Bogowie muszą być szaleni. Heksalogia o Dorze Wilk. Tom 2

Ponowne spotkanie z Dorą i ponownie świetnie spędzony czas z coraz większą Dorową ekipą

Ta kobieta (a raczej wiedźma) przyciąga kłopoty, jak magnes metalowe opiłki. Jeszcze nie zdążyła ochłonąć po niebezpiecznej potyczce z szalonym magiem, opisanej w I tomie serii, a już pakuje się w kolejne kłopoty.

Mediacja między wilkołakami, wampirami i magicznymi to już samo w sobie zadanie niezwykle trudne, a co, jeśli do tego do głosu dochodzą dawano uśpione geny... Dora nagle staje się wampirzą matką, jej pra(...)prababka jest boginią i królową wilków...

I czy wiedźma może (dwukrotnie) wejść do piekła i wyjść z niego bez szwanku?

Tytuł ma wiele znaczeń - Bogowie grają maluczkimi w kości, Bóg daje magicznej skrzydła, Bogini rozpala do czerwoności magiczne linie energetyczne... No cóż, "Bogowie muszą być szaleni".

(I nie mogłam zliczyć kto komu i ile razy się oświadczał...)

Polecam, jedna z lepszych serii jakie miałam okazję czytać.

Dora Wilk po wydarzeniach z pierwszego tomu zmuszona była do porzucenia jednej z dwóch części swojego życia. Musiała na stałe zamieszkać w Thornie i opuścić Toruń, w którym wcześniej pracowała jako policjantka. Towarzyszy jej dwójka najlepszych przyjaciół- diabeł i anioł. Razem muszą uporać się z nowym niebezpieczeństwem, które zagraża całemu magicznemu światu. Jej sny znów nie są spokojne. Nawiedza ją w nich upiorna bogini i wciąga w rozgrywkę, której stawką jest wszystko. Aby nie dopuścić do apokalipsy musi dokonać czegoś, co wydaje się niemożliwe: zjednoczyć wampiry, wilkołaki oraz magicznych. W międzyczasie dowiaduje się wiele o swoim pochodzeniu.

Seria o Dorze Wilk pani Anety Jadowskiej jest moim odkryciem roku. Widzę w niej małe błędy, ale zupełnie nie odbiera mi to przyjemności z czytania. Już dawno się tak dobrze nie bawiłam dzięki książce. Autorka idealnie trafiła w moje poczucie humoru, uwielbiam jak bohaterowie sobie dogryzają. Książka jest bardzo angażująca i wciągająca, dosłownie nie mogłam jej odłożyć. Styl jest lekki więc szybko się czyta. Relacja głównych bohaterów jest świetnie wykreowana. Bardzo się cieszę, że wydawnictwo SQN postanowiło wznowić tą serię. Nigdy wcześniej o niej nie słyszałam i gdyby nie to na pewno bym po nią nie sięgnęła. Dodatkowym plusem są nowe, piękne okładki. Szczególnie podobają mi się przy części drugiej i czwartej. Rysunki zamieszczone w tym wydaniu są świetne. Szkoda tylko, że było ich tutaj mniej niż w Złodzieju Dusz. Na ogół jestem fanką książek typu standalone, ale w tym przypadku chciałabym, żeby tomów było jeszcze więcej. Wydaje mi się, że jedynym aspektem, który może okazać się dla innych znaczącym minusem jest to, że głównej bohaterce udaje się dosłownie wszystko. Nie ma niczego, z czym nie mogłaby sobie poradzić ani nikogo, kto by jej nie polubił. Dla mnie jednak nie ma to większego znaczenia. Nie mogę się doczekać czytania kolejnych części oraz poznania reszty twórczości autorki. Książkę oceniam na 5/5 gwiazdek.

Alternatywny świat, oddani przyjaciele i niekończące się kłopoty Dory to magia tej książki. Szybka akcja i jej zaskakujące zwroty trzymają cały czas w napięciu. Pikanterii dodaje wątek romansowy.

