Będzie dobrze

Nazywam się Ela, Elżbieta Walczak.

Od niedawna jestem studentką, ale nie mogę uczestniczyć w zajęciach, bo ...

... od pewnego czasu cierpię na dziwną i nieuleczalną chorobę.

Brak diagnozy powoduje, że kolejni lekarze poddają mnie swojej analizie i wysyłają na nastepne badania.

Moje objawy to głównie silna gorączka, wymioty, zawroty głowy, bóle brzucha.

Niby łatwe do zdiagnozowania, a jednak rzetelnej opinii nadal brak.

Mam rude włosy i jasną skórę, gdzieniegdzie kilka piegów.

Uwielbiam ciasteczka kokosowe, które przemyca dla mnie tata (czy do domu, czy do szpitala).

Kocham rodziców i doceniam ich poświęcenie w ratowaniu swojej córki, która z dnia na dzień jest coraz bardziej znużona całą tą zdrowotną sytuacją.

Obejrzałam już większość filmów i seriali polecanych w social mediach.

Przeczytałam mnóstwo książek.

Nie mam przyjaciół. Wszyscy odwrócili się z czasem ode mnie, bądź zwyczajnie zapomnieli o moim istnieniu.

Uwielbiam Tik Toka i inne platformy. Tam podglądam życie innych, czuję się częścią tej społeczności.

...ale ...

przez większość czasu czuję się samotna i zadaję sobie pytanie “Czemu ja?”.

I znowu trafiam do szpitala. Tym razem do doktora Tynieckiego, który cieszy się nieposzlakowaną opinią wśród medyków.

Podczas kolejnej bezsennej nocy w szpitalu nagle otrzymuję tajemniczego smsa: “ To pewnie zabrzmi głupio. Nie nasz mnie. Jeszcze. Ale ja znam Ciebie. Chciałbym Ci coś powiedzieć, ale nie wiem, jak powinienem to zrobić ...”,

i kolejna

“ Po prostu... cholera, to zabrzmi niesamowicie głupio, ale znam powód tego wszystkiego”.

Książkoholicy, polecam Wam ten debiut literacki Aleksandry Kern. Od momentu otrzymania smsa przez Elę, cała akcja zmienia kierunek o 180 stopni. Kto stoi za tą nierealną wiadomością ? Bardzo byłam ciekawa, jak autorka wybrnie z tej sytuacji i co finalnie się okaże. Nie zawiodłam się!

Książkę, mimo trudnego tematu, jakim jest choroba, czyta się bardzo przyjemnie. Czułam to, co Ela, miewałam podobne pytania, rozterki i wątpliwości co ona.

Olu, oby tak dalej. Życzę Ci powodzenia przy kolejnych powieściach.

Warto tu również wspomnieć o okładce, która jest ciekawym pomysłem (kryje "tajemniczą dziurkę" 😉😉😉).

Zdecydowałam się na przeczytanie książki pod tytułem „Będzie dobrze” autorstwa Aleksandry Kren nie wiedząc zbyt wiele. Książka ta jest debiutem, a że się ich nie boję i chętnie po nie sięgam, postanowiłam i w tej sytuacji nie robić wyjątku. Okładka jest bardzo ładna, tytuł idealnie pasuje do tej historii, o czym mam nadzieję wkrótce się przekonacie. Wystarczy oczywiście sięgnąć po książkę i przeżyć wszystkie emocje. Życie mogłoby płynąc zupełnie spokojnym rytmem, jednak czasami problemy sprawiają, że się burzy i komplikuje. Choroba, która nagle spada na człowieka dezorganizuje i sprawia, że trzeba uzbroić się w cierpliwość oraz zbierać siły na walkę, której ceną jest własne zdrowie. Wbrew pozorom diagnostyka i badania to spore przeżycie, męczy nie tylko fizycznie, ale także psychicznie, zwłaszcza, kiedy odpowiedzi są tak daleko i ciągle wydają się być poza zasięgiem pacjentów.

