Antychłopak

Carys to dziewczyna, która źle ulokowała swoje uczucia. Przez to została sama z dzieckiem i próbuje stanąć na nogi. Jak się okazuje, przy chorym dziecku nie jest to wcale łatwe. Kiedyś miała marzenia i wielkie plany wszystko to się zmieniło, kiedy na świat przyszła jej córeczka. Jednak nie żałuje tego, jak wygląda jej życie, bo przecież ma Sunny. Jej życie zmienia się, gdy bliżej poznaje się z sąsiadem zza ściany Deaconem. Właściwie od pierwszych chwil super się dogadują.

Deacon pracuje w domu, a na wieczór zazwyczaj załatwia sobie kogoś do towarzystwa. Nie zdaje sobie sprawy, jak ściany są cienkie i ile słyszy jego sąsiadka. Po bliższym poznaniu, gdy tylko słyszy płacz dziecka zza ściany, nie potrafi siedzieć obojętnie czy robić inne rzeczy. Próbuje pomóc, mimo iż totalnie nie zna się na dzieciach. Stara się trochę odciążyć Carys, chociaż w zakupach. Z czasem Sunny tak się do niego przyzwyczaja, że tylko jemu udaje mu się ją uspokoić. Jednak czy może aż tak wkraczać w ich życie?

Jest to cudowna historia, która od pierwszych stron bawi i wzrusza. Nie wiele jest takich powieści o samotnej matce w dodatku z dzieckiem z zespołem Downa. Jest ona również bardzo pouczająca, ponieważ pokazuje, że takie dziecko jest też dzieckiem. Nie należy patrzeć na nie z niesmakiem czy politowaniem dla matki. Pojawia się tutaj wiele sytuacji, gdzie są opisane właśnie takie zachowania innych osób. Nie wyobrażam sobie, że w takiej sytuacji można nie wybuchnąć w stosunku do zachowania takich osób. Wiele razy już czytałam książki tej autorki i chyba ta mnie najbardziej poruszyła i wciągnęła jak dotychczas. Mimo swojej grubości czyta się ją naprawdę szybko. Jest podzielona na rozdziały z perspektywy Carys i Deacona oraz każdy ma swój tytuł. Okładka zupełnie nie pokazuje, tego, co możemy się spodziewać w środku, wręcz przeciwnie. Podsumowując, mogę ją z całego serducha polecić!

„Mówisz, że nasze życia są zupełnie różne, ale ja uważam, że mamy ze sobą znacznie więcej wspólnego, niż może ci się wydawać.”

„Antychłopak” to historia, o której nie da się tak łatwo zapomnieć. Na pewno na długo pozostanie w moich myślach i zdecydowanie trafia do książkowych ulubieńców tego roku!

To książka, która dogłębnie porusza i rozczula. Na zmianę bawi i wzrusza. Opowiada historię dwójki zwykłych ludzi, którzy mierzą się z codziennymi problemami. Porusza ważne wątki i tematy, które mogą dotknąć każdego z nas. I właśnie świadomość, że bohaterowie są tacy normalni, że ich życie nie odbiega od życia większości ludzi sprawia, że pała się do nich jeszcze większą sympatią. Nie jestem w stanie zliczyć ile razy płakałam nad losami bohaterów. Czasami denerwowałam się, gdy zachowywali się głupio i bezmyślnie. A jednocześnie mocno im kibicowałam i wierzyłam, że ich historia zakończy się happy endem.

Carys i Deacona spotkały w życiu podobne problemy, co mocno ich połączyło. Ich wzajemna relacja zaczęła się od przyjaźni, bo każde z nich było na innym etapie życia i bycie parą absolutnie nie wchodziło w grę. I chociaż przyciągali się jak magnes, a chemia między nimi była mocno wyczuwalna, to musieli zwalczać w sobie te uczucia. Bo antychłopak nie jest najlepszym materiałem na partnera dla samotnej matki. Deacon lubił się bawić i nie miał ochoty angażować się w poważne związki. Carys z kolei nie interesowały przelotne romanse, bo nie mogła już myśleć tylko o sobie. W grę wchodziło już nie tylko jej złamane serce, ale również jej córeczki Sunny. Bohaterowie niby byli swoimi przeciwieństwami, bo z pozoru dzieliło ich wszystko, ale po bliższym poznaniu okazało się, że łączy ich zdecydowanie więcej, niż mogliby przypuszczać.