W drugim tomie o przygodach Dory Wilk aż kipi od emocji i akcji. Nasza wiedźma odkrywa swoje dziedzictwo, ale to oprócz dodatkowej mocy przyniesie i kłopoty. Kłopoty to jednak specjalność Dory! Ten cykl to świetna rozrywkowa fantastyka. Jest magia, polityka, walka i rozejm, "międzygatunkowe" spory i... dużo miłości. Ta część jest gorętsza od poprzedniej, a przyjaźń między Aniołem i Diabłem zostanie wystawiona na próbę. Autorka trzyma poziom pierwszej części, a fabuła jest świetnie skonstruowana. Jaką to trzeba mieć wyobraźnię żeby porwać czytelnika i sprawić żeby, tak jak ja, nie mógł się oderwać od lektury. Anecie Jadowskiej się udało. Na pewno sięgnę po kontynuację.

"Bogowie muszą być szaleni" to kolejny tom heksalogi o wiedźmie - Dorze.

Pomimo złapania złodzieja, życie Dory nie jest wcale łatwiejsze. Mierzy się z kolejnymi trudnościami i nie ma nawet chwili odpoczynku podczas snu.

Aneta Jadowska po raz kolejny zachwyciła mnie, gdyż drugi tom jest równie dobry lub nawet lepszy od pierwszego, co rzadko się zdarza. Z zaciekawieniem śledziłam perypetie bohaterów oraz każde zwroty akcji, których było naprawdę pełno.

Jeśli nie zwracać uwagi na szczegóły to fantastyka utrzymana jest na naprawdę dobrym poziomie. W połączeniu z wątkiem kryminalnym i wątkiem romansu książka bardzo wciąga czytelnika.

Bardzo spodobał mi się trójkąt miłosny pomiędzy postaciami, który dodawał dużo emocji do lektury.

Powieść została napisana w bardzo ciekawy sposób i jest idealna na odstresowanie się po ciężkim dniu. Pomimo, iż książka należy do gatunku fantastyki jest bardzo lekka i przyjemna podczas czytania.

Świetnie bawiłam się przy humorze autorki i nie mogę doczekać się kolejnej części!

Dora myślała, że po ujęciu złodzieja dusz uda jej się pożyć trochę w spokoju. Niestety, nowo objęty urząd Namiestniczki Thornu z pewnością jej w tym nie pomoże. Ponadto, w snach zaczyna nawiedzać ją lubująca się w hazardzie bogini, która wciąga Dorę w swoją niebezpieczną grę. Wiedźma i jej przyjaciele nie będą mieli łatwo, ponieważ czeka ich nie tylko podróż do alternatywnego Trójmieścia w celu pogodzenia wampirów, wilkołaków i magicznych, ale także odkrywanie sekretów, o których istnieniu nie mieli pojęcia.

Sięgając po tę książkę nie miałam wątpliwości, że czeka mnie lektura pełna humoru, magii i przygód. W moich oczekiwaniach nie pomyliłam się w najmniejszym stopniu. Aneta Jadowska ponownie serwuje czytelnikowi wybuchową mieszankę romansu, kryminału i porządnie zbudowanego urban fantasy.

Do Thornu wkraczamy w bardzo podobnej sytuacji do tej, w której go opuściliśmy w poprzednim tomie. Patrzymy na wszystko oczami Dory i już od pierwszych stron zostajemy razem z wiedźmą wrzuceni w sam środek emocjonujących wydarzeń. Od samego początku mamy do czynienia z wielowątkowością fabuły i intryg. Nie sposób powiedzieć, który z rozwiązywanych przez Dorę problemów jest najistotniejszy, ponieważ autorce udało się idealnie wyważyć znaczenie poszczególnych informacji.

Bohaterowie książki Anety Jadowskiej są bardzo skrupulatnie i realistycznie skonstruowani. Najlepsze jak dla mnie jest jednak to, że cały czas się oni zmieniają. Niejednokrotnie bolesne lub przykre doświadczenia odciskają na nich piętno i właśnie to sprawia, że Dora, Miron i Joshua są tak realni, że jestem skłonna uwierzyć w ich istnienie. Dynamika ich relacji i zachowań jest zauważalna i z pewnością każdy, kto zwróci na to uwagę, doceni zastosowane przez autorkę zabiegi. Aneta Jadowska udowodniła, że ma w zanadrzu jeszcze kilka sztuczek, którymi w odpowiednim momencie zaskoczy zarówno czytelnika, jak i swoich bohaterów.

