Jonasz Kofta

Jonasz Kofta, a właściwie Janusz Kafta, to polski poeta, piosenkarz, dramaturg i malarz. Urodził się 28 listopada 1942 roku w Mizoczu na Wołyniu. Zmarł 19 kwietnia 1988 roku w Warszawie.

Jonasz Kofta pochodził z rodziny żydowskiej. Jego rodzinie udało się uchronić przed pogromem, jaki dotykał wówczas tamtejszą społeczność ze strony Ukraińców, a później Niemców. Kiedy wojna się zakończyła, Kofta wraz z rodziną przeniósł się z Wołynia do Wrocławia, a następnie do Łodzi i Poznania.

W roku 1961 Jonasz Kofta zakończył naukę w Liceum Plastyczne im. Piotra Potworowskiego w Poznaniu, a następnie dostał się na studia na Wydziale Malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W roku 1962, razem z Janem Pietrzakiem i Adamem Kreczmarem, utworzył w kabaret Centralnego Klubu Studentów Warszawy "Hybrydy", a dwa lata później stał się jego kierownikiem literackim.  Kofta był także współzałożycielem i wykonawcą w kabarecie "Pod Egidą" i współpracował z Teatrem Syrena.  

Zadebiutował w 1966 roku. Jego fraszki ("O smutnych ludziach", "Hasło" i "Warsztat filozoficzny"), ukazały się na łamach tygodnika "Szpilki". Kolejne wiersze, teksty piosenek i satyry również publikowane były przez "Szpilki", a także "Płomyk", "ITD" i "Radar". Kofta stał się znany dzięki utworom, takim jak: "Pamiętajcie o ogrodach", "Śpiewać każdy może", "Samba przed rozstaniem", "Wakacje z blondynką", "Jej portret", "Autobusy zapłakane deszczem" czy "Taką cię wymyśliłem".

Poeta zmagał się z chorobą nowotworową, którą jednak udało się wyleczyć. Zmarł na skutek powikłań po zakrztuszeniu posiłkiem. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach.