Adam Asnyk

Adam Asnyk był polskim poetą i publicystą. Jako że mówił często o tęsknocie za siłą ducha, nazywano go poetą-filozofem. Urodził się 11 września 1838 roku w Kaliszu, zmarł natomiast 2 sierpnia 1897 roku w Krakowie. Od czasów dzieciństwa chętnie sięgał po książki, do których miał zresztą dość swobodny dostęp w domu. Jego kariera literacka zaczęła się około roku 1864 - jego wiersze ukazywały się w zbiorach noszących tytuł "Poezje".

Na początku twórczość Asnyka skupiała się na zmartwieniach, wahaniach i rozterkach duchowych, spowodowanych przeżywanym wówczas kryzysem światopoglądowym. Samopoczucie poety dodatkowo pogarszała klęska, jakiej doświadczał naród. W wielu jego utworach widać objawy wyraźnego buntu przeciwko Bogu, pojawiają się w nich bluźniercze wyznania. Z czasem, około 1870 roku, Asnyk postanowił poszukać innej drogi, by wyrażać swoje uczucia - spod jego pióra zaczęły wychodzić erotyki, liryka refleksyjna oraz wiersze wykorzystujące motywy ludowe. Tytuł poety-filozofa przyniósł mu cykl "Nad głębiami", złożony z trzydziestu sonetów powstałych w latach 1883-1894.

W tekstach Asnyka wielokrotnie pojawiał się motyw górskich szczytów i krajobrazów. Artysta stworzył też wiele utworów dramatycznych.

Podczas okupacji niemieckiej twórczość Asnyka została uznana za szkodliwą i wpisana na listy proskrypcyjne jako przeznaczona do zniszczenia.