Apogeum. Za kurtyną. Tom 1

Autor: Laura Savaes

Tytuł: Za kurtyną: Apogeum

Wydawnictwo: you&ya

Na początku zwątpiłam w to jaki jest gatunek tej książki. Zaczęła się ona zwyczajne, co jeszcze bardziej mnie zainteresowało.

Szybko dostaliśmy fabułę o której cały czas myślałam. Już wtedy byłam zszokowana pomysłem na nią. Nie spodziewałam się totalnie tego, co w niej dostaliśmy.

Podczas czytania byłam podekscytowana, a emocje jakie mi towarzyszyły, były różne. W pewnych momentach nawet byłam na skraju wzruszenia. Jest ona przepełniona przygodami, które nie pozwoliły mi jej odłożyć nawet na moment

Autorka bardzo się postarała w niej, a efekty tego widać od razu.

Kiedy poznałam bohaterów nie pasowało mi coś w ich zachowaniu, jednak czekałam na to co się okaże. Kiedy pojawił się Eavan od razu wiedziałam, że coś się będzie świecić. To co się okazało później z nim mnie po prostu zdenerwowało. Nie rozumiałam, dlaczego się w taki sposób zachowywał, jeżeli wiedział co go czeka. No po prostu nie mogłam tego zrozumieć.

Później poznajemy jeszcze jednego bohatera, który jest zaborczy i władczy. Niestety nie polubiłam go od razu, lecz kiedy minęło trochę czasu zaczęłam go tolerować.

Tak bardzo nie chciałam jej kończyć, ponieważ polubiłam ten świat i bohaterkę. Zakończenie sprawiło, że nie mogłam się przez moment uspokoić. Autorka zrobiła niezłe zagranie i też czekam na kolejny tom.

Ocena 9/10

Dziewiętnastoletnia Lena wybiera się ze swoim bratem Dominikiem i przyjaciółmi na wycieczkę. W planach jest wspinaczka, a także przejście przez jaskinię. To właśnie w niej dochodzi do dziwnej sytuacji...

Lena przechodzi przez jaskinię i z zaskoczeniem odkrywa, że nikt na nią nie czeka. Gdzie jest Dominik? Gdzie reszta? Jak się okazuje, Lena trafiła do... innego wymiaru!

Królestwo Ardiven. Zupełnie nowy świat - bez prądu, telefonów i tego wszystkiego, co w świecie Leny uchodzi za codzienność. Do tego dziwne zwroty i nieznane zwyczaje, stroje z innej epoki. To jakiś koszmar!

Jednak... to nie wszystko! Dziewczyna pozna tam Eavana i Cedrika. Ci dwaj wciąż rywalizują, nie pałają do siebie sympatią. A co się stanie, gdy obaj zapragną właśnie Leny?

Oto początek debiutanckiej serii. Przed Wami ciekawa historia. Sam pomysł na fabułę uważam za niezwykle interesujący, jednak muszę przyznać, że na początku miałam mały problem, aby wciągnąć się w tę książkę. Może dlatego, że ostatnimi czasy w ręce wpadały mi same romanse. Jak się okazało im dalej, tym lepiej. Z każdą kolejną stroną coraz bardziej wkraczałam do Ardiven.

Lubię obszerne opisy w książkach. Mogę sobie wtedy dokładnie wyobrazić to wszystko, co autor danej powieści pragnie nam przekazać. I tych tutaj jest naprawdę sporo. Podobnie jak przemyśleń bohaterki.

Bardzo podobał mi się wykreowany w tej historii świat i panujące w nim obyczaje. Jeśli chodzi o postacie, to muszę przyznać że Lena wzbudziła moją sympatię. Dzielna dziewczyna, która starała się odnaleźć w zupełnie nowej rzeczywistości. Podobał mi się jej upór. Uśmiech na mojej twarzy wywoływały momenty, w których Lena stawiała na swoim, robiła na przekór Eavanovi, wprawiała go w osłupienie.

Eavan i Cedrik - o tym pierwszym nadal nie mam zdania. Nie zrobił na mnie jakiegoś wielkiego wrażenia. Ale to dopiero początek i liczę na to, że jednak Eavan się rozkręci. Z kolei Cedrik to moja ulubiona postać. Gość totalnie mnie kupił! I o nim mogłabym czytać i czytać.

Podsumowując, podobała mi się ta historia. I zdecydowanie jestem ciekawa tego, co będzie dalej. W mojej ocenie jest to udany debiut.

Polecam Wam tę powieść!

Lena, wraz z bratem – zapalonym poszukiwaczem nowych przygód, wybiera się na wycieczkę wspinaczkową. W przeciwieństwie do brata nie przepada za tak niebezpiecznymi aktywnościami. Ku jej uciesze oprócz przerażającej wspinaczki wszyscy planują też przejść przez chłodną jaskinię, co w tak upalny dzień byłoby zbawienne. Lena wchodzi jako ostatnia, za nią idzie tylko przewodnik. Słyszała historie, że nie wszyscy wracają z tej podróży. Ale to tylko historie, prawda? Jaskinia nie ma żadnych bocznych korytarzy, oprócz jednego przejścia, w które wchodzi Lena. Na powierzchni zauważa, że nikogo jeszcze nie ma… Próbując zrozumieć co się stało, musi pogodzić się, że nic nie będzie takie jak było wcześniej, bo przeniosła się do innego wymiaru. Królestwa przypominającego średniowieczną Europę o wdzięcznej nazwie Ardiven.

W tym całym chaosie, Lena próbuje nawiązać jakikolwiek kontakt z bratem. Jednak nikt tutaj nie zna telefonów, nie ma zasięgu ani prądu. Dziewczyna jest zdana na siebie, chyba że ktoś jej pomoże, ktoś taki jak Eavan lub Cedrik. Jakie sekrety skrywają mężczyźni? Czy Lenie uda się wrócić do domu? Jakie tajemnice odkryje?

Gdyby ktoś mi dał tę książkę bez okładki, tylko sam tekst i powiedział, że to debiut to chyba bym tę osobę wyśmiała.To jest za dobre na debiut! Razem z Leną przeżyłam niesamowitą przygodę podróżując przez zimną jaskinię, Ardiven i ludzkie serce (#team Cedrik). Miałam wrażenie jakbym to ja była główną bohaterką nie tylko dlatego, że mamy z Leną tyle wspólnego, ale dlatego, że ta książka jest po prostu tak świetnie napisana i przemyślana ❤. Niesamowicie spodobał mi się zamysł innego wymiaru, chyba tak przedstawionego świata nie spotkałam jeszcze w żadnej książce. Nie wspominając o tym, że zakochałam się w klimacie Ardiven 😍.

Zazdroszczę wszystkim, którzy będą to czytać po raz pierwszy. Gwarantuję, że historia Leny pochłonie Was i nie puści przez długie godziny. Fani i fanki „Dworów” mam dla Was idealną książkę! Czekam aż „Za Kurtyną: Apogeum” stanie się zagranicznym bestsellerem 😁.

Znacie to uczucie kiedy sięgacie po książkę, którą wszyscy wkoło polecali i ona naprawdę okazuje się tak dobra jak mówili? Ja miałam właśnie tak z "Za kurtyną: Apogeum".

Lena wybiera się na wycieczkę z bratem i jego przyjaciółmi. W planach jest zwiedzanie jaskini. Prosta sprawa - wystarczy wejść jednym wyjściem i wyjść drugim. Problem w tym, że Lena zamiast wyjść na polanę i spotkać się z przyjaciółmi pojawia się w alternatywnej rzeczywistości.

Naprawdę świetny debiut fantastyczny. Było tu wszystko co cenie w tym gatunku. Świetnie wykreowany świąt, który wciąga i i intryguje. Bohaterowie, których łatwo polubić i kibicować im przez całą książkę. Świetny wątek trójkąta miłosnego. Dodatkowo intrygi polityczne i kraj, który stoi na skraju wojny domowej. Coś pięknego. Książka pochłania od pierwszych stron.

Od początku czekałam na pojawienie się jednego z głównych bohaterów czyli Cedrika, a kiedy już się pojawił to mnie nie zawiódł. Mroczny i arogancki brunet o pięknym spojrzeniu ze złą przeszłością. Czego chcieć więcej, moi drodzy?

Lena jest ciekawą bohaterką. Momentami mnie irytowała ale zawsze gdy tak się zdarzało bohaterka zaczynała karcić samą siebie za swoje zachowanie co sprawiało, że musiałam jej odpuścić. Lubię jej wewnętrzne monologi i przemyślenia.

"Za kurtyną: Apogeum" to dopiero początek przygód Leny i jestem pewna, że autorka nieraz jeszcze namiesza. Można to już wywnioskować po końcówce, która sprawiła, że nie mogę się doczekać następnego tomu.

Jeśli szukacie dobrego młodzieżowego, a do tego polskiego fantasty koniecznie musicie sięgnąć po te historie. Gwarantuje, że znajdziecie w niej mnóstwo emocji i żywiołowej akcji.

Grupa znajomych wybiera się na wycieczkę wspinaczkową, kiedy wchodzą do jaskini Lena doznaje dziwnego uczucia, a po wyjściu z tunelu okazuje się, że odłączyła się od znajomych. Główna bohaterka znalazła się w królestwie Ardiven, które znajduje się w zupełnie innym wymiarze. W tajemniczym królestwie poznaje szarmanckiego i odpowiedzialnego Eavana, który reprezentuje lojalistów oraz Cedrika, aroganckiego i trochę bezczelnego figurystę. Te dwa „obozy” od dawna toczą ze sobą spór.

Bohaterowie wykreowani przez autorkę są bardzo różni, każdy z nich ma zupełnie inne spojrzenie na świat. Najbardziej widać to w postawie dwóch bohaterów: Eavana i Cedrika, którzy są, jak woda i ogień, zupełnie różni, a połączyła ich jedna osoba - Lena. Zdecydowanie najbardziej barwnym bohaterem jest Cedrik, który pokazał wiele twarzy, a wraz z rozwojem fabuły, jego charakter się zmienia, a on sam ulega przemianie. Postać Eavana od początku nie wzbudziła we mnie zainteresowania, uważam, że jest to najzwyklejsza postać w książce. Główna bohaterka miała swoje wzloty i upadki. Jej niezdecydowana postawa momentami mnie irytowała, ale zdarzały się też momenty, w których byłam dumna z tego, jak postąpiła. Na wszystkie rozegrane wydarzenia patrzymy właśnie jej oczami. Akcja na początku rozwijała się szybko, ale w momencie, gdy główna bohaterka znalazła się w Ardiven fabuła zwolniła, aby na końcu znów przyspieszyć. Taki zabieg bardzo mi się podobał, ponieważ czytelnik mógł „wziąć oddech” i zastanowić się, co takiego autorka przygotowała na kolejnych stronach. Zakończenie książki trochę mnie rozczarowało, ponieważ miała nadzieję, że autorka inaczej rozwiąże tajemnicę, którą skrywa Lena, ale nie zmienia to faktu, że wydarzenia, które rozegrały się na ostatnich stronach zdecydowanie zachęcają do sięgnięcia po kolejne części. Gdy tylko usłyszałam o pomyśle na fabułę i o połączeniu dwóch różnych światów: współczesnego i renesansowego, byłam bardzie zaintrygowana i liczyłam na to, że autorka zaskoczy mnie tą historią. Niestety mam wrażenie, że ten pomysł nie został do końca wykorzystany. Możliwe, że Pani Laura zostawiła sobie pole do popisu w kolejnych tomach, bo „Za kurtyną: Apogeum” jest trylogią, więc może w kolejnych częściach się zrehabilituje i mocniej zwiąże ze sobą te dwa wymiary. Opisy były, jak na mój gust ubogie i miałam problem z wyobrażeniem sobie kilku miejsc, ale poza kilkoma elementami fantastycznymi, miejsca oraz wydarzenia, które działy się w książce były raczej rzeczywiste. Bohaterowie posługują się mową potoczną, a niektóre ich wypowiedzi były infantylne, co niestety negatywnie wpłynęło na moją ocenę tej historii. Książka została bardzo ładnie wydana, ale mała czcionka i niewiele światła na stronie sprawiły, że czas czytania zdecydowanie się wydłużył.

