Biurowy tyran. Wredni szefowie z Chicago. Tom 1

To moje pierwsze spotkanie z tą autorką i niestety na pewno ostatnie. Przeczytałam już setki romansów i to naprawdę jest jeden z najsłabszych.

Po zmęczeniu tych 470 stron, miałam tak mieszane uczucia, że potrzebowałam zrobić sobie przerwę z książkami na jakiś czas.

Ogólnie temat fajny, romans biurowy, hate to lovers.. i nawet zaczęło się interesująco, ale później, coś poszło nie tak i zaczęło być po prostu dziwnie.

Język ładny, bo dosyć wyszukany, nie ma za dużo przekleństw, ale styl tej autorki, budowa zdań i dialogi kompletnie do mnie nie przemówiły. Nie wiem czy to kwestia tłumaczenia, pewnie w jakimś stopniu tak, jednak to, że zdania były niepotrzebnie rozwleczone to już chyba nie.

Na początku podobały mi się te porównania dla wyraźnego zobrazowania danej sytuacji, czy tego co bohaterowie czuli, ale z czasem to już przechodziło w jakąś groteskę, nawet podczas pikantnych scen - chciało mi się śmiać albo ziewać. Nie wiem, autorka przerysowała totalnie niektóre sceny, przez co trudno było się w czuć. Wystarczyło opisać coś jednym zdaniem, a tymczasem się ciągnęło i ciągnęło i już zapominałam niemalże o co chodzi.

Sami bohaterowie też jacyś tacy słabi i płascy. On wielki, gburowaty miliarder, zmuszający pracowników niemalże do katorżniczej pracy od 4 rano do północy (rozumiem, że chodziło o to żeby podkreślić jaki szef jest wymagający, no ale trochę logiki, jak można pracować dosłownie 20 godz, a gdzie czas na sen, jedzenie i dojazd do pracy?) Sam wymaga dużo od siebie, siedzi praktycznie w swojej firmie 24/7 a jak pojawiły się w jego życiu problemy osobiste to na raz zapomina o pracy, a wszystkie jego obowiązki przejmuje asystentka, która jest w firmie raptem od kilku miesięcy, ale okazuje się taka genialna, że aż lepsza od niego. Please.. czy to jest w ogóle możliwe?

Strasznie dużo tutaj niezgodności, niespójności i jakiejś takiej logiki praktycznie na każdym kroku. Dlatego też ciężko jest przebrnąć przez tą książkę, bo czuje się wewnętrznie, że to nie trzyma się po prostu kupy i kłóci się ze sobą. Tak jakby autorka miała pewne "punkty", które koniecznie chciała zawrzeć, mimo, że nie miało to sensu.

Rozumiem, że romanse często są o pięknych i bogatych i okej, wszystko w porządku, no tylko, że to musi być ułożone w sensowną całość. Nie trafia do mnie męska postać typu: szef tyran, piękny jak Bóg, hiper przystojny, hiper umięśniony mimo, że pracuje tyle godzin, że nie wiadomo kiedy w ogóle znajduje czas na siłownię, do tego jest byłym komandosem, rekinem biznesu, ultra twardym businessmanem i negocjatorem, a jak pojawiają się nieprzewidziane okoliczności w jego życiu, to na raz nie wie jak zarządzać firmą. Serio? (No ale ok, niby twardy businessman też człowiek i też może mieć gorsze dni.. no ale nie tak jak to jest tutaj opisane). Wtedy pojawia się ona - 23 latka, praktycznie bez doświadczenia zawodowego, ale ma taki ukryty talent i tak dobrze naraz zna się na zarządzaniu miliardowym przedsiębiorstwem, (po dosłownie kilku godzinnym szkoleniu przez szefa), że normalnie wow! :)

Poza tym, kompletnie nie czułam chemii między bohaterami. Niby coś tam się tli, niby jakieś elektryzujące przekomarzanki ale biorąc pod uwagę ten brak spójności i logiki w całej fabule - cokolwiek się dzieje między nimi - tego się po prostu nie odczuwa, jak dla mnie zimna ryba.