Główną bohaterką książki autorstwa Aleksandry Kern pod tytułem „Będzie dobrze” jest młoda studentka – Elżbieta. Powinna wieść beztroskie życie pełne imprez, spotkań z przyjaciółmi i nauki, gdzieś między tym mogłaby snuć plany na przyszłość. Nie wszystko jednak jest możliwe, dziewczyna boryka się z pewną chorobą, której nie zbagatelizowała. Uczęszczała do wielu specjalistów poszukując diagnozy i leczenia swojego schorzenia, niestety nic z tego nie przybliża ją do rozwiązania medycznej tajemnicy. Ela konsultuje się z najlepszymi lekarzami w kraju, w końcu jeden z nich decyduje się na wysłanie jej do szpitala. To dla niej szansa, aby odkryć, co tak naprawdę się z nią dzieje, czy w końcu tak się stanie? Życie w bólu nie należy do łatwych, na drodze Eli staje tajemniczy chłopak, który ją intryguje, chce pomóc jej w walce z chorobą. Ma wiele przydanych umiejętności, których nie mają zwykli śmiertelnicy. Odbiera jej ból, pokazał, że może zmienić jej życie, jeśli tylko wykona pewne zadanie. Kim jest ten mężczyzna? Jest asystentem śmierci. Czego od niej chce? Ile będzie musiała poświęcić, aby wygrać z chorobą?

„Będzie dobrze” to historia, która ma w sobie nieco tajemnicy, a także ukazuje jak kruche jest życie i zdrowie. To jedna z tych książek, które potrafią przekazać czytelnikowi wiele prawdy. Aleksandra Kern skupiła się na pokazaniu, z jakimi trudnościami, na co dzień mierzy się bohaterka, to sprawia, że w historii znajdziemy wiele smutku, w końcu nie wie, kiedy dostanie ataku. Codzienność zamknięta w niewiadomej sprawia, że jest wyobcowana, nie spotyka się z przyjaciółmi. Spotkanie z asystentem śmierci jest fascynujące, daje jej nadzieję, a następnie propozycja, jaką jej składa ma swoją cenę. Czy będzie gotowa ją podjąć i żyć z tym brzemieniem?

„Będzie dobrze” to książka, która jest niezwykle ciekawa, porusza wiele zagadnień, które połączone ze sobą dają jej pewien wymiar świeżości. Ciężar każdego dnia związany z chorobą odosobnienie, samotność, niepewność i walka o zdrowie, to coś, co odczuwa wielu z nas. Aleksandra Kern zwraca uwagę na to, jak czasami zbyt mocno jesteśmy zapatrzeni na siebie, nie potrafimy komuś współczuć, czy okazać zwykła empatię. Ta opowieść częściowo mogła dotyczyć każdego z nas, wystawić naszą psychikę na ciężką próbę. Historia bardzo mi się spodobała, z przyjemnością chłonęłam każde słowo napisane przez autorkę, chociaż jest to powieść młodzieżowa, także dorosły czytelnik znajdzie tutaj coś dla siebie.

Eli powinna się bawić, studiować, po prostu korzystać z młodości, z życia jak inni w jej wieku. Niestety jej codzienność wygląda zupełnie inaczej, a o normalności może sobie tylko pomarzyć i to pod warunkiem, że ma na to siłę. Eli choruje, a najgorsze w tym wszystkim jest, że nikt nie potrafi zdiagnozować na co. Jej codzienność to zmaganie się z różnymi dolegliwościami, chodzenie po lekarzach, ciągłe badania, pobyty w szpitalach. Niestety to nic nie daje, diagnozy nie ma, a nawracająca wysoka gorączka, wymioty i brak siły na wszystko, są bardzo uciążliwe. Przez to wszystko Eli nie ma znajomych, nie wychodzi na żadne imprezy, a nawet nie ma możliwości podjęcia nauki czy pracy.

Nadchodzi moment, kiedy ma dość, kiedy nie ma ochoty na kolejne wizyty u lekarzy, bo to i tak nic nie zmienia. Jednak zostaje przekonana, aby jeszcze raz spróbować i iść do pewnego profesora, który podobno jest najlepszy w trudnych przypadkach. Eli nie ma dobrych przeczuć, a wizyta u niego nie jest jak odwiedziny u wujka. Lekarz postanawia położyć ją na oddział i chociaż nie ma na to ochoty, zgadza się. W jej życiu nadchodzą zmiany, odzywa się do niej pewna dziewczyna z przeszłości, babcia „wynajduje” magiczny sposób na wszelkie choroby, z którego po prostu musi skorzystać, a ona poznaje niezwykłego chłopaka. Kogo pozna? Kim okaże się chłopak? Czy zostanie zdiagnozowana? Czy będzie mogła normalnie żyć?

Historia w książce okazała się, z jednej strony zupełnie inna niż tego się spodziewałam, z drugiej mnie się spodobała. To historia o chorobie, problemami z nią związanymi, a jednocześnie nadziei i spotkaniu z kimś z kim nie powinno się nigdy spotkać. Wiem, nie wiele Wam to mówi, jednak więcej zdradzić nie mogę. Jednak uważam, że warto odkrywać tę historię strona po stronie.