Niemniej jednak polecam przeczytać tę książkę, jeśli chcesz się dowiedzieć, czy Lenie udało się wrócić do domu i czy toczona od dawna wojna została zażegnana!

„Za kurtyną: Apogeum” to debiutancka książka autorki, która przenosi czytelników do świata, w którym bohaterowie żyją, jakby znaleźli się na planie serialu „Gra o tron” czy też „Wiedźmin”. Dla głównej bohaterki było to niezwykle szokujące przeżycie, ponieważ pewnego słonecznego dnia była na wycieczce ze swoim bratem oraz ich znajomymi, całkiem miło spędzali wspólnie czas, a tu nagle znalazła się w zupełnie innym miejscu. Nikogo z nią nie było, jej bliscy zniknęli, a droga powrotna okazała się niemożliwa, bo po prostu zniknęła. Lena przez dłuższy czas nie mogła zrozumieć, co się tak naprawdę wydarzyło. Myślała, że stała się po prostu ofiarą jakiegoś mało śmiesznego żartu ze strony swoich znajomych.

Natomiast to, co spotkało ją potem, utwierdziło dziewczynę w przekonaniu, że nadal znajduje się w Polsce, ale tak jakby cofnęła się w czasie o kilkaset lat. Z czasem zdała sobie sprawę, że trafiła do innego wymiaru, bo już nic innego nie miało dla niej sensu. Z pomocą dwóch potężnych młodzieńców będzie za wszelką cenę próbowała odnaleźć się zarówno w tym świecie, dopasowując się do panujących ówcześnie zasad, reguł czy tradycji, jak i będzie starała się odszukać osób z jej świata, które utknęły w tym wymiarze razem z nią, co oczywiście nie będzie łatwym zadaniem do wykonania. Jednak Lena wierzy, że uda jej się wrócić do domu i do swoich najbliższych.

Muszę przyznać, że sam pomysł na książkę mnie zaintrygował z tym przeniesieniem się do innego wymiaru, a tym bardziej że akcja powieści rozgrywa się w Polsce, która nie przypomina tej współczesnej. Nie wiem czemu, ale na myśl przyszła mi tu właśnie produkcja „Dark”, nawiązując zapewne do jaskini i tego, co się stało potem. Ogólnie pierwsze sto stron przeczytałam od razu, byłam zaciekawiona, jak główna bohaterka uświadomi sobie, jak doszło do tego, co się wydarzyło i uważam, że wyszło to dobrze i dość naturalnie ukazano nową rzeczywistość, w której przyszło jej żyć. Dziewczyna w końcu zrozumiała, że nie znalazła się na planie jakiegoś serialu, a jej nowe otoczenie przypomina bardziej średniowiecze. W sumie nie tylko ona na początku musiała zrozumieć, co jej się przytrafiło, ponieważ musiała opowiedzieć swoje przeżycia osobie, bez której prawdopodobnie by zginęła.

Chociaż nie ukrywam, że nie do końca przemawia do mnie styl autorki, ponieważ na kartach tej historii mamy mnóstwo opisów, których nie jestem większą fanką, a zwłaszcza gdy nie wnoszą konkretnych informacji ważnych dla całej fabuły. Nie twierdzę, że zostały źle napisane, bo tak nie jest, ale po prostu było ich nieco za dużo, czułam przesyt. Początkowo faktycznie wprowadzały czytelnika w ten nowy wykreowany przez autorkę świat, ale potem nasza główna bohaterka zbyt często rozmyślała o tym samym, co nie do końca mi odpowiadało, drażniło mnie to po prostu. Poza tym jej myśli wiele razy wędrowały w kierunku jej brata Dominika. Widać, że dziewczyna ma z nim bardzo dobrą więź. Jednak miejscami nieco dziwne było to, jak wspominała, że bez niego nie poradziłaby sobie z prostymi czynnościami czy z podejmowaniem różnych decyzji. Generalnie Lena miała takie momenty w książce, że ciężko było mi zrozumieć jej zachowanie czy też wybory.

Jak już przeczytałam od razu te sto stron, później był taki moment, że zaczęło mi się nieco dłużyć. Jednak w zamku zaczęło się robić weselej od momentu pojawienia się Lefrica, na którego pewnie sporo czytelników zwróciło uwagę, bo nie można obok niego przejść obojętnie. Jest to taki promyk, który przekazuje innym swoją pozytywną energię. Moim punktem zwrotnym, który sprawił, że na nowo byłam naprawdę mocno wciągnięta w przedstawioną tu historię, jak się można domyślać, był oczywiście bezpośredni i porywczy Cedrik, któremu nie brakowało poczucia humoru. Ogólnie to w historii tej mamy dwóch młodzieńców, którzy zwrócili uwagę na Lenę i to z wzajemnością. Muszę przyznać, że stosunkowo nagła zmiana obiektu westchnień przypomina mi nieco to, co miało miejsce w „Dworach”, ponieważ mężczyźni mocno przypominają mi z zachowania Tamlina i Rhysa. Niektórzy zarzucają tej relacji to, że wszystko wydarzyło się dość pospiesznie i faktycznie miejscami też tak czułam.

Książka nie jest pozbawiona wad. Osobiście nie jestem fanką takich długich opisów, co niestety przeważyło na mojej ogólnej ocenie, bo miejscami po prostu dłużyła mi się ta historia. Pierwsza połowa jest dość monotonna, to w drugiej zaczyna się więcej dziać, niektóre rzeczy czasami nawet zbyt szybko. Na wątek miłosny nieco przymknęłam oko, bo jednak polubiłam Cedrika i wydarzenia z nim dobrze mi się czytało. Generalnie, jeśli chodzi o trójkąty miłosne, nie jestem ich jakąś wielką przeciwniczką i od czasu do czasu lubię, jak się pojawiają w książkach. Oprócz nowej rzeczywistości, do której Lena musi się przyzwyczaić, w tle mamy wątki polityczne, które pod koniec historii stają się istotniejsze. Samo zakończenie mi się spodobało i sięgnęłabym po kolejny tom, bo myślę, że dalsza część ma jeszcze wiele do zaoferowania i sporo rzeczy może się wydarzyć.

♥ Julia

Pomieszanie z poplątaniem – tak w skrócie można streścić tę powieść. W żaden sposób w dobrym sensie, niestety.

Początek był niezły, pozytywnie zaskoczyło mnie usytuowanie akcji w Polsce. Zobaczyłam na okładce obco brzmiące nazwisko autorki, a tutaj proszę, bohaterowie siedzą w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Bohaterka na pierwszych stronach również dała się lubić. Jednak bardzo szybko moja ocena, która już kreowała się w głowie, zaczęła spadać i to tak na łeb na szyję.

Na pewne rzeczy można przymknąć oczy, ale kiedy zaciskasz je tak mocno i jeszcze doklejasz plasterki, żeby się przypadkiem nie otworzyły, to już coś jest nie tak. W takim przypadku lektura przestaje sprawiać przyjemność, a wyłącznie irytuje.

Ciężko mi było wyobrazić sobie świat przedstawiony. Najpierw przypominał XVII w., potem jakby autorka zorientowała się, że czytelnikom niewiele to powie, więc zaczęła mnożyć kolejne porównania. A to „Gra o tron”, a to wiktoriańska Anglia, a za chwilę średniowieczne stroje… Nie mogłam znaleźć w tym reguły, nawet zakładając, że kontynent jest ten sam, co nasz, tylko kiedyś jakieś wydarzenia potoczyły się inaczej. Im więcej opisów świata dostawałam, tym gorzej było mi się w tym połapać.

Tak samo wielokrotnie nie mogłam zrozumieć zachowania bohaterów, nie mówiąc już o Lenie, głównej bohaterce, która stała się po prostu nie do wytrzymania. Co i rusz miałam ochotę rwać włosy z głowy i pytać „dlaczego to robisz?!” albo „dziewczyno, skup się i pomyśl przez chwilę!”. Osoba, która w jednym zdaniu przyznaje, że jest przerażona, w drugim zdaniu krzyczy i obraża ludzi, którzy z łatwością mogliby zrobić jej krzywdę – to raczej nie byłby mój pierwszy wybór w takiej sytuacji…

Jeżeli ktoś przepada za młodzieżową fantastyką i nie boi się dać szansy debiutującej pisarce, to jak najbardziej może sięgnąć po tę powieść. Wierzę, że "Za kurtyną" może się spodobać, tylko do mnie totalnie nie trafiło. Zawiodłam się niestety i po cichu mam nadzieję szybko o tej przygodzie zapomnieć.

"Za kurtyną. Apogeum" to literacki debiut Laury Savaes, należący do fantastyki. Świat bookstagrama ma swoje wady, ale niewątpliwie ma też masę zalet. Między innymi możliwość poznania nowych autorów, czy też gatunków. Ja z fantastyką chciałam rozpocząć przygodę już jakiś czas temu, ale nie wiedziałam co zrobić, by się nie zniechęcić. Jeżeli jesteś obecnie na tym etapie, czytaj dalej. Mam dla Ciebie doskonałą propozycję.

Lena razem z bratem i grupą przyjaciół wybierają się na wycieczkę wspinaczkową. Jednym z wyzwań jest przejście przez jaskinię, w której wydrążony jest tunel. Razem z instruktorem wchodzą do środka, Lena idzie ostatnia. Rozrywka średnio przypadła jej do gustu, więc gdy dostrzega światło, cieszy się, że udało jej się przejść przez jaskinię. Niestety okazuje się, że na zewnątrz nikogo nie ma, nie ma również możliwości powrotu... Lena znalazła się w równoległym świecie- w Ardiven, gdzie nikt nie słyszał o Warszawie, ludzie wierzą w kilku Bogów, światem rządzi król, a kobiety nie mają prawa nosić spodni.

