Mario Puzo

Mario Puzo urodził się 15 października 1920 roku w Nowym Jorku w Stanach Zjednoczonych, a zmarł 2 lipca 1999 roku na Long Island. Był amerykańskim pisarzem i dziennikarzem, pochodzenia włoskiego. Książki, które tworzył, przede wszystkim opisywały sycylijską mafię.

Autor pochodził z rodziny włoskich imigrantów. Miał sześcioro rodzeństwa. Podczas trwania II wojny światowej służył w Siłach Powietrznych Armii Stanów Zjednoczonych. Później pracował w Niemczech na stanowisku cywilnego publicysty prasowego dla Sił Powietrznych. Ożenił się i miał pięcioro dzieci.

Pierwszą wydaną książką była "Mroczna arena" z 1955 roku. Dopiero od roku 1963 pracował jako niezależny dziennikarz i zajmował się pisarstwem. Publikował recenzje książek i opowiadania w "Redbook", "Holiday", "Book World" i "New York Times". Kolejnymi wydaniami była "Dziesiąta aleja" z 1965 roku, "The Runaway Summer of Davie Shaw" z 1966 roku oraz "Sześć grobów do Monachium" z 1967 roku. Książki spotkały się z dobrym odbiorem przez krytyków, jednak żadna z nich nie przyniosła autorowi sławy.

Zdeterminowany aby osiągnąć sukces, Mario Puzo zbierał informacje o La Cosa Nostrze, czyli tajnej organizacji przestępczej w Stanach Zjednoczonych, która nawiązuje do tradycji mafii sycylijskiej. Efektem starań został "Ojciec chrzestny" z 1969, który przyniósł mu wielki rozgłos. Publikacja stała się tematem na scenariusz do filmu z roku 1972, który zdobył aż trzy Oscary, za najlepszy film, dla najlepszego aktora pierwszoplanowego i najlepszy scenariusz. Książka sprzedała się w nakładzie ponad dwudziestu pięciu milionów egzemplarzy i do dziś stanowi największe osiągnięcie autora.

Następnie ukazały się: "Głupcy umierają" z 1978 roku, "Sycylijczyk" z 1984 roku, "Czwarty K" z 1991 roku, "Ostatni Don" z 1996 roku, "Omerta" z roku 2000 oraz wydana pośmiertnie, przez jego towarzyszkę życia Carol Gino, w 2001 roku, "Rodzina Borgiów".