałóg niszczy całe rodziny i doprowadza ich członków do rozpaczy.

"Brudna sprawa" to było moje piąte i mam nadzieję, nie ostatnie spotkanie z Tracy Crosswhite. Bardzo lubię tę serię i nie mogę się doczekać kolejnych tomów. Jeżeli szukacie dobrego kryminału z ciekawymi bohaterami i niebanalną fabułą, to jest to książka dla was! Polecam bardzo.

System sprawiedliwości tylko w nazwie bywa sprawiedliwy. Szczególnie, że pomimo niezawisłości sądów, wpływa na nie istniejący ustrój polityczny, kultura, a i wartości, którymi kierują się poszczególni sędziowie. Są też grupy zawodowe, które albo nie podlegają pod tradycyjny system sądownictwa, alb też – jeśli już dojdzie do procesu sądowego – trzymają się razem, potwierdzając swoje wersje wydarzeń, nie chcąc odsłonić nawet odrobiny prawdziwej historii, kreując wersje wydarzeń, konfabulując, preparując dowody, zasłaniając się tajemnicą lekarską, adwokacką itd. Takie trzymanie się razem ma oczywiście swoje uzasadnienie, szczególnie w grupie obarczonej wysokim ryzykiem pomyłki, jak środowisko lekarskie czy pielęgniarskie, w którym nikt nie wie, kiedy będzie potrzebował pomocy, a świadomość, że można liczyć na znajomych „z branży”, z pewnością pomaga. Pomijając moralny aspekt takiego podejścia…

Swoimi zasadami (nie mówiąc już o sądach) kieruje się też wojsko. Przekonała się o tym boleśnie Tracy Crosswhite, doświadczona policjantka z Seattle, pracująca w zespole A Sekcji Ciężkich Przestępstw Kryminalnych. Świeżo upieczona mężatka, boryka się, [Adres usunięty]. z racji swego wieku z problemami związanymi z zajściem w ciążę, dlatego kwestia dzieci, jest jej szczególnie bliska. Tym bardziej przeżywa aktualnie prowadzoną sprawę – potrącenie ze skutkiem śmiertelnym i ucieczką z miejsca wypadku.

Ofiarą wypadku jest dwunastoletni chłopiec, D`Ande Miller, Afroamerykanin, co na dodatek czyni sprawę delikatną. Dziecko powracające z treningu koszykówki, zostało uderzone przez samochód z dużą siłą i odrzucone na znaczną odległość. Poniosło śmierć na miejscu, ale to nie zmienia faktu, że kierowca nie tylko nie zatrzymał się, by udzielić pomocy, ale zbiegł z miejsca zdarzenia, jak się okazuje porzucając auto w pobliżu.

Jednocześnie niemal ze znalezieniem samochodu, ktoś zgłasza jego kradzież. Właścicielem samochodu jest Laszlo Trejo, wojskowy zamieszkujący na terenie osiedla wojskowego w Brenton, gdzie mieści się jedna z największych stoczni amerykańskiej marynarki wojennej. Mimo rzeczowych wypowiedzi wojskowego, i historii składającej się w spójną całość, Tracy uporczywie drąży temat, nie daje jej bowiem spokoju rana na głowie wojskowego oraz fakt, iż zrozpaczona matka zmarłego chłopca pragnie sprawiedliwości i ukarania winnego wypadku. Kiedy policjantka wraz z zespołem dociera do nagrania z kamery przemysłowej, które to naganie podważa zeznanie Trejo, zaczyna robić się gorąco, zaś do akcji wkracza wojsko. Co więcej, wypadek, do jakiego doszło i próby mataczenia, znikające dowody, to dopiero wierzchołek góry lodowej, odkryty przez Tracy. Armia jednak nie pozwoli, żeby jakiekolwiek brudy były prane przez cywilów, a policjantce i jej bliskim zaczyna grozić śmiertelne niebezpieczeństwo. Co więcej, w tej sprawie nie wiadomo już, komu może ufać, a jej nieustępliwość w dążeniu do prawdy zaczyna przeszkadzać wszystkim zamieszanym w jakikolwiek sposób w sprawę…

Czy w takiej sytuacji można mówić o sprawiedliwości? Czy armia, której żołnierza mają służyć i bronić obywateli, może działać na ich szkodę? Do czego posuną się zamieszani w sprawę, by tylko zamieść ją pod dywan i zmusić policjantkę do zaprzestania swojego śledztwa? Przekonamy się o tym dzięki wstrząsającej powieści autorstwa Robera Dugoni, pt. „Brudna sprawa”. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Albatros książka z cyklu o detektyw Tracy Crosswhite, to nie tylko porywająca historia o tym, jak bardzo wypaczone jest obecnie pojęcie sprawiedliwości, ale również tym., jak wielkie niebezpieczeństwo stwarzają zamknięte społeczeństwa.

Powieść adresowana do wszystkich czytelników ceniących sobie kryminalne historie, a także do tych, którzy zainteresowania są mechanizmami działania różnych służb, ale też i państwa. Frapująca fabuła, doskonale prowadzona akcja, interesujący bohaterowie i plastyczne tło społeczno polityczne, a wszystko to okraszone mroczną atmosferą Seattle, miasta, które boryka się z falą przestępczości – to wszystko przyciąga do książki i sprawia, że nie można się od niej oderwać. Zakończenie książki przynosi nam natomiast niecierpliwe oczekiwanie na kolejny tom z nieustępliwą Crosswhite na czele.

„Brudna sprawa” to piąty tom cyklu o detektyw Tracy Crosswhite. Ja wcześniej czytałam tylko tom poprzedni, więc na własnej skórze przekonałam się, że każdy tom cyklu spokojnie można czytać oddzielnie.

Robert Dugoni ma świetny styl – opowiada o poważnych, aktualnych tematach zaprzątających społeczeństwo amerykańskie – w tym tomie są to głównie narkotyki i nierówne traktowanie czarnych i białych. Każdy z problemów przedstawiony jest bardzo szeroko i rzetelnie, ale tak, że naprawdę ciekawi. Mimo tego autor potrafi w swoją powieść wpleść sporo humoru, dialogi bohaterów są rewelacyjne.

W tym tomie duża uwaga poświęcona jest też na członków marynarki wojennej – w Seattle mają swoją bazę i jeden z nich zamieszany jest w sprawę potrącenia ze skutkiem śmiertelnym i ucieczki z miejsca wypadku. Na tym przykładzie autor opisuje jak inaczej traktuje się wojskowych, a jak cywili.

Warto też wspomnieć o bohaterach, na których życie prywatne w całym cyklu poświęcone jest sporo miejsca. Każdy z nich jest opisany z wyczuciem, są niezwykle sympatyczni – ja kibicuję im z całego serca!

Ogólnie książki Dugoni są naprawdę warte uwagi – nie tylko ze względu na tematy w nich poruszane, ciekawe kreacje bohaterów, wciągającą fabułę, ale i świetny styl. Serdecznie polecam!