Błękitny koliber

“... życie samo lubi pisać na gorąco nawet najbardziej niedorzeczne scenariusze”.

Bogna Zasławska razem z grupą przyjaciół wyjeżdża do Delftu. Przez przypadek trafia do sklepiku z błękitną porcelaną. Jego właściciel Jacob Mulder, składa jej pewną, zaskakującą propozycję. Młoda kobieta miałaby podjąć się inwentaryzacji porcelanowych bibelotów. Te urokliwe cudeńka kryją w sobie niejedną tajemnicę. Przyjęcie tej propozycji zmieni w życiu młodej kobiety wszystko.

Koniec XIX wieku, Cornelia Smid mieszka w niewielkiej wiosce niedaleko Delftu, jej codzienność wypełniona jest pracą. Uboga dziewczyna wysłana na służbę zakochuje się w synu bogatego rzeźnika. Po dość niespodziewanym i dramatycznym powrocie jest zdana tylko na siebie. Podejmuje pracę u właścicieli fabryki porcelany, państwa Mudlerów. Cornelia nie ma pojęcia, że nad tą rodziną ciąży klątwa błękitnego kolibra, a ich pozornie szczęśliwe życie nie ma nic prawdziwego z tym realnym.

Umiejętnie stwarzane pozory i jedna decyzja, która zmienia koleje losu. Z ogromną ciekawością przeniosłam się do świata wykreowanego przez autorkę i bardzo dobrze mi tu było. Fabuła ciekawie utkana, dopracowana w każdym szczególe, niesie emocje. Mamy dwie ramy czasowe współczesność i przeszłość, schyłek XIX wieku. Bohaterowie wielobarwni, intrygujący, złożone, charakterne osobowości. Dwie zupełnie różne kobiety, inne światy, marzenia, pragnienia. Cornelia ma niesamowity dar, z niesamowitą czułością i piękne potrafi malować. Czy jej talent zostanie dostrzeżony i doceniony?

Niezwykle klimatyczna, chwilami finezyjna, zaskakująca opowieść. O marzeniach, które czasami tak trudno spełnić, o trudnej codzienności, chwilach tych pełnych radości i tych smutnych, trudnych, czy wręcz dramatycznych. Miłości, głęboko skrywane tajemnice. Podziały społeczne, które budują mury tak trudne do pokonania, jedni muszą pracować ponad siły, drudzy otoczeni zbytkiem żerują na tej pracy. Spora, ciekawa dawka wiedzy o porcelanie i pełne uroku holenderskie uliczki, zaułki.

Fascynująca, wzruszająca opowieść, przez którą się płynie. Wyraźnie oddane realia historyczne tamtych czasów, a obok kruchość ludzkich serce i misternie wykonanej porcelany. I to cudowne wydanie niezmiennie mnie zachwyca. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

Bogna to narratorka teraźniejszości, fascynatka porcelany, w której miłość do tychże wyrobów zaszczepił dziadek. W Holandii nie szukała nic oprócz chwilowego wytchnienia, zupełnie przypadkowo znajduje jednak zajęcie, które ją hipnotyzuje oraz tajemnicę sprzed lat, która aż prosi się o rozwikłanie.

Cornelia przenosi nas do Holandii z XIX wieku, zupełnie odmiennej od tej, którą teraz znamy. Tu istotne były konwenanse oraz statut społeczny, a bieda i głód dla niektórych stanowiły przytłaczającą codzienność. Dziewczyna pomimo wielu trudności, których zaznaje oraz przytyków związanych z jej pochodzeniem, nie zatraca w sobie ogromnego talentu. Lecz czy sam geniusz wystarczy, by przetrwać tak trudne czasy?

"Błękitny koliber" to nie tylko piękna i barwna okładka oraz zachwycające całokształtem wydanie. To przede wszystkim cudowna, perfekcyjnie utkana historia, która wzrusza, ciekawi oraz w fenomenalny sposób wzbogaca wiedzę czytelnika. Miłość do porcelany aż bije z tej powieści i roztacza tak niepowtarzalny urok, że sami mamy ochotę zagłębić się w ten temat oraz zanurzyć się w jej magii. Holandia na kartach tej powieści hipnotyzuje i sprawia, że trudno nie zakochać się w tym kraju, jednocześnie pragnąc go poznać, odwiedzić, poczuć niepowtarzalny klimat, który oferuje. Genialne połączenie przeszłości z teraźniejszością i przedstawienie losów głównych bohaterek sprawiają, że nie sposób nie popaść w zachwyt jeśli chodzi o pomysł na fabułę. To literatura naprawdę z wysokiej półki, wyróżniająca się tematyką, kunsztem pisarskim oraz odczuciami jakie budzi w czytelniku. Po tej lekturze w zupełnie inny sposób spojrzymy na porcelanę, kolibry ale też życie w XIX wieku. To zdecydowanie warta poznania książka, która zauroczy czytelnika w każdym calu.

