Thomas Merton

Thomas Merton, znany też jako Ojciec Ludwik, był amerykańskim duchownym, trapistą i jednym z najbardziej wpływowych pisarzy katolickich XX wieku.

Thomas Merton, amerykański pisarz, poeta i członek zakonu trapistów, miał ogromny wpływ na duchową odnowę wielu katolików. W swej twórczości propagował ekumenizm, uważał bowiem, że objawionej prawdy o Bogu szukać można nie tylko w poglądach protestantów czy rosyjskich mistyków, ale i wyznawców zupełnie innych religii. Do jego najbardziej znanych książek bez wątpienia należy "Nikt nie jest samotną wyspą".

Ten niezwykły człowiek, znany później jako Ojciec Ludwik, przyszedł na świat w 1915 roku we wschodnich Pirenejach. Jego ojciec był anglikaninem, matka zaś należała do Kwakrów. W wieku dwudziestu lat rozpoczął studia na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku, a po ich ukończeniu pracował jako nauczyciel angielskiego i dziennikarz.

W 1938 roku został ochrzczony w obrządku katolickim. Później pracował wśród murzyńskiej biedoty w Harlemie, zaczytując się w pismach Tomasza z Akwinu, Dunsa Szkota i św. Jana od Krzyża. Zaowocowało to wstąpieniem do zakonu trapistów, a następnie przyjęciem święceń kapłańskich. Przez kilkanaście lat pełnił funkcję mistrza nowicjatu w klasztorze Gethsemani. Merton zmarł w roku 1968 w jednym z hoteli w Bangkoku. Przyczyną śmierci było porażenie prądem podczas kąpieli. Pozostawił jednak po sobie dorobek, który do dziś ma ogromny wpływ na wielu poszukujących prawdy katolików.

Na kartach książki "Nikt nie jest samotną wyspą" pisze o tym, jak pielęgnować życie duchowe w świecie pełnym przeszkód na drodze do spotkania człowieka z Bogiem. I chociaż książka ta ukazała się w 1955 roku, ani trochę nie straciła na aktualności. Podobnie rzecz się ma z "Mistyką chrześcijańską". To trzynaście wykładów wygłoszonych przez Ojca Ludwika do nowicjuszy klasztoru trapistów w Gethsemani. Znakomity przykład tego, jak wiele współcześni katolicy mogą czerpać z wielowiekowej tradycji mistycznej.