Bezdech

,,Bezdech" to debiut, który spowodował u mnie... brak tchu - dosłownie. Przepiękna historia o życiu, jego blaskach i cieniach, tęsknocie, stracie, ale też wybaczaniu, walce o siebie i swoje marzenia. Historia utkana z życia, które mogłoby być każdego z nas.

💚🖤Główna bohaterka, Kaja, to kobieta z olbrzymim bagażem doświadczeń, która mimo to, stara się żyć. Swoje doświadczenia wykorzystuje pracując w ośrodku wychowawczym z trudną młodzieżą. To właśnie one sprawiają, że jak nikt inny potrafi znaleźć wspólny język z młodymi ludźmi, którzy się pogubili. Równocześnie stara się wychować własną córkę najlepiej, jak potrafi. Nie jest to łatwe, bo sama zmaga się z cierpieniem związanym z traumatyczną przeszłością. Wspomnienia wracają każdej nocy, nie dając spokoju i pozbawiając tchu.

Historia Kai jest bardzo osobista i naładowana emocjami. Autorka poprzez jej doświadczenia stawia się trochę w roli życiowego coacha, przekonując, że życie jest piękne - pomimo wszystko, a każdy z nas ma je tylko jedno: ,,Czas na nas nie poczeka. Czas ma dla nas czas właśnie teraz". Trzeba przeć przed siebie nie oglądając się wstecz, a gdy przeszłość nas dopada, nie walczyć, nie miotać się - przeczekać i ruszać dalej.

🖤💚Autorka odkrywa przed nami karty przeszłości Kai bez pośpiechu, z wyczuciem, rozpoczynając każdy rozdział głębokim, przemyślanym wierszem - sentencją. Porusza trudne tematy śmierci, uzależnienia, samotności, ale nie używając przy tym przesadnie moralizatorskiego tonu. Wskazuje drogę, kierunek, ale wybór pozostawia czytelnikowi, daje mu przestrzeń do przemyśleń. Na przykładzie głównej bohaterki uczy, że nie musimy sami dźwigać bagaży doświadczeń, a każdy z nas ma prawo do słabości i gorszych momentów. Sztuką nie jest nie dać się złamać, sztuką jest podnieść się i iść dalej.

💚Piękna, poruszająca historia o tym, że przeszłość nie musi być balastem, może być źródłem doświadczeń i siłą napędową ku przyszłości: ,,...cenię, czego mnie nauczyła, jakie dała mi lekcje, co z niej wyniosłam, ile dobrego, a ile złego, kogo zabrała, a kogo zostawiła. Doceniam drzwi, które zamknęła, klucze, które podarowała..."

,,Skoro nie znasz mojej historii, nie wiesz czego dotykało moje serce i na jakim dnie była moja dusza, to nie wydawaj pochopnych opinii, bo to niesprawiedliwe”

Z pozoru, Kaja wiedzie zwyczajne i poukładane życie. Wychowuje nastoletnią córkę, pracuje i udziela się w ośrodku dla uzależnionej młodzieży. Gdy pewnej deszczowej nocy, dostaje telefon z informacją o ucieczce jednej z wychowanek, nie wahając się ani minuty, wyrusza na poszukiwania. Nie wie jeszcze, że ta podróż odmieni na zawsze nie tylko jej życie, ale także zaginionej nastolatki. Będzie to bardzo długa droga, obkupiona wieloma łzami, zwątpieniem i nieopisanym żalem. Ale jej finał przyniesie im obu, ogrom wzajemnego zrozumienia i szacunku, a także spokój, którego obie tak bardzo potrzebują w swoim życiu.

,,Stoczyłaś w swoim życiu wiele takich bitew. Wiele. Niosłaś łzy schowane głęboko w duszy. Dźwigałaś trudy dnia codziennego. Ten krzyż, który wielokrotnie przygniatał cię do ziemi. I za każdym razem wstawałaś silniejsza. Po każdym upadku bardziej odporna na kolejny cios”

Kaja, w przeciwieństwie do większości ludzi, myśli bardzo nieszablonowo. Nie próbuje na siłę wychowywać młodzieży, stosując zakazy i nakazy. Ona po prostu rozmawia, słucha tego, co mają jej do powiedzenia, nikogo przy tym nie oceniając. Spokojem i szczerością, zdobywa szacunek wśród młodych buntowników. Ale to, czym dzieli się z nimi to zaledwie czubek góry lodowej. Jej życie to istne pasmo cierpienia i krzywdy, na którą nie zasługuje żaden człowiek. Kaja, w tym wszystkim, zachowuje niesamowitą pogodę ducha i czyste serce, co jest naprawdę godne podziwu. Nie sposób jej nie lubić, jest niczym anioł stąpający pośród zwykłych śmiertelników. Mimo własnych traum i żałoby, Kaja niesie ze sobą ogrom dobra i wsparcia.

,,Uwierz w siebie, a wtedy wszystko inne będzie tylko dodatkiem do szczęścia. Dodatkiem. Bo szczęściem jesteś ty. Masz je w sobie”

Trudno opowiadać mi o książkach, które wywołały tak wielkie emocje, poruszając przy tym najczulsze struny serca. Ciężko mi jest wyrazić słowami to wszystko, czego się doświadczyłam, poznając tę historię. ,,Bezdech” jest prawdziwą skarbnicą cytatów, przemyśleń. Jest niczym bezkres oceanu, który z każdym metrem głębokości, obnaża wszystkie mroki przeszłości. A mimo to, niesie ze sobą ogrom nadziei. Wiary w piękno życia i zachętę, by go nie marnować na sprawy, które niczego sensownego do niego nie wnoszą, jedynie wprowadzając bałagan w tą i tak dość skomplikowaną codzienność. Jest to jeden z najpiękniej napisanych debiutów, jaki miałam niewątpliwą przyjemność poznać. Sposób w jaki fabuła została dopracowana to istny majstersztyk. Nie znalazłam absolutnie niczego, do czego mogłabym się odnieść negatywnie. To opowieść nieprzewidywalna i pełna zaskoczeń. Zdecydowanie polecam tę książkę każdemu, kto szuka głębokiej, emocjonalnej historii, która porusza serca i skłania do refleksji.