"Wiedziałam jedno: nie spocznę, jakem Bogna Zasławska, póki nie odgadnę, co takiego miał na myśli umierający potomek porcelanowej familii z Delftu."

Fabuła rozgrywa się na dwóch płaszczyznach czasowych. Delft dziś i w XIX w. Równolegle poznajemy dwie kobiety Bognę i Cornelię.

Bogna otrzymuje niespodziewaną i jednocześnie bardzo intrygującą propozycję. Ma pomóc w inwentaryzacji porcelany. Jak się z czasem okazuje, to nie są jedynie zwykłe przedmioty. Oprócz pięknego wyglądu skrywają pewną rodzinną tajemnicę.

Cormelia zostaje wysłana na służbę. Jednak doświadczając przykrości postanawia wrócić w rodzinne strony. Niestety jej życie nie wraca już na dawne tory. Dziewczyna musi szukać pracy i schronienia. Szczęśliwym trafem otrzymuje posadę u właściciela fabryki porcelany.

Losy tych dwóch kobiet zupełnie się różnią. Inne czasy i przede wszystkim inne realia. Cornelia wychowuje się w latach kiedy powszechne są podziały klasowe. Każdy musi znać swoje miejsce, a nieposłuszeństwo i wychodzenie poza szereg jest piętnowane i karane. Niższe klasy społeczne z założenia są zaszeregowane do odgrywania konkretnych ról i wręcz niemożliwym jest wybicie się wyżej. Istotne jest również kultywowanie rodzinnych tradycji bez względu na zamiłowania.

Dzięki temu zestawieniu możemy także zaobserwować w jaki sposób na przestrzeni lat zmieniło się podejście do roli kobiet.

"Musiałam wierzyć, że być może kiedyś ludzie nie będą zwracać uwagi na moje pochodzenie, tylko na to co potrafiłam najlepiej (...)."

Autorce udało się stworzyć niesamowity klimat, a ten został dopieszczony wizualną stroną wydania tej powieści. Połączenie teraźniejszości z przeszłością i wplecenie w fabułę rodzinnych tajemnic nadało tej historii wielowymiarowości. Z jednej strony aspekt społeczny, a z drugiej niemal duchowe przeżycia związane z tym jak ukazana została pasja i determinacja bohaterów. Nie zabrakło również wątku miłosnego, prawdziwego uczucia, które przetrwa przeciwności.

Jestem oczarowana.

Ogromnie polecam!

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, czytałam kilka książek Agnieszki i każda bardzo mi się podobała, dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok jej najnowszej powieści jaką jest właśnie "Błękitny koliber". Na wstępie muszę powiedzieć, że okładka książki całkowicie skradła moje serce! Jest po prostu cudowna i ciężko oderwać od niej wzrok! Wnętrze powieści jest również dopracowane w każdym calu, a ilustracje w niej zawarte zdecydowanie pobudzają wyobraźnię. To po prostu trzeba zobaczyć! Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się niezwykle szybko, ja pochłonęłam ją w jeden wieczór i nie odłożyłam póki nie przeczytałam ostatniego zdania! Od pierwszych stron zostałam wciągnięta do świata bohaterów i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam ich losy. Fabuła została w bardzo interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i równie dobrze poprowadzona. Bohaterowie natomiast zostali naprawdę świetnie wykreowani, to postaci niezwykle prawdziwe, takie z którymi śmiało moglibyśmy się utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy oraz takie, które śmiało moglibyśmy spotkać w rzeczywistości. Historia prowadzona jest w dwóch płaszczyznach czasowych: przeszłość - tutaj poznajemy historię Cornelii oraz teraźniejszość - losy Bogny. Pozwoliło mi to lepiej poznać główne postaci, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się borykają, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Razem z bohaterami przenosimy się do holenderskiego Delftu, który autorka opisała w tak barwny sposób, że wielokrotnie miałam wrażenie jakbym towarzyszyła bohaterom podczas wszystkich wydarzeń. Wspólnym mianownikiem łączącym obie historię jest porcelana. Nigdy wcześniej nie zagłębiałam się jakoś szczególnie w historię ceramiki, a tutaj otrzymałam wiele interesujących informacji, smaczków dotyczących szczególnie tej delftyjskiej. Przejrzałam dokładnie internet i powiem Wam, że jestem totalnie zakochana w tych wzorach i kolorystyce! W książce znajdziemy również motyw tajemnicy - przekleństwo błękitnego kolibra - który ogromnie mi się spodobał, śledziłam go z ogromnym zainteresowaniem! Ta historia wywołała we mnie całą paletę emocji! "Błękitny koliber" to poruszająca, wartościowa, niesamowicie barwna oraz pełną życiowych mądrości, doświadczeń i prawd historia, z którą cudownie spędziłam czas! To opowieść o sile, determinacji, marzeniach, pasji i dążeniu do ich realizacji! Polecam!