Ogólnie jeśli ktoś ma ochotę przeczytać romans z jakimiś tam pikantnymi scenami i nie zależy mu, żeby to było logiczne, naturalne i jakkolwiek realne tylko po prostu coś tam sobie chce poczytać dla poczytania no to polecam. Ja lubię romanse o czymś, lubię to, że mają jakąś ukrytą myśl, że jest chemia między bohaterami, którzy mają wady i zalety, którzy przechodzą jakąś naturalną metamorfozę, no i wesoły dialogi, nasączone flirtem, bez miliona opisów i rozwodzenia się piętnaście razy nad sixpakami itp.

Tak mnie zmęczyła ta książka, że aż jestem wzburzona. Takiej bajeczki już dawno nie czytałam. Daje 1/5 i na pewno nie kupię już żadnej książki tej autorki, no ale oczywiście komuś się może spodobać. Myślę też, że zdania mogą być podzielone, bo albo się tą autorkę pokocha za jej styl albo totalnie on do kogoś nie trafi. Wydaje mi się też, że grupa docelowa to takie 18-25 lat, młodsze osoby mogą odnaleźć tu więcej rozrywki. Ja do tej grupy niej nie należę więc odpadam :)

Pechowe dni uderzają w najmniej spodziewanym momencie i dotykają każdego z nas. Niestety tym razem trafiło na bohaterkę powieści Nicole Snow, wywracając jej życie do góry nogami.

Dla Sabriny to nic przyjemnego, dla czytelników natomiast to wachlarz pomysłowych zdarzeń i scen pełnych różnorodnych emocji. Autorka tworząc opowieść inspirowaną prozą życia wplotła do niej sercowe rozterki oraz chwilową komedię pomyłek, tym samym tworząc bogaty obraz niesprzyjającego losu. Każda strona niosła ze sobą moc atrakcji, dynamiczne dialogi czy przywoływała na pierwszy plan bohaterów, których nie dało się nie polubić, którym kibicowaliśmy do samego końca, ponieważ dostrzegaliśmy w ich przygodach cząstkę naszych własnych doświadczeń. Z lekkością i swobodą, poprzez plastyczne sceny, Nicole Snow prowadziła mnie zatem ku romansowi pisanemu na bazie wybuchowych incydentów.

Trzynastego, w piątek, Sabrina straciła pracę, złamała obcas, poszła na koszmarną randkę i pokłóciła się z jakimś aroganckim ważniakiem. Każdy zły dzień na szczęście dobiega końca i tak dziewczyna mogła odetchnąć, idąc na rozmowę o pracę. Wszystko wskazywało na to, że czeka na nią naprawdę dobre stanowisko. Niestety posada asystentki Magnusa Herona wiązała się z pewnymi komplikacjami, był bowiem człowiekiem wybuchowym i dynamicznym, a w dodatku tym samym ważniakiem z parku, któremu Sabrina wylała latte na drogo wyglądające buty.

Romans biurowy cieszy się dużą popularnością nie bez powodu, jest tutaj bowiem ogromne pole do popisu z czego doświadczone autorki świadomie korzystają. Nicole Snow również pokazała nam nowe spojrzenie na temat i czerpiąc inspirację z motywów gatunku wyprowadziła swoją fabułę na nowe wody. Trudne tematy (strata pracy, niepewne jutro, trudne doświadczenia z nowym pracodawcą czy poszukiwanie własnego miejsca w świecie) równoważyły zabawne zdarzenia, słowne przepychanki czy same wewnętrzne rozterki bohaterki, która w swojej głowie miała dużo do powiedzenia na każdy temat. Bawiłam się więc wspaniale przewracając kolejne strony a sam wątek romantyczny uważam za idealnie przedstawiony, odpowiednio rozwijający się motyw przewodni.

"Biurowy tyran" zapewnia kilka wieczorów niegasnącej przygody, ekscytujących scen oraz napięcia pomiędzy bohaterami. Lektura w pełni wykorzystująca potencjał gatunku, przywołująca smaczne poczucie humoru oraz momentami rozbrajająco szczera. Idealna jako przygoda po ciężkim dniu, angażująca serce oraz rozum, wpisująca się w tło ulubionego fotela, kocyka i gorącej herbaty. Taka prywatna przyjemność tylko dla romantyczek, polecam!

