Boże, daj orgazm. Jak być sobą w seksie

Czy wychowanie dzieci w wierze katolickiej ma wpływ na ich dalsze życie? Czy to co jest im wpajane na temat obowiązku wobec Boga i przyszłego męża daje kobietom szczęście we współżyciu? Otóż są przypadki , które są skutkiem zbyt tradycyjnych metod wychowawczych. Ale dlaczego to zawsze dziewczynki mają trudniej niż chłopcy?

W książce autorka opisuje nam przypadki kobiet , które były wychowywane w zagorzałych domach katolickich. Ich wstyd , brak poczucia wartości i pewności siebie , to tylko początek, który doprowadził niektóre kobiety do tego , że nie cieszą się życiem erotycznym. Wpajanie im , że to co robią jest złe i straszenie piekłem czy innymi postaciami trwale zakiełkowało to w psychice dziecka , gdzie w dorosłym życiu nie potrafią z tym walczyć. Czasami dochodziło u niektórych kobiet do dramatycznych zachowań. Tutaj potrzebny jest tylko ktoś kto pomoże i tym kimś jest nasza autorka , która pomaga tym kobietom przejść przez trudy związane z traumatycznym dzieciństwem i tym co się teraz u nich dzieje. Pomaga im przejść przez wstyd zakiełkowany w młodości i to ma pomóc przemóc się w sypialni. Często zauważymy, że dosyć często będą w rozmowach danych kobiet wymienieni księża, którzy powinni dać wsparcie , a nie przesłuchiwać dzieci z rzeczy których nie rozumieją i są niestosowne.

Książka dla mnie jak najbardziej jest na tak. Daje dużo do myślenia. Autorka , która jest psychologiem , terapeutą, coachem i edukatorką seksualną. Wprowadzi nas w świat, o którym w ogóle nie wiedzieliśmy, że istnieje. Książka to taki poradnik dla osób, które potrzebują się poczuć lepiej. Czytając ją można poczuć się jak na terapii, z tym że nie musimy nic mówić, wystarczy wyciągnąć wnioski z przeżyć innych.

Polecam

Książka ta została napisana w ciekawy sposób. Temat wciąga od pierwszych stron. Autorka opisuje tutaj przeżycia kilku kobiet, które opowiedziały jej o swoich przeżyciach, myślach, odczuciach związanych ze zbliżeniem ze swoim partnerem.

I muszę się zgodzić, że temat sek*su był tematem tabu w młodości. Rodzice nie potrafili rozmawiać ze swoimi dziećmi na ten temat, to był temat wstydliwy, o którym nie powinno się mówić. A nawet w szkole nie było to dobrze wyjaśniane.

I jak autorka słusznie zauważyła w książce, jak ją czytałam to faktycznie to sobie uświadomiłam, że sek*s był potępiany przez księży. Kościół zawsze się pojawiał w rozmowach, jak już się o nich mówiło, to był wstyd, z którego należało się wyspowiadać. Nawet erotyczne myśli były negowane i potępiane.

Ten wstyd, który został w nas zasiany od małego, wprowadza nas w poczucie niskiej wartości. Przez niego kobiety nie potrafią w pełni się otworzyć i cieszyć z przyjemności, którą może nieść zbliżenie.

Autorka w tej książce radzi, jak pozbyć się ograniczeń i stać się sobą w sypialni. Znajdziemy w niej pytania, które mają pomóc nam otworzyć się i polubić siebie, swoje ciało, myśli i pragnienia.

"Rany, czyli traumy, nie pozwalają zachować kobiecego spokoju i kobiecej miłości do siebie i świata."

Tą książkę powinien przeczytać każdy! Daje do myślenia!

I tu was zawiodę was moi drodzy - to nie jest książka o seksie! Nie znajdziecie tu wskazówek na udane pożycie małżeńskie, nie poznacie tajników podrywu ani nie zobaczycie zdjęć pozycji seksualnych. Tytuł nie jest przypadkowy, bo odnosi się bezpośrednio do tematyki, jaką porusza autorka.