Osłabiona, głodna i odwodniona Lena zostaje zaatakowana przez wilka. Znajduje ją Eavan i postanawia wziąć do swojego królestwa. Tam dziewczyna dochodzi do siebie i próbuje zrozumieć co się wydarzyło... Niedługo potem poznaje Cedrika... Uczucia Leny lawirują między nim, a Eavanem... Kogo wybierze? Czy zdecyduje się, by zostać w tajemniczym Ardiven? Może wcale nie będzie miała takiej możliwości?

Bardzo polecam tą książkę i jestem przeszczęśliwa, że to pierwsza część z trylogii, bo ta seria zapowiada się rewelacyjnie. Samo czytanie o nowej technologii, która dla nas jest codziennością, było dla mnie przeniesieniem się w inny wymiar. Zaczęłam się zastanawiać, jak komuś z innej epoki wytłumaczyć co to jest telefon, a jeszcze fakt, że można w nim puszczać teledyski... I co to właściwie jest teledysk...:) Pełna dynamicznej akcji, bardzo wciągająca i niezwykle pomysłowa książka, którą musisz mieć na swojej półce. Zdecydowanie moje pierwsze zetknięcie z tym gatunkiem zaliczam do udanych.

Książkowy świat został opanowany przez "Apogeum", czyli debiutancką powieść od Laury Savaes. Spodziewałam się mlodzieżowej przygodówki z elementami fantastyki, ale rzeczywistość okazała się niestety całkiem inna.

Motyw podróży w czasie lubię. Jeśli jest tylko dobrze i przemyślanie poprowadzony, to czytanie to sama przyjemność. I tu ten motyw występuje, ale raczej jako wątek bardzo poboczny. Dziewczyna z Warszawy, ze współczesności, trafia do alternatywnej rzeczywistości, którą znamy z historycznych romansów. I to jest słowo klucz, bo ja w tej powieści czuję tylko romans i to nie byle jaki, bo Lena będzie się miotać miedzy uczuciem do zwaśnionych kuzynów. Każdy z nich będzie diametralnie się różnił od tego pierwszego, a Lena, no cóż, będzie mieć dylemat. Powrót do domu? Może kiedyś. Raczej nie nastawiajcie się na przygody czy niebezpieczeństwa, a na wybieranie sukni i bielizny. Motywem przewodnim jest też częste wspominanie brata Dominika, który wydaje się być życiowym mentorem Leny. Rozumiem jednak, że ten tom ma nas wprowadzić w nowy (ale nie zbyt wymagający) świat.

To prosta, przyjemna historia delikatnie ocierająca się o fantastykę, ale wypełniona gorącym romansem i dylematem, gdzie trzeba wybrać między anielskim i dobrym następcą tronu, a diabolicznym i niebezpiecznym awanturnikiem.

3,5⭐

Książka opowiada o losach Leny, młodej warszawianki, która podczas wycieczki ze znajomymi, przenosi się do innego świata. Ze współczesności, trafia do alternatywnej wersji siedemnastowiecznej Europy, gdzie znajduje sojusznika w młodym Eavanie, który oferuje jej pomoc. Jednak świat, do którego trafiła stoi na skraju wojny, a ona nie wie jak wrócić do domu.

Ta historia to taki romans w epoce, z fantastycznym twistem. 😉 Autorka ma bardzo przyjemny styl, tworzy malownicze opisy i ciekawie wykreowała Ardiven.

Początek mnie zaciekawił, był lekki, przyjemny, ale też interesujący, dalej jednak pojawiło się parę dłużyzn. Miałam wrażenie, że po intrygującym starcie, mniej więcej do połowy akcja toczy się nieco za wolno. Potem na jaw wychodzi mała tajemnica Eavana, która zaskakuje Lenę. Nasza bohaterka jest nastolatką, w niewyobrażalnej sytuacji, więc nie dziwi mnie, że skupiała się na innych rzeczach i nie domyśliła się wcześniej. Jednak autorka zostawia wiele wskazówek, wiec czytelnik może się tego spodziewać. Niemniej właśnie w tym momencie akcja przyspiesza!😉

Polubiłam Lenę, stara się działać logicznie i nie poddawać się pomimo szalonej sytuacji. Jest przyzwyczajona, że wszystkie bitwy toczy za nią starszy brat, więc dopiero na kartach powieści, powoli uczy się dbać o siebie. Moje serce skradł Lefric, uwielbiam tego chłopca i szkoda, że nie było go więcej. Sporo zamieszania wprowadza pojawienie się Cedrika i musze przyznać, że odkąd wszedł na salony, naprawdę się wkręciłam.

Czytało mi się dobrze i szybko, odkrywanie tego nowego świata razem z Leną było kuszące i przyjemne. I choć żaden z książkowych przystojniaków nie skradł mi serca, to Cedrik trochę zamieszał i przez to wypada ciekawiej. Jest to fajna i lekka lektura, która skutecznie umili wieczór.😘 Chętnie sprawdzę kolejne tomy, bo choć powieść nie jest doskonała, to naprawdę dobry debiut. 

Za Kurtyną: Apogeum to książka łącząca ze sobą dwa światy, różnych ludzi i zupełnie inne postrzeganie. Mimo, że to debiut podczas czytania nie odczuwamy tego. Mimo, że momentami opisy są za długie a pierwszy rozdział był za krótkim wprowadzeniem dla bohaterów książkę czytało mi się dobrze.

Wiele osób porównuję ją do Dworów jednak dla mnie bliżej jej do serii Dark Elements gdzie Eavan to nasz słynny Kamieniak a Cedrik to Roth. Wplecenie muzyki z naszego świata do fabuły bardzo mi się spodobało i z zaciekawieniem wypatrywałam jak to zostanie ze sobą połączone.

Najbardziej spodobała mi się historia rodziców Eavana i Cedrika. Choć Lefric ją opisał chętnie przeczytałabym więcej. Ostatnie sto stron było dziwne. Miałam wrażenie, że obydwa światy się ze sobą mieszają. Nie podobało mi się, że główna bohaterka tak szybko zauroczyła się czarnym charakterem. Ale kto z nas nie kocha złych chłopców?

Jak dla mnie książka i historia w niej przedstawiona jest poprawna. Chciałabym więcej o samym przemieszczaniu się w czasie czy magicznym amulecie, a także o królestwie ale liczę że pojawi się to w kolejnej części. Żałuję, że zabrakło mapki.

Jeśli chcecie się oderwać od tego świata choć jedną nogą to Apogeum jest dobrym rozwiązaniem. Na pewno będziecie mieć konflikt uczuciowy tak jak główna bohaterka, a nawet wybrać inaczej lub wcale. Mam nadzieję, że kolejny tom przyniesie więcej odpowiedzi i może nowych bohaterów.

Polecam~

Na początku książka bardzo mi się spodobała. Pióro autorki jest lekkie, a dzięki temu książkę czyta się szybko i przyjemnie. Ogromnie spodobał mi się pomysł z tajemniczym przejściem między światami. Dodatkowo byłam zachwycona realistyczną reakcją Leny na to co się wydarzyło.

Ciekawie przedstawiony został również początek jej przygody po drugiej stronie. Podobało mi się poznawanie świata razem z bohaterką, a także odkrywanie zwyczajów, codziennych zachowań oraz sporów na tle politycznym. Przyznam też, że chętnie dowiedziałabym się jeszcze więcej i żałuję, że autorka nie zdradziła nam większej ilości informacji.

Jednak z czasem odkryłam, że historia nie jest tym czego się spodziewałam.

Myślałam, że książka będzie oparta bardziej o elementy fantastyczne, jednak tu dostajemy romans, a fantastyka stanowi jedynie niewielki dodatek.

Sam wątek romantyczny nie jest zły i ma potencjał, choć na tem moment nie jestem jego ogromną fanką. Znajdujemy tu trójkąt miłosny, który do moich ulubionych nie należy.

Lena na codzień była dziewczyną, której z miłością nie było po drodze. Kiedy natomiast trafia do całkiem nowej rzeczywistości, nagle okazuje się, że jej serce jest na miłość bardzo podatne i zakochuję się nie w jednym, ale aż w dwóch młodych mężczyznach. Do tego następuje to naprawdę szybko.

Może i czepiam się tego wątku, ale muszę przyznać, że czytało mi się to naprawdę całkiem dobrze i interesowało mnie w jakim kierunku rozwiną się relacje.

Lena jest ciekawie wykreowaną postacią, którą z łatwością polubiłam. Podoba mi się przede wszystkim, że jest bystra i nie boi się wyrazić swojego zdania.

Moje serce skradł również Lefric - kochany i pełny energii brak Eavana.

Miałam natomiast pewne problemy z polubieniem Cedrika i Eavana, którzy ogromnie przypominali mi Rhysa i Tamlina z "Dworów". Czytając o nich nie mogłam się pozbyć wrażenia, że są bohaterami napisanymi przez Maas. Cedrik jest tym typowym niegrzecznym, sarkastycznym chłopcem, a Eavan to ten idealny facet z mrocznym sekretem. Jednak widzę w nich potencjał i mam nadzieję, że autorka go wykorzysta.

Dodatkowo znalazła się niewielka rzecz, która okropnie mnie denerwowała. Nie mogłam znieść kiedy Cedrik nazywał Lenę "mała" 🙈.

Warto wspomnieć jeszcze o akcji. Dzieje się tu dużo, choć nie wywoływało to we mnie jakiś większych emocji. Były momenty, które mnie zaskoczyły, ale książka jest raczej dość przewidywalna.

Podobało mi się zakończenie, które bardzo zachęciło mnie do przeczytania kolejnych części i myślę, że chętnie poznam dalsze losy Leny.

Myślę, że książkę mogę polecić jako niewymagająca rozrywkę, jednak ważne jest, aby nie nastawiać się na fantastykę, a lekki i wciągający romans.

Wybierając się z bratem na Jurę, Lena nie przypuszczała, że wyjazd ten wywróci jej życie do góry nogami. Wystarczyło, że weszła do jaskini, a wyszła... No właśnie, gdzie?

Królestwo Ardiven przypomina Europę, zarys kontynentu się zgadza, lecz prócz niego wszystko jest zupełnie obce: obyczaje, miejsca, ludzie... Na szczęście nie brak wśród nich przychylnych Lenie osób. Eavan i Cedrik, mimo wzajemnej nienawiści, mają wspólny cel - chcą pomóc dziewczynie rozwiązać zagadkę jej pojawienia się w królestwie oraz odnaleźć drogę powrotną.

Czy to wystarczy, by Lena wróciła do domu? A może coś trzyma ją w Ardiven?

Nie mylicie się, akcja "Za Kurtyną: Apogeum" rozgrywa się w Polsce. W normalnych okolicznościach pewnie by mi to zgrzytało (nie wiem, czy też tak macie, ale ja, mieszkając na co dzień w Polsce, niechętnie o niej czytam), lecz autorka zgrabnie przekuła lokalizację opowieści w ciekawy atut - polskość nie jest tutaj nachalna, występuje rzadko i fajnie kontrastuje z Ardiven, zacofanym i tak różnym od znanej nam współczesności.

