Artefakty Uranosa. Dwór króla Zorzy. Tom 2

"To było uzależniające. Sposób, w jaki mnie nienawidziła. Płonął w niej tak potężny ogień, że czułem ból, gdy tylko na mnie patrzyła. Jakby cały czas była o krok od wybuchu i rozerwania mojego całego życia na kawałki. Co prawda, nigdy nie podobały mi się potulne, uległe kobiety, ale ona nie jest po prostu wybuchowa - jest dzika, a ja, do cholery, nie mogę przestać o niej myśleć".

Czy przez przypadek przy opinii o pierwszym tomie nie wspominałyśmy, że coś czujemy, iż dwójka głównych bohaterów tej serii w kontynuacji artefaktów Uranosa da czadu? 😁 I powiemy Wam, że no cóż... miałyśmy rację 😎

Autorka zdecydowanie trzyma poziom a ponadto rozkręca serię z każdą kolejną książką 😍 rozwiązując jedną zagadkę natrafiamy na kilka innych, które trzeba będzie rozwikłać, odkrywając jedną tajemnicę, na horyzoncie widzimy już pojawiające się kolejne 😎🔥😁

Relacja Lor i Nadira to niesamowicie silne hate-love lub też jak kto woli enemies to lovers. Nie cierpią się, gardzą sobą i najlepiej trzymaliby się od siebie z dala jednak... Nie mogą. Nie tylko pewne niewyjaśnione sprawy i wiele pytań na które brakuje im odpowiedzi ich łączy ale także coś w ich wnętrzach chce się wyrwać do tej drugiej osoby powodując, że są w najwyższym stanie gotowości...😉

Jedni lubią inni zaś nie do końca bohaterki, które są zawzięte, porywcze i nieokiełznane niczym tajfun. Mają w sobie takie coś co sprawia, że mimo iż mogą się dobrze zachowywać wiemy, że za moment coś odwalą i wpadną w niemałe tarapaty 😁 taka jest dalej Lor. Mimo kolejnej części serii nie zmienia się i trzeba dodać, że do tego dochodzi jeszcze jej cięty język 😈 czemu o tym wspominamy? Ponieważ autorzy czasami gwałtownie z książki na książkę zmieniają charaktery bohaterów czego "nie kupujemy". Jeżeli natomiast chodzi o Nadira tu lepiej poznajemy jego uczucia, pragnienia i bardziej się z jego postacią związujemy.

"- Co mówiłaś, więźniarko?

- Muszę fo łazienki

Skrzyżował muskularne ręce na piersi i oparł się o framugę, wlepiając we mnie spojrzenie.

- Nie dosłyszałem

- Pozwól mi skorzystać z łazienki albo zasikam ci podłogę, dupku".

Tak jak również w przypadku tomu pierwszego, historia prowadzona będzie w czasie teraźniejszym przeplatając ze sobą wątki z przeszłości. Naszym zdaniem jest to fajny zabieg, który pozwala czytelnikowi rzucić lepsze światło na pewne wydarzenia, które miały ogromny wpływ na to jak wygląda obecne życie bohaterów i o co toczy się gra.

Książka, mimo, iż do najcieńszych nie należy da Wam się krótko mówiąc pochłonąć. Stale coś się dzieje więc obserwujemy z ciekawością toczącą się akcję i poczynania bohaterów (a Lor ogłaszamy bezapelacyjnie królową pakowania się w kłopoty 😂), których rozwijającą się relację także śledzimy z fascynacją będąc ciekawymi co z niej wyniknie? 😁 Bo to, że sypią się pomiędzy nimi iskry widać na kilometr 💥

Jedyne zastrzeżenie jakie mamy wobec Artefaktów Uranosa to to, że... Nie ma na rynku jeszcze tłumaczenia kolejnej części serii 🫣 ten tom kończymy cliffhangerem, który ponownie pozostawia nas z milionem pytań bez odpowiedzi 😂

Bawiłyśmy się fantastycznie i chyba nawet możemy pokusić się o stwierdzenie, że ta część podobała nam się jeszcze bardziej niż pierwsza, która uważamy, że była naprawdę bardzo fajna 😁 #mustread #musthave

„Dwór Króla Zorzy” to druga odsłona serii „Artefakty Uranosa” autorstwa Nishy J. Tuli, więc aby zagłębić się w historię Lor, musicie najpierw sięgnąć po poprzedni tom, czyli „Tron Królowej Słońca”.

Pierwsza część cyklu zakończyła się w takim momencie, iż wręcz nie mogłam doczekać się kontynuacji, ponieważ miałam w głowie kilka pytań, na które chciałam znać odpowiedzi. Dlatego, kiedy tylko drugi tom znalazł się w moich rękach, niemal od razu zabrałam się za czytanie. I przyznam, że na początku czułam się nieco rozczarowana, ponieważ brakowało w niej tego dreszczyku emocji, który poczułam przy zakończeniu poprzedniego tomu. Mogę wręcz powiedzieć, że kilka pierwszych rozdziałów było straszliwie nudnych, a główna bohaterka stała się okropnie irytująca i wiecznie niezdecydowana. Po drodze między pierwszym a drugim tomem zgubiła gdzieś to, co było w niej najwspanialsze, czyli swój unikalny charakter i chęć przetrwania, która popychała ją do działania.

