Beautiful Oblivion. Piękne zapomnienie. Maddox Brothers. Tom 1

Lubicie czytać o bad boyach?

Ja uwielbiam :P Dlatego lektura Pięknego zapomnienia od @wydawnictwoalbatros sprawiła mi niezwykłą frajdę.

Cami jest osobą zapracowaną. Dorabia, ma wymagające studia i faceta na odległość. Wydaje się, że jej życie jest poukładane i nie ma w nim miejsca na szaleństwo, ale ten stan ulega zmianie, gdy bar, w którym pracuje, odwiedzają cieszący się złą reputacją bracia Maddox. Jeden z nich, Trenton, wzbudza zainteresowanie dziewczyny, choć stanowi zaprzeczenie jej ideału mężczyzny. Jest umięśniony i wytatuowany. W dodatku ma łatkę bad boya i niejeden grzeszek na sumieniu, a mimo to kusi Cami. Tylko czy stały związek z kimś takim w ogóle jest możliwy? Czy może pójście z nim na całość to jedynie moment pięknego zapomnienia, które nie zaowocuje niczym więcej prócz chaosu i kłopotów?

To była relaksująca pozycja. Odstresowywacz, który szybko się czyta. Historia relacji Cami i Trentona to opowieść o miłości ludzi z dwóch różnych światów i ich poświęcenia, by te światy pogodzić w imię uczucia. Jest namiętnie, ale i wzruszająco. Przeciwieństwa się przyciągają, tylko czy ich relacja ma rację bytu? O tym musicie się przekonać czytając tę książkę.

Polecam wszystkim romansoholiczkom!

Cami prowadzi aktywne życie. Studia, praca, wiecznie wypełniony grafik i facet, choć na odległość wystarczająco zajmują jej czas.

Bracia Maddox nie cieszą się najlepszą reputacją. Cami dokładnie wie, że od tego typu ludzi trzeba trzymać się z daleka. Jednak Trenton ma inne zdanie, młoda kobieta wytatuowała się w jego sercu, tak jak on tworzy obłędne tatuaże na skórze innych.

Tylko czy uda mu się przekonać dziewczynę do siebie?

Jakie problemy przyniesie im ta znajomość?

“Piękne zapomnienie” to książka, która swoją okładką bardzo mnie kusiła.

Pełna tajemnic, słownych potyczek oraz przyciągania historia pokazująca, że każdy zasługuje na szansę. Fabuła no i tu można się przyczepić, bo chwilami brakowało mi powolnego odkrywania tajemnic, które piętrzą się z każdą stroną.

Bohaterowie to osoby z przeszłością, każdy z nich ma wady i zalety.

Książkę czyta się szybko i naprawdę lekko, jednak czasem wkrada się delikatny chaos i może to irytować.

Zakończenie jest zaskakujące.

Autorka ma naprawdę świetny styl pisania i potrafi wywołać w czytelniku wielkie emocje.

Pomimo wad Polecam czytacie i sami oceńcie 😉

Chwile zapomnienia nie zawsze warte są tego by z nich skorzystać, kiedy pojawiają się na horyzoncie. Zbyt często przynoszą z sobą chaos i nadzieję na coś, co wydaje się jedynie mrzonką. Czasem bywają momentem oderwania od rzeczywistości, jaka daje się mocno w znaki. U niektórych pozostawiają po sobie niedosyt i tęsknotę za tym, co było ich udziałem, ale czy warto do tego wracać?

Maddoxowie mają określoną reputację i nie jest ona niezasłużona. Wprost przeciwnie od lat pracują na nią, nic więc dziwnego, że Cami doskonale wie, że od Trentona najlepiej trzymać się z daleka. Jak do tej pory nie stanowiło to żadnego problemu, jej życie i bez tego faceta w pobliżu było skomplikowane. Studia i praca aż zanadto były dlaniej zajmujące. No i jeszcze była z kimś w związku, więc tak jakby nawet dla kogoś takiego jak jeden z braci Maddox, nie było miejsca. Do czasu. Trenton nie odżegnuje się od tego kim jest, lecz Cami jest kimś innym niż inne kobiety, tylko czy ją przekona do siebie? Od dobrej zabawy nigdy nie stronił, ale teraz w centrum jego zainteresowania jest ktoś, kto jest dla niego naprawdę ważny. Jednak nie tak łatwo przekonać o tym dziewczynę, znającą cię aż za dobrze i doskonale zdającą sobie z twoich słabych punktów. Pozostaje jeszcze kwestia jej chłopaka, wcale nie tak drugorzędna. Czy to będzie jedynie moment zapomnienia, czy też coś więcej?