Nowacka przyznała bez ogródek, że zarówno tytuł, jak i okładka miały za zadanie wywołać zaciekawienie i skłonić kobiety do sięgnięcia po ten tytuł. Udało jej się to. Moja starsza sąsiadka, zagorzała katoliczka, gdy ujrzała tę książkę była nią zbulwersowana. Bo przecież o seksie nie powinno się mówić ani tym bardziej czytać. Tym bardziej nie powinna tego robić samotna kobieta. Boże daj orgazm czy Boże daj przebaczenie. Kościół nie pozwala nam cieszyć się cielesnością i delektować seksem, który kojarzy tylko z prokreacją. Gardzi osobami deklarującymi inne poglądy na życie, rodzinę i seksualność, wpajając nam poczucie wstydu z powodu grzesznego ciała.

.

O seksie mamy nie mówić, a i uprawiać go możemy jedynie z własnym małżonkiem, po bożemu, i bez perwersji. Autorka mówi STOP wtrącaniu się kościoła do naszego życia i naszych sypialni. Wzywa kobiety do zrzucenia jarzma potulnych żon, matek i kochanek na rzecz własnego ja.

.

Książka może oburzyć konserwatywne pokolenie naszych matek i babć. Ba, moje koleżanki mężatki od 20 przeszło lat, rozwódki, powtórne mężatki mogłyby poczuć się urażone poglądami głoszonymi przez autorkę. Większość kobiet nadal szuka potwierdzenia swojej wartości w oczach mężczyzn i w ramach podziękowania za ich zainteresowanie oddaje im wszystko łącznie ze swoimi marzeniami. Te, które mają na tyle odwagi, by odrzucić spuściznę swoich ciotek i babek i wyjść spod jarzma męskiej kurateli nazywane są wściekłymi feministkami, osobami nieogarniętymi życiowo czy wręcz wybrakowanymi. Wychodzą za mąż, bo tak wypada. Rodzą dzieci, bo tak wypada. Rezygnują ze swoich ambicji i planów, bo tak wypada. Od dziecka wpaja się o nam katolickie normy i przekonuje, że potrzeby ciała tj. pożądanie czy masturbacja są wynaturzeniem i grzechem.

Autorka przytacza tu rzeczywiste historie kobiet, które jako dorosłe już kobiety zmagają się z traumami wyniesionymi z domu rodzinnego, czy z kościelnych ambon. Kult dziewictwa i przekonanie, że dziewica powinna obficie krwawić, zamiast przejść do lamusa nadal pokutuje w społeczeństwie. Sporo uwagi poświęca także traumie pierwszej spowiedzi, którą zapewne przeżyła większość z nas. Trauma ta jest o tyle większa, kiedy ksiądz wkracza w intymną sferę dziecka, rozbudzając w nim przedwczesne, niezdrowe zainteresowanie seksem.

.

Przyznam, że książka zszokowała mnie wielokrotnie. Wiele przytoczonych tu sytuacji było obecnych również w moim życiu, mimo że moja rodzina do jakichś szczególnie religijnych nie należała. Podziwiam autorkę za ogrom pracy, jaki włożyła w napisanie tej książki i mam nadzieje, że jak najwięcej kobiet ją przeczyta i wyciągnie wnioski. Mnie osobiście bardzo podobał się rozdział dotyczący różnych orientacji i tożsamości. Nie miałam pojęcia, że jest ich aż tak wiele i że osoby LGBT tak mocno cierpi z powodu odrzucenia i niezrozumienia. Na pewno teraz będę inaczej postrzegać ich sytuację i będę co do nich bardziej tolerancyjna. Nie chciałabym wam streszczać tej książki, dlatego jedynie poproszę was, abyście ją przeczytały. Myślę, że otworzy wam oczy na wiele spraw.

Książkę bardzo, ale to bardzo polecam.