Książka była dość wciągająca, czytało się ją nawet szybko, a podczas czytania towarzyszyły mi emocje.

Główną bohaterką jest młoda dziewczyna, której życie dało mocno popalić. Brak diagnozy, brak możliwości normalnego funkcjonowania – to wszystko sprawiło, że stała się w pewnym sensie wycofana, zamknięta w sobie. Osobiście ją polubiłam.

„Będzie dobrze” to książka, z którą spędziłam miło czas i uważam, że warto po nią sięgnąć. Polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Kiedyś książki o groźnych chorobach podbijały literacki rynek. Później ten motyw odszedł w zapomnienie nad czym trochę ubolewam, ponieważ było jeszcze wiele możliwych ścieżek do wypróbowania. Aleksandra Kern podążyła jedną z nich, by przypomnieć nam dobre czasy i napisała "Będzie dobrze", historię której zdecydowanie warto poświęcić wolną chwilę.

Debiut, ale jakże udany. Na początku jednak nic nie wskazuje, że będzie to historia pełna ukrytych znaczeń. Niespieszny wstęp, sporo opisów (nie nużących!) a także skupienie się na wewnętrznych przeżyciach bohaterów pozwala nam lepiej zrozumieć obraz sytuacji. A będzie to ważne na przestrzeni całej fabuły, która na ponad czterystu stronach będzie próbowała udowodnić nam przewrotność ludzkiego życia. Autorka posługuje się lekkim piórem, dobrze radzi sobie z kreacją postaci i świadomie rozwija podjęty wątek, więc całość nie ma przestojów a my z ciekawością próbujemy rozwikłać zagadkę.

Eli miała przed sobą całe życie, ale spadło na nią widmo nieuleczalnej, tajemniczej choroby. Wchodziła w dorosłe życie, rozpoczęła studia, a jednak nie czuła się tak jak jej rówieśnicy. Badania nie przynosiły rezultatów, lekarze załamywali ręce i wymykała się z rąk nadzieja na lepsze jutro. Jednak pewnego dnia pojawił się tajemniczy chłopak podając się za asystenta Śmierci i wskazał Eli nową drogę. Tylko czy faktycznie był tym za kogo się podawał?

Fabuła na pierwszy rzut oka może wydawać się naiwna lub przerysowana, ale to mylne podejście, które rozwiewa się już przy pierwszych stronach. Otrzymujemy bowiem dopracowaną, przemyślaną historię, której zadaniem będzie wzbudzać nadzieję. Tajemnicza choroba zbliżająca do śmierci i pojawiający się znikąd podstępny zbawiciel łączą się w sieć zawiłych zdarzeń oraz nieprzewidywalnych wypadków. Klimat robi się gęsty, atmosfera nabiera tempa a my z przyjemnością kibicujemy bohaterce, by udało jej się stanąć na nogi. Jest w tym wszystkim trochę wątków nadnaturalnych, ale to jedynie wpływ podtekstów i naszej wyobraźni o czym musicie sami się przekonać.

"Będzie dobrze" to książka, która bardzo miło mnie zaskoczyła. Przyznaję, że sięgałam po nią jako po lekką lekturę na leniwe popołudnie a ostatecznie tak mocno się zaangażowałam, że nie chciałam odkładać jej choćby na moment. Aleksandra Kern wykorzystała potencjał swojej książki, połączyła najlepsze motywy i stworzyła emocjonalną, wielowymiarową opowieść, której nie da się oprzeć.

„Szlachetne zdrowie, Nikt się nie dowie, Jako smakujesz, Aż się zepsujesz” – o prawdziwości tych słów, napisanych przez Jana Kochanowskiego, zaświadczą zapewne szczególnie ci, którzy to zdrowie stracili. W trakcie choroby, zwłaszcza tej ciężkiej, nawet śmiertelnej, zmieniają się zupełnie priorytety, zaczynamy dostrzegać to, co naprawdę w życiu się liczy. I nie są to nowe buty, telefon, rewelacyjna praca czy ilość polubień w mediach społecznościowych. Wówczas zdajemy sobie sprawę, że zdrowie to coś, na co nie zwracamy uwagi, do chwili, kiedy zaczyna ono szwankować. To również moment, kiedy weryfikujemy nasze relacje z innymi ludźmi i zaczynamy dostrzegać, jak ważne jest wsparcie rodziny i bliskich nam osób, jak ważny jest ktoś, kto trwa przy nas.