„Antychłopak” to książka, od której nie można się oderwać. Dla takich historii zarywa się noce. Jest piękna, wzruszająca, a jednocześnie przedstawia istotne tematy, które skłaniają do refleksji i przemyśleń. Ze wszystkich książek Penelope Ward, które miałam przyjemność czytać, ta jest zdecydowanie najlepsza! Uwielbiam ją! I bardzo Wam polecam! ❤️

Główną bohaterką książki jest Carys, młoda kobieta, która wychowuje swoją córkę samotnie. Życie wielokrotnie dało już jej kopa w tyłek. Początkowo odebrało jej pasję która była dla niej całym życie, następnie na jej drodze pojawia się niewłaściwy mężczyzna – ojciec Sunny. Mimo, że nauczyła się już w życiu radzić samodzielnie, brakuje jej drugiej osoby na której mogłaby polegać. W jej życiu niespodziewanie pojawia się przystojny sąsiad o imieniu Deacon. Ich pierwsza rozmowa będzie dość niezręczna. Jednak w tym momencie nie zdają sobie sprawy, że będzie to początek pięknej przyjaźni. Carys będzie mogła liczyć na Deacona w każdej sytuacji, nawet tak awaryjnej jak opieka nas sześciomiesięcznym dzieckiem. Ich przyjaźń z dnia na dzień będzie rozkwitać, jednak żadne z nich nie będzie chciało przekroczyć niewidzialnej granicy. On uważa, że nie jest odpowiednim mężczyzną dla Clarys, ponieważ dla niego liczy się jedynie niezobowiązujący seks. Ona natomiast nie potrafi tak łatwo zaufać. Wszystko jednak zmieni się pewnego wieczora. Linia, która wyznaczali przez tak długi okres zaczyna się kruszyć i wydarzenia, które mają miejsce zaburzają ich relację. Nic już nie będzie tak samo. Czy uda im się wrócić do przyjaźni? A może narodzi się z tego prawdziwy związek?

„Zamierzałem rozstać się z kimś, kto był dla mnie ważny.”

Brzmi ciekawie, prawda? I tak było. Bardzo miło spędziłam czas z tą książką. Dużo się przy niej śmiałam i od samego początku główni bohaterowie przypadli mi do gustu. Już od samego początku jest wyczuwalna chemia pomiędzy Clarys i Deaconem. A to co mnie najbardziej ucieszyło, to fakt, że autorka z niczym się nie śpieszyła. Cała historia była prowadzona powoli, tak aby więź między bohaterami zwiększała się stopniowo. Przez większość książki miałam uśmiech na twarzy, uwielbiam takie lekkie książki, które czytam z wielką przyjemnością. Bardzo spodobało mi się pióro autorki, które jest przyjemne dla oka. Autorka zdecydowanie potrafi trzymać w napięciu, a w dodatku pięknie pisze o uczuciach.

Clarys i Deacon musieli przejść długą drogę aby się odnaleźć. Łączy ich wspólna przeszłość, oboje utracili coś bardzo ważnego w swoim życiu. Deacon stracił nawet coś więcej niż tylko szansę na bycie zawodowym sportowcem, ale o tym co to jest będziecie musieli dowiedzieć się sami. Jednak wiem, że z pewnością złamie Wam to serce.

Jestem ogromnie wzruszona tym, że autorka wplotła w wątek dziecka chorego na zespół Downa. Jest to niespotykany zabieg, jednak autorka spisała się świetnie i finalnie byłam oczarowana tą historią.

