Betula

Jestem pod wrażeniem debiutu! Czytam wiele książek w tym klimacie, kryminały i thrillery to mój ulubiony gatunek i muszę przyznać, że ta z pozoru niewinnie zaczynająca się historia ze strony na stronę nabiera tempa. Nie mogłam oderwać się od czytania, historia wciąga, a sama akcja rozwija się w idealnym tempie. Momentami aż ciarki przechodzą po plecach. Czekam na więcej.

Historia wygląda na bardzo niepozorną, a porusza bardzo dużo ważnych tematów. Jedni biorą ratowników medycznych jako tak zwane pielęgniarki, które okryją, opatrzą i przekazują pacjentów pod tak zwane profesjonalne skrzydła. Nic bardziej mylnego.

Głównym bohaterem jest Jacek Karwicki, który żyje tylko dla swoich pacjentów. Momentami opisuje nam w jaki sposób pracuje, ale bardziej zwraca uwagę na ludzi bez serca. Mówi o tych, którzy dniami, miesiącami i nawet jak się uda, to latami, leżą w szpitalu i nikt ich nie odwiedza. Po śmierci jednak ludzie toczą spory o spadki udając najbardziej zainteresowanych losem osoby zmarłej. Podkreślił tutaj znieczulicę jaka na świecie panuje. To jak bardzo ludzie patrzą na odwdzięczanie się, zamiast działać bezinteresownie. Wolą odwracać wzrok i mieć spokój, aniżeli podarować komuś pomocną dłoń. Trudno powiedzieć skąd w nim tyle empatii, choć mamy wzmiankę o tym, że na pewnym etapie jego życia wszystko się rozpadło i pozostał sam. Nie chcąc popadać w marazm, wieczory umila mu alkohol, a odreagowuje bieganiem. I to właśnie wtedy, podczas biegu coś przykuło jego uwagę. Mając serce na dłoni nie odwrócił się od mizernego psa, którego ktoś przywiązał do drzewa w lesie. Podarował mu pomoc, weterynarza, a tym samym stał się jego właścicielem. Pomimo tego, że to jego pierwsze doświadczenie z opieką nad Morfiną, nie tego będzie dotyczyła opowieść. We wszystkich wrażliwych aspektach, które będą ważne dla opowieści i z wolna nasuną nam pewne myśli na temat zaginionej szesnastolatki. Sam listonosz zacznie temat i urwie jakby się czegoś obawiał. Brunatny kolor na butach nie zawsze świadczy o winie, jednak tutaj otworzy wszystkie ciemne furtki do których nikt nigdy nie chciałby zaglądać. I na ich progu stanie on, ratownik medyczny...

Naprawdę mamy tutaj duże podejście psychologiczne. Postać nie ukrywa, że jest tylko człowiekiem, choć nie potrafi ścierpieć, kiedy komuś dzieje się krzywda. Wydaje się być przegranym i bohaterem jednocześnie. Jestem pod wrażeniem spokoju i nagłych zwrotów akcji, gdzie ciarki przechodziły mi po ciele. A taka niepozorna się wydawała, a tutaj takie miłe zaskoczenie:-)

Rozdziały są krótkie zatytułowane zgodnie z tym, co ma nastąpić. Wrażliwa i czuła lektura zmienia się w pełen trwogi thriller psychologiczny. Takie jako niespodzianka, gdzie zamiast czekoladki był kawałek złota:-) Zdecydowanie ją polecam:-)

*współpraca reklamowa*

👉Kolejna propozycja, która udowadnia, że po debiuty warto sięgać. Mroczny, tajemniczy i bardzo złożony thriller, w którym występują nadzwyczajne powiązania, które szokują i w głowie się nie mieszczą. Lektura jak na moje oko nieco za krótka, ale mimo to zrobiła na mnie wrażenie.

👉Życie Jacka kilka lat temu legło w gruzach. Przy życiu i w miarę zdrowych zmysłach trzyma go córka i pacjenci, którym pomaga, jednak z czasem i to zaczyna mu nieco ciążyć. Jednego dnia zmienia się wszystko, dziwne dźwięki z lasu, odnalezienie rannego psa, rozpoczęcie się serii niefortunnych i niepokojących zdarzeń, które sprawiają, że życie mężczyzny staje na głowie. Jacek zaczyna podejrzewać, że wszystko co wokół niego się dzieje nie jest dziełem przypadku.

👉Widząc taką niepozorną i raczej krótką książeczkę, na której pisało thriller nieco się zaniepokoiłam, obawiałam się czy powieść nie będzie zbyt ogólnikowa. W rzeczywistości fabuła była bardzo konkretna, i tylko niewielką jej część nazwałabym ogólną. Autor umiejętnie budował tutaj napięcie, przeskakiwał pomiędzy różnymi wątkami, poruszył ciężkie, trudne ale i kontrowersyjne tematy, stworzył świetną zagadkę, w której momentami ciężko było się połapać. Co mnie urzekło to złożona sieć powiązań, których na pierwszy rzut oka nie dostrzegamy, ale dopiero z czasem zaczyna ona wychodzić na jaw, to było coś.

