Jan Józef Szczepański

Jan Józef Szczepański był polskim pisarzem, eseistą, a także reporterem. Ponadto sprawdzał się także w roli scenarzysty filmowego oraz tłumacza. Chętnie podróżował, będąc zapalonym taternikiem. Pełnił też funkcję prezesa Związku Literatów Polskich, jak również Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Szczepański urodził się dwunastego stycznia 1919 roku w Warszawie, a zmarł dwudziestego lutego 2003 roku w Krakowie. Warto zaznaczyć, że był najbliższym spośród przyjaciół Stanisława Lema, a także ojcem chrzestnym jego syna, Tomasza.

Kiedy zakończyła się II wojna światowa, Szczepański rozpoczął pracę w redakcji "Tygodnika Powszechnego". Na swoim koncie ma również tłumaczenie książki Johna Hunta "Zdobycie Mount Everestu". Należał także do grona założycieli Polskiego Porozumienia Niepodległościowego. Dwudziestego trzeciego sierpnia 1980 roku wziął udział w apelu skierowanym do władz komunistycznych, by podjęły dialog ze strajkującymi robotnikami. Za swoją książkę "Jeszcze nie wszystko" otrzymał w 1997 roku Nagrodę Krakowska Książka Miesiąca. Cztery lata później wyróżniono go także nagrodą literacką polskiego PEN Clubu im. Jana Parandowskiego.

Wśród jego publikacji można wymienić chociażby takie tytuły, jak: "Portki Odysa", "Polska jesień", "Tombakowy pierścionek i inne opowiadania" (razem z B. Mańkowskim), "Zatoka białych niedźwiedzi", "Do raju i z powrotem", "Świat wielu czasów. Wrażenia z podróży do Ameryki Południowej", "Trzy czerwone róże", "Przed nieznanym trybunałem", "Maleńka encyklopedia totalizmu", a także "Obiady przy świecach".