Na przestrzeni książki pojawiło się wprawdzie kilka językowych niedociągnięć, ale nie wpłynęły one jakoś szczególnie na jej odbiór. Zasadniczo napisana jest językiem prostym, choć nieco rozwleczonym. Pierwszych kilka stron przytłacza ekspozycją - dostajemy mnóstwo informacji na temat Leny, jej brata oraz szczegółów z ich życia. Dalej jest podobnie, a fabuła, choć z intrygującym punktem wyjścia, robi się schematyczna. Za to końcówka... Co za cliffhanger! Po czymś takim nie ma mowy o przegapieniu kolejnej części! Mam nadzieję, że nie trzeba będzie na nią długo czekać!

Siedzę na tarasie, ciepłe promienie słońca padają na moją twarz. Wokół mnie swoim tempem płynie życie, otacza mnie cały świat. Świat, który od zawsze znałam. Zamykam oczy. I myślę.

Równoległy świat. Podobno istnieje. Podobno gdzieś tam daleko jestem jakaś druga ja. Ja, która jest bardziej albo mniej szczęśliwa. Ja, która ma przyjaciół albo wrogów. Może osoby, które kocham, tam nie znoszę. A umiejętności, których nie mam, tam opanowałam do perfekcji.

Otwieram oczy. Nie powinnam o tym myśleć, poświęciłam już na to za dużo czasu. Ale to wszystko przez Lenę. Lenę, która trafiła do Ardiven. Za kurtynę.

"Za kurtyną: Apogeum"

– Ona trafiła do świata, który przypominał Europę sprzed lat. Nie mieli tam telefonów, porozumiewali się za pomocą listów, a kobiety musiały cały czas chodzić w sukniach do podłogi. Nawet nie znali tam słowa "cholera"! – zaśmiałam się pod nosem.

– A Ty pewnie najbardziej zazdrościsz im tych sukien.

– Dokładnie! Tyle razy wcześniej myślałam o tym, że chciałabym wrócić do czasów, gdzie noszenie długich sukni byłoby czymś normalnym. Codziennością. Tak bardzo mi się to podoba! A umiesz sobie wyobrazić, że Lenie to przeszkadzało? Nazwała gorset damską zbroją!

W odpowiedzi dostałam cichy śmiech.

I ja też często się śmiałam, czytając tę książkę. Ona była rozrywką. Czystą rozrywką. Czytałam, zapominając o rzeczywistości. Przenosiłam się do Ardiven, do zamku Eavana, a potem Cedrika. Żyłam w bogactwie, choć tęskniłam za domem. Chciałam się dowiedzieć czegoś więcej o kulturze, zwyczajach i polityce tych ludzi, tego świata. Czasami czułam się tak, jakbym mieszkała tam od zawsze. A innym razem ich inność spadała na mnie jak grom z nieba. Szokowała mnie, ale mogła też doprowadzić do śmiechu. Przypomniałam sobie przerażoną minę Eavana, kiedy pierwszy raz zobaczył kobietę w spodniach i cicho się zaśmiałam.

Tak, zdecydowanie dobrze się bawiłam.

19-letnia Lena, która wraz z bratem i jego przyjaciółmi wybrała się na wycieczkę znika podczas przechodzenia przez jaskinię. Pojawia się w innym, nieznanym jej miejscu, gdzie ludzie ubierają się i zachowują jakby grali role w filmie historycznym, a nazwy miejscowości w ogóle nie przypominają naszych polskich miast. Zagubioną i wycieńczoną dziewczynę znajduje Eavan, syn posiadacza dużego majątku w okolicy...

Dziewczyna musi odnaleźć się w nowej rzeczywistości i znaleźć drogę do domu, choć jej wybawiciel zaczyna ją coraz bardziej intrygować, a serce na jego widok zaczyna bić szybciej 😏

"Apogeum" to pierwszy tom trylogii, która zapowiada się naprawdę ciekawie, zwłaszcza jeśli lubicie powieści, w których wątek miłosny wysuwa się na pierwsze miejsce 🥰 a jeśli preferujecie trójkąty, to już koniecznie musicie po to sięgnąć. 😉

Powieść przeczytałam błyskawicznie - bardzo potrzebowałam takiej lekkiej i przyjemnej lektury i ta była idealna. Napisana została w sposób, który sprawił, że ciężko było ją odłożyć (nawet w środku nocy 😅). To jest romans z odrobiną fantastyki, ale całkowicie mnie zachwycił. Wątek podróży w czasie i kształtującego się nowego ustroju w tej książce również mnie zainteresował, zobaczymy jak dalej się on potoczy.

Dodatkowy plus za wątek muzyki rockowej!

Mam jednak zastrzeżenia: jak można skończyć książkę w takim momencie!!! No jak!!! Domagam się drugiego tomu- na już! Akcja powieści wymaga natychmiastowej kontynuacji!

Kto się pisze na między wymiarową podróż w czasie? Ja zawsze jestem na tak! Jest to mój ulubiony motyw więc nic dziwnego, że książka "Za kurtyną: Apogeum" autorstwa Laury Savaes trafiła do mojego serca! Jest to powieść młodzieżowa z gatunku fantastyki, która została wydana nakładem wydawnictwa You&YA.

Laura podczas wycieczki z bratem i jego znajomymi decyduje się wziąć udział w przejściu przez jaskinie. Jeszcze nie wie, że ta wyprawa będzie miała ogromny wpływ na jej przyszłość. Jaskinia okazuje się przejściem do innego wymiaru, który bardzo się różni od tego, w którym Lena żyje. Początkowo ciężko jest jej się dopasować lecz ma pomoc w Eavanie, który uratował ją gdy została zaatakowana przez wilka. Stopniowo zaczyna mu ufać i zdradza prawdę o sobie. Niedługo poznaje również aroganckiego Cedrika, który chce podbić jej serce.

Czy dziewczyna ze współczesności odnajdzie się w czasach rodem ze średniowiecza? Jakie wybory staną na drodze Leny? Czy uda jej się wrócić do domu? Czy w ogóle będzie tego chciała? Zaintrygowani? Sięgnijcie koniecznie po książkę by poznać odpowiedzi na te pytania!

Moim zdaniem jest to bardzo udany debiut. Ciekawy pomysł zmiany znanego nam świata w zupełnie inny i osadzony w przeszłości. Książka porusza ważne tematy polityczne, choć jest to jedynie wątek, który dodatkowo wzbogaca powieść i sprawia, że jest znacznie ciekawsza. Mamy tu poruszone kilka ważnych kwestii dzięki, którym dostajemy pełniejszy obraz świata przedstawionego w książce. Bohaterowie są wykreowani bardzo dokładnie i mamy tu różne osobowości, np. Eavan oraz Cedrik są swoimi przeciwnościami. Lena przechodzi przez zmianę w trakcie książki. Mimo pewnych zachowań irracjonalnych, w moim odczuciu, zdaje sobie ona sprawę z tego jak się zachowuje i widzi swoje błędy. Ma świadomość swojego postępowania i wątpliwości. Dodaje jej to realizmu. Jestem zachwycona nie tylko kreacją postaci ale również i akcją, która toczy się w książce. Fabuła i sposób podróży między wymiarami bardzo mi się spodobał. Mamy tu obszerny wątek romantyczny, który w sumie dominuje przez całą powieść. Jest on ciekawie poprowadzony i nie mogę się doczekać by dowiedzieć się jak rozwinie on się w kontynuacji.

Polecam książkę zwłaszcza fanom romansów. Czytajcie, a ja z niecierpliwością oczekuje na kolejne tomy tej trylogii!

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję bardzo wydawnictwu.

Lana wybiera się z bratem, Dominikiem i jego znajomymi na wycieczkę wspinaczkową. Od razu zaznacza, że nie ma zamiaru się wysilać i nie będzie brała udziału w wspinaczkach. Jedną z atrakcji wycieczki jest przejście przez jaskinie. Gdyby nie upał, dziewczyna nie miałaby nawet i tego w planie. Jedna, niewielka jaskinia i tak może zmienić życie. W czasie przeprawy Lena zostaje przeniesiona do alternatywnej rzeczywistości. Trafia do zupełnie zupełnie innego świata. Tajemnicze królestwo nazywa się Ardiven i przypomina Europe z XVII wieku. Jak dziewczyna odnajdzie się w nowej rzeczywistości? Czy będzie miała na kogo liczyć? Czy uda jej się wrócić do domu?

Lena, to taka dziewczyna, która była chowana pod kloszem. Po rozwodzie rodziców, brat starał się ją przed wszystkim chronić. Tak naprawdę nie miała możliwości sama się przekonać, do czego jest zdolna. Dopiero pobyt w Ardiven sprawił, że sama zaczęła odkrywać siebie. Sprawił, że dojrzała i nauczyła się podejmować decyzje. Zagubienie i tęsknota za bliskimi, powodowała, że Lena szukała sposobu na powrót do domu, a jedynym jej sprzymierzeńcem był Eavan, syn Vana władającego tym regionem.

Lena przez całe swoje życie nie czuła pociągu do chłopców, więc jakie było jej zdziwienie, gdy przy Eavanie, zaczyna odczuwać motylki w brzuchu. Musiała przejść przez kurtynę, by zacząć czuć. Tylko, że Eavan też ma swoje tajemnice, o których dziewczyna nie ma pojęcia.

Powiem Wam, że początek trochę mi się dłużył. Eavan i to, jak jest przedstawiony w oczach Leny. To było takie za słodkie, czekałam aż coś się wydarzy, co zburzy wrażenie o nim. I tu, proszę państwa, pojawia się Cedrik😊😁. Zupełne przeciwieństwo. Niebezpieczny, tajemniczy, mroczny i działa na nerwy Eavanowi. Mamy trójkącik miłosny. Ich dwóch, ona jedna, kogo wybierze??? Cedrik to mój ulubieniec. Jego pewność siebie i charyzma przyciąga do siebie ludzi, nawet Lena nie była na niego odporna. Ich wymiana zdań, to po prostu wojna na sarkazm z podtekstem i ciągle przewracanie oczami dziewczyny. Historia w dużej mierze skoncentrowana jest na romansie i wyrzutach sumienia. Trochę brakowało mi intryg i zawirowań politycznych. Były potraktowane bardzo pobieżnie. Liczę, że w następnej części będzie tego więcej.

Podsumowując, uważam, że jest to całkiem dobry debiut. Historia Leny, mimo, że czasami trochę mi się dłużyła, była interesująca. Chętnie poznam dalsze losy dziewczyny w Ardiven. Mam nadzieję, że nie będę musiała za długo czekać, bo po takim zakończeniu, mam ochotę na więcej. Czuję, że to co najlepsze dopiero przed nami😊. Polecam😊.

Przedstawiam Wam książkę, która jest naprawdę świetnym debiutem. Porwała nie tylko mój umysł, ale moje serce także. Sprawiła, że po skończeniu miałam typowego książkowego “kaca”. Doprowadziła do wielu rozmyślań o naszym istnieniu. Sprawiła, że tak naprawdę będziemy się zastanawiać, czy to co nas otacza jest fikcją, czy rzeczywistością, a ludzie, którzy nas otaczają czy są godni zaufania.

