Luisa Piccarreta

Luisa Piccarreta była jedną spośród największych mistyczek XX wieku, a zarazem włoską tercjarką dominikańską. Swoje mistyczne doświadczenia opisywała w dzienniku, obecnie chętnie czytanym przez osoby zainteresowane mistycyzmem.

Piccarreta urodziła się dwudziestego trzeciego kwietnia 1865 roku w Corato. Już mając dwanaście lat, po raz pierwszy zaczęła słyszeć Jezusa. Rok wcześniej stała się "Córką Maryi", a będąc dzieckiem,  dużo czasu spędzała w kościele na modlitwie i kontemplacji. Kiedy miała osiemnaście lat, wstąpiła do Zakonu Dominikańskiego, gdzie przyjęła imię siostry Magdaleny.  Dwa lata wcześniej objawił jej się Jezus i przekazał jej cierpienia korony cierniowej. Luisa pragnęła cierpieć dla niego, a także dla zbawienia ludzkich dusz. Niejednokrotnie znajdowała się ona potem w stanie, w którym nie miała kontaktu ze światem: leżała sztywna w łóżku i nie dało się poruszyć jej kończynami ani żadnym innym elementem ciała.

Luisa Piccarreta napisała dziennik swoich mistycznych doświadczeń, który został wydany w kilku częściach jako "Księga z Nieba". Zostały w nich przybliżone wszelkie cierpienia, jakich doświadczała za życia. Mowa w nich więc o milczeniu, na jakie się zgodziła, bo nie skarżyła się na to, co się z nią działo, a także o kontemplacji, której się poświęcała, odcinając się, tak jak jej zostało polecone, od świata rzeczywistego. W dzienniku znajdują się ponadto orędzia, jakie otrzymywała podczas poszczególnych objawień.