Carl R. Rogers

Urodzony w Illinois Carl Ransom Rogers (1902-1987) był amerykańskim psychologiem, psychoterapeutą i był jednym z przedstawicieli psychologii humanistycznej. Został twórcą psychoterapii zorientowanej na klienta, której celem było rozwinięcie poczucia własnej wartości i samorealizacja. Pisał książki w tematyce nauk społecznych, bazując na psychologii oraz socjologii.

Edukację na wyższym poziomie rozpoczynał, studiując rolnictwo, następnie wstąpił do seminarium, ale ostatecznie swoje powołanie odnalazł w psychologii, którą skończył z tytułem doktora. Wydał debiutancką książkę w 1938 r. pt. "The Clinical Treatment of the Problem Child", gdzie skupił się na pomocy dziecku w zrozumieniu siebie. Carl R. Rogers pracował również na uniwersytetach w Ohio, Chicago i Wisconsin, gdzie rozwijał i popularyzował swoją teorię terapii niedeklaratywnej i terapii skoncentrowanej na kliencie, czego konsekwencją było w 1951 r. wydanie kolejnej książki pt. "Terapia Skoncentrowana na Kliencie". W swoim życiu przeprowadzał sporo badań nad procesami grupowymi i kształceniem samorozwoju, dodatkowo liczne praktyki pozwoliły mu zgromadzić pokaźny dorobek naukowy.

Carl Ransom Rogers w Polsce jest jednym z głównych przedstawicieli psychologii humanistycznej, chociaż nielicznie jego książki i artykuły naukowe były tłumaczone. Spośród jego najważniejszych dzieł w polskim tłumaczeniu ukazały się “Sposób bycia” ("A Way of Being"), “O stawaniu się osobą” (“On Becoming a Person”) oraz “Terapia nastawiona na klienta. Grupy spotkaniowe” (“Client-Centered Therapy: Its Current Practice, Implications and Theory”). W ostatnich latach życia skupił się przede wszystkim na popularyzacji swojego podejścia do psychoterapii, samorozwoju oraz komunikacji międzykulturowej.