Dwoje nie do pary? A może całkiem odwrotnie? Bohaterowie „Beatiful oblivion” odpowiadają na oba pytanie nie jednym czy dwoma zdaniami, lecz całą historią. Nie ma w niej miejsca na proste emocje, oczywiste schematy i przede wszystkim letnie uczucia. Jamie McGuire wie jak pisać tak, by przyciągnąć uwagę czytelnika i utrzymać ją podczas całej lektury. Postacie, wychodzące spod jej pióra są osobami z krwi i kości, w żadnym wypadku nie stapiają się z tłem, wyróżniają się swoją osobowością oraz tym jak postępują. Nie są ideałami, mają za sobą przeszłość, a w teraźniejszości niejednokrotnie popełniają błędy, ale nie można powiedzieć, iż nie uczą się na nich. Ich urok sprawia, że nie pozwalają o sobie zapomnieć, jednocześnie opowiadają swoją historię, gdzie nie brak problemów i trudniejszych tematów. Oczywiście pojawia się także uczucie, w jakim widać siłę, ale również wątpliwości, a stające przed nim przeszkody pokazują, że nie tak łatwo je przezwyciężyć. „Piękne zapomnienie” jest opowieścią o dwojgu ludzi, jacy stoją przed szansą na miłość, lecz wiąże się ona z niełatwymi decyzjami.

Czy można zakochać się w chłopakach Maddoxów? Ależ, jakie to proste. Porozmawiajmy.

[Współpraca reklamowa z @wydawnictwoalbatros]

Chłopacy spod ciemnej gwiazdy, teoretycznie. Trenton niezwykle opiekuńczy i zaangażowany. Uwielbiam jego upór i szczerość. Och od razu go pokochałam i czekałam, aż Cami również to zrobi. Thomas zamknięty w sobie, ze złamanym sercem. W połączeniu z Liis to fenomenalne grumpy x sunshine.

Fajny styl. Przyjemne i płynne prowadzenie opowieści. Bohaterzy, których od razu da się lubić. Wydarzenia poprowadzone w ciekawy sposób. Bardzo dobre emocje i napięcie.

Te historie skrywają wiele sekretów, które autorka odsłania przed nami systematycznie z każda kolejną częścią.

Seria, która zasługuje na miano absolutnego umilacza wieczorów i poprawiacza humoru. Nie wymaga od czytelnika wiele, a oferuje w zamian wspaniałą rozrywkę.

No zakochałam się! Poproszę o kolejnych chłopaków Maddoxów.

Pamiętacie pierwszą serię Jamie McGuire, która niedawno otrzymała nowe życie? Piękna katastrofa nie bez powodu podbijała serca romantyczek, ponieważ zamykała w sobie wszystkie niezbędne motywy rozgrzewające serce i poruszające zmysły. Nic więc dziwnego, że przyszedł czas na kolejny cykl autorki, równie intrygujący i porywający, który tym razem kusi znacznie większą ilością tomów.

Zacznijmy jednak od początku. McGuire pisze w typowym stylu romantycznym, czyli przykłada dużą wagę do kreacji bohaterów oraz emocji, które w nich drzemią, z pominięciem całego tła wydarzeń. Owszem, wiemy co dzieje się dookoła, ale są to wyłącznie niezbędne fakty i przyznaję, że akceptuję takie posunięcie w tym przypadku, ponieważ nie chcę skupiać się na otoczeniu, gdy wszystko dookoła aż krzyczy, że główni bohaterowie nie powinni być razem. A jednak chcemy, żeby tak było, bo wtedy wiara w szczęśliwe zakończenie zniknie również z prawdziwego życia.

Moim zdaniem to znacznie ciekawsza seria od poprzedniczki a przecież Piękna katastrofa przypadła mi do gustu! Tutaj jednak znacznie więcej się dzieje, postacie nieustannie natrafiają na przeciwności losu a my czujemy nieustanne napięcie, bo bardziej niż pewne jest to, że za moment wydarzy się coś złego. Zwroty akcji, silne emocje, skrajne sylwetki bohaterów a także plastyczny styl autorki przekładają się na dużą przyjemność czytania, szczególnie gdy do głosu dopuszczone są najlepsze motywy tego gatunku: zakazane uczucia, niezależni mężczyźni a także kobiety, które potrafią postawić na swoim, chociaż walczą przy tym między racją serca i rozumu.

Tak poznajemy pierwszych bohaterów serii, czyli Cami i tatuażystę Trentona Maddoxa. Ona była przekonana, że do niczego między nimi nie dojdzie, bo przecież miała chłopaka. On założył, że ich znajomość potoczy się inaczej niż wszystkie inne do tej pory. Był obłędnie utalentowany artystycznie a jednak trudno było mu odnaleźć się na uczuciowej scenie. Wszystko dookoła nich mówiło, że powinni być razem, łącznie z czytelnikiem, który ma silną ochotę mocno nimi potrząsnąć, ale bez napięcia nie byłoby całej historii, której finał być może okaże się pewnym zaskoczeniem.

"Piękne zapomnienie" przekonuje do siebie klimatem, zatrzymuje kreacją bohaterów a także intryguje rozgrywanymi wydarzeniami. Jamie McGuire serwuje nam klasyczny romans ze znanymi doskonale schematami, ale ubarwia to wszystko obrazowym stylem a także sympatyczną otoczką od której nie ma się ochoty odchodzić. To idealna propozycja na leniwe popołudnie, do poczytania przy kubku gorącej herbaty, relaksująca, wpływająca na wyobraźnię, warta posiadania pod ręką drugiego tomu!