Najnowsza powieść Agnieszki Zakrzewskiej to przepiękna historia, misternie utkana niczym koronka, delikatna jak porcelana, brzmiąca jak dzwonki i ubrana w przepiękną okładkę. W „Błękitnym kolibrze” Agnieszka Zakrzewska opisuje malownicze holenderskie miasteczko, wielką miłość, dramat i piękną delftyjską porcelanę. Historia powstania delftyjskiej ceramiki sięga początku siedemnastego wieku, którą stworzono jako alternatywę dla drogiej niebiesko-białej porcelany z Chin. Jak w posłowiu pisze autorka z ceramiką z Delftu, zetknęła się po raz pierwszy w 2002 roku podczas podróży do Holandii, kiedy samolot holenderskich Królewskich linii Lotniczych KLM, którym leciała do Amsterdamu, miał piękną błękitną barwę, a stewardesy roznosiły pasażerom upominki w postaci kolekcji biało-niebieskich porcelanowych domków. Charakterystyczną sygnaturę, którą Agnieszka Zakrzewska znalazła pod spodem miniaturki, zapamiętała na zawsze.

Niezwykła historia holenderskiej porcelany stała się kanwą najnowszej powieści Agnieszki Zakrzewskiej. Autorka naprzemiennie opowiada w niej losy dwóch bohaterek, skromnej i biednej Cornelii Smid, która była cichym dekoratorem słynnej porcelany Mulderów i współczesnej Bogny, artystycznej duszy, której miłość do porcelany zaszczepił dziadek. Ta powieść jest wprost magiczna i ma taki niesamowity klimat. Daję Wam słowo, że zakochacie się w tej przepięknej powieści od pierwszego zaczytania. Nie sposób bowiem nie zakochać się w tej historii opowiedzianej z niezwykłą czułością i empatią. Trudno nie zakochać się w losach bohaterów, którzy potrafili walczyć o swoje pasje, choć ich szczęście bywało delikatne jak filiżanka, którą mógł stłuc lekki podmuch wiatru.

Agnieszka Zakrzewska oczarowała mnie wspaniale oddanymi realiami historycznymi, każdym detalem, opisem i zagadką ukrytą w porcelanowej filiżance. Zafascynowała mnie światem porcelany i procesem jej powstawania oraz tym, w jaki te wszystkie niuanse i ciekawostki przemyciła między wierszami. To nietuzinkowa historia, która opowiada nie tylko o tym, jak powstaje porcelana, ale także o realiach życia ubogich rodzin, gdzie o wartości człowieka nie stanowiły umiejętności, lecz pochodzenie i majątek. Ta niesamowita historia przykuwa uwagę od początku aż do końca, bo w „Błękitnym kolibrze” znalazłam wszystko, co spowodowało, że ta powieść była dla mnie idealna. Miłość, marzenia, mnóstwo emocji i tajemnica sprzed lat, będąca klątwą błękitnego kolibra, która ciąży nad rodem Mulderów. „Błękitny koliber” to wspaniała historia przesiąknięta barwami i zapachami kwiatów, farb, porcelanowym pyłem, zapachem ziemi i drewna, którym pali się w piecu do wypalania. I czymś jeszcze, trudnym do określenia, zapachem dojrzałej gliny.

Przepiękna powieść, w której Holandia zarówno ta sprzed lat, jak i ta współczesna odgrywa ważną rolę. „Błękitny koliber” opowiada losy dwóch niesamowitych dziewczyn, przedstawia dwie wspaniałe historie, które śledziłam z ogromnym zainteresowaniem, bo obie jednakowo przykuwały moją uwagę.

Odtąd Holandia będzie mi się kojarzyła nie tylko z morzem kwitnących tulipanów, ale także z przepiękną porcelaną wytwarzaną wieki temu w Delfcie w Błękitnym Kolibrze. Tak wykonana porcelana jest ponadczasowa, szlachetna i elegancka.

To już koniec tej historii, fascynującej podróży w czasie i przestrzeni do Holandii, w której miałam możliwość poznawania, jak powstawała holenderska porcelana, teraz siedzę z poczuciem dobrze spędzonego czasu, wyobrażając sobie aromat kawy pitej z porcelanowej filiżanki w przepiękne wzory Błękitnego Kolibra.