Poruszająca, trudna ale niezwykle potrzebna historia. Zawładnęła moim sercem. Aniu, dziękuję za tą książkę. Polecam!💙

[współpraca recenzencka]

[Adres usunięty]nki

Tak historia bez dwóch zdań ...czule dotknęła mojego serca, każde słowo wlewało się niczym lekarstwo na chore miejsca, wciąż otwarte rany, poruszyło jeszcze wrażliwe struny, prowadziło, doświadczało, łamało i uleczało, wygrywało melodię akceptacji i wzmacniało. Stopniowo dawkowałam każde zdanie dawałam sobie czas, na zrozumienie, odczuwanie. Z każdym rozdziałem uwalniałam kolejne emocje, które zepchnęłam w zakamarki duszy -świadomości.

Łapałam oddech, bo bezdech jaki miałam wstrzymywał moje silne emocje, które uśpione wyrywały się do życia. Ta historia to terapia ukazująca drugą stronę życia, dająca siłę i wiarę, że nie wszystko jest tylko takie jak nam się wydaje, że jest coś więcej.

A o czym jest ta historia ?

Opowiada o dzielnej zdeterminowanej dziewczynie, która zawsze miała pod górkę. Od dziecka walczyła z brakiem miłości, akceptacji i bezpieczeństwa, a jedyna osoba, która dawała jej to wszystko w jednej chwili zgasła i zostawiła samą w mroku, który otulał ją swoimi szponami i ściągał w dół coraz głębiej i głębiej, a lęk pozbawiał tchu. Ten ciągły bezdech... Ta książka to długa droga przez życie, w której Kaja dzieli się swoim bólem, strachem, oswaja swoje demony i leczy traumy. Idzie przez życie w deszczu i nie boi się zmoknąć, doświadcza, przyjmuje, akceptuje, bo patrząc głębiej widzi się więcej. Życie tak wiele ją nauczyło tak bardzo skrzywdziło, a ona wyciąga wnioski. Bezdech to historia Kai stworzona z doświadczeń, często brutalnych, wstrząsających, silnych i takich prawdziwie ludzkich.

Ona nie ocenia tylko słucha i tak dużo rozumie, dlatego pomaga uzależnionej młodzieży w ośrodku szkolno-wychowawczym. To tam poznaje Nel dziewczynę, dla której wraca do bolesnej przeszłości. Prowadzi ją przez szlaki, które kiedyś sama przetarła, pokazuje jak przeszłość umacnia nie niszczy, uczy, że życie to dar nie przekleństwo. Jest niczym anioł, którego skrzydła chociaż poranione, zmęczone i pełne blizn to wciąż dają ciepło i mogą otulać bezpieczeństwem.

Poczułam to...całą sobą od początku do końca wszystkimi zmysłami. W każdym rozdziale płynie mądrość, morał, przestroga albo lekcja. Możemy wiele wynieść z tej historii, zatrzymuje nas w ciągłym biegu życia, otula ciepłem, wyciska łzę i daje nadzieję. Odnajdziecie ty cząstkę siebie, swojej duszy. Dla mnie to była piękne doświadczenie trudów życia, przejścia krętej i wymagającej ścieżki żałoby(chciałabym tak rozmawiać we śnie z kochaną osobą jak robiła to Kaja) To ucieczka przed mrokiem życia, bo wystarczy wybrać tę właściwą drogę i spojrzeć we właściwym kierunku, a anioły one zawsze są w nas.

Czy znane wam są momenty, w których radzicie sobie zamykając oczy, biorąc kilka głębokich oddechów? Kiedy rzeczywistość przytłacza, ale wciąż musicie przejść do przodu pomimo przeciwności? “Bezdech” to książka, którą warto sięgać w taki chwilach.

✨✨✨✨✨

Kaja jest matką nastolatki, kobietą o wielkim sercu, która łączy wychowanie córki z pracą i pomocą trudnej młodzieży. Jest do tego stworzona i poświęca się tym młodym ludziom w całości. Obok żadnej krzywdy nie potrafi przejść obojętnie. Kiedy z ośrodka ucieka Nel, Kaja postanawia pokazać jej jak żyć, pokonywać wyboiste ścieżki i wspinać się na szczyty własnych możliwości.

To nie jest łatwa lektura. Rani i pozostawia blizny, za chwilę nałożyć opatrunek i pokazywać jak żyć dalej. Niesie ukojenie, jednak w pierwszej kolejności porządnie was wymęczy i pokaże jak okrutny potrafi być świat. Kiedy napotykasz lęki i brakuje ci tchu, pokazuje jak się zatrzymać, zmienić perspektywę i być.

To piękna historia o dobroci serca, miłości i oddaniu. O tym jak historia wpływa na przyszłość każdego z nas, wystawia nas na próbę. Opowiada o stracie, odrzuceniu i o walce o każdy oddech. Taka lektura zmusza do refleksji, otwiera oczy na aspekty życia, które na co dzień pomijamy.

Bardzo ważna tematyka! Czytajcie.