Bezwzględne pragnienia. Królowe i potwory. Tom 2

„Bezwzględne pragnienia” to drugi tom serii Królowe i potwory autorstwa jednej z pisarek, które bardzo lubię, a mianowicie J. T. Geissinger. Powieść można czytać, jako samodzielną książkę, ponieważ głównymi bohaterami są zupełnie inni ludzie niż poprzednio, jednak pod kątem fabularnym akcja powieści ma miejsc tam, gdzie zakończyła się poprzednia. Mimo to można się cieszyć lekturą bez przeszkód, chociaż zachęcam do sięgnięcia po „Bezwzględne kreatury”. Świat mafii ma swoje prawa, zbyt łatwo stać się celem, a zbyt trudno się wyplątać z problemów. Bardzo się cieszę, że nie musiałam zbyt długo czekać na nową książkę autorki, z ogromną chęcią sięgam po wszystko, co wydake J. T. Geissinger i Was także ku temu zachęcam.

Główną bohaterką książki autorstwa J. T. Geissinger pod tytułem „Bezwzględne pragnienia” jest Sloane Keller, jest najlepszą przyjaciółką Natalie, którą mieliśmy okazję poznać w poprzedniej książce. Jest instruktorką jogi, nie uznaje związków, zwyczajnie zbyt szybko nudzi się mężczyznami. Traktuje ich nieco przedmiotowo, jak zabawki, często się z nimi umawia, nic, więc dziwnego, że krótki związek z jednym z nich doprowadził ją do kłopotów. Stavros był członkiem rosyjskiej mafii, a że Natalie zaręczyła się z Kage’m, który jest szefem Bratvy, nic, więc dziwnego, że Sloane z nimi przebywała. Podczas pewnej imprezy z jej udziałem doszło do strzelaniny między rosyjską mafią i irlandzką, to zaostrzyło relację między nimi i doprowadziło do wojny. Mimo, że Sloane zerwała ze Stavrosem, to szef irlandzkiej mafii zażądał z nią spotkania, w końcu dziewczyna stała się przyczyną konfliktu. Declan O’Dnonell został przydzielony do tego zadania, poleciał do Nowego Jorku i porwał kobietę, kiedy była z wizytą u swojej najlepszej przyjaciółki, Natalie. Przetrzymuje ją w niewoli, jednak nie wszystko idzie tak, jak planował, biorąc pod uwagę, że kobieta jest uparta, ma ostry jak brzytwa język i jest nieustraszona. Na każdym kroku rzuca mu wyzwanie podniecając go w ten sposób. Co z tego wyniknie? Co będzie, kiedy kobieta dowie się o tym, że jest odpowiedzialna za śmierć kilku Irlandczyków, co doprowadziło do wojny?

„Bezwzględne pragnienia” to powieść, w której znajdziecie głębokie emocje, zabawne przekomarzanie się głównych bohaterów, bardzo dobrą linię fabularną. Były momenty, w których czułam się naprawdę podekscytowana, nie mogę także powiedzieć, żebym podczas lektury się nudziła. Bohaterowie byli dla siebie stworzeni. Sloane nigdy nikomu nie oddała swojego serca, ma ku temu swoje powody. Declan stał się jej siłą, z nim mogła po prostu być, pozwolić na przejęcie kontroli i by to on ją chronił. To coś, czego nigdy wcześniej nie robiła, ale z nim to po prostu się stało. Podczas książki zastanawiałam się, kto tutaj czyim stał się zakładnikiem. Sloane była wyjątkową kobietą, nie krzyczała, nie rozpaczała, ale przyjęła wszystko, co ją spotkało i ukazała, jaka jest błyskotliwa i inteligentna. „Bezwzględne pragnienia” to historia, w której mamy elementy BDSM, nie każdemu mogą one przypasować do gustu, jednak skreślenie z tego powodu tak fantastycznej powieści byłoby błędem. To czysty ogień i nie mogłam przestać się uśmiecha niemalże przez cały czas.

„Mężczyźni mówią, że kochają silne kobiety, ale tylko do momentu, gdy jakąś poznają".