Początek książki wydawał mi się dość powolny, ale okazało się, że jest ON po prostu misternie zbudowany. Podobało mi się to, że autorka nie bazuje na świecie przedstawionym w pierwszym tomie, ale także tutaj ujawnia kolejne jego sekrety. Nierzadko są one także tajemnicą dla członków różnych systemów. Również opisy miast są bardzo mocną zaletą tej powieści. Opisy alternatywnych wersji i zależności między nimi a realnymi Toruniem czy Trójmiastem nie pozwalają mi wyjść z podziwu nad wyobraźnią autorki. Natomiast relacje między poszczególnymi grupami zamieszkującymi świat stworzony przez Jadowską to istna kopalnia pomysłów i materiał na kolejne przygody Dory. Jedynym wątkiem, który został zepchnięty za daleko na boczny tor jest sprawa szkolenia Witkacego. Mam jednak nadzieję, że sprawa rozwiąże się w kolejnych tomach.

Mam nadzieję, że to, co teraz napiszę nie zostanie potraktowane jako spojler. Muszę jednak o tym opowiedzieć. Nie mogłam się bowiem nadziwić temu, jak coś, co od samego początku wydawało mi się wątkiem bardzo pobocznym i mało istotnym, nagle doprowadziło mnie do spektakularnego punktu kulminacyjnego. Było to niewątpliwie jedno z najbardziej zaskakujących rozwiązań, z jakimi spotkałam się w literaturze. Każdy element intrygi był idealnie wyważony, a napięcie mistrzowsko zbudowane.

Aneta Jadowska udowadnia także, że w języku mniej znaczy więcej. Po co komu szczegółowe opisy zbliżeń erotycznych oraz wulgaryzm na wulgaryzmie? I nie zrozumcie mnie źle - zarówno seks, jak i kilka kurtyzan oraz innych "brzydkich" słów się tu pojawia. Jest to jednak tak dobrze wplecione w akcję i wynika z sytuacji bohaterów, że właściwie nie zwracamy na to uwagi. Przekleństwa? Okay, ale kiedy Dora (jak większość z nas) się wkur....zy. Seks? Też okay, zwłaszcza gdy szalejące hormony dają się wyczuć na kartach powieści. Ale nawet wtedy wszystko jest opisane tak, by czytelnik nie zamknął książki z wyrazem obrzydzenia na twarzy. Dlatego właśnie podziwiam Anetę jako pisarkę - za jej umiejętność przekazania wszystkiego, co potrzebne w oczywisty, ale nie brutalnie dosłowny sposób.

Nowe wydanie całej Heksalogii jest po prostu bajeczne. Okładka "Bogów..." jest przepiękna, zawiera niesamowitą ilość detali i za każdym razem, gdy na nią patrzę odkrywam coś nowego. Również ilustracje autorstwa Magdaleny Babińskiej umieszczone wewnątrz książki zachwycają. Innymi słowy, ta powieść została wydana tak, jak zasługują na to dobre powieści fantasy.

Książki o Dorze Wilk mogę z czystym sumieniem polecić każdemu, zagorzałym miłośnikom fantasy (zwłaszcza urban fantasy) oraz tym, który dopiero rozpoczynają przygodę z tym gatunkiem. Takiego połączenia magii, intryg i miłości nie zapewni Wam nikt inny!

Chociaż uwielbiam tę książkę, zacznę od tego, co mnie rozczarowało. W pierwszym tomie najbardziej spodobało mi się połączenie fantastyki, kryminału i romansu. Uwielbiam takie nietypowe mieszanki, a tam wszystko było idealnie wyważone i tworzyło tak zgrabną całość, że przepadłam. Tutaj niestety trochę zabrakło mi kryminału. Jasne, bohaterowie znów mieli do rozwiązania pewną zagadkę, ale przyznam, że brakowało mi policyjnych śledztw, przesłuchań, zbierania dowodów i całej tej otoczki, która towarzyszyła pracy Dory na komisariacie. A to był jeden z moich ulubionych elementów w pierwszej części.

Pomijając jednak to małe rozczarowanie, cała reszta jak najbardziej zasługuje na polecenie. Fabuła znów okazała się ciekawie skonstruowana i ponownie była pełna zwrotów akcji, niespodzianek i magii. Jestem naprawdę ciekawa, czym pani Jadowska zaskoczy mnie w kolejnych tomach, bo z tego co widzę, ta seria dopiero się rozkręca i gdy myślę, że ciekawiej być nie może – bum! Okazuje się, że jak najbardziej może.

