Asteriks. Tom 20. Asteriks na Korsyce (twarda oprawa)

Tym razem nasi Galowie szykują się do obchodów rocznicy bitwy pod Gergowią - świętują w sposób tradycyjny....atakują rzymskie garnizony, które ich otaczają😁 Nie zdziwmy się tym, że większość garnizonów w tym dniu stoi pustych. Tylko w jednym nasi Galowie znajdują Rzymian i uwięzionego mieszkańca Korsyki. Asteriks, Obeliks i Idefiks wyruszają z uwolnionym mężczyzną do jego kraju.

Jak zawsze czytając przygody Asteriksa bawiłam się świetnie. Choć w tej części było sporo zwad i kłótni.

W tej części również pojawia się wiele imion, które w samym czytaniu już sprawiały trudności [Adres usunięty]. OKATARINETABELLACZIKCZIKS 🙈 czyli nasz uwolniony mieszkaniec Korsyki. Każdy z mieszkańców wyspy miał swoje indywidualne cechy. Kto najbardziej mi się spodobał? Czwórka

starszych mieszkańców wioski, którzy po swojemu komentowali wydarzenia dziejące się wokół nich. Dużą rolę w tej części stanowią więzi rodzinne.

Komiks „Asteriks na Korsyce” to kolejna części klasycznej serii stworzonej przez René Goscinnego i Alberta Uderzo, wydana w Polsce przez Wydawnictwo Egmont.

Historia rozpoczyna się od przypadkowego uwolnienia korsykańskiego więźnia przez Asteriks i Obeliks. Zaintrygowani opowieściami o jego ojczyźnie bohaterowie wyruszają na Korsykę, aby poznać zwyczaje mieszkańców i zobaczyć, jak radzą sobie z rzymską okupacją w czasach Juliusz Cezar.

Największą zaletą albumu jest humorystyczne przedstawienie korsykańskiego charakteru – pełnego honoru, rodzinnych sporów i zamiłowania do długich sjest. Autorzy z typową dla serii ironią bawią się stereotypami, a ciekawe rysunki i liczne sceny potyczek z Rzymianami sprawiają, że komiks czyta się z dużą przyjemnością.

Na uwagę zasługuje również nowe wydanie w twardej oprawie przygotowane przez Wydawnictwo Egmont. Oprócz samej historii zawiera ono ponad czterdzieści stron dodatków: szkice, archiwalne materiały i ciekawostki o powstawaniu komiksu. Dzięki temu czytelnik może zajrzeć za kulisy pracy twórców i lepiej zrozumieć fenomen serii, która od debiutu w 1959 roku na łamach magazynu „Pilote” stała się jednym z najważniejszych zjawisk europejskiej popkultury.

K.K.

Szkolny Klub Recenzenta

„Asteriks na Korsyce” to już późny tom serii. Dwudziesty, czyli w sumie mamy tyki mały jubileusz. Poza tym to też jeden z ostatnich albumów, które napisał dla serii Goscinny – jeszcze cztery i niestety, ale zastąpi go Uderzo. Ale póki co to wciąż tom Goscinnego, wypełniony po brzegi tym, za co jego komiksy kochamy, uwielbiamy i czytać chcemy.

Ta seria jest genialna i tyle w temacie. Goscinny zrobił wiele wielkich komiksów, nie ma chyba jednak dzieła lepszego niż „Asteriks”, a mówiąc chyba, po prostu dopuszczam możliwość, że są ludzie, którzy wolą inne rzeczy, bo dla mnie osobiście to kwintesencja zarówno jego komiksów, humoru, jak i europejskich komediowych opowieści graficznych w ogóle. Humor, przygody, akcja, perfekcyjne wykonanie… No perełka, po prostu perełka.

I to taka, która zachwyci każdego, w każdym wieku. jednocześnie pod postacią super zabawy przemyca tu całe multum wiedzy o historii. To jednak, jak bawi się ciekawostkami, jak puszcza oka do fanów znających temat, a jednocześnie bawi się popkulturą, to absolutne mistrzostwo. Frajdy jest w tym co nie miara, uśmiech gości na twarzy cały czas, a tu jeszcze wciąga to wszystko, fascynuje i rusza coś w czytelniku – także na poziomie sentymentalnym.

I graficznie to petarda. Niewiele jest tak genialnie rysowanych serii dla dzieci. Takiej prostoty połączonej z detalami, z cartoonową, niezapomnianą magią i klimatem, który wprost się kocha. Dlatego cieszy tak bardzo fakt, że dostaliśmy takie genialne wydanie, w twardej oprawie i z masą dodatków. No cudowna sprawa, nawet jeśli macie już stare edycje. I wiem, wiem, tylko się rozpływam, ale poważnie, ta seria nie ma minusów i znać ją nie tylko wypada, ale warto.