Babka z zakalcem

Kolejna komedia kryminalna godna polecenia. Przeczytałam ją na jednym wdechu.

"Babka z zakalcem" to dobrze napisana i wymyślona historia. Luiza Mirska jest szefową świetnie prosperującej firmy cukierniczej. Do tego jest gwiazdą programu kulinarnego. Osiągnęła sukces, nie narzeka na brak pieniędzy, ale czuje, że przyszedł czas, by powierzyć komuś swoje imperium. Firmę ma zamiar przekazać jednej osobie z rodziny. Wiadomo, że pozostali zainteresowani nie będę z tego powodu szczęśliwi. Luiza chce dobrze wybrać, dlatego zatrudnia detektywa, który odkrywa najciemniejsze sekrety jej spadkobierców.

Na przyjęciu z okazji sześćdziesiątych urodzin Luizy dochodzi do morderstwa. Jest wielu podejrzanych.

Kto zabił? Dlaczego? Czy sprawca zostanie wykryty?

Do akcji wkracza komisarz Darski.

Każda osoba z rodziny Luizy ma ochotę, by przejąć jej imperium. Jednak okazuje się, że wszyscy mają coś na sumieniu. Skrywają wiele tajemnic mniejszego i większego kalibru. Rzadko się ze sobą widują, bo każdy żyje własnym życiem. Gdy na jaw wychodzą ich sekrety, za wszelką cenę próbują zamieść je pod dywan.

Barwni, wyraziści bohaterowie, humor na dobrym poziomie, ciekawa intryga i niebanalne zakończenie to atuty tej powieści. W niektórych postaciach możemy doszukać się osób popularnych w świecie kultury i rozrywki. Autor nawiązuje do aktualnych tematów, tj: pandemii, uzależnienia od mediów społecznościowych.

Mnie jednak czegoś w tej powieści zabrakło. Dobrze się bawiłam, ale chcę czegoś, co zapamiętam na dłużej 😉.

Po kolejną książkę Alka Rogozińskiego na pewno sięgnę i przeczytam z ciekawością oraz wielką uwagą.

Bizneswoman i wielka firma, którą w przyszłości trzeba przekazać komuś z rodziny… W podjęciu tej trudnej decyzji pomaga prywatny detektyw, który odkrywa takie rzeczy, które się filozofom nie śniły. Jak się okazuje – nigdy nie znamy rodziny wystarczająco dobrze i każdy ma swoje sekrety! Tutaj jest ich naprawdę mnóstwo – rodzinka trafiła się naprawdę wyjątkowo wybuchowa. Dzięki temu, że postacie są charakterystyczne i pełne grzechu, to podczas lektury kartki same się przerzucają, a my tylko czekamy na to, co się dalej wydarzy. Dodatkowym atutem jest również oczywiście widoczne w każdym akapicie poczucie humoru, więc trudno nie uśmiechać się podczas lektury. Są nawet tacy, co głośno rechoczą, więc warto przygotować się na zdziwione spojrzenia domowników.

Twórczość Alka znam i cenię od samego początku i dlatego z całą pewnością mogę powiedzieć, że z każdą książką intryga jest ciekawsza i bardziej zawiła, ale jednocześnie realna. Brakuje mi tylko objętości, większego czasu na wyciągnięcie własnych wniosków, fałszywych tropów… Generalnie jestem nienasycona i chciałabym BABKĘ z zakalcem, a nie taką maleńką babeczkę, którą zjada się w dwóch gryzach. Oczywiście i tak czyta się wspaniale, ale odkrycie zagadki jest dla mnie zbyt szybkie, bo jestem marudna i nie lubię minimalizmu. ;)

Polecam Babkę z zakalcem na poprawę humoru, na prezent, na ucieczkę od problemów i ponurych dni. Świetnie czyta się w towarzystwie słodyczy, bo jak się człowiek naczyta o przysmakach, to mu potem potrzeba cukru…

Luiza Mirska, główna bohaterka powieści, prowadzi dużą firmę cukierniczą. Jest również znana z programów kulinarnych, w których występuje. Luiza ma już swoje lata, w związku z tym postanawia przekazać swój dorobek komuś młodszemu. Jednak gdy zastanawia się nad odpowiednią osobą, okazuje się, że każdy z jej rodziny ma na sumieniu jakieś przestępstwo. Pewnego dnia na rodzinnej imprezie dochodzi do morderstwa. Podejrzani są dosłownie wszyscy, bo każdy miał w tym swój interes...

Każdy, kto przeczytał choć jedną książkę Alka Rogozińskiego, doskonale wie, czego może się spodziewać. Komedia kryminalna to gatunek, który od jakiegoś czasu króluje na rynku książki - i bardzo dobrze! Tego typu literatura jest świetnym połączeniem humoru oraz tragedii. Taka mieszanka, choć nie każdego rozbawi, dla mnie jest ciekawą odskocznią od typowych kryminałów czy komedii. Eksperymentowanie z konwencją prawie zawsze wychodzi na plus. :)

"Babka z zakalcem" to kolejna książka Rogozińskiego, którą można połknąć na jeden chaps! Jest to lektura lekka, przyjemna, zabawna i idealna na odstresowanie się. Sam koncept fabularny jest dość typowy, ale bohaterowie wraz z ich ciętymi językami nadrabiają wszelkie niedociągnięcia.