„Antychłopak” z pewnością jest historią, którą musi przeczytać każda fanka romansów. Jest lekką książką, pełną uczuć i emocji, a zarówno pełną śmiechu. Ja świetnie się bawiłam podczas czytania i mimo, że książek o podobnym wątku jest wiele, to myślę, że ta historia jest wyjątkowa i z pewnością jeszcze nie raz po nią sięgnę.

„Chciałbym móc powiedzieć, że byłem w tamtym momencie szczęśliwy, ale nie pozwalał mi na to ciężar, który wciąż czułem w piersi. Walka rozumu z sercem toczyła się we mnie nieustannie.”

⭐RECENZJA⭐

Carys wychowuje samotnie córeczkę - Sunny. Nie jest jej łatwo, a zbyt głośny sąsiad zza ściany nieźle hałasuje, przez co kobieta nie może spać nocami. Pewnej nocy, gdy mała Sunny płacze z powodu choroby, do drzwi mieszkania puka nie kto inny, jak sąsiad - Deacon. Na jego widok mała się uspokoiła - a co najlepsze - na jego rękach zasypia. Od tej pory Carys i Deacon stają się sobie bliżsi. Czy coś jest w stanie ich połączyć?

🤩

Cudowna.

Przyjemna.

Chwytająca za serce.

"Antychłopak" to książka, która porwała mnie od pierwszych stron, a jej wnętrze roztopiło moje serce 🤗 Bardzo lubię oraz cenię sobie twórczość pisarki @penelopewardauthor i zawsze mam duże oczekiwania co do jej lektur. Po raz kolejny autorka pokazała, że ma lekkość pióra oraz przyjemny styl. Bohaterów kreuje na wysokim poziomie, czuć od nich wszystko, a co za tym idzie? Są jeszcze lepsi w odbiorze i bardzo realni. Ich charaktery też mi się podobały, a podejście mężczyzny do życia powodowało we mnie uśmiech na twarzy. W ogóle mała Sunny skradła moje serce i uważam, że jest to najsłodsza bohaterka, z jaką miałam przyjemność się spotkać. Wniosła wiele radości i uśmiechu do mojego życia 🤗 Cieszy mnie to, że pisarka nie bała się podjąć takiego tematu w ów książce, a mianowicie choroby dziecka. Podobało mi się bardzo to, jak cała fabuła była poprowadzona, jak było pokazane, że jednak nie jest to, na co wygląda i uprzedzenia ludzi są mylne i niepotrzebne. A postać kobieca, Carys, pokazała mi, że mimo trudności i przeciwności losu, trzeba być silną oraz niezależną kobietą. Właśnie takie bohaterki otwierają nam oczy na świat, który nie jest kolorowy, otwierają nam oczy na świat, który nie jest idealny i za to dziękuję 🤗 Polecam Wam, Kochani, tę powieść! Uważam, że każdy musi po nią sięgnąć! 😃

🤩

Współpraca z @[Adres usunięty] @wydawnictwohelion 💚

🤩

Chyba wszyscy się zgodzimy, że życie samotnej matki wychowującej dziecko do lekkiego nie należy. Tak właśnie jest w przypadku Carys, która stara się radzić sobie ze wszystkim sama. Całymi dniami opiekuje się sześciomiesięczną córeczką, a takie maluszki nie raz potrafią dać w kość. Główna bohaterka nie zdecydowała się jeszcze na powrót do pracy, bo po pierwsze nie ma, z kim zostawić Sunny, a po drugie do starej pracy wracać nie chce, bo dyrektorem jest ojciec jej dziecka. Tak, więc Carys wykorzystuje każdą wolną chwilę na odpoczynek, jednak sąsiad zza ściany skutecznie jej to uniemożliwia.

Deacon, to przystojny i młody projektant gier, ceni sobie pracę zdalną i to, że jest wolny. Często gościł u siebie przeróżne koleżanki, jednak nigdy nie przyszło mu do głowy, że jego zachowanie jest tak uciążliwe dla sąsiadów.

Pewnego razu Carys niewytrzymała i zwróciła Deaconowi delikatnie uwagę i od tego wszystko się zaczęło.