Mam też trochę wrażenie, że autorka na siłę chciała pokazać w tej części erotyzm, ponieważ większość scen tak naprawdę dotyczy zbliżeń głównych bohaterów, nawet w okolicznościach, w których ostatnim, o czym bym pomyślała, byłyby właśnie cielesne uciechy.

Jeżeli chodzi natomiast o pozostałą akcję, to ciekawie zaczęło robić się gdzieś mniej więcej w połowie, kiedy to Lor i Nadir wyruszają w poszukiwaniu jednego z artefaktów, chociaż myślę, iż te fragmenty książki również zostały zbytnio zdominowane przez sceny, o których wspominałam powyżej.

Myślę, że jednym z najciekawszych elementów fabuły były przeskoki do czasów sprzed ponad 200 lat, gdzie możemy dowiedzieć się nieco na temat wydarzeń, które ostatecznie doprowadziły do upadku Królestwa Serca. Żałuję jednak, że było ich tak mało, ponieważ pomimo cofnięcia się w czasie, wniosły do fabuły powiew świeżości. Mam jednak nadzieję, że w kolejnej części będą miały swoją kontynuację.

Chociaż „Dwór Króla Zorzy” nie rzucił mnie na kolana, zakończenie tego tomu daje nadzieję na to, że kolejna odsłona „Artefaktów Uranosa” będzie o niebo lepszy. I na to liczę.

[współpraca reklamowa]

W maju przeczytałam „Tron królowej słońca” i ta historia całkowicie mnie zdobyła 😺 Oczywiste, że jak zobaczyłam zapowiedź drugiego tomu to pisknęłam i wyczekiwałam z niecierpliwością kontynuacji.

W tej części poznajemy bardziej księcia Zorzy - Nadira 👀 Jest to postać różniąca się od znanego nam Atlasa z początku historii. Różnią się oni zarówno zewnętrzem jak i tym co mają w środku. Ja wiem, że prawdopodobnie będziecie średnio przepadać za Nadirem, ale obiecuje wam! warto czekać. Bo to jaki on okazuje się naprawdę jest ahhh… Relacja jego i Lor to mieszanka wybuchowa dwóch podobnych do siebie charakterów. To tak jakby ogień próbować ugasić podpalając go. Jednocześnie przez te podobieństwa, ich wspólne momenty są wspaniałe, nasycone namiętnością (mnóstweeem namiętności) ale i czasami dawką humoru.

Pomimo wszystko trochę mało się działo, przynajmniej ja to tak odczułam. Wydarzenia skupiają się na odnalezieniu korony, a przeplatane są zawiłą relacją głównych bohaterów i retrospekcjami do postaci babci Lor - to akurat bardzo fajne, można było się dowiedzieć co stało się z Królestwem Serca. Pod koniec zaczynało się naprawdę rozkręcać przez co oczywiste jest, że sięgnę po trzeci tom.

Styl pisania autorki jest na maxa przyjemny, przez strony się po prostu brnie bez problemów. Nie jest to najcieńsza książka, a można przeczytać ją szybko. Polecam! 🖤🌑

★★★★/5

„Dwór króla zorzy” to książka, na którą czekałam z utęsknieniem, nie mogłam się jej doczekać. Na pierwszy rzut oka widzimy przepiękną okładkę, która hipnotyzuje sobą, a w środku czeka historia, która pochłonie nie jednego czytelnika. Pamiętacie „Tron królowej Słońca”? Czeka nas ponowne spotkanie z Lor, a wraz z nim niebezpieczeństwa, problemy i mroczny książę Zorzy. Na dworze możemy spodziewać się spisków i układów, czy dziewczynie uda się przetrwać? W książce spotkałam nieokrzesaną, waleczną i wygadaną główną bohaterkę, która walczyła o to by zmienić swój los, dokonać zemsty, którą poprzysięgła, kiedy była w niewoli. Czy udało jej się zrealizować plany, czy może je zmieniła?

„Dwór króla zorzy” jest Lor, jest młodą kobietą, która przez większość swojego życia żyła w mrocznych głębinach więzienia Nostraza. Marzyła o tym, aby się stamtąd wydostać i zemścić za wszystkie krzywdy. Została porwana, przewieziona do sąsiedniego królestwa, gdzie była zmuszona wziąć udział w zawodach o tytuł Królowej Słońca. Nie skończyło się to dla niej dobrze, trafiła w ręce Nadira, księcia Zorzy. Tkwi w niewiedzy, co ją tam spotka? Czy stanie się zabawką księcia, czy może sama będzie rozdawała karty? Czego od niej chce książę? Czy dojdzie z nim do porozumienia? Lor musi dokonać niemożliwego i odnaleźć pewien artefakt, chce zrobić wszystko, aby ocalić rodzeństwo. Czy odkryje swoją przeszłość i wyjdzie naprzeciw przyszłości?