Dwudziestoletnią Elę Walczak w jej chorobie wspiera rodzina, choć niekiedy ma ona serdecznie dość ich pomocy. Najchętniej odcięła by się od mamy nieustannie podsuwającej jej ziółka i odmawiającej ciasteczek, ojca parzącego najlepszą herbatę i przemycającego słodycze, naiwnie wierzącego że w końcu wszystko będzie dobrze, a także od babki traktującej jej chorobę jako wymysł, ewentualnie szukającej dziwnych metod leczenia cudownymi lampami. Czasami jest bowiem ich za dużo, a ona tylko chce leżeć pod kocami i przetrwać żyjąc życiem innych, których podgląda w wirtualnym świecie. Jej życie stało się jedną wielką chorobą, nie jest w stanie uczęszczać na zajęcia na studiach, spotykać się z przyjaciółmi, iść do pracy. Cały szereg dziwnych objawów od napadów lękowych, poprzez gorączkę i nudności, po zawroty głowy uniemożliwia jej normalne funkcjonowanie. Dlatego jej rzeczywistość ogranicza się tylko do jej pokoju, ewentualnie do kolejnych gabinetów lekarzy różnych specjalności, którzy po kolei rozkładają ręce, nie mogąc znaleźć przyczyn choroby.

Kiedy już niemal wszystkie możliwości leczenia zostały wyczerpane, Ela trafia na oddział do doktora Tynieckiego. Mimo iż nie wiąże z pobytem wielkich nadziei, to jednak jest zadowolona, że lekarz przynajmniej chce spróbować postawić diagnozę. Dziewczyna jednak nie spodziewa się, z czym na oddziale przyjdzie jej się zmierzyć. Tajemnicza wiadomość tekstowa, którą otrzymuje „(…) Nie znasz mnie. Ale jak znam Ciebie”, mogłaby wystraszyć niejedną osobę. Ale Ela jest tak zmęczona chorobą że już nie ma praktycznie nic do stracenia. Dlatego decyduje się na spotkanie z zagadkowym nadawcą, który rzekomo zna powód jej choroby i co ważniejsze, może pomóc ją wyleczyć. Ela z pewnością nie spodziewała się na spotkaniu rówieśnika reprezentującego typowy styl emo, ale jeszcze bardziej nie spodziewała się … asystenta Śmierci.

Czy to wytwór umysłu Eli czy rzeczywiście nawiedza ją Śmierć? Jak ona wygląda i jak działa? Czy jest możliwe, że nieznajomy, którzy każde nazywać się Draco, jest w stanie cofnąć chorobę i wszystko, co jest z nią związane? I najważniejsze – jaką cenę przyjdzie Eli zapłacić za zdrowie? Na te pytania znajdziemy odpowiedź w oryginalnej, tchnącej świeżością powieści (nie tylko) dla młodych czytelników, pt. „Będzie dobrze”. Opublikowana nakładem wydawnictwa Prozami powieść autorstwa Aleksandry Kern, to zabarwiona nutką niezwykłości opowieść o zdrowiu, chorobie, relacjach międzyludzkich i o tym, co naprawdę w życiu się liczy. Po książkę mogą sięgnąć zarówno osoby ceniące sobie powieści obyczajowe, jak i czytelnicy ceniący nieszablonowe opowieści i niezwykle obrazowe spojrzenie na Śmierć, która towarzyszy nam już od urodzenia. A choć temat śmierci nie jest zbyt popularny, niechętnie go poruszamy, to tu mamy okazję spojrzeć na tę Śmierć z nieco innej perspektywy.

Mimo iż początkowe opisy choroby, szczegóły w które wdaje się autorka, mogą nużyć, to w doskonały sposób budują one smutny obraz dziewczyny, która wegetuje w domu, pozbawiona poczucia bezpieczeństwa, świadoma że objawy choroby mogą pojawić się w każdej chwili. Odcięta od znajomych, od wszystkiego, co oferuje życie, przyjemność znajduje wyłącznie w czytaniu książek, podjadaniu ciasteczek i obserwowaniu życia innych. Oferta Draco jest kusząca, ale wszystko ma swoją cenę. Uświadamiamy to sobie również my, podobnie jak i fakt, jak cenne zasoby posiadamy i odczuwamy wyrzuty sumienia, że tak bezmyślnie je eksploatujemy. Świetnie prowadzona akcja powieści i zakończenie, które wyjaśnia pewne kwestie, domyka historię sprawiają, że ta książka jeszcze długo w nas wybrzmiewa. Kto wie, być może stanie się również bodźcem do zmiany priorytetów i przyjrzenia się swojemu organizmowi. Nie każdy asystent Śmierci będzie bowiem gotów podjąć się ingerencji w nasz los…