Sloane Keller poznaliśmy w pierwszej części cyklu „Bezwzględne kreatury”, jest oddaną przyjaciółką Natalie. Kobieta budzi się w zupełnie nieznanym miejscu, dociera do niej, że została porwana. Mężczyzna, Declan O’Donnell, wyjaśnia jej, że to on stoi za tym wszystkim. Sloane stopniowo przypomina sobie, co się wydarzyło. Odurzono ją narkotykami, a ona broniąc się, załamała komuś nos. Declan jest bardzo zaskoczony, kiedy podczas rozmowy, dziewczyna, zamiast się bać i błagać o litość w najlepsze sobie z nim żartuje. Mężczyzna obwinia ją o rozpoczęcie wojny, twierdzi, że przyjdzie jej za to zapłacić…

Kolejny raz biorąc do ręki książkę Pani J.T. Geissinger byłam pewna, że będzie to niesamowita przygoda. I nic, a nic się nie pomyliłam! Akcja powieści toczy się swoim rytmem, wciąga i intryguje. Styl Autorki jest rewelacyjny, niesamowite poczucie humoru, sarkazm, lekkość, płynność, powodują, że książka czyta się sama. Narracja toczy się naprzemiennie z perspektywy Sloane i Deklana. Sloane jest niesamowitą dziewczyną, całkowicie skradła moje serce. Inteligentna, zadziorna, harda, pyskata, odważna, potrafi odnaleźć się w każdej sytuacji, umiejętnie ustawia wszystkich po kątach. Deklan jest charyzmatyczny, pewny siebie, niebezpieczny, jego opanowanie zostaje poddane niejednej próbie. Między nimi, aż iskrzy od emocji, razem tworzą prawdziwą mieszankę wybuchową.

Relacja naszej pary od samego początku jest skomplikowana, porywacz i jego ofiara. Tylko czy rzeczywiście ofiara? Obydwoje czują, że coś ich do siebie niesamowicie przyciąga. Ona powinna się go bać, a czuje się przy nim bezpiecznie, on często jest zdumiony jej bezpośredniością, szczerością i poczuciem humoru. Rozum jedno, serce drugie. Obydwoje są zadziorni, chcą postawić na swoim, zaczyna ich łączyć wzajemna fascynacja i silne pożądanie. Autorka stopniowo dawkuje nam przeszłość naszych bohaterów, która wszystko wyjaśnia. Przeszłość, która ma duży wpływ na teraźniejszość i która ukształtowała ich charaktery. Trudne wybory i ich konsekwencje.

Historia wzrusza, niepokoi, zaskakuje, bawi. Przyjaźń, namiętność, ekscytacja, tajemnice, niebezpieczeństwo. Morze emocji i głośne wybuchy śmiechu gwarantowane. Z niecierpliwością czekam na kontynuację. Serdecznie polecam! Tatiasza i jej książki :)

„Mężczyźni mówią, że kochają silne kobiety, ale tylko do momentu, gdy jakąś poznają.”

Geissinger ostatnio przestała mnie zachwycać. Ale po przeczytaniu pierwszego tomu czułam, że drugi może być dobry, ze względu na osobowość Sloane, którą zdążyliśmy poznać. Ona zdecydowanie jest temperamentną osobą i gwarantuje wam, że pokaże to w tej książce. Po lekturze również stwierdzam, że jest to NAJLEPSZA książka od Autorki. Serio. Było w niej dosłownie wszystko. A humoru jest tu tyle, że śmiałam się jak walnięta.

„Klatka nie jest miejscem dla dzikiego zwierzęcia, nawet jeśli jest pozłacana.”

Dodatkowo temperamenty się mieszają, on opanowany, ale ona potrafi nawet mnicha wytrącić z równowagi. Wygadana, omota każdego, do tego odważna. Tak dobrze zarysowanej bohaterki, kiedy trzeba pewnej siebie, kiedy trzeba niewinnej dawno nie było. Akcja również trzyma w napięciu, a Declan, moje drogie panie scena z wyrzutnią rakiet to mistrzostwo świata.

„Jest tylko jedna droga do szczęścia. Przestać się martwić rzeczami, na które nie masz wpływu.”

Jeżeli lubicie się pośmiać, mocne charaktery i zawziętość oto książka idealna dla Was.

Pragnienie, które nie tylko omota, ale sprawi, że będziemy w stanie podjąć walkę z każdym kto stanie na drodze i zabić, aby tylko kobieta jego snów była z nim bezpieczna.