👉Fabuła była nieco zawiła, złożona, momentami ciężka i przytłaczająca, choć czasami nabierała względnej lekkości. Książka napisana w bardzo dobrym stylu, zajmującym, ale też jak na thriller dość lekkim. Końcówka dla niektórych może być szokująca, z pewnością jest lekko sensacyjna, a epilog wzbudził we mnie mieszane uczucia, niby to koniec, ale tak jakby autor zostawił sobie furtkę by jeszcze do tej historii wrócić, no ja bym nie pogardziła, bo na pewno można tutaj wiele dopowiedzieć.

👉Bardzo udany debiut, książka przypadła mi do gustu, przeczytałam ją bardzo szybko, nie jest ona gruba, a ciekawa i wartka akcja dodatkowo sprawiają, że książkę czyta się dosłownie migiem. Zdecydowanie warto się skusić, polecam.

*olilovesbooks2*

Każda dobrze zapowiadająca się, niepokojąca historia, przyciąga moją uwagę. Nic więc dziwnego, że dałam się skusić na lekturę Betula, ponieważ wszystko sugerowało, że czeka mnie ekscytująca przygoda i faktycznie cieszę się, że poznałam debiut autora.

Typowo kryminalna odsłona historii, w której doświadczeni pracownicy policyjnego świata łączą siły z człowiekiem spoza ich kręgu. To dobrze, ponieważ czytelnik otrzymuje spory wachlarz spojrzeń na jeden temat i może nie tylko dogłębnie przeanalizować akcję, ale i wyciągnąć własne wnioski. W dodatku sama kreacja bohaterów to przyjemna, plastyczna forma przekazu osobowości wiarygodnych oraz inteligentnych, które ewidentnie były budowane na bazie inspiracji prawdziwego życia. Szczypta odpowiednich emocji, gęsty klimat i wiszący w powietrzu sekret zaowocowały ciekawą treścią.

Jacek próbuje pozbierać się po tragedii, która miała miejsce pięć lat temu. Dziś żyje jedynie dla swojej córki i ludzi, którym jako ratownik medyczny niesie nieocenioną pomoc. Nie spodziewa się, że przykre zdarzenie podczas biegu doprowadzi do szeregu niebezpiecznych zdarzeń. Razem z dawnym przyjacielem oraz inteligentną panią weterynarz będą ścigać się z czasem, by rozwiązać zagadkę brzozowego lasu.

Nie jest to fabuła, która przełamuje schematy, ale jednocześnie muszę przyznać, że mimo pewnych świadomych cech typowych dla gatunku, bawiłam się naprawdę dobrze przerzucając kolejne strony. Zaletą twórczości Śwircza jest jego umiejętne budowanie napięcia w konfrontacji z silnym wątkiem psychologicznym, który uderza prosto wyobraźnię czytelnika. Trudne rozwiązania na start wydarzenia, zaginieni bohaterowie, podsycające niepewność wiadomości - to wszystko ma w sobie siłę przyciągającą naszą uwagę, angażując i nie pozostawiając obojętnym na losy złamanego Jacka, który prezentuje sobą doskonale znane nam cechy przytłoczenia przez trudne życie.

"Betula" to bardziej thriller niż kryminał, ale zdecydowanie warty poświęconego czasu. Pomysłowe zamknięcie scen na dość małej przestrzeni przełożyło się na odpowiednią dynamikę oraz gęstą atmosferę. Autor definiuje różne oblicza strachu i opiera swoją historię na mrokach pobliskiego lasu dzięki czemu jego lektura okazała się idealnym dodatkiem jesiennych wieczorów.

 Pięć lat temu życie Jacka Karwickiego legło w gruzach. Od tamtej pory każdego dnia toczy wewnętrzną walkę - wstaje z łóżka tylko dla córki i pacjentów, którym pomaga jako ratownik medyczny. Ale to się zmienia.

Dobiegające z lasu niespokojne dźwięki wyrywają go z rutyny. Podczas biegu znajduje ciężko rannego pas - to niepozorne spotkanie wciąga go w spiralę niejasnych i coraz groźniejszych wydarzeń. Zaginiona nastolatka, martwy ptak, anonimowe listy ...

Zaczynając czytać tą książkę miałam wrażenie, że to nie będzie miła i wesoła, tylko smutna z pojawiającą się łzą na policzku.

Nie było to nic innego jak podejrzewałam. Jak na debiut to jestem zachwycona środkiem! 

Chociaż nie koniecznie końcówką, ale Autor już wie, że się tak nie kończy książki i dobitnie mu o tym powiedziałam..

Co do historii, to wchodzimy w życie mężczyzny, któemu 5 lat temu zmarła tragicznie w wypadku żona i nie potrafi się podnieść po jej stracie. Pracuje jako ratownik medynczy, ale obecnie przebywa na zwolnieniu lekarskim. Nie jest łatwo podnieść się po takiej tragedii. Jacek próbował różnych rzeczy, kończąc na terapii.

Pewnego dnia jego życie znowu zostaje wystawione na próbę. Podczas wyjścia do lasu by przewietrzyć głowę znajduje ranną suczkę. Oczywiście, za dużo nie myślał i ruszył na pomoc. Zabrał ją do weterynarza i zaopiekował się nią. Nadał jej imię Morfina. Czy w takim wypadku Morfina pomoże mu poskładać życie na nowo? 

Nadzieja zawsze jest na lepsze jutro. Trzeba o tym pamiętać. Identycznie jest w książce. Dopowiedziałam sobie lepsze zakończenie :)