Teraz troszeczkę o fabule.

Główna bohaterka podczas wycieczki ze znajomymi wchodzi do jaskini. Czołga się w tunelu i kiedy już wychodzi na zewnątrz jest sama. Świat nie przypomina już tego przed wejściem do jaskini. Jest inny…

Dziewczyna nie zna innego wytłumaczenia, jak to, że przeniosła się w czasie. Teraz jest w królestwie Ardiven i bardzo przypomina ON Europę, tyle że sprzed kilkuset lat. Jak to było dawniej - brak prądu, podróż jedynie konno, albo karocą, wiara w wielu bogów i oczywiście obyczaje, które niezwykle się różnią od tych co pamięta.

Dziewczynie przychodzi na pomoc 𝓔𝓪𝓿𝓪𝓷 - szarmancki, przystojny, odpowiedzialny i dobry chłopak. Jednak nie tylko jego poznaje. 𝓒𝓮𝓭𝓻𝓲𝓴 - jest to kuzyn Evana. Mężczyzna jest niezwykle przystojny, ma czarne włosy, jest arogancki, cyniczny, bezczelny, ale zarazem ma to coś co przyciąga wiele dziewczyn. Wiecie taki typowy nasz bad boy. Dziewczyna jest rozdarta pomiędzy ich dwóch. Nie wie czy podążać za rozsądkiem, a może za szaleństwem? Tak naprawdę, to Lena nie wie, czy obydwoje sobie z nią nie grają. Nie wie, czy może im ufać.

W co tak naprawdę grają mężczyźni? Którego wybierze Laura? Czy uda jej się wrócić do przyjaciół? Może jednak nie będzie chciała powrócić?

Powiem Wam, że mam zagwozdkę. Lubię czytać książki, w których występują trójkąty, ponieważ zawsze towarzyszy jakiś dreszczyk emocji, ponieważ nie wiemy, którego bohatera wybierze bohaterka. Oczywiście, musimy przygotować się na nie taką decyzję, jaka nam pasuje i to jest najgorsze.

Tak naprawdę to czytając tą książkę, to nie wiedziałam, któremu chłopakowi kibicować. Jeden jak i drugi wzbudzili we mnie dużo pozytywnych emocji i podjęcie decyzji było naprawdę trudne. Jednak ostatecznie wygrał u mnie Cedrik.

Niesamowicie podoba mi się to jak dziewczyna musiała pokazać ludziom z przeszłości, że jednak przeniosła się w czasie. Sprawić, żeby uwierzyli. Bardzo ciężko, jest się odnaleźć w nowej sytuacji. Wyobraźcie sobie was, kiedy przenosicie się 500 lat do tyłu, nie ma telefonów, nie wiecie gdzie jesteście i nie wiecie co robić. Byłoby bardzo ciężko.

Wiadomo, co do relacji bohaterki. Mogą bardzo irytować niektórych, a szczególnie to jej niezdecydowanie. Ja w pewnym momencie miałam tak jej dość, że wolałam już odłożyć książkę, niż rzucić ją o ścianę i wtedy otrzymać już nie wiadomo co. 😂

Tak to sobie poleżała na stole, ale jednak nie na długo bo nie mogłam wytrzymać z tej niecierpliwości. No chciałam się dowiedzieć co będzie dalej!

Pióro autorki jest przyjemne - szybko się je czyta. Nawet nie zobaczycie kiedy już ją skończycie.

Autorka skupiła się tutaj na ukazaniu emocji i to jej się udało. Dzięki dogłębnym opisom mamy szansę dowiedzieć się co tak naprawdę czuła bohaterka w tragicznych momentach. I właśnie ten zabieg jest świetny!

Jedynym minusem może być tempo rozwoju relacji. Jednak dla mnie działo się zdecydowanie za szybko. Przez 200 stron, jeden romans, a przez kolejne 200 drugi romans. I bohaterowie zaledwie po kilku dniach mówią sobie “Kocham Cię”. Dobrze, że przynajmniej zdają sobie sprawę z tego, jak szybko ich relacja przebiega.

W książce jest dużo plot-twistów, które potrafią ściąć z nóg. Końcówki totalnie się nie spodziewałam i tutaj moja wiadomość do autorki: “KOŃCZYĆ W TAKIM MOMENCIE?! JAKIM PRAWEM”.

Zakończenie sprawia, że mamy ciągłą ochotę dowiedzenia się co będzie dalej i ciągle sobie mówimy : “ale ja już chcę 2 część!”. Niestety kochani. Musimy poczekać.

Książkę polecam każdemu, kto ma ochotę na przeczytanie luźnej fantastyki połączonej z romansem. Jest co czytać i być może wzbogacicie się w kolejnych książkowych mężów.

🌙 "Na każdego złego mężczyznę przypada jedna, jedyna kobieta, która go nawróci."

🌙 Szukacie genialnego romansu z wątkiem fantasy, trójkątem miłosnym, hate-love i ze wspaniałym mrocznym bohaterem? Właśnie go znaleźliście ;)

Książka intryguje zanim zacznie się ją czytać. Sam pomysł na podróż międzymiarową, ukazanie go przez autorkę jest orginalny i przyciąga uwagę. Choć w książce poznajemy nowy świat to historia nie jest skomplikowana, przez nią się płynie i tylko się czeka, kiedy autorka wyleje na nas kubeł zimnej wody (to się dzieje na koniec i obrywamy lodowatą wodą z kawałkami lodu...).

Jedynym minusem tej książki są zbyt długie przemyślenia głównej bohaterki. Zabierały trochę tempo historii, przez co były męczące. Lena miała natłok myśli i ma do tego pełne prawo, jednak momentami było tego za dużo. Niestety w pierwszej połowie książki też zaczęłam się troszeczkę nudzić, ale wchodzi on, cały na czarno, Cedrik DeCraz, i czujesz w kościach, że teraz już się od książki nie oderwiesz :p

Mamy oryginalną historię, przyjemną fabułę, mały minus... a teraz przychodzi największy plus :D BOHATEROWIE ;) Trzeba przyznać, że autorka potrafi ich tworzyć; tak dobrze, że w końcu nie zwracasz uwagi na minusy :P Lena to bohaterka, która dopiero się rozwija, bo jak sama mówi - do tej pory przez życie prowadził ją jej brat. Ale do tego tanga trzeba trojga ;p Eavan i Cedrik - wybór oczywisty czy raczej nie? Pierwszy to zagubiony, słodki mężczyzna, a drugi to potrzebujący wybawienia, mroczny mężczyzna. Eavana nie da się nie polubić, ale Cedrik przyćmił go swoją wspaniałością. Yep, Cedrik jest zdecydowanie nowym książkowym mężem od pierwszego przeczytania

4.75 Jestem zachwycona tą książką! Już na pierwszy rzut oka książka jest przyciągająca chociażby ze względu na okładkę. Zdziwiło mnie to, że jest to debiut autorki, ponieważ to było naprawdę dobre. Historia Leny była dla mnie czymś odmiennym, miałam do niej duże oczekiwania i w zdecydowanym stopniu je spełniła. Bałam się, że opowieść mi nie podejdzie przez wątek polityczny, ale to nie stanowiło dla mnie żadnego problemu. Z ciekawością czytałam kolejne strony i poznawałam dalszą historię. Wprowadzenie do nowego wymiaru, było mega ciekawe, lecz z czasem przestawałam mieć wrażenie, że akcja toczy się w tak odległym czasie. Co do końcówki to WOW to było cudowne. Pierwsza cześć ostatniej stronę wywołała we mnie takie emocje i radość, ze nie umiem tego określić. Za to druga część była szokująca i niepokojąca. Książka dopiero ma premierę, a ja już czekam na kolejny tom😩 Z mojej strony macie serdeczne polecenie!! Czytajcie bo warto

Ostatnio czuję się zawalona książkami do recenzji, przez co czułam się zniechęcona do czytania. Jedna z nich tak bardzo mnie wymęczyła, że myślałam, iż nie sięgnę po fantastykę przez dłuższy czas, lecz terminy gonią a co za tym idzie nie ma czasu na odpoczynek. Muszę przyznać, że nie żałuję i książka, która ma dziś premierę odpędziła ode mnie tę niechęć. “Apogeum. Za kurtyną” Laury Savaes to bardzo przyjemna młodzieżowa fantastyka, pełna romansu, lecz nie przeszkadzało mi to aż tak bardzo. Romanse i dylematy głównej bohaterki mocno zawładnęły tą historią, lecz liczę, że kolejny tom mocno rozwinie nie tylko świat, który został nam przedstawiony w pierwszym tomie, lecz również doda dużo więcej akcji. To na co przygotowywała nas autorka przez większość książki w końcu się rozpoczęło na ostatniej stronie, więc liczę na sporo wydarzeń w kolejnym tomie, na który czekam z niecierpliwością.

Dziewiętnastoletnia Lena wraz z swoim bratem wybiera się na małą wycieczkę, której głównymi atrakcjami są wspinaczki i przeprawy przez jaskinie Jury. Właśnie jedna jaskinia okazuje się początkiem przygody Leny. Podczas próby przeczołgania się przez jedną jaskinię Lena przedostaje się do równoległego świata, sama, głodna i zziębnięta. Początkowe paniczne poszukiwanie brata i jego przyjaciół spełza na niczym. Po wielogodzinnych próbach znalezienia cywilizowanego świata zostaje zaatakowana, przez co utknęła na drzewie z bardzo poważną raną. Na ratunek przybywa jej “rycerz na białym koniu”, oczywiście lekko parafrazuję, lecz świat, do którego przedostała się Lena wydaje się być bardzo odmienny od tego w którym odrastała. Po wielu przemyśleniach dochodzi do wniosku, że w jaskini przeszła przez tajemniczą granicę, która pozwoliła jej przejść do świata, w którym panuje ustrój monarchiczny, czuje się jak w średniowiecznej Europie. Pomocy udziela jej przystojny Eavan, lecz na horyzoncie jest jeszcze jeden kawaler, który wydaje się być oczarowany młoda nieznajomą.

Moje oczekiwania wobec tej książki były dość spore, spodziewałam się kawałka świetnej, rozbudowanej fantastyki, lecz odrobinę się zawiodłam. Głównym wątkiem tej książki wydaje się być romans, Laura miota się przez większość czasu między próbami powrotu do domu a rodzącymi się uczuciami do swojego wybawcy. Wszystko się komplikuje, gdy na horyzoncie pokazuje się przystojny kuzyn Eavana, Cedrik. To właśnie ON wprowadza odrobinę akcji w całą historię. W moim odczuciu znalazłam jeszcze jeden punkt, który mnie odrobinę męczył, mianowicie przemyślenia głównej bohaterki zdominowały całą fabułę. Cała reszta, czyli bohaterowie, opisy nowych miejsc oraz sama fabuła mnie urzekły. Szczegółowość opisywanych miejsc, budynków, strojów i ustroju politycznego są bardzo interesujące i przedstawione w bardzo ciekawy i przystępny sposób. Bohaterowie również wprowadzają wiele do historii, a Cedrik pewnie zostanie kolejnym mężem książkowym wielu czytelniczek, w końcu harem powinno się rozbudowywać. Mam nadzieję, że autorka rozwinie w kolejnym tomie wątki przyjaciół głównych bohaterów, ponieważ jestem ciekawa tych dwóch tajemniczych mężczyzn.

