Urke Nachalnik

Urke Nachalnik to chyba najbardziej znany literat wśród kryminalistów okresu dwudziestolecia międzywojennego. Jego znajomość świata przestępczego pozwoliła mu tworzyć powieści kryminalne silnie osadzone w realiach ówczesnej Rzeczypospolitej.

Pod pseudonimem Urke Nachalnik kryje się Icek Boruch Farbarowicz - Polak żydowskiego pochodzenia, piszący zarówno w języku jidysz, jak i polskim. Autor urodził się w 1897 roku na Białostocczyźnie w miejscowości Wizna. Przez większą część życia związany był z półświatkiem złodziejskim, wiele lat spędzając za kratkami. Po zawarcie związku małżeńskiego wraz z żoną przeniósł się do Otwocka, gdzie para mieszkała aż do rozpoczęcia drugiej wojny światowej. W jej pierwszych miesiącach pisarz został aresztowany przez gestapo i rozstrzelany w lesie śródborowskim.

Pierwsze próbki pisarskie Urkego Nachalnika przypadają na czas pobytu w więzieniu. Wówczas przyszły prozaik poznawał dorobek najwybitniejszych twórców literatury i uczył się języka polskiego. W czasopiśmie więziennym "Głos Więźnia" publikował swoje próby poetyckie. Zachęcony przez Melchiora Wańkowicza w 1930 roku napisał autobiograficzne wspomnienia "Życiorys własny przestępcy". Równocześnie na łamach żydowskich periodyków wydawanych w USA publikował krótkie formy prozatorskie w języku jidysz. W 1934 roku ukazał się drugi tom autobiografii pisarza - "Żywe grobowce". Jednak największy rozgłos przyniosły autorowi wydane dwa lata przed jego śmiercią kryminały: "Rozpruwacze" oraz "W matni".

Współcześnie książki Urkego Nachalnika są nieco zapomniane. Natomiast barwne życie pisarza okazało się atrakcyjne dla producentów kanału Discovery Historia, którzy poświęcili mu krótki dokument filmowy.