Bohaterowie to chyba największy plus Heksalogii. Uwielbiam ich poczucie humoru i cięte języki, szczególnie Dory i Mirona, chociaż cała reszta też zasługuje na uwagę. Bardzo podoba mi się to, że nawet poboczne postacie są ciekawe i oryginalne, przez co nie zlewają się z tłem. Fajnym urozmaiceniem jest też zawarcie w tej serii wielu odniesień do przeróżnych religii i mitologii oraz łączenie tych faktycznie istniejących z tymi wymyślonymi przez autorkę.

Podsumowując – przy tej książce nie da się nudzić! Jeśli podobał wam się pierwszy tom, ten na pewno również przypadnie wam do gustu.

Kiedy przeczytałam „Złodzieja dusz” Anety Jadowskiej i zaznajomiłam się nieco bardziej z wykreowanym przez nią światem, bohaterami, jasnym dla mnie się stało, że kolejne tomy muszą u mnie zagościć na półkach. Nie ma innej opcji, jak można zacząć cykl i go nie skończyć? Heksalogia o wiedźmie wydana w nowej odsłonie wprost raduje oko, szata graficzna i sposób przestawienia bohaterki jest fenomenalny. Kiedy zamykałam książkę zastanawiałam się, jak autorka to zrobiła, że w takiej książce zawarła aż tyle treści, przygód i emocji? Też tak czasem macie? Czasami sny nie dają jedynie ukojenia i odpoczynku, na który wszyscy liczą, co się stanie jeśli właśnie one mogą być przyczyną naszej zguby? Czy właśnie o tym przyjdzie się nam przekonać?

Główną bohaterką książki „Bogowie muszą być szaleni” jest Teodora Wilk, jest zwana także Dorą i Jadą, obecnie mieszka w Thornie, woli świat istot nadnaturalnych od ludzki, co nie oznacza, że nie pojawia się w tym ludzkim. W końcu ma swoje obowiązki w obydwu światach o czym nie może zapomnieć. W Thornie, z pomocą diabła i Anioła Stróża prowadzi agencję detektywistyczną, życie pozornie płynie spokojne, stabilnym rytmem, jednak to nie trwa zbyt długo. Skrzydlaty zapada na tajemnicze chorobę, co jest dziwne, bo przecież niebiańskie istoty nie powinny chorować. Czy to jedyne kłopoty, z którymi borykać się będzie bohaterka? Jak to zazwyczaj bywa nieszczęścia lubią chodzić parami. W życiu bohaterki wiele się zmieniło wspólne mieszkanie z Mironem i Joshuą i prowadzenie agencji detektywistycznej to spory krok ku nowej przyszłości. Do tego dochodzą problemy Joshuy i dziwne wizje, które męczą Dorę, nie są optymistyczne. Kto nią pogrywa? Skąd wzięły się wizje? Czy winni są bogowie?

„Bogowie muszą być szaleni” jest powieścią niesamowitą, pełną zwrotów akcji, pochłaniającą czytelnika bez reszty, nie wiem, czy to za sprawą plastycznego języka autorki, a może magii, która wylewa się wprost z każdej strony, którą się pochłania. Cudowni bohaterowie, którzy utrzymują poziom, a wręcz zaskakują swoim charakterem, zdecydowaniem i wyborami, których dokonują w sytuacjach kryzysowych. Aneta Jadowska w powieści nie tylko wykorzystała elementy mitologii celtyckiej, ale także wprawiła je w „ruch” umiejscawiając na skórze Dory runy, co bardzo mi się podobało.

Akcja książki „Bogowie muszą być szaleni” odbywa się w czasach współczesnych, odwiedzamy nie tylko Thorn, a nawet samo piekło. Musicie przyznać, że wyobraźnia autorki jest bardzo bogata. To bardzo interesująca i zakasująca kontynuacja losów Dory Wilk, znacznie pogłębiająca świat, który nakreśliła dla nas autorka. Myślę, że to bardzo udana kontynuacja „Złodzieja dusz” i nie mogę się doczekać, kiedy zabiorę się za kolejny tom.