Może już przeczytaliście taką opinię, ale również mi książka odrobinę kojarzy się z “Dworem Cierni i róż”, dosłownie w pierwszej chwili, gdy poznałam Cedrika, skojarzył mi się z Rhysem a Eavan z Tamlinem. Mam nadzieję, że autorka nas jeszcze niejednym zaskoczy, bo osobiście nie wiem kogo wybierze Lena. Podsumowując jestem zachwycona, czekam na kolejny tom oraz dziękuję wydawnictwu @youandya za możliwość poznania tej historii, a samej autorce @laurasavaes gratuluję udanego debiutu.

Życiowe zakręty czasem pojawiają się nagle i bez jakichkolwiek ostrzeżeń. Niespodziewany splot okoliczności i człowiek znajduje się w całkiem innym punkcie niż się spodziewał. Czy da się wrócić do miejsca, gdzie wszystko się zaczęło? Wpierw sądzi się, że tak, a potem … potem nic już nie tak proste jak mogłoby się wydawać.

Słoneczny dzień, grono znajomych, ciekawe miejsce, co pójdzie nie tak jak powinno? Lena nawet nie podejrzewała, że w ciągu zaledwie paru sekund nic już nie będzie takie jak wcześniej. W jednej chwili eksplorowała jaskinię wraz z innymi, a zaraz potem musiała zmierzyć się z czymś nieoczekiwanym, bo jak inaczej podsumować to, co wydarzyło się? Jeszcze niedawno doskonale wiedziała gdzie znajduje się, teraz musi zmierzyć się z czymś trudnym do wyobrażenia. Alternatywny świat, znajomy jedynie na pierwszy rzut oka, bo na drugi i kolejny okazuje się różnić i to bardzo. Tak jakby dziewczyna przeniosła się również w czasie. Znajduje pomoc, nawet z dwóch stron, lecz jak się okazuje i tu kryje się pułapka. Czy ma się kierować serce czy rozsądkiem, może emocjami? Przy Eavanie czuje się bezpieczna, natomiast Cedric oferuje jej coś, czego nie oczekiwała. Kogo powinna wybrać? Lena musi podjąć decyzję, zwłaszcza, że wokół niej rozpoczyna się polityczna gra i nie do końca wiadomo komu zaufać. Pozostaje jeszcze kwestia powrotu do domu, odległego pod każdym względem, czy w ogóle będzie umiała to osiągnąć? Przyjdzie się zmierzyć z niejedna niespodzianką, niekiedy szczęśliwą, lecz i gorzką. Co jest pisane Lenie?

Macie ochotę przenieść się do innej rzeczywistości? Podróż do jakiej zaprasza czytelników Laura Savaes jest naprawdę niesamowita i pełna sekretów, jest w niej wszystko to, co czego spodziewamy się i nie spodziewamy znaleźć. Co kryje się „Za kurtyną Apogeum”? Na pewno niejedna niewiadoma, owiana mgłą domysłów i przypuszczeń, ale to jedynie część większej całości, którą poznajemy w trakcie lektury. Nim się spostrzegamy wciąga nas ona bezpowrotnie, nie jesteśmy już tylko czytelnikami, lecz wraz z bohaterami staramy się dociec co wydarzyło się i jesteśmy tuż przy nich gdy spotykają ich przygody. Autorka połączyła kilka wątków fabularnych, nie od razu wszystkie poznajemy, każdy w odpowiednim momencie daje o sobie znać i płynnie splata się z pozostałymi, jednocześnie będąc podstawą pod kolejny. Na nudę nie będzie narzekać żaden czytający, poszczególne elementy tworzą jedną historię, pasjonującą i wciąż zaskakującą. Fantastyka, alternatywne światy, uczucia, zagadkowe wydarzenie oraz przede wszystkim tajemnica do odkrycia. To wszystko składa się na „Za kurtyną Apogeum”, w jakiej Laura Savaes doskonale wie w jakim punkcie powieści zatrzymać się na dłużej, gdzie zasiać ziarno przypuszczeń, a kiedy ma nastąpić zwrot w akcji. Nic nie jest przypadkowe, w odpowiedniej chwili daje o sobie znać i często pokazuje z nowego punktu widzenia znany już wątek. Ta powieść pozostawia wiele kwestii otwartych, chociaż czuje się, że kiedy zostaną dopowiedziane znowu zostaniemy zaskoczeni i po raz kolejny będziemy zastanawiać się jak potoczą się losy bohaterów. Premierowy tom jest doskonałą zapowiedzią tego, co jeszcze może mieć miejsce i równocześnie stanowi nie lada gratkę czytelniczą.

w tej historii jest nie tyle po trochę dla wszystkich, lecz wszystkie elementy tworzą cało

To miała być zwykła wycieczka, na którą Lena nawet nie miała ochoty jechać. Ale wypad w góry z bratem i jego przyjaciółmi zmienił się dla dziewczyny w koszmar. W jednej chwili była z całą grupą w jaskini ale kiedy z niej wyszła okazało się, że ani jej brata, ani znajomych nie ma w pobliżu. Za to ona znalazła się w zupełnie obcym miejscu, to tego w innym wymiarze, będącym czymś na kształt alternatywnej wersji naszego świata sprzed kilkuset lat.

Zdezorientowaną i ranną dziewczynę znajduje Eavan i choć nic o niej nie wie, postanawia udzielić jej pomocy i schronienia we własnym domu. Rewelacyjnie czytało mi się o zderzeniu kultur, o tym jak Lena powoli odkrywała co tak naprawdę się jej przydarzyło, ale największą frajdę sprawiły mi fragmenty kiedy dziewczyna wyjaśniła zszokowanemu Eavanowi kim jest i skąd pochodzi. W książkach z motywem podróży w czasie zawsze najbardziej fascynuje mnie konfrontacja dwóch odmiennych światów, a tutaj zostało to przedstawione w rewelacyjny sposób.

Choć książka bezapelacyjnie zalicza się do fantastyki przygotujcie się na bardzo rozbudowany wątek romansowy. O serce Leny walczyć będzie nie jeden, a dwóch cudownych facetów i szczerze - nie potrafię w pełni określić któremu bardziej kibicuję. Kiedy między Leną a Eavanem zaczyna poważnie iskrzyć, na horyzoncie pojawia się Cedrik i mocno namiesza. Eavan jest raczej spokojny i opanowany, ale też bardzo czuły i pełen ciepła. Cedrik z kolei to typowy bad boy z nieciekawą reputacją, masą tatuaży i ciętym językiem, ale też bardziej romantyczną stroną. Obaj są wspaniali i naprawdę współczuję Lenie, że będzie musiała wybrać tylko jednego.

Wracając do tematu fantastyki - mamy tu mój ukochany motyw podróży w czasie i co ważne i ciekawe - to nie tak, że bohaterka przenosi się w czasie i nie zastanawia nad tym jak to w ogóle możliwe. Korzystając z wiedzy jaką przekazał jej studiujący fizykę brat, Lena tworzy własne teorie, które dodają powieści bardziej naukowy akcent. Bardzo mi się to podobało i czuję, że w kolejnych tomach ten wątek będzie jeszcze bardziej rozbudowany. Podobał mi się też pomysł, by bohaterkę przenieść nie tylko w czasie, ale i wymiarze. Tak trafiamy do Ardiven czyli miejsca, które przypomina średniowieczną Europę, ale jest jego alternatywną wersją, w której wszystko potoczyło się inaczej. W dodatku królestwo znajduje się na krawędzi wojny domowej, a sytuacja polityczna została przedstawiona w taki sposób, że zainteresuje nawet osoby, które polityką w ogóle zainteresowane nie są.

Czy powieść ma jakieś wady? Wybaczcie, ale nawet jeśli, jestem tak zachwycona, że żadnych nie dostrzegam. Czasem nieco przeszkadzały mi długie, rozbudowane opisy, ale to tylko dlatego, że chciałam już natychmiast wiedzieć, co będzie dalej. Uwielbiam fantastykę z dużą ilością romansu, a tutaj dostałam i jedno i drugie w bardzo satysfakcjonującej formie. W "Apogeum" znalazłam wątki, które uwielbiam, opisane tak, że nie mogłam się od nich oderwać. Końcówka całkowicie rozbiła mnie emocjonalnie i mam nadzieję, że kolejny tom pojawi się jak najszybciej. Potrzebuję go NA JUŻ!

Takie debiuty mogę czytać!

Lena podczas jednej z wycieczek ze znajomymi wchodzi do jaskini. Jednak po drugiej stronie nie czekają na nią brat i przyjaciele. Wszyscy zniknęli, a telefon nie ma łączności z siecią. Okazuje się, że Lena przeniosła się w czasie i teraz musi poradzić sobie w średniowiecznej nieznanej krainie.

Brakowało mi historii o przenoszeniu się w czasie. To takie moje małe marzenie przenieść się do innej epoki i tam spróbować żyć. Szczególnie do takiej gdzie można nosić piękne suknie. Zazdrościłam Lenie. Przez całą powieść jej zazdrościłam, że mogła tego doświadczyć.

Oczywiście nie obyło się bez trójkąta miłosnego, który rozwinął się trochę za szybko i przez to wydawał się sztuczny, ale i tak się nim cieszyłam. Daje mu jeszcze dyżur kredyt zaufania, że wszystko stanie się trochę bardziej realne.

Cieszą mnie takie książki. Uwielbiam teraz czytać lżejsze pozycje, które mnie wciągną do swojego świata i tak szybko nie wypuszczą. „za kurtyną. Apogeum” jest to pozycja, która swoje zadanie wykonała w 100% i już nie mogę się doczekać kolejnego tomu.

„Za kurtyną. Apogeum” to literatura młodzieżowa, pierwsza część trylogii autorstwa Laury Savaes, wydana przez Wydawnictwo You&YA. Książka debiutancka.

Ten weekend zapowiada się dla Leny Rajskiej (z przymusu) aktywnie i (oby) bezproblemowo. Łono natury, znajomi jej brata, słońce… Choć w zasadzie od początku dziewczyna była do tego pomysłu nastawiona dość sceptycznie, bo nie przepada za taką formą aktywności, to postanowiła jednak wziąć udział w wyjeździe. No bo w końcu co może się wydarzyć podczas wycieczki wspinaczkowej? Z pewnością wiele, ale żeby aż tak?! Dla Leny wszystko zmienia się w momencie, kiedy dziewczyna przemierza jaskiniowy tunel. Ogarnia ją dziwne uczucie, boli ją klatka piersiowa, nie wiadomo co się dzieje, a po wyjściu na zewnątrz okazuje się, że znajomych i jej brata Dominika nigdzie nie ma. Jest za to jakiś inny wymiar, który przypomina Europę sprzed kilkuset lat. W Ardiven wszystko jest inne – obowiązują inne zasady i obyczaje, nie ma tutaj prądu, zmienił się styl ubierania i sytuacja polityczna, ludzie wierzą w kilku bogów. Gdy Lena wspomina o telefonie i pogotowiu, mają ją za wariatkę. Jak poradzić sobie w tak dziwnej sytuacji? Co tu się właściwie wydarzyło i jak do tego doszło? Studia, które niebawem miała skończyć Lena, aktualnie wydają się być jakąś abstrakcją. Nic nie jest już takie, jak być powinno.