Czy Deacon przestanie zakłócać spokój sąsiadom? Czy Carys znajdzie pracę? Oraz czy dwójka sąsiadów mogą liczyć na coś więcej niż przyjaźń?

Kolejny raz przekonałam się, że uwielbiam twórczość Penelope Ward, to jak lekko pisze, to jak potrafi zaciekawić, na tyle, że czytelnik nie jest w stanie odłożyć książki, bo zwyczajnie zżera go ciekawość.

Tym razem związek między sąsiadami. Czy to w ogóle ma szansę się udać? Przyznam, że pomysł na tę historię był rewelacyjny i nawet nie zdziwiłabym się gdyby coś takiego wydarzyło się naprawdę. W dzisiejszych czasach nie znamy swoich sąsiadów, może jedynie z widzenia i to nie zawsze. Tu Carys korzystając z okazji, że widzi swojego sąsiada postanawia zwrócić mu uwagę, że ściany są dosyć cienkie. I przyznam, że Deacon świetnie wybrną z tej sytuacji, bo podejrzewam, że nie jeden odwróciłby się na pięcie burcząc, że to nie jego problem. Dodatkowo sam wyciąga pomocą dłoń do głównej bohaterki, gdy słyszy, że dziecko za ścianą nie może się uspokoić i wcale nie przychodzi z pretensjami. Tak zaczyna się ich przyjaźń. Ja dalej twierdzę, że przyjaźń między kobietą a mężczyzną, jest naprawdę bardzo rzadko spotykana.

Autorka w książce porusza też trudny temat, jakim jest choroba Downa, świetnie pokazuje jak ludzie reagują na nasz wygląd. Gdy widzą dziecko uśmiechają się zaczepiają, jednak, gdy dostrzegają, że jest to dziecko chore, odwracają wzrok, a nie raz współczują rodzicom. Dla każdego rodzica swoje dziecko zawsze będzie najpiękniejsze, bez względu na to jak wygląda. A dzieci z chorobą Downa też potrafią być szczęśliwe, a nawet stwierdzam, że są zdecydowanie wrażliwsze niż dzieci zdrowe. (Pisząc ten akapit mam nadzieję, że nikogo nie uraziłam. W razie czego nie to miałam takiego zamiaru.)

Gorąco polecam wam tę książkę ja świetnie spędziłam z nią czas. Jedyne, czego żałuję, to tego, że tak późno sięgnęłam po twórczość tej autorki. Jeszcze dużo książek mam do nadrobienia.

"Liczą się czyny, a nie słowa. Tylko czyny mogą dowieść twoich rzeczy­wistych in­tencji."

"Strach przed porażką może potrafi być obezwładniający"

"Wiara w siebie zawsze wiąże się z ryzykiem. Musisz jednak przyjąć do wiadomości to, że ryzyko wiąże się że wszystkim, co jest na tym świecie cenne. Zawsze istnieje ryzyko, że to coś utracisz"

Nic nie zapowiadało tego, że mieszkający ze sobą po sąsiedzku Deacon i Carys się zaprzyjaźnią. On cieszył się urokami kawalerskiego życia, którego ona niejednokrotnie zmuszona była wysłuchiwać przez ścianę, ona samotnie wychowywała swoją malutką córeczkę Sunny, która pewnej nocy nie dawała w żaden sposób się uspokoić. Gdy wyczerpany niemowlęcym płaczem Deacon zaproponował sąsiadce pomoc, nieufna początkowo kobieta przyjęła ją z obawą, ale i wdzięcznością. Sunny się uspokoiła, a Deacon zaczął bywać częstym gościem w mieszkaniu Carys. Jednak oboje wiedzieli, że nie mogą być razem i oboje byli bardzo zgodni w swoim postanowieniu.