Warto zaznaczyć, że sam autor jest smakoszem dobrego jedzenia. Nic więc dziwnego, że cała historia "Babki z zakalcem" kręci się własnie wokół kuchni! Jedzenie pełni tu naprawdę dużą rolę i potrafi wpłynąć na to, jak czytelnik odbierze pewne zdarzenia. Bardzo lubię ten zabieg i głęboko w niego wierzę, do czego przekonuje również nie kto inny jak pani Magda Gessler. :)

Podsumowując, polecam "Babkę z zakalcem" wszystkim osobom, które mają ochotę na rodzinne intrygi - niebezpieczne, choć poprowadzone z humorem. Jest to również dobra lektura dla osób, które dopiero chcą rozpocząć swoją przygodę z tego typu książkami.

Do czytania książek Alka Rogozińskiego nie trzeba mnie zachęcać. Za każdym razem to kawał zabawnej historii z trupem w tle. Tym razem główną bohaterką komedii kryminalnej „Babka z zakalcem” jest Luiza Mirska – szefowa wielkiej firmy cukierniczej i gwiazda telewizyjnych programów kulinarnych. Kobieta prawie sześćdziesięcioletnia, która rozważa przekazanie swojego imperium któremuś z licznych potomków.

Aby nie podejmować pochopnie decyzji, Luiza prosi prywatnego detektywa aby prześwietlił jej najbliższą rodzinę. Gdy dostaje raport z poczynań detektywa, musi podjąć bardzo ważną decyzję, którą zamierza ogłosić podczas uroczystej kolacji z okazji jej okrągłych urodzin. I wszystko byłoby jasne gdyby nie to że podczas imprezy ginie…

„ – Co się stało? – zapytał, uświadamiając sobie, że najwyraźniej źródłem coraz mocniej psującego się zapachu, jest Róża, próbując taktownie udawać, że nic nie czuje. – Czy możemy jakoś ci pomóc?

Pisarka machnęła ręką.

- Szkoda gadać… - oznajmiła z rezygnacją. – Najpierw skośnooki kierowca Ubera wysadził mnie tak pi razy oko z dobry kilometr stąd. Chciałam mu wytłumaczyć, że się pomylił, bo ogrodzenie domu Luizy wygląda inaczej, ale niestety nie znał żadnego języka. To znaczy żadnego, w którym mogłabym się z nim porozumieć. Naprawdę próbowałam! W desperacji przypomniałam sobie nawet jakieś słówka z niemieckiego którego uczyłam się przez pół roku w liceum. Chociaż w sumie i tak nie wiedziałam, co znaczą. Co za nonsensowny język! Zawsze, gdy próbuję się nim posługiwać, to wydaje mi się że powinnam do kompletu mieć na sobie mundur i trzymać w ręku karabin maszynowy… W dodatku rozładował mi się iPhone, a na skraju wsi zaatakowały mnie zidiociałe gęsi. To kompletny absurd, że one włóczą się po wsi samopas. Powinny być pilnowane przez psa albo pastuszka z fujarką.”

Jedną z uczestniczek kolacji jest przyjaciółka pani domu, Róża Krull. Ta pechowa pisarka doprowadza do szewskiej pasji komisarza Darskiego, który ostatnio przy każdym śledztwie natyka się na postrzeloną autorkę. Co morderstwo w Warszawie, to w wyniku śledztwa Róża wybija się na pierwszy plan…

I nie napiszę już nic więcej. Musicie sami przeczytać. To przezabawna historia, w sam raz na wakacyjny wieczór. Czytając ten kryminał, przed oczami miałam pewną gwiazdę programów kulinarnych. Zupełnie nie wiem dlaczego 😊

Zdecydowanie polecam. Za egzemplarz recenzyjny dziękuję Agencji Wydawniczo-Reklamowej Skarpa Warszawska. Zapraszam na stronę: [Adres usunięty]

Wydawnictwo: Agencja Wydawniczo-Reklamowa Skarpa Warszawska

Ilość stron: 290

Data premiery: 12 sierpnia 2020

Witamy w krainie rodzinki z piekła rodem!

Luiza Mirska od wielu lat szefuje własnej firmie cukierniczej.A że swoje lata ma i chciałaby wreszcie ,,normalnie pożyć",wzięła pod lupę swoją ,,cudowną" rodzinkę,by zdecydować,komu przekazać swoje babeczkowe imperium.

Niestety...bilans wyszedł na minus.

Okazało się bowiem,że każdy z jej potencjalnych spadkobierców ma na swoim koncie jakieś przestępstwo.No..ale kogoś wybrać trzeba.

Wybraniec ma zostać przedstawiony podczas imprezy urodzinowej Luizy.

Nie dane jej jednak będzie obwieścić swojej ,,dobrej nowiny",ponieważ podczas uroczystości dochodzi do morderstwa.