Opisana w „Za kurtyną. Apogeum” podróż w czasie, a także przygody Leny, są wciągające. Lena w nowej rzeczywistości poznaje Eavana i Cedrika. Pierwszy wydaje się być po prostu dobry – jest szarmancki, odpowiedzialny, a do tego bardziej poukładany i rozważny. Drugi zaś jest pewny siebie i swojej atrakcyjności, arogancki, bezczelny i cyniczny. Dziewczyna jest rozdarta między rozsądkiem a namiętnością, podejmuje walkę wewnętrzną, walczy sama ze sobą. Nie wiemy, w co gra Eavan i Cedrik, nie znamy ich prawdziwych zamiarów i nie wiemy też, który z nich jest godny zaufania. Wiemy, że sytuacja polityczna w królestwie jest zupełnie inna niż aktualna, a więc i zamiary różnych osób mogą być mylne. Czytając, zastanawiamy się, komu kibicować. Widzimy też, jak bardzo Lena jest zagubiona w swoich uczuciach do dwóch skrajnie różnych osób. Nic też dziwnego, skoro do tej pory miała dość chłodny stosunek do takich spraw, a tu takie zmiany!

Bardzo ciekawy jest wątek odkrywania nieznanego, próby funkcjonowania w zupełnie innym, alternatywnym świecie, tak odmiennym od współczesnych czasów. Bo przecież wszystko to, co dziewczyna znała do tej pory i co było dla niej codziennością, nagle zupełnie się zmienia lub nawet przestaje istnieć. Zmiany są ekscytujące, ale też i przerażające, niebezpieczne. I to jest właśnie coś, co bardzo mi się w książce podobało. Wszystko to, co odkrywa Lena, jest przekazane w bardzo fajny sposób. Patrzymy na wszystko praktycznie jej oczami, towarzyszymy jej w tej wielowymiarowej podróży. Z jednej strony może nas irytować niezdecydowanie bohaterki, ale z drugiej – kto byłby zdecydowany i wiedziałby co robić, gdyby znalazł się gdzieś, właściwie nie wiadomo gdzie i to bez żadnego wsparcia, bez pomysłu na możliwość powrotu do domu? Autorka kładzie duży nacisk na przedstawienie emocji, uczuć, które towarzyszą Lenie podczas jej podróży. Ciągła niepewność, strach, zagubienie. I łączy się to z brakiem zdolności dokonania wyboru w kwestii własnych uczuć. Tutaj bardzo mi się podobało, jak te dwa wątki faktycznie łączą się ze sobą, jak wpływają na bohaterkę. Nietrudno mi było zrozumieć jej postępowanie, a właściwie nietrudno było mi je tłumaczyć. Niekiedy kroki, które podejmowała, nie były odpowiednimi, ale jej zagubienie w tym całym chaosie wiele kwestii usprawiedliwiało, było czymś naturalnym.

Książka bazuje na tematyce wielu wymiarów, kreacji zupełnie nowego świata. Dostajemy nowy wymiar, jego zasady funkcjonowania, ale także i zupełnie nową postać – możemy zauważyć jak otoczenie wpływa na Lenę, obserwujemy jej „JA” wcześniejsze i JA „za kurtyną”. Książka ma w sobie zdecydowanie więcej opisów niż dialogów, co w tym przypadku nie jest nużące, a jest świetnym zagłębieniem się w rzeczywistość.

Jeśli chcecie wiedzieć, jak dziewczyna poradzi sobie w tej sytuacji, jakie przygody na nią czekają i czy uda jej się wrócić do domu, to koniecznie przeczytajcie „Za kurtyną. Apogeum".

Widząc pierwsze recenzje dotyczące tej pozycji, miałam co do niej dość wysokie oczekiwania i nie mogłam się doczekać, aż będę mogła ją przeczytać. Gdy w końcu po nią sięgnęłam, wciągałam się coraz bardziej z każdą kolejną stroną. Bardzo spodobał mi się główny motyw przejścia do innego wymiaru/świata, który choć często występuje w popkulturze, tutaj został dość intrygująco przedstawiony. Cieszy mnie również to, że akcja dzieje się w Polsce (może trochę innej, ale jednak 😉), co dodatkowo rozbudziło moją wyobraźnię i nasunęło skojarzenia z Wiedźminem, który nawet został tu kilka razy wspomniany 😁.

W bohaterach podobało mi się to, że z biegiem czasu wyobrażenie o nich się zmieniało i byli na tyle dobrze wykreowani, że czasem ciężko było określić jednoznacznie czy daną postać się lubi czy nie. Teraz mogę stwierdzić, że największą sympatię poczułam do Leny i Cedrika, ale jak będzie w kolejnych tomach - nie wiadomo 🤷🏼‍♀️.

Jak już jestem w temacie Leny, to myślę, że świetnie został przedstawiony wątek jej zagubienia w obcym świecie, który rządzi się zupełnie innymi zasadami niż ten jej znany oraz tego, jak dziewczyna stara się go zrozumieć i odnaleźć drogę do domu. Podobało mi się również pokazanie tego jak wizyta w innym wymiarze na nią wpłynęła i jakie te mniej i bardziej znaczące zmiany w niej nastąpiły.

Jeśli chodzi o sam wątek romantyczny, stanowiący znaczną część powieści, to uważam, że został ON naprawdę sprytnie i ciekawie poprowadzony i mimo opierania się na znanych schematach, można się kilka razy nieźle zaskoczyć.

Podsumowując, nie sądziłam, że książka aż tak bardzo mi się spodoba i że z taką niecierpliwością będę wyczekiwać kolejnego tomu 😍. Jeśli jesteście fanami wciągających romansów, subtelnych wątków fantastycznych i intryg politycznych, to koniecznie sięgnijcie po tę powieść, bo naprawdę warto! 🥰

„Na każdego złego mężczyznę przypada jedna, jedyna kobieta, która go nawróci”

Lena wybiera się na wycieczkę wspinaczkową z bratem i jego znajomymi. Przechodząc przez jaskinie wychodzi z niej w całkowicie innym wymiarze. Tajemnicze królestwo Ardiven przypomina Europę sprzed lat.

Zagubionej dziewczynie przychodzi dwoje mężczyzn na ratunek - szarmancki Eavan i arogancki Cedrik.

Pierwsza myśl, która przebiegła przez moją głowę to, że podobno sport to zdrowie, ale żeby aż takie, że trafia się do innego wymiaru?

Ale zacznijmy od początku, czyli naszej głównej bohaterki Leny.

Mam do niej troszkę mieszane uczucia, bo nie będę ukrywać, że czasem zachowywała się irracjonalnie i mnie irytowała - brak szacunku do ubioru, który przystoi w danych czasach, czy pretensje, że ktoś ma obowiązki, których się podjął na długo przed jej przybyciem.

Mimo to bardzo wciągnęłam się w jej przygody w Ardiven, szczególnie, gdy pojawił się Cedrik.

Główna bohaterka zostaje wrzucona w całkowicie inne czasy, co przekłada się na to, że dostajemy sporą dawkę tradycji i polityki, która panuje w królestwie. Czasem miałam jednak nadzieje na więcej akcji, a mniej całej tej otoczki. Nie oznacza to, że było mało akcji, bo im dalej zanurzaliśmy się w historię tym szybciej pędziliśmy, tym byliśmy bliżej odpowiedzi - czy uda się Lenie wrócić do swoich czasów?

Mimo tych kilku minusów bawiłam się na prawdę świetnie i jestem bardzo ciekawa, co będzie dalej. Szczególnie, że autorka postanowiła napisać takie zakończenie, że moje jedyne pytanie brzmi - Jak mogłaś?!

„Za kurtyną: Apogeum” to na kawał dobrej książki młodzieżowej, która obok Klątwy Bogów będzie dla mnie serią przy której mogę się zrelaksować i dobrze bawić. Pozostaje tylko czekać na drugi tom! ✨

„Za kurtyną: Apogeum” to debiut polskiej autorki Laury Savaes i książka z gatunku fantastyki młodzieżowej. Razem z główną bohaterką Leną przenosimy się do innego wymiaru, który z jednej strony jest lustrzanym odbiciem świata, który znamy, a z drugiej znacząco się od niego różni. Ardiven przypomina bowiem jedno z europejskich królestw z czasów, gdy nie było prądu, internetu i telewizji. Lena zupełnie niespodziewanie trafia w nowe miejsce i dość szybko musi się w nim odnaleźć, by mieszkańcy Ardiven nie uznali jej za czarownicę.

Opis książki niezwykle mnie zaintrygował, tak samo jak pierwsze rozdziały. Już od początku widziałam, że tekst jest na bardzo wysokim poziomie. Autorka ma przyjemny styl zwłaszcza jeśli chodzi o opisy miejsc, czy przeżyć bohaterów. Czytając poszczególne fragmenty o Ardiven w ogóle nie miałam problemów w wyobrażeniu sobie tego świata. W książce występuje narracja trzecioosobowa, mimo to mamy dużo przemyśleń głównej bohaterki, dzięki czemu możemy jeszcze lepiej wczuć się w jej niecodzienną sytuację. Na początku bardzo dobrze mi się je czytało, były dla mnie takim wprowadzeniem do całej historii. Później zaczęły mi troszeczkę przeszkadzać, szczególnie jeśli nie wprowadzały nic nowego do tego, co już wiedziałam. Jestem czytelnikiem, który zdecydowanie bardziej woli dialogi, niż przydługie opisy, które nie pchają fabuły do przodu. W szczególności, że moim zdaniem tutaj tej akcji naprawdę było niewiele. Po dynamicznym początku autorka głównie skupiła się na rozwoju relacji między bohaterami. Na pewno ucierpiała na tym kreacja świata, ale „Apogeum” to dopiero pierwsza część trylogii, więc mam nadzieję, że zostanie to nadrobione w kolejnych tomach. Ardiven to królestwo, w którym ścierają się dwa stronnictwa polityczne. Figuryści i Lojaliści walczą o władzę i to, przez kogo powinna być ona sprawowana. Lena także w końcu zaczyna być częścią tego sporu, ponieważ oddaje swoje serce dwóm napotkanym mężczyznom, którzy mają odmienne poglądy — Eavanowi i Cedrikowi. Motyw polityczny był dla mnie ciekawy, czego jednak nie mogę napisać o wątku z trójkątem miłosnym. Możliwe, że miała na to wpływ główna bohaterka, z którą niestety się nie polubiłam. Przez lwią część książki zastanawiałam się, co tak naprawdę o niej sądzę. Z jednej strony Lena zachowała się bardzo racjonalnie po tym, gdy przeniosła się do innego wymiaru. Odnalazła się w Ardiven prawdopodobniej szybciej niż ja, gdybym była na jej miejscu. Była też postacią, która wciąż pamiętała o swoim dawnym życiu, wspomnienia nagle nie wyparowały jej z głowy. Z drugiej wydawało mi się, że jej jedyna wada dotyczy tego, że jest typową damą w opałach, o którą wszyscy marzą. Ciągle wspominała, że dotychczas bez rad swojego brata nie potrafiła nawet wybrać odpowiedniej pary butów, a z kłopotów na zmianę ratowali ją Eavan i Cedrik. Jestem przekonana, że wiele osób zakocha się w wątku romantycznym w tej książce, chociażby dlatego, że został ON naprawdę dobrze napisany. Dla mnie był za bardzo sztampowy. Wybór między chłopcem z sąsiedztwa, a typem spod ciemnej gwiazdy trochę mi się przejadł. Do tego miałam wrażenie, że relacje bohaterów ewoluują zbyt szybko w porównaniu do głównej akcji. W konsekwencji wynudziłam się, czytając o rozterkach miłosnych Leny i jej nieco idyllicznym życiu w Ardiven — leniwych dniach pełnych popołudniowych drzemek i ćwiczenia gry na gitarze. Mimo to polecam sięgnąć po „Apogeum”, bo jest to naprawdę udany debiut, z zakończeniem, które zwiększa apetyt na kolejne części trylogii. Laura Savaes wymyśliła całkiem interesujący świat, który mam nadzieję, zostanie jeszcze bardziej rozwinięty. Polecam sięgnąć po „Apogeum” jeśli jesteście fanami fantastyki młodzieżowej, w której w znacznym stopniu przeważa wątek romantyczny — na pewno wasze serce nie pozostanie obojętne na gentelmana Evana i intrygującego Cedrika.

