Baca

Polecam wszystkim tym osobom, które są szczególnie wrażliwe na piękno otaczającej przyrody, a w swoim życiu przeżyły spory zawód miłosny. Podeszłam do tej pozycji z dużym dystansem, ale już po kilkunastu przeczytanych stronach pokochałam całą opowieść. Kwestie poruszane w "Bacy" na pierwszy rzut oka wydają się być błahe, jednak w rzeczywistości trafnie obrazują problemy każdego człowieka. Dodatkowo te opisy górskich krajobrazów! W najbliższym czasie biorę urlop i jadę w Beskidy! Może akurat uda mi się znaleźć w tym miejscu spokój, który poszukiwała główna bohaterka :)

Kasia wyjechała w rodzinne strony, by w górach odnaleźć wewnętrzny spokój i równowagę.

Z drugiej strony jest Baca, który również pragnie spokoju i w pewnym sensie odkupienia win.

Historia zranionej kobiety i zagubionego mężczyzny. Kompilacja trosk i pragnień, połączona z tęsknotą za tym, co minęło i co się utraciło.

To opowieść o starcie w szerokim tego słowa znaczeniu.

Ta niepozorna z zewnątrz książka kryje niesamowite, emocjonalne wnętrze. Większość akcji dzieje się w Beskidzie Żywieckim i to właśnie tamtejsza przyroda stworzyła tajemniczy, niemalże mistyczny klimat. Granica jawy i snu zaciera się, a świat owiany mgłą zatraca się w czasie. Ogromną rolę odgrywają symbole, a ich właściwe odczytanie ma kluczowe znaczenie. Zabobony, gusła i góralskie legendy budują historię regionu i poniekąd wpływają na życie lokalnej społeczności.

Rozpoczynając tę powieść nie wiedziałam czego się spodziewać. Przyciągnęły mnie przede wszystkim góry. Po pierwszym rozdziale przepadłam. Styl Autorki mnie oczarował, a fabuła zaczarowała do tego stopnia, że książkę odłożyłam dopiero po przełożeniu ostatniej strony. To totalnie inna powieść, niedosłowna i niejednoznaczna.

Polecam!

2 czerwca miała swoją premierę książka, która diametralnie różni się od znanych nam do tej pory dzieł. Mimo, iż jest to debiut literacki to dorównuje, a nawet ośmielę się napisać, że przewyższa wiele pozycji, które wyszły spod pióra znanych i uznanych polskich pisarzy.

Sama treść jest napisana z sensem i naprawdę przemyślana. Fabuła jest z życia wzięta, bardzo realna i może przydarzyć się dosłownie każdemu, jednak wpleciony weń wątek z przeszłości, obfitujący w wydarzenia wzięte z mitów regionalnych górali wymaga talentu i naprawdę świetnych umiejętności pisarskich.

Kasia to miła i skromna nauczycielka, która doświadcza zdrady małżeńskiej. Jej szok jest tym bardziej dotkliwszy, gdyż tę nowinę otrzymała prosto z ust kochanki jej męża, która nie szczędziła jadu ani szyderstw. Jej poukładany dotąd świat legł w gruzach i wtedy jedynym miejscem, który wydał jej się bezpiecznym azylem, okazała się chata babci w Żabnicy. Dlatego korzystając z wolnych dni kobieta pojechała w góry, które tak bardzo kochała. Tam pośród odgłosów natury i cudownych widoków nareszcie mogła odetchnąć pełną piersią i zebrać myśli. Jednak wtedy coś niespodziewanego się wydarzyło i spotyka tajemniczego mężczyznę.

Kim był przystojny góral i jaki wpływ ma on na to, co spotyka Kasię podczas pobytu w górach żywieckich? Dlaczego nauczycielka doświadcza tylu dziwnych sytuacji, w których ożywają legendy z wierzeń polskich górali? Czy to co widzi jest prawdziwe, a może to skutek uboczny wypadku? Czy koniec czegoś może stać się początkiem czegoś wspaniałego?

Kochani, przewracając zapisane stronice wręcz je pochłaniałam w zawrotnym tempie i nie zwracałam uwagi na to co działo się wokół mnie. Historia była tak ciekawa i pasjonująca, że musiałam jak najszybciej dotrzeć do finału. Niestety, tu się załamałam, gdyż opowieść urwała się w dość ciekawym momencie, a mój umysł wręcz błagał o więcej. Cóż pozostało mi uzbroić się w cierpliwość i czekać na kolejną część.

Powieść czytało już kilku moich znajomych i uwierzcie, że byli nią zachwyceni. Na każdym czytelniku lektura wywarła pozytywne wrażenia i byli oni zaintrygowani tym czym uraczyła nas autorka.

Świat z kart książki jest naprawdę niezwykły, tajemniczy i czasami budzi tyle odczuć, że ciężko potem zebrać myśli. Emocje są wszechobecne i wyłaniają się z zaskoczenia przez co często moje ciało pokrywała gęsia skórka, a serce przyśpieszało swój rytm, zaburzając mój spokój.

Nie ukrywam, że w tej powieści się zakochałam i pozostanie ona już na zawsze w mojej pamięci. Ten nieco duszny, tajemniczy klimat mnie uwiódł, świetnie wykreowane postaci podbiły me serce, a wydarzenia tak intrygowały, że mój umysł pracował na najwyższych obrotach. Treść jest nieprzewidywalna, często zaskakuje, a niektóre zwroty akcji tak namieszają, że nie jesteśmy w stanie oderwać się od czytania. Tempo jest nierówne, raz przyspiesza, to znów zwalnia, by za moment przejść w galop.

Dlatego moi drodzy zachęcam was do sięgnięcia po tę pozycję. Nie zwlekajcie i nie zastanawiajcie się, bo naprawdę warto. Jestem pewna, że przyjemnie spędzicie czas z tą lekturą i tak jak ja staniecie się fanami pani Strzelczak, wyczekując jej kolejnych dzieł.

Bardzo dawno nie miałam w rękach tak dobrej książki…nastawiałam się z jej początkiem na „zwykła opowieść miłosna „ a naprawdę mile się zaskoczyłam:) przybliżenie dawnych wierzeń góralskich w cieniu fantastyki która nie jest zbyt odrealniona wzbudzało we mnie coraz większa ciekawość „…i co dalej ?” Mam nadzieje ze autorka napisze kolejne części :)

Jeśli jeszcze ktoś zastanawia się czy warto sięgnąć po ten debiut, odpowiadam: WARTO. Książka jest wciągająca, zaskakująca i naprawdę z przyjemnością i lekkością się ją czyta. Nie będę zdradzała treści ale wzruszyła mnie więź między główna bohaterka, a jej dziadkiem. Nie pozostaje nic innego jak czekać na dalsze losy Kasi :)