Wojciech Górecki

Uznawany za jednego z najwybitniejszych reporterów swojego pokolenia. Zanim stał się znawcą kultury kaukaskiej i azjatyckiej, tworzył publikacje dotyczące rodzinnego miasta, czyli Łodzi. 


Wojciech Górecki to polski dziennikarz i reporter, który urodził się w 1970 roku w Łodzi. Studiował dziennikarstwo i historię, a także zdobył doktorat w Szkole Nauk Społecznych Instytutu Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk. Zadebiutował, mając zaledwie szesnaście lat na łamach "Sztandaru Młodych". Jego liczne publikacje ukazały się m.in. w tygodniku "Razem", "Gazecie Wyborczej", "Życiu Warszawy", "Rzeczpospolitej" i "Tygodniku Powszechnym". Był wykładowcą na Uniwersytecie Warszawskim, w Wyższej Szkole Dziennikarskiej im. Melchiora Wańkowicza i w Collegium Civitas. W latach 2002-2007 pełnił funkcję sekretarza, a później radcy w Ambasadzie RP w Baku. 


Książki Wojciecha Góreckiego poświęcone swojemu rodzinnemu miastu to "Łódź przeżyła katharsis" i "Łódź. Miasto po przejściach" (współautorem był Bartosz Józefiak). Wśród pozostałych znanych publikacji autora można wymienić takie jak "Planeta Kaukaz", "Toast za przodków", "Abchazja" i "Buran. Kirgiz wraca na koń"


W 2008 roku reporter został uhonorowany Nagrodą im. Giuseppe Mazzottiego. Polski dziennikarz otrzymał również nominację do Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego (2010) oraz do Nagrody Literackiej Nike (2011) za książkę "Toast za przodków". Z kolei książka "Abchazja" zyskała Nagrodę im. Beaty Pawlak. Wojciech Górecki współtworzył także film dokumentalny "Boskość Stalina w świetle najnowszych badań" z 1998 roku.