Henryk Grynberg

Henryk Grynberg jest polskim prozaikiem, a także poetą, eseistą oraz dramaturgiem. Tworząc, skupia się głównie na zagadnieniach związanych z Holocaustem oraz z tym, co spotkało polskich Żydów.

Grynberg urodził się czwartego lipca 1936 roku w Warszawie. Jego żydowskie pochodzenie sprawiło, że musiał się ukrywać w czasie okupacji niemieckiej. Z jego rodziny wojnę przetrwał wyłącznie on i jego matka, a stało się to za sprawą pomocy Polaków. Przez pewien czas Grynberg pracował w Teatrze Żydowskim. W roku 1967 wspólnie z tamtejszym zespołem pojechał występować do Stanów Zjednoczonych, a następnie zdecydował się na emigrację.

Jego debiutem literackim było opowiadanie "Ekipa Antygona". Inna pozycja, zatytułowana "Dziedzictwo", przedstawiła szczegółowo okoliczności, w jakich doszło do śmierci najbliższych mu osób. Była ona związana z filmem dokumentalnym w reżyserii Pawła Łozińskiego "Miejsce urodzenia". Grynberg należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Twórczość tego autora tłumaczono na liczne języki, w tym francuski, angielski, niemiecki, niderlandzki i hebrajski.

Pisarzowi udało się w 1966 roku zdobyć Nagrodę Kościelskich, natomiast cztery spośród jego dzieł doczekały się nominacji do Nagrody Literackiej Nike (mowa tu o książkach "Drohobycz", "Memorbuch", "Monolog polsko-żydowski" oraz "Uchodźcy"). Wśród jego utworów prozatorskich można wymienić między innymi: "Zwycięstwo", "Kadisz", "Szkice rodzinne", "Dzieci Syjonu", "Szmuglerzy". Jeśli zaś chodzi o poezję, Grynberg był autorem takich tekstów, jak: "Święto kamieni", "Antynostalgia" czy "Pomnik nad Potomakiem".