Są książki, które wciągają nas w swój świat, nie pozwalając odłożyć ich na bok, zanim nie poznamy finału. "Biurowy tyran" autorstwa Nicole Snow zdecydowanie do nich należy. To nie jest kolejna przewidywalna opowieść o pięknej dziewczynie i przystojnym milionerze, jakich wiele czytałam. To pełnowymiarowa komedia romantyczna z pazurem, która potrafi rozbawić, wzruszyć i rozgrzać atmosferę do czerwoności. Właśnie takiej książki potrzebowałam. Odskoczni od codziennego zgiełku, problemów i szarawej rzeczywistości. Każdy sposób jest dobry, czy mój się sprawdził? Czy to jedna z tych historii, które bawią i sprawiają, że poczułam się zrelaksowana? Czasami jedno spotkanie, jedno wydarzenie potrafi zmienić wszystko.

Główną bohaterką książki autorstwa Nicole Snow pod tytułem „Biurowy tyran” Sabrina Bristol, to kobieta, której trudno nie polubić. Piątek trzynastego zdecydowanie nie należy do łatwych io przyjemnych dni, dla nikogo. Dla bohaterki to apogeum niepokojących zdarzeń. Sabrina traci pracę, łamie obcas, doświadcza upokorzenia podczas nieudanej randki. Na domiar złego wdaje się w słowną przepychankę w miejskim parku z aroganckim nieznajomym w eleganckim garniturze. Z pozoru błaha sprzeczka kończy się chlupnięciem gorącej kawy na jego luksusowe buty. Sabrina, pełna gniewu i frustracji, nie podejrzewa, że los właśnie postawił na jej drodze człowieka, który już wkrótce całkowicie wywróci jej życie do góry nogami. Los jednak wydaje się do niej uśmiechać, kiedy otrzymała zaproszenie na rozmowę kwalifikacyjną na stanowisko osobistej asystentki w renomowanej firmie. Warunki są zaskakująco dobre, jest tylko jeden drobny problem. Jej przyszłym szefem ma być Magnus Heron, ten sam mężczyzna z parku, który do dziś pewnie zmywa cynamonowe latte ze swoich włoskich butów. Czy uda jej się dostać tą posadę? Czy Magnus Heron nadal będzie trzymał urazę do tej uroczej kobiety? Co połączy tą dwójkę?

„Biurowy tyran” to książka, która wprawiła mnie w dobry nastrój, sprawiła, że przeniosłam się do Chicago w świat wielkich firm, wyjątkowo wrednych szefów. Nicole Snow wykreowała znacznie więcej niż typowy romans biurowy oparty na znanych schematach. Autorka z wyczuciem łączy humor, napięcie i głębsze emocje, tworząc historię, która nie tylko bawi, ale też porusza i skłania do refleksji nad relacjami, samotnością, granicami oraz zaufaniem. To opowieść o zderzeniu dwóch silnych charakterów, ale też o emocjonalnym dojrzewaniu i potrzebie bliskości, nawet u tych, którzy przez lata unikali jej za wszelką cenę. Nicole Snow udowadnia, że nawet najzimniejsze serca potrafią mięknąć o ile znajdą kogoś, kto nie przestraszy się ich lodowatej powłoki. „Biurowy tyran” to historia, w której Nicole Snow nie tylko świetnie buduje chemię między postaciami, ale także dba o tło, zarówno emocjonalne, jak i narracyjne. Relacja Magnusa z bratem czy subtelne spojrzenie na temat wypalenia zawodowego wzbogaca tą historię. Język, którym posługuje się autorka jest przystępny, lekki, ale nie infantylny, dialogi brzmią naturalnie i dynamicznie. Nicole Snow wie, kiedy przyspieszyć akcję, a kiedy zwolnić, by wybrzmiały emocje. To pozycja warta przeczytania, zostawia z uśmiechem, ale i z myślą, że czasem właśnie najtrudniejsze początki prowadzą do najpiękniejszych zakończeń.

„Całował mnie jak opętany. Całował mnie jak huragan. Całował mnie do oślepienia, ogłuszenia i nieprzytomności. A potem stwierdził, żebyśmy nigdy o tym nie wspominali.”