Historia bohaterów jest słodka, urocza i przewidywalna, choć znalazło się w niej całkiem sporo niespodziewanych zwrotów akcji, co zawsze uwielbiam w książkach autoki. "Antychłopak" to jednak także powieść, która pokazuje dużo emocji, dużo problemów, z którymi przyszło zmagać się bohaterom, dzięki czemu z każdą kolejno przeczytaną stroną, byłam ciekawa, co dalej wydarzy się w ich życiu. Polubiłam i postać Deacona i postać Carys. Ich relacja była pełna troski, czułości, zrozumienia i namiętności, ale też rozwijała się stopniowo, co oddawało jej realizm. Z ogromnym zainteresowaniem, oczami wyobraźni, obserwowałam rosnące między nimi napięcie, które musiało wreszcie znaleźć swoje spełnienie. A to zostało opisane w mistrzowski sposób. Zresztą autorka cudownie operuje słowem, oddając uczucia swoich bohaterów: ich zaangażowanie, niepewność, pożądanie, miłość, ale i strach, który popchnął ich w kierunku różnych decyzji. Fajnie było poznawać ich punkt widzenia i dzięki temu dobrze poznawać i Carys i Deacona. Nie brakowało mi także chwil wzruszeń zwłaszcza wobec przeszłości mężczyzny. Kolejnym plusem jest to jak autorka "oswaja" chorobę, w tym przypadku zespół Downa, z którym urodziła się malutka Sunny, jak unaocznia z czym muszą mierzyć się w takiej sytuacji rodzice, co w moich oczach czyni tą książkę, powieścią mądrą i wartościową. Myślę, że to książka, którą warto przeczytać, dlatego oczywiście Wam ją polecam

'𝑰 𝒈𝒐𝒕𝒕𝒂 𝒃𝒆 𝒉𝒐𝒏𝒆𝒔𝒕, 𝒕𝒉𝒐𝒖𝒈𝒉. 𝑰 𝒌𝒊𝒏𝒅𝒂 𝒘𝒂𝒏𝒕𝒆𝒅 𝒕𝒐 𝒓𝒖𝒏 𝒇𝒐𝒓 𝒕𝒉𝒆 𝒉𝒊𝒍𝒍𝒔 𝒘𝒉𝒆𝒏 𝒚𝒐𝒖 𝒇𝒊𝒓𝒔𝒕 𝒂𝒔𝒌𝒆𝒅 𝒎𝒆 𝒕𝒐 𝒕𝒂𝒌𝒆 𝒉𝒆𝒓. 𝑩𝒖𝒕 𝒔𝒉𝒆 𝒎𝒂𝒅𝒆 𝒊𝒕 𝒆𝒂𝒔𝒚. 𝑵𝒐𝒕 𝒃𝒂𝒅 𝒇𝒐𝒓 𝒎𝒚 𝒇𝒊𝒓𝒔𝒕 𝒕𝒊𝒎𝒆 𝒉𝒐𝒍𝒅𝒊𝒏𝒈 𝒂 𝒃𝒂𝒃𝒚, 𝒉𝒖𝒉?'

👶🏻 Deacon to utalentowany projektant gier komputerowych. Nie ma najmniejszej ochoty na poważne relacje. Doskonale wie o tym jego sąsiadka, Carys. Sąsiadujące ze sobą sypialnie *i dźwięki z nich wychodzące* dają idealny obraz tej dwójki. Młoda mama i jej córeczka Sunny niejako zmuszone są do słuchania łóżkowych podbojów Deacona. Którejś nocy role się odwróciły i to płacz niemowlęcia zagłuszał wszelkie inne odgłosy. Maleńka Sunny chorowała i trudno ją było uspokoić. Na ratunek przybył jurny sąsiad. Na jego widok Sunny się uspokoiła. A potem, na jego rękach, usnęła. Jak dalej potoczy się znajomość Carys i Deacona?

👶🏻 Mam mieszane uczucia. Historia jest bardzo podobna do tej przedstawionej w książce 'Życie jest zbyt krótkie' Abby Jimenez. Od razu mogę powiedzieć, że jeśli zastanawiacie się nad lekturą którejś z nich to postawcie na fabułę Jimenez. Jest dużo lepsza od 'Antychłopaka' Ward. Piszę to z bólem serca, ale taka jest prawda.

