Bezkresne jezioro. Sfora. Tom 5

Książka bardzo przypadła mi do gustu, choć zazwyczaj nie jestem fanem tego typu publikacji, to jednak ta mi się spodobała. Fabuła została ciekawie opowiedziana, a przynajmniej mi się podobała. Książkę czyta się całkiem przyjemnie, jest to dobra lektura, szczególnie na teraz, gdy zbliżają się zimowe dni. Zdecydowałem się ją przeczytać, bo poleciła mi koleżanka i choć na początku długo się do niej zbierałem, to ostatecznie bardzo mi się spodobała. Jeżeli ktoś zastanawia się nad jej kupnem, ale nie jest pewny, czy będą to dobrze zainwstowane pieniądze, to z całą pewnością polecam tę książkę. Na pewno sięgnę po inne tego autora.

"Bezkresne jezioro" jest to kolejny tom z serii "Sfora". Piąta część opowieści o psach, gdzie nie brakuje fantastyki. Opowieści pełne są ciekawej i dynamicznej akcji, dobrze się je czyta. Ponieważ spodobały mi się poprzednie części, z chęcią sięgnąłem po kolejną. Piąta część utrzymana jest w tym samym klimacie co reszta.

Psi bohaterowie budzą dużo sympatii, ale tak jak ludzie - mają swoje dobre, jak i ciemne strony. Według mnie warto sięgnąć po tą serię. To przyjemna powieść na długie popołudnie, urlop lub chwilę relaksu. Polecam zacząć od 1 części i przechodzić do następnej, wtedy najlepiej zorientujemy się w wątkach psich bohaterów.

Uwielbiam książki z serii Sfora, jestem na bieżąco od pierwszego tomu. Gdy w październiku, po rocznej przerwie, wyszło wyczekiwane z utęsknieniem "Bezkresne jezioro" od razu je kupiłam. Nie zawiodłam się - tom 5 to kolejna wciągająca książka, od której nie mogłam się oderwać. Przygody Fuksa znów zaskakują i wzruszają. Lektura była momentami bardzo poruszająca i trzymała w napięciu. Niesamowity klimat z poprzednich części został utrzymany. Okładka jest jeszcze ładniejsza, niż w "Przerwanej wędrówce". Polecam zakup każdemu, kto jeszcze nie poznał Sfory. Z niecierpliwością czekam na polskie wydanie szóstego tomu!

Powieści z serii "Sfora" czytam, kiedy mam ochotę na coś lżejszego. Tak też było w przypadku innych cykli napisanych przez różne autorki ukrywające się pod pseudonimem Erin Hunter. W tym przypadku bohaterami są psy, także dla osób uwielbiających te czworonogi może to być dodatkową zachętą do sięgnięcia po tę serię. Swoją drogą to też ciekawa propozycja dla wszystkich.

Powieść czyta się szybko, a lektura jest lekka i ciekawa. Ma to swój urok, ponieważ książka świetnie sprawdza się, kiedy ma się ochotę na relaks i dobrą rozrywkę. Przez kolejne strony przeskakuje się błyskawicznie dzięki interesującej fabule. Sporo się też dzieje co jest dodatkowym atutem. Polecam sprawdzić tę powieść i całą serię. Szczególnie jeśli szuka się czegoś odprężającego do czytania.

"Sfora" to kolejny cykl powieści od Erin Hunter. Nie przeczytałam żadnej z tych części, ale to tylko dlatego, że cała kolekcja dedykowana jest dla młodzieży. Właściwie to takie dziewięć, dziesięć lat jest takim odpowiednim wiekiem, żeby już móc czytać o walecznych psach. W każdym razie, ja tego nie czytałam, ale moja dziesięciolatka jest zachwycona i już mi się pyta, czy będą kolejne przygody psów. No ja mam taką nadzieję, ponieważ dzięki temu widzę jej ogromne zaangażowanie do czytanie. Tak, jak młodej podobały się koty (chociaż to w dużej mierze ja jej czytałam), tak samo podobają jej się psy.

Świetna propozycja dla młodych ludzi. Mówię to z punktu widzenia rodzica, który ma w domu dwójkę nastolatków. Moje dzieci mają po dziewięć i dziesięć lat. Jeżeli by mogli, to by notorycznie siedzieli w komputerze. Nie pozwalam im na to i zmuszam ich do czytania, żeby jednak i takie umiejętności posiedli. "Sfora" to jedna z takich serii, do czytania których nie muszę w ogóle ich zmuszać. Oniemiałam, jak sami przyszli do mnie opowiadać, że dzieje się to i to, że te psy, itd. Właściwie to Wam powiem, że wcale nie musiałam czytać żadnej książki, aby wiedzieć, co się w niej faktycznie działo. Tak wszystko dokładnie pamiętają i mi opowiadają.

Spodobała mi się seria "Sfora". Powieści do niej należące są lekkimi i ciekawymi lekturami, które można przeczytać, jeśli ma się ochotę na relaks. Akurat skończyłem czytać "Bezkresne jezioro" i po raz kolejny się nie zawiodłem. Przyjemnie spędziłem czas, poznając dalsze losy psich bohaterów.

Powieść nie ma skomplikowanej fabuły. Tyle że nie jest to zarzut. Tego typu książki przydają się wtedy, kiedy nie ma się ochoty na coś bardziej wymagającego. Interesująca historia sprawia za to, że całość czyta się bardzo szybko. Jak dla mnie jest bardzo udany tom. Jest doskonałą kontynuacją serii, dobrze wpisując się w charakter cyklu.