Wredny, wymagający i przystojny szef, który wykańcza asystentki z prędkością światła. Tylko teraz trafiła mu się zadziorna asystentka, która miała go tylko znosić, ale sytuacja się skomplikowała.

Piątek trzynastego sprawił, że wszystko wymknęło się Sabrinie spod kontroli. Zaczęło się od złamanego obcasa, utraty pracy, po niesmak nieudanej randki. Ale to kłótnia z nieznajomym w parku i oplute kawą włoskie buty stają się początkiem nietuzinkowej relacji i propozycji. Magnus jest szefem z piekła rodem, a jego wymagania przekraczają granice profesjonalizmu. Nic dziwnego, że po raz kolejny potrzebuje nowej asystentki i tym razem ma nią być Sabrina. Kobieta, która nie ma żadnego doświadczenia na tym stanowisku. Czy to ma być jego zemsta za kłótnie, a może kryje się za tym coś innego? Czy Sabrina podoła wymaganiom Magnusa?

Ta historia wciąga od pierwszej strona, ale pozostawia mieszane uczucia. Autorka sprawnie buduje napięcie między bohaterami, chociaż niekiedy ma się wrażenie, że to nie chemia a frustracja. Romans biurowy z motywem enemies to lovers i pikantnymi scenami. Lekki styl, humor i żywe, błyskotliwe dialogi to plus tej książki, ale niektóre wątki były jak dla mnie za bardzo rozwleczone, co zaczynało być nużące. Kolejnym plusem to postać Sabriny, jest temperamentna, błyskotliwa i nie boi się wyzwań. Jej irytacja na Magnusa zmienia się w grę pełną złośliwości i napięcia. Fabuła niczym nie zaskakuje i da się przewidzieć co niektóre sytuacje. Ale mimo to czytało mi się ją szybko i przyjemnie, dzięki humorowi i słownym przepychanką.

*współpraca reklamowa*

Kolejny romans biurowy czytany przeze mnie w ostatnim czasie, kolejny wychodzący spod pióra tej samej autorki, może dlatego mam wrażenie, że ta książka jest bardzo podobna do poprzednich. Powieść oparta na schemacie romansu biurowego, z elementami komedii i sporą dawką dramaturgii.

Trzynastego w piątek życie Sabriny zmienia się diametralnie, w ten pechowy dzień wszystko poszło nie tak jak trzeba, a na dodatek straciła pracę, a jej próba pocieszenia się ulubioną kawą zmieniła się w awanturę z nieznajomym ale aroganckim mężczyzną. Kolejnego dnia dziewczyna dostała zaproszenia na rozmowę kwalifikacyjną, oferta brzmiała wspaniale, ale pojawił się jeden problem, miała zostać osobistą asystentką aroganta z parku.

Intensywny początek z mocną awanturą, później zmiana pracy przez główną bohaterkę, natknięcie się na swojego przeciwnika, później fabuła się uspokaja, bohaterowie krążą wokół siebie, zmagają się z problemami codziennymi oraz z coraz mocniejszymi uczuciami, w tym momencie fabuła jak dla mnie jest nieco rozciągnięta, momentami nawet nużąca. Jak to w komediach romantycznych bywa pojawia się też przy końcu grubsza afera, a czytelnikowi pozostaje czekać co z tego wszystkiego wyniknie.

Motywy znane i popularne związane z romansem biurowym, do głównych można zaliczyć zakazany romans, enemies to lovers, ale też slowburn, bo na rozwój tej relacji trzeba nico poczekać. Jeśli chodzi o bohaterów byli OK, zarówno zadziorni, jak i zagubieni we własnych uczuciach, wzajemnie się uzupełniali i można było ich polubić, choć przy niektórych sytuacjach ja chciałam nimi mocno wstrząsnąć.

Lektura napisana w bardzo dobrym stylu, czyta się ją dobrze, i nawet pomimo przeciągania fabuły nawet dość szybko. Jak ktoś zna twórczość autorki, może być podobnie jak ja nieco rozczarowany tym, że jej romanse biurowe są tak podobne i tak przewidywalne, ale jak ktoś sięgnie po jej twórczość po raz pierwszy nie powinien się zawieść, bo to historia przy której można się dobrze bawić. Fajna lektura na lato.

*olilovesbooks2*