Dla mnie mega 10 za humor, postać Sloane i jej temperament.

W pierwszym tomie poznaliśmy losy Natalie Peterson, dziś skupiamy się na przygodach jej przyjaciółki Sloane Keller. Wydaje się, że akcja się zagęszcza a bohaterowie mają jeszcze więcej przeszkód do pokonania, więc czystą przyjemnością jest czytanie serii, która dynamicznie zmienia się wraz z oczekiwaniami czytelnika.

Zaletą twórczości J.T. Geissinger jest jej charakterystyczny styl oraz niesłabnący humor. Autorka wkłada wiele w dynamiczne, płynne dialogi oraz pokazuje, że w bohaterach jest coś więcej niż próżne poczucie samouwielbienia. Bawimy się więc rewelacyjnie mimo wiszącego w powietrzu mroku oraz niebezpieczeństwa, ponieważ momenty lęku przed tym co wydarzy się na kolejnym zakręcie równoważy cięty język bohaterów. Do tego warto dorzucić wzmiankę o emocjach, których autorka ani przez chwilę nam nie szczędzi i otrzymujemy fabułę dla wszystkich romantyczek poszukujących mocniejszych wrażeń.

Obudziła się w obcym sobie miejscu, mając u boku jedynie mężczyznę odpowiadającego za jej porwanie. Dowiedziała się jednak, że nie obyło się bez walki i nawet nieprzytomna potrafiła złamać nos przeciwnikowi. Niestety im więcej wspomnień się pojawia, tym trudniej zrozumieć Sloane do czego to wszystko zmierza i dlaczego Declan O’Donnell ją uwięził. Czy to możliwe, że właśnie ona odpowiada za rozpoczęcie mafijnej wojny?

Przyznaję, że podczas lektury bawiłam się lepiej niż przy czytaniu pierwszego tomu, który przypadł mi do gustu. Dużo ciętych ripost i dobra zabawa przeplatały się z mafijnymi porachunkami oraz problemami, które miały swoje miejsce jeszcze w przeszłości. Rodzinne sekrety, tajemnice oraz wszechobecne niedomówienia połączyły dwójkę różnych bohaterów stanowiących mieszankę wybuchową. On chciał za wszelką cenę udowodnić jej winę, ona nie dała się złamać i tak powstał płomienny romans pełen przepychanek mówiący o tym, że pozory częstą są mylne a my nie odpowiadamy za błędy innych ludzi, nawet jeśli jesteśmy z nimi spokrewnieni.

"Bezwzględne pragnienia" to dużo dobrej zabawy i charyzmatycznych bohaterów. Jeśli szukacie historii, która Was wciągnie i zaangażuje - oto i ona. Książkę można czytać bez znajomości pierwszego tomu a towarzyszące emocje nie cichną nawet po zamknięciu ostatniej strony. J.T. Geissinger pisze z pazurem i pomysłem co przekłada się na przygodę i pomysłowość, więc nie można tego przegapić.

Sloane to przyjaciółka Nat, którą fani serii mogli poznać już w poprzednim tomie. Lecz znacząco różni się od przyjaciółki, a to za sprawą jej podejścia do życia i ludzi. To kobieta niereformowalna, która w kilku zdaniach wypadających z jej ust niczym z karabinu maszynowego, może rozbroić najbardziej poważnego człowieka. Jest zadziorna, nieustraszona i skora do dostosowania się do każdej sytuacji, w której się znajduje. Dodatkowo jest nad wyraz lojalna, jednak nieliczni mogą się o tym przekonać, bowiem trudno jest stać się dla niej kimś ważnym. Mężczyzn traktuje niczym chwilowe zabawki i nie uznaje czegoś takiego, jak związek. Ponadto prowadzi bardzo zdrowy styl życia, ubiera się kompletnie niestosownie do wieku i potrafi zjednać sobie każdego. Do tego jest nieprzeciętnie inteligentna, dzięki czemu jest żywym przykładem, że pozory mogą mylić. To kobieta, którą warto mieć po swojej stronie. Jednak mało kto zna całą jej historię…