"Ty nie stąd. Zbłądziłaś dziewczyno..."🧭

*

Kiedy brat Leny zabiera ją na wycieczkę w góry, ta jest pewna, że to wypad nie na jej nerwy 😅. Dziewczyna nigdy jedna nie podejrzewała, że największy emocji dostarczy jej nie sama wyprawa, a jej finał. Nikt w końcu nie pomyślałby nawet, że na końcu wyjścia z jaskini na Lenę czeka zupełnie inna rzeczywistość, w której będzie musiała jakoś się odnaleźć. Jak potoczy się wizyta Leny w świecie skrytym za Kurtyną? 🤔

*

"Za kurtyną: Apogeum" to książka, która zaintrygowała mnie już samym opisem. Zwłaszcza że podróż do innej rzeczywistości — zwłaszcza utrzymanej w historycznych realiach — to motyw, do którego mam szczególną słabość 💖. Dlatego też ucieszył się, że debiut ten sprostał wielu moim oczekiwaniom 😁.

*

Zacznę jednak od trzech minusów, na które zwróciłam szczególną uwagę 🙊. Po pierwsze, mamy tu za dużo przemyśleń Leny — coś, co można by opisać w 10 linijkach, tutaj nie raz rozciągało się na stronę 🤷🏻‍♀️. Po drugie, zamiast wywodów bohaterki, wolałabym więcej uwagi poświęcić kreacji świata 🌐. Po trzecie, brakowało mi momentami akcji, która odchodziła na bok na rzecz romansu. Szczególnie początek książki, moim zdaniem kulał pod tym względem... ale może to wynikać z tego, że w drugiej połowie z pewnych powodów romans zaczął mnie bardziej interesować 😜.

*

Dobra, po marudziłam, to teraz plusy 🥰. Po pierwsze, autorka ma naprawdę świetny styl, przez co przez książkę się płynie ✔. Po drugie, nie ukrywam, że postacie bezpośredniego Cedrika oraz rozgadanego Lefrica to plusy sam w sobie — chociaż z zupełnie innych powodów 💘. Po trzecie mamy ciekawie wpleciony wątek polityczny. Po czwarte, świat przedstawiony, który mnie zaintrygował i chętnie dowiedziałabym się na jego temat więcej 😃.

*

Na koniec chcę podkreślić❗, że historia Leny, nie jest fantastyką, a romansem historyczny z elementami fantasy — jak dla mnie to idealna książka w kategorii "guilty pleasures"😘.

*

"Za Kurtyną: Apogem" oceniam na 7½/10✅. Jest to naprawdę fajny debiut, a przez wydarzenia z ostatniego rozdziału już nie mogę się doczekać kontynuacji😀.

Tak naprawdę nie można rozpocząć opinii o „Za kurtyną: Apogeum” inaczej niż… O rany! Ale to dobry debiut! Nawet jeżeli skierowany jest do czytelników Young Adult to sądzę, że każdy może znaleźć w niej coś dla siebie.

Książka ma w sobie niesamowity klimat, który sprawia, że sami wyruszamy w podróż w inny wymiar. Nie ma tutaj czasu na nudę chociaż akcja wcale nie jest rozbudowana. Widać, że fabuła została bardzo dobrze dopracowana. Zbudowany przez autorkę świat jest niesamowity. Możemy poznać nowe obrzędy, ceremonie, społeczność, a nawet politykę. Przyglądamy się różnicą pomiędzy naszym światem, a Ardiven. Tutaj w głowie czytelnika może pojawiać się pytanie, który z tych światów jest lepszy. Nie chodzi tutaj o fakt, że świat tamten przypomina z lekka średniowiecze, a o samych ludzi. Autorka wprowadziłam nam także wątek miłosny, który jest na swój sposób uroczy. Jednak w moim odczuciu relacja rozwijała się zbyt szybko przez co straciła na autentyczności.

Bohaterowie są dość ciekawi i co najważniejsze autorka skupiła się także na ich stronie emocjonalnie. Są to postacie z krwi i kości, chociaż nie mogę powiedzieć, że bardzo się z nimi polubiłam.

Jak na debiut styl pisania autorki zdecydowanie przypadł mi do gustu. Całość napisana jest ciekawie, lekko, płynnie i co najważniejsze dobrze zredagowana. Dzięki czemu sięgnięcie po tą pozycję było czystą przyjemnością. Samo zakończenie bardzo mnie zaskoczyło i jestem ciekawa jak autorka pociągnie wątek w dalszych częściach.

„Za kurtyną: Apogeum” to podróż w inny wymiar, która przynosi humor, muzykę rockową i magię. Spędziłam z nią naprawdę świetny czas. Czuję, że jest to tak naprawdę wstęp do czegoś świetnego. Zakończenie pozostawia wiele pytań i niewiadomych. Dlatego mam nadzieję, że autorka nie karze nam czekać długo na kontynuację.

Książka ta zrobiła na mnie pozytywne wrażenie i całkiem fajnie przemycony wątek podróży do innego wymiaru. Jestem w stanie zrozumieć zachowanie Leny i finalnie szczerze zdobyła moją sympatię. Były momenty na początku, gdzie fabuła mnie nużyła i przekartkowane opisy, aby ujrzeć dialog. Nie uważam, żeby to miało, aż tak duże znaczenie, gdyż co do stylu autorki jest on bardzo delikatny i potrafi wciągnąć czytelnika na ładne parę godzin. Lubię motyw miłosnego trójkąta, ale wyłącznie wtedy kiedy jest dobrze poprowadzony i mamy taką jasność sytuacji. Ten tutaj dosyć mnie zadowolił. Końcowa scena była dla mnie dobrym zaskoczeniem i na pewno przeczytam kolejną część.

Potencjał na ciekawą historię widać od pierwszych stron „Za kurtyną. Apogeum”. Uwielbiam wątki światów równoległych w książkach, ponieważ dają autorowi możliwość na stworzenie fenomenalnego świata. Niestety tutaj pojawia się pierwszy minus „Za kurtyną. Apogeum”. Zabrakło mi informacji o świecie. Są one oczywiście przetykane – dowiadujemy się trochę o modzie, o roli kobiety w społeczeństwie, o religii oraz o polityce – ale było tego bardzo mało! Wiele dałabym za rozwinięcie tych wątków i mam nadzieję, że stanie się tak w przyszłości.

Spodziewałam się również więcej polityki, tymczasem „Za kurtyną. Apogeum” to przede wszystkim romans z motywem trójkąta miłosnego. Mamy do czynienia z dwoma bardzo szybko postępującymi relacjami miłosnymi, których tempo było na moje gusta przesadzone.

Wydaje mi się, że kilka lat temu tę powieść doceniłabym o wiele bardziej. Możliwe, że młodsi czytelnicy znajdą w niej coś więcej dla siebie niż ja. Mi pozostaje liczyć, że świat z potencjałem zostanie rozwinięty w drugim tomie.

Lena jest młodziutką kobieta, która wiedzie raczej spokojne życie. Pewnego dnia wszystko się zmienia... Podczas wycieczki z bratem i znajomymi, mającej na celu eksplorację jaskiń, dziewczyna oddzielą się od reszty grupy i trafia w nieznane jej miejsce... Zagubiona nie wie, co ze sobą zrobić, jednak trafia na przyjaznych jej ludzi. Okazuje się, że miejsce, do którego trafiła przypomina średniowiecze i nikt ma pojęcia o istnieniu Warszawy, czy też samej Polski

Z biegiem czasu dziewczyna orientuje się, że nie jest to żaden żart, czy też nie znalazła się w otoczeniu jakiegoś dziwnego społeczeństwa. Zrozumiała, że prawda jest zupełnie inna i będzie musiała przywyknąć do życia w zupełnie innej rzeczywistości, bez internetu, telefonu, telewizji i najbliższych. Dziewczyna postanawia odnaleźć się w nowym miejscu i nauczyć się żyć tak jak inni.

___________________________

Książka została dobrze napisana, a pomysł na fabułę bardzo dobry. Akcja biegnie raczej w zrównoważonym tempie, chociaż raczej sporo się tam dzieje. Bohaterowie zostali dobrze wykreowani i fajne jest to, że są bardzo oryginalni. Decyzję podejmowane przez bohaterkę często mnie zaskakiwały i czasami naprawdę dziwiły. Dobrze, że fabuła okazała się na tyle oryginalna, że nie byłam pewna, co wydarzy się na kolejnych stronach.

Jedyne do czego mam zastrzeżenie to długie opisy, które początkowo trochę mnie drażniły, jednak z biegiem zapoznawania się z historią, chyba po prostu się do nich przyzwyczaiłam. Książkę czyta się raczej szybko przez dobre pióro autorki. Pojawia się tam wątek miłosny, który jest trochę skomplikowany.

Powieść dobrze odzwierciedla średniowieczny klimat. Poznajemy styl życia tamtejszych ludzi.

Przypadła mi do gustu okładka książki, która dobrze zgrywa się z wnętrzem i klimatem powieści.

Myślę, że każdy z nas na miejscu Leny postąpiłby podobnie. Jednak, czy byście chcieli znaleźć się w takiej sytuacji?