Aż do ostatniej godziny. Ponad Czasem. Tom 5

W ubiegłą niedzielę wzięłam do ręki "Aż do ostatniej godziny" Gabrielle Meyer, by poznać pierwsze rozdziały. Ocknęłam się z letargu dopiero w poniedziałek, zorientowawszy się, że przeczytałam 420 stron i... To już koniec.

Uwielbiam powieści, których akcja osadzona jest w ciekawych realiach. Meyer kończy posłowie, pisząc: "kocham historię tak samo jak pisarstwo", i ja jej wierzę. Dzięki wiedzy i wyobraźni autorki ujrzałam Londyn (oraz nieco Waszyngtonu) z lat 1888 i 1938.

Główna bohaterka, Kathryn, jest obdarzona niezwykłym darem przenoszenia się w czasie, ale po ukończeniu dwudziestu pięciu lat straci go i będzie musiała zdecydować się na życie w jednej z dwóch epok. Od dziecka ma jasno sprecyzowany plan, dlatego kiedy odkrywa, że jej siostra najprawdopodobniej padnie ofiarą Kuby Rozpruwacza, staje przed trudnym wyborem. Ma szansę uratować Mary, jednak będzie to oznaczało poświęcenie, na które być może nie jest gotowa.

"Aż do ostatniej godziny" to romans historyczny z elementami fantastyki, któremu wątek sensacyjny i przeskoki czasowe nadają tempa. Czyta się go z zapartym tchem, mimo że nie jest to powieść pozbawiona wad. Niedomyślność bohaterki w kwestii uczuć Austena jest tak nieprawdopodobna, że aż urocza. On sam został wykreowany niemalże jako rycerz na białym koniu i pewnie w innych okolicznościach by mi to przeszkadzało, ale tym razem prawie się zakochałam. Między parą czuje się napięcie, przez to lektura wzbudza ogromne emocje potęgowane przez fakt, że do końca nie wiadomo, jaki będzie finał tej historii.

"Aż do ostatniej godziny" to piąty tom serii "Ponad czasem", ale pierwszy, po który sięgnęłam. Podczas lektury bawiłam się tak dobrze, że żadna siła nie powstrzyma mnie przed poznaniem pozostałych części. Świetna rozrywka i materiał, który aż się prosi o filmową odsłonę. Polecam!

Kathryn przenosi się w czasie, będzie posiadać ten dar do swoich dwudziestych piątych urodzin. Jedno życie toczy się w wiktoriańskim Londynie, gdzie ma siostrę, a drugie w przedwojennym Washingtonie i właśnie tutaj planuje pozostać, z rodzicami którzy w pełni ją rozumieją. Jednak kiedy po zaproszeniu w 1938 roku do London Museum, dowiaduje się iż jej siostra była ostatnią ofiarą grasującego w biednej londyńskiej dzielnicy, Whitechapel, Kuby Rozpruwacza decyduje się na drastyczne kroki. Nawet jeśli ceną będzie miłość, życie najbliższej osoby staje się najważniejsze.

Kolejna już z części serii Ponad czasem, którą uwielbiam i ogromnie się cieszę, że wydawnictwo Dreams zdecydowało się na wydanie jej w polskim tłumaczeniu.

Autorka za każdym razem zaskakuje pomysłowością. Tym razem oba czasy dzieli jedynie 50 lat. Co jeśli Kathryn spotka znajomych z dziewiętnastowiecznego wcielenia?

Akcja toczy się głównie wokół zbrodni Kuby Rozpruwacza i jego ofiar oraz walki z czasem by zapobiec tej ostatniej. Cena za zmianę biegu historii może okazać się zbyt wysoka. Czy jednak aż tak bardzo by pozwolić na śmierć kochanej siostry ? Bardzo lubię to jak pisarka żongluje historią i przeplata fikcję z faktycznymi wydarzeniami. Za każdym razem zaskakuje mnie jej dar do manewrowania faktami i wydarzeniami tak, by za bardzo nie odbiegać od prawdy. Co ważne, na końcu każdej książki znajduje się nota historyczna i tam jest wszystko wyjaśnione i skorygowane.

W tej części, wydaje się mi, że bohaterka większą uwagę poświęca woli Bożej, poddaje się jej, chociaż z trudem bo nijak ma się do jej planów. Tak jak i każdy z nas, buntuje się, twierdzi,że wie lepiej, by suma summarum przyznać rację Jemu. Zaufanie jest ogromnie trudne, ale czasem warto po prostu zostawić kierowanie swoim losem Komuś innemu, pozwolić na to i nie trzymać się kurczowo barierki, tylko "skoczyć" w tę ufność.

Oczywiście, że polecam książkę, czytanie tych historii to sama przyjemność.

Katryn podobnie jak niektóre jej przodkinie ma niezwykły dar- może przenosić się w czasie. Dzięki temu przenosi się bezpośrednio z wiktoriańskiego Londynu do Waszyngtonu sprzed wybuchu drugiej wojny światowej. W 1938 roku zostaje zaproszona do wzięcia udziału w projekcie, który ma za zadanie przygotowanie wystawy o Kubie Rozpruwaczu. W trakcie kompletowania materiałów odkrywa, że ostatnią ofiarą zbrodniarza ma być jej siostra. W 1888 roku młoda kobieta starała się będzie zrobić wszystko by uchronić Mary przed tragiczną śmiercią. Będzie jej w tym pomagać jej przyjaciel z dzieciństwa.

Gdyby ktoś zapytał się mnie o ulubioną część cyklu Ponad czasem nie potrafiłabym odpowiedzieć na to pytanie. Dlaczego? W moim odczuciu każdy z kolejnych tomów wydawał się najlepszy i wyjątkowy… Każdy kolejny tom niósł ze sobą spory ładunek emocjonalny… Każdy z nich miał sporo do powiedzenia i odkrywał przede mną nowe informacje dotyczące daru przenoszenia się w czasie… Tak samo było z Aż do ostatniej godziny, który zrobił na mnie ogromne wrażenie. Autorka kolejny raz pozwoliła nam przeżyć wraz ze swoimi bohaterami niesamowite przygody. Tym razem wraz z jedną z nich kroczyliśmy śladami słynnego i nieuchwytnego Kuby Rozpruwacza. Przez to są momenty, w których książka staje się dość mroczna i tajemnicza. To wszystko sprawiło, że mogliśmy poczuć wiele emocji chociażby ekscytację i niepokój. Ponadto tym razem autorka pokazała ciemne strony wiktoriańskiego Londynu. Londynu pełnego przepychu, ale także biedoty. I właśnie wśród biedoty dochodziło do nadużyć. Jednak ta książka nie skupia się tylko na śledztwie, które w dwóch epokach prowadzi Katryn, ale również mówi o relacjach… Relacjach przyjacielskich, które niepostrzeżenie przeradzają się w miłość. Aż do ostatniej godziny to także książka opowiadająca o lojalności i uczciwości. To historia niebanalna… Wyjątkowa... Istny rollercoaster… Aż do ostatniej godziny to historia, która wciąga bez reszty.