Declan jest związany z irlandzką mafią od lat. Poświęcił się temu niebezpiecznemu zawodowi, odstawiając na bok jakiekolwiek sprawy prywatne. Jest niezwykle szanowany wśród pracowników, jednak ma swoje zasady i nie stara się z nimi zaprzyjaźniać. Niewiele mówi, potrafi zgromić jednym spojrzeniem, a ludzie czują wobec niego respekt. Nie przywykł do nieposłuszeństwa, a na swoją renomę pracował długo i ciężko. Mało co jest w stanie wytrącić go z równowagi, lecz, jak szybko się okazuje jest to możliwe, gdy ma się taki charakter jak Sloane. A przy zderzeniu z jej usposobieniem z Declana wydobywają się najmroczniejsze cechy. Czy mężczyzna tak przywykły do posłuszeństwa okiełzna swoją zakładniczkę?

„Bezwzględne pragnienia” to zdecydowanie lepszy tom serii, a to za sprawą głównej bohaterki. To Sloane napędza fabułę, a jej niedorzeczne monologi, cięte riposty i sarkazm stanowią szalenie mocny atut powieści. To dzięki niej chce się czytać kolejne strony, będąc ciekawym jej kolejnych pomysłów, zadziorności, ale i magicznego przepisu na owijanie sobie – teoretycznie groźnych ludzi, wokół palca. Jeśli chodzi o napięcie między bohaterami, to jest ono jak najbardziej widoczne, za sprawą silnych charakterów kreowanych postaci i zderzenia dwóch tak sprzecznych mentalności. Oczywiście erotyka też się tutaj pojawia, jednak, ku mojej uciesze, trzeba na to trochę poczekać i absolutnie nie przyćmiewa to głównego wątku książki, a raczej stanowi jego uzupełnienie. Smaku dodaje fakt tajemnic głównych bohaterów, które idealnie korespondują z ich kreacją i spójnie tłumaczą ich obecne postawy życiowe. Ponadto dzięki Sloane, Autorka wplata w tę z pozoru lekką powieść, ważny wątek dotyczący samoakceptacji i tego, jak dzieciństwo może wpływać na dalsze ludzkie losy. I choć niektóre elementy gangsterskiego świata wydają się nieco przekombinowane, to można na nie przymknąć oko, biorąc pod uwagę całą resztę lektury. Spędziłam z nią bowiem świetny czas i chciałabym, by pojawiało się więcej tak wybitnie skonstruowanych kobiecych postaci jak Sloane.

„Nie pamiętam. Wydaje się, jakby czas podzielił się na „przed” i „po”, jakbyśmy złamali prawa fizyki i przybyli w małej bańce mydlanej na wyspę, gdzie wcześniej nic nie istniało”.

Ależ mnie ta książka odprężyła! I rozbawiła! I w ogóle ociekała taką rozkoszą! Owszem, główna bohaterka zostaje porwana, ale swoim poczuciem humoru wychodzi z tego obronną ręką. Skupia wokół swojej osoby uwagę, jest urocza, a jej charyzma sprawia, że nawet „porywacze” jedzą jej z ręki.

Sloane to mocna babka. Bohaterka, która skrywa się pod powłoką sarkazmu, poczucia humoru i ogromnej inteligencji. Za jej siłą skrywa się historia, której kompletnie się nie spodziewałam. I tym bardziej każde zdanie tej książki czytałam jak urzeczona.

JEEEEJUUU. Ta gorąca relacja między bohaterami była momentami nie do zniesienia. Serio!♥ Ten ogień wręcz palił, zwłaszcza w momentach, w których rozgrywała się bitwa o kontrolę.

Declan i Sloane to starcie dwóch mocnych charakterów i mogę się mylić, ale tak podobnych bohaterów nie znalazłam jeszcze w żadnej książce. Władza i dominacja to stałe elementy towarzyszące bohaterom, ale co w momencie, gdy trafia się na przeciwnika, który podziela te same wartości?

„Bezwzględne pragnienia” mają w sobie całą masę emocji, a relacja bohaterów, która rozwija się od nienawiści, przez pogardę, do szacunku i miłości jest tak piękna, romantyczna i naturalna, że czułam ją całą sobą. Kocham to! I kocham humor tej powieści. Chcę jeszcze raz! Naprawdę, zrobię chyba za chwilę #rereading, bo już czuję, że tęsknię! Zachęcam całym swoim serduszkiem do lektury tej powieści.