Głównym bohaterem tej obrazoburczej, garściami czerpiącej z tekstów literackich, ale też popkultury i scen filmowych opowieści jest samozwańczy pułkownik Szest, który zawiera swoisty pakt z diabłem, by ocalić nadmorskie miasteczko i uwięzionych tam ludzi. Staje na czele bojówki uformowanej z okaleczonych wewnętrznie żołdaków, nadając ich życiu kształt i cel, choć misja, jaką im wyznacza, na koniec okazuje się jednym wielkim kłamstwem. Osobiste wybory i tragedie, namiętność wybuchająca niespodzianie z pogorzeliska uczuć, wola życia ścierająca się z pragnieniem śmierci - wszystko to rozgrywa się na tle dobrze nam znanej wojny polsko-polskiej, walki chamstwa i jaśniepaństwa, gdy rozpadają się idee pięknej Polski i cywilizowanej Europy.
W podzielonej, wrogiej obcym, rządzonej resentymentem ojczyźnie zdaje się nie być dla naszych bohaterów przyszłości. Ale czy odnajdą ją za morzem - w kraju, gdzie dzieci nie będą musiały nosić broni. Nie będą się kłaniać bałwanom. Będą sobie piły mleko, obrazki będą kolorować w szkole. Nie zaznają w życiu matni? W piekielnej scenerii, jaką filmowo odmalowuje Siemion, pojawia się nikła nadzieja, którą niosą kobiety: niemiecka branka, polska morderczyni i porzucone w lesie dziecko łączą się w rodzinę, dla której z ruin dawnego świata warto odzyskać jedno: miłość. Nowa powieść Piotra Siemiona jest oczywiście utworem przedwojennym (została ukończona w ubiegłym roku), ale jej problematyka wpisuje się w aktualne poruszenie. Czy to w trybie wizyjno-futurystycznym (Wojna Jakubowskiego, Czarne słońce Żulczyka), czy to w realistycznym (Pokora Twardocha, Przewóz Stasiuka) nasza literatura odwołuje się do powszechnych i całkiem zasadnych lęków przed wojenną masakrą. Bella, ciao Siemiona jest o tyle ciekawa, o ile łączy te dwie perspektywy: nawiązuje do okresu - jak określił go historyk Marcin Zaremba - wielkiej trwogi, ale jednocześnie przekracza horyzont prozy historycznej.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
Czy "Bella, ciao" to tradycyjna powieść historyczna o czasach powojennych?
Książka stanowi unikatowe połączenie prozy historycznej z wizyjno-futurystyczną narracją o współczesnych lękach. Autor nawiązuje do okresu wielkiej trwogi, jednak przekracza ramy gatunkowe, czerpiąc z popkultury i scen filmowych. Fabuła osadzona jest w realiach wojny polsko-polskiej, co nadaje jej silny wydźwięk społeczny i polityczny. To propozycja dla czytelników szukających literatury zaangażowanej, która skłania do refleksji nad kondycją narodu.
Jaką rolę w fabule odgrywa główny bohater, samozwańczy pułkownik Szest?
Pułkownik Szest to postać tragiczna, która zawiera symboliczny pakt z diabłem, by ratować uwięzionych ludzi. Staje on na czele bojówki złożonej z okaleczonych wewnętrznie żołnierzy, próbując nadać ich egzystencji nowy sens. Jego misja, choć początkowo wydaje się szlachetna, okazuje się być oparta na bolesnym kłamstwie. Postać ta personifikuje trudne wybory moralne w obliczu rozpadu znanych struktur cywilizacyjnych.
Dla kogo powieść Piotra Siemiona może okazać się zbyt trudna w odbiorze?
Ze względu na obrazoburczy charakter i brutalne opisy konfliktów, książka nie jest polecana osobom szukającym lekkiej literatury rozrywkowej. Autor posługuje się gęstym, intertekstualnym językiem, który wymaga od czytelnika skupienia oraz znajomości kodów kultury wysokiej i popularnej. Tematyka wojny polsko-polskiej oraz pesymistyczna wizja ojczyzny mogą być przytłaczające dla odbiorców unikających wątków polityczno-społecznych. Powieść skierowana jest do dojrzałego czytelnika, gotowego na konfrontację z trudnymi emocjami i mroczną scenerią.
Czy w mrocznej scenerii "Bella, ciao" czytelnik odnajdzie jakiekolwiek motywy niosące nadzieję?
Nadzieja w powieści jest reprezentowana przez postacie kobiece, które budują nową wspólnotę na gruzach starego świata. Polska morderczyni, niemiecka branka i porzucone dziecko tworzą specyficzną rodzinę, dla której jedynym sensem przetrwania staje się miłość. Ta nikła, ale istotna perspektywa kontrastuje z brutalną rzeczywistością i męskim światem przemocy. Autor sugeruje, że tylko autentyczne uczucia mogą stanowić fundament dla przyszłości wolnej od nienawiści.
Do jakich innych autorów współczesnej literatury polskiej można porównać styl tej książki?
Twórczość Siemiona w tej publikacji koresponduje z realizmem Szczepana Twardocha oraz wizyjnością Jakuba Żulczyka. Podobnie jak w "Pokorze" czy "Czarnym słońcu", odnajdziemy tu lęk przed wojenną masakrą i analizę narodowych resentymentów. Autor sprawnie łączy filmowy sposób obrazowania z głęboką analizą historyczną typową dla prozy Andrzeja Stasiuka. Jest to pozycja obowiązkowa dla fanów ambitnej beletrystyki, która nie boi się stawiać niewygodnych pytań o polską tożsamość.
