Wacław Radziwinowicz

Wacław Radziwinowicz jest polskim dziennikarzem prasowym, reportażystą i publicystą. Temat, któremu przede wszystkim poświęca się w swoich artykułach oraz tekstach innego rodzaju to rosyjska polityka oraz społeczeństwo.


Radziwinowicz urodził się w 1953 roku w Olsztynie. Uczył się tam w II Liceum Ogólnokształcącym im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, natomiast w późniejszym czasie został absolwentem filologii polskiej w olsztyńskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej oraz studiów dziennikarskich na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1992 roku kierował regionalnym oddziałem "Gazety Wyborczej" (mieszczącym się w Olsztynie), a pięć lat później rozpoczął pracę jako stały korespondent tego pisma w Rosji.


Choć swoją uwagę poświęca głównie Rosji, tamtejszej polityce i społeczeństwu, w 2015 roku cofnięto jego akredytację dziennikarską, jednocześnie każąc opuścić Rosję w ciągu trzydziestu dni. Rok wcześniej prezydent Bronisław Komorowski odznaczył Radziwinowicza Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, a dziennikarz dostał także Nagrodę im. Dariusza Fikusa. Dwa lata później wyróżniono go też nagrodą MediaTory w kategorii "NawigaTOR".


Wacław Radziwinowicz ma na swoim koncie także kilka publikacji książkowych. Wśród nich znajdują się: "Gogol w czasach Google’a. Korespondencje z Rosji 1998-2012", "Soczi. Igrzyska Putina"  oraz "Creme de la Kreml. 172 opowieści o Rosji". W pierwszej z nich znajdują się wybrane reportaże, korespondencje, notki i felietony, mające na celu pokazanie przemian zachodzących w Rosji od końca prezydentury Jelcyna, do roku 2012. Ostatnia z wymienionych natomiast zawiera teksty doskonale ukazujące współczesnych Rosjan.