„Dwór króla zorzy” przedstawia dwie linie czasowe, autorka zadbała o to, abyśmy powrócili do przeszłości, gdzie dowiedziałam się więcej o wykreowanym świecie oraz zasadach w nim panujących. Szersza perspektywa rzuca światło na stosunki panujące między królestwami oraz na korzenie głównej bohaterki. Nisha J. Tuli wiodbiega od schematu romantycznego, serwując nam konflikt dwóch różnych postaci, przez całą gamę przeróżnych interakcji. Wykorzystała motyw wymuszonej bliskości, który w scenerii pałacowych komnat i wystawianych balów fae jest strzałem w dziesiątkę na kreację pełnych emocje scen. „Dwór króla zorzy” o wiele lepiej ukazuje postać Nadira, jest okrutny, silny i nie obchodzi go, co myślą o nim inni. Potrafi być także miły, opiekuńczy i troskliwy wobec bliskich. Kiedy znalazł Lor, chciał tylko jednej rzeczy, jednak kiedy się do niej zbliżył, zdał sobie sprawę, że pragnie czegoś zupełnie innego. Chce jej. I nie zamierza się tak łatwo poddać. Niezbyt szybka akcja pozostawiła miejsce na rozszerzenie budowy świata i wnikliwszą kreację bohaterów pobocznych z uwzględnieniem ich rozwoju Zakończenie było fenomenalne i tak dobrze zbudowane, emocje narastały, rozbudziło we mnie tak wiele pytań i niecierpliwość, aby sięgnąć po kolejny tom tej niesamowitej historii.

„Oto i ona, w całej swojej gnijącej chwale.

Opowieść o smutku i stracie. (…). Cień dziedzictwa, które nawiedzało mnie każdego dnia mojego życia.

Królestwo serca”

Tuż po wydarzeniach z pierwszego tomu i jego niesamowitym zakończeniu ponownie wkraczamy do pełnego magii , napięcia i żądzy władzy świata fae.

Tym razem akcja toczy się na dworze króla zorzy, choć początek bierze w tajnej bazie Księcia Nadira.

Lor nadal nie ma pojęcia czy jej uwięzione w mrocznej Nostrazie rodzeństwo żyje i ta właśnie kwestia spędza jej sen z powiek.

Szybko okazuje się również, że magia którą dziewczyna przez dłuższy czas ukrywała teraz jest uwięziona wewnątrz niej..

Lor zrobi wszystko by ją odzyskać, ponieważ moc potrzebna jest jej nie tylko do ocalenia bliskich , lecz również do odnalezienia Korony Serca - tajemniczego artefaktu, który może zmienić układ sił na politycznej mapie Uranosa..

By osiągnąć swoje cele księżniczka musi jednak współpracować z Nadirem, co delikatnie mówiąc nie budzi jej entuzjazmu.

Przyszły król pragnie bowiem obalić swego ojca , a przy tym jest przekonany, iż kobieta, którą uprowadził nie jest zwyczajną śmiertelniczką jak sama twierdzi..

By osiągnąć swoje cele para decyduje się udawać związek, co nie jest wcale łatwe biorąc pod uwagę fakt ,że przedstawiciele fae nie stronią od publicznego okazywania sobie uczuć.

Równolegle do tych wydarzeń, poznajemy historię Coeur, babki głównej bohaterki, która niemal trzysta lat wcześniej miała zostać żoną Atlasa - wówczas Księcia dworu słońca , a efektem tego sojuszu miała być potężna magia i objęcie tronu..

Jednak serce nie sługa i.. przeznaczenie nie zawsze idzie w parze z zamiarami , bowiem uczucia Coeur ożywają już po pierwszym spotkaniu z królem Arborii , Wolfem.

Co z tego wyniknie i jak wpłynie na przyszłość zarówno młodej dziedziczki jak i jej rodziny , a nawet przyszłych pokoleń?

Uwielbiam dobre fantasy z pięknymi uczuciami, emocjami przepełniającymi każdą stronę oraz dynamiczną akcją.

Dokładnie to oferuje Nisha J. Tuli w swojej serii.

Atmosfera pomiędzy postaciami, wzajemna nienawiść a nawet pogarda zrodzone z wymuszonej bliskości mieszają się z fascynacją i palącym pragnieniem..

Miłośniczki pikantnych scen przepadną bez reszty, również poszukiwania Korony i walka o dominację trzymają w napięciu, a kolejne tajemnice budują niezwykły klimat. Coś wspaniałego i zapierającego dech.

Kocham całym sercem 💚❤️