Aleksander Kamiński

Aleksander Kamiński, którego “Kamienie na szaniec” znają wszyscy Polacy, to pisarz, który doczekał się pamiątkowej tablicy w miejscu, gdzie niegdyś mieszkał. Jego pomnik odsłonięto w Parku Staromiejskim w Łodzi, a popiersie znajduje się również w Łazienkach Królewskich w Warszawie.

Aleksander Kamiński jest polskim pedagogiem, wychowawcą, profesorem nauk humanistycznych, współtwórcą metodyki zuchowej, instruktorem harcerskim, harcmistrzem, żołnierzem Armii Krajowej, jednym z ideowych przywódców Szarych Szeregów. Urodził się w 1903 roku w Warszawie. Już w 1905 roku jego rodzina Aleksandra Kamińskiego wyjechała do Kijowa. Tam ukończył rosyjską 4-klasową szkołę powszechną. Później przeniósł się do Rostowa, a następnie do Humania, gdzie w 1918 roku został członkiem Męskiej Drużyny Skautowej im. Tadeusza Kościuszki oraz uczniem polskiej szkoły średniej w Humaniu. Po powrocie do kraju naukę kontynuował w Gimnazjum Kazimierza Kulwiecia w Warszawie. Następnie studiował historię i archeologię na Uniwersytecie Warszawskim, uzyskując tytuł magistra.

Niemal całe życie Aleksander Kamiński związany był z organizacjami harcerskimi, we współpracy z Jadwigą Zwolakowską stworzył metodykę zuchową. Jego pierwsze powieści, "Antek Cwaniak", "Książka wodza zuchów" i "Krąg rady", stanowiły równocześnie podręczniki metodyczne dla instruktorów zuchowych w Organizacji Harcerzy ZHP. W czasie wojny działał w Szarych Szeregach oraz Organizacji Małego Sabotażu "Wawer". Z tego czasu pochodzi jedna z najbardziej znanych książek okupowanej Warszawy, "Kamienie na szaniec". Kamiński oparł się w niej na relacji Tadeusza "Zośki" Zawadzkiego o kolegach z 23 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej, napisanej po akcji pod Arsenałem w kwietniu 1943 roku.

W latach 1939-1944 Aleksander Kamiński był również redaktorem naczelnym Biuletynu Informacyjnego - najważniejszego tygodnika konspiracyjnego okupowanej Polski, zwłaszcza w czasie Powstania Warszawskiego. Po wojnie kontynuował działalność w harcerstwie, powrócił także do pracy na Uniwersytecie Łódzkim, gdzie uzyskał tytuł naukowy profesora, habilitację oraz tytuł profesora nadzwyczajnego. Zmarł w 1978 roku.

Prócz wspomnianych tytułów Aleksander Kamiński ma na swoim koncie biografię Andrzeja Małkowskiego, książki "Oficer Rzeczypospolitej. Opowiadanie o pułkowniku Lisie-Kuli", "Wielka gra", "Narodziny dzielności" oraz "Zośka i Parasol. Opowieść o niektórych ludziach i niektórych akcjach dwóch batalionów harcerskich", podręczniki, liczne prace naukowe, artykuły i recenzje.