Podejrzani są wszyscy,bo w końcu z rodzinką ,,najlepiej tylko na zdjęciu",a babeczki jubilatki zabójczo nęcą...

Przeczytałam już kilka książek autora i jeśli mam być szczera,to właśnie ta jest najzabawniejsza ze wszystkich.Pan Alek w sposób dowcipny i ironiczny przedstawia nam rodzinkę,w której każda postać jest wyrazista i kradnie show drugiej.Każda chce skupić na sobie naszą uwagę.

A jest w czym wybierać.

Neurotyczna żona,zdradzający mąż,zniewieściały wnuczek i demoniczna wnuczka.Mamy też psiapsiółeczkę,marnotrawnego ojca,panienkę do towarzystwa,lowelasa i niebywale skrupulatnego detektywa.

Książkę naprawdę szybko się czyta i nie trzeba przy niej mocno główkować.Dlatego będzie idealną rozrywką dla naszych skołatanych nerwów po tygodniu pracy.

Ja Wam ogromnie polecam.

****UWAGA!!!***

Nie zabierać ze sobą w miejsca publiczne np: plażę,bo czytanie grozi niekontrolowanymi wybuchami śmiechu.

No.. chyba,że macie parawan,wtedy nie będziecie musięli oglądać min pukających się w czoło sąsiadów.

Wczoraj kończyłam urlop, pewna, że przede mną niewyspana noc.

O dziwo, obudziłam się wypoczęta i z uśmiechem na ustach.

Dziś śnił mi się..Książę Komedii Kryminalnych Alek Rogoziński.

Odbywały się targi książki, a wokół autora było pełno, jak zawsze, fanów. Wbiegłam w duże pomieszczenie i.. kolejka po autografy zniknęła, a ja nagle siedziałam koło niego.

On milczy. Siedzi, uśmiecha się, ale żadne słowo nie pada z jego ust.

A wiecie, że to do niego niepodobne?

Może wpadł tylko z tym uśmiechem, życzyć mi dobrego dnia?

Nie wiem, jak ON się dziś skończy, ale za to poranna kawa i migawki ze snu, sprawiły, że dzień rozpoczęłam właśnie uśmiechnięta. Do tego wszystkiego w mojej kuchni brakowało tylko słodkiej babki. Bo takiej babki z zakalcem, to chyba ON by mi nie życzył, jak myślicie?

„W końcu rodzina to silnik umożliwiający podbój świata, a zarazem bunkier, w którym można się schronić.”

Tym silnikiem w rodzinie Mirskich była babcia Luiza. Mądra i przesympatyczna kobieta, właścicielka „Raju”, znanej firmy cukierniczej, dodatkowo udzielająca się w znanym i popularnym kulinarnym programie telewizyjnym.

Przyszedł jednak czas by oddać stery i wśród swoich najbliższych ogłosić, kto przejmie kuchenną schedę, będącą smacznym, finansowym kąskiem.

Wiadomo, nikt z nas nie jest święty, a już nie na pewno familia Mirskich i ich potomków.

Nie lada łatwe zadanie stoi więc przed Luizą. Nieznane dotąd, jak się okaże zaskakujące, rodzinne koligacje zweryfikują jej wybór, co do przejęcia rodzinnego imperium.

„..nasza rodzina składa się z głupich i głupszych.”

Czy znajdzie się wśród nich ktoś, na tyle uczciwy i mądry, aby przejąć ten kulinarny biznes? Czy jest możliwe, by wśród nich był ktoś, o morderczych skłonnościach?

Przyznam szczerze i bez lukru, że dla mnie była to najsmaczniejsza powieść w dorobku autora, którą przeczytałam. Z odpowiednimi proporcjami, o ile nie większymi, humoru. Rozbrajającą fabułą i postaciami oraz jak zwykle z przymrużeniem oka, ciekawymi i barwnymi spostrzeżeniami z naszego codziennego życia.

Znając zakusy kulinarne autora, do których ON sam niejednokrotnie się przyznawał, iż mimo wszystkich chęci i modlitw wypowiedzianych nad garnkami, niekoniecznie chce i umie gotować, nie dziwię się, że pokusił się o stworzenie historii z zapleczem kuchennym. Bo w jego powieściach fantazja nie zna granic i wszystko jest spalone, tfu, znaczy możliwe.

Już o to obydwie panie, Magdalena Gessler i Róża Krull zadbały, by „wypieki” spod pióra Alka nabrały masy i kształtów. Jednak, jak na gatunek komedii kryminalnej przystało, tytułowy zakalec to tylko jeden z użytych tu zbrodniczych składników, który ma nieźle namieszać w głowie czytelnika. Dorzućcie do tego kilka tajemnic, szantaże, no i rodzinne sekrety, a przepis na katastrofę murowany.

Stałych czytelników pisarza nie muszę przekonywać, by sięgnęli po tę powieść. Może jednak znajdą się nowi, chętni, by dowiedzieć się, jak wysłać kogoś do..aniołków?

PS Życzę, pewnie i nie ja jedna, Alkowi Nagrody Złotego Pocisku.