👶🏻 Przechodząc już do samego 'Antychłopaka' - trudno było mi uwierzyć w pewne wydarzenia *PATRZ 'PREZENT URODZINOWY'*. Częste przeskoki w czasie, dość monotonnie tocząca się fabuła, brak większych emocji - to wszystko przysłoniło mi pióro autorki, które lubię. Tylko dzięki niemu przebrnęłam z Carys i Deaconem do ostatniej strony.

👶🏻 Opisy zbliżeń to była istna katorga. Maczuga, włócznia... Serio, można użyć słowa członek czy penis. To nikogo nie skrzywdzi, a przy okazji nie wywoła ciarek żenady.

👶🏻 Podobał mi się sam wątek choroby genetycznej, ale już zgrzytało mi to jak został poprowadzony. Bliska mi osoba choruje na to samo i aż się we mnie gotowało przy pewnych fragmentach i przemyśleniach głównej bohaterki.

👶🏻 Oczekiwałam czegoś więcej po Penelope Ward. Zostałam przyzwyczajona do większego zaangażowania czytelnika w historię bohaterów. Tutaj całość była mi całkowicie obojętna🤷🏻‍♀️

Twórczość Penelope Ward to coś, co zaliczam do swoich „guilty pleasures” i nie inaczej było z książką „Antychłopak”, która bardzo mi się podobała. Pozycję tę cechuje bowiem, tak jak inne tej autorki, pewien prosty schemat i przewidywalność – ON i ona z trudnościami, poturbowani w jakiś sposób przez życie; nie powinni być razem, ale coś ich ku sobie ciągnie… – ale to właśnie to jest w niej wspaniałe. Sprawia, że niezależnie od poziomu zmęczenia czy ilości problemów niesionych na swoich barkach, lektura jest przyjemna i wywołuje pozytywne emocje. We mnie obudziła optymizm – dobrze jest od czasu do czasu przeczytać coś ze szczęśliwym zakończeniem; przekonać się, że nawet najtrudniejszy okres w życiu może przeistoczyć się w coś wspaniałego.

Spokojne noce przeznaczone do odpoczynku zakłócał dla Carys odgłos gorących przygód sąsiada, który nie żałował sobie ani kobiet w łóżku, ani orgazmów im serwowanych. Nie żeby to ją jakoś specjalnie interesowało, ale cienkie ściany nie znały litości dla samotnej matki, która każdą wolną chwilę inwestowała w regenerowanie sił. Kiedy przystojny sąsiad skupiony raczej na przyjemnościach seksualnych niż szukaniu miłości zapukał do jej drzwi, była przekonana, że teraz ON nie może spać przez płacz maleństwa. Nie spodziewała się, że będzie ON jedyną osobą mogącą uspokoić jej pociechę i tym samym stać się... najlepszym przyjacielem. Tylko, czy to wypali?

#antychłopak jest dla mnie książką przy której absolutnie można się zrelaksować. Z bardzo dużym poczuciem humoru, odpowiednią ilością grzesznych scen rozpalających wyobraźnię oraz oczywiście życiowych problemów. Wzbudziła we mnie głębokie emocje zabierając w bardzo emocjonującą podróż po zakątkach mojego serca. Można jej gdzieś zarzucić przewidywalność, lecz w tych wszystkich niesamowitych doznaniach było to do wybaczenia. Motyw miłości budowanej na szczerej przyjaźni okraszony życiowymi rozterkami, wątpliwościami, cierpieniem czy rozczarowaniem, brakiem zaufania nie tylko do innych, lecz również do siebie samego. Dodatkowo relacja mężczyzny z kobietą, która ma już dziecko jest skomplikowana, ponieważ w razie niepowodzenia może ucierpieć również niewinna istota, której nie da się wytłumaczyć pewnych wydarzeń. Pięknie przekazany wpływ drugiej osoby na naszą psychikę, o komfort w byciu sobą i nie udawania niczego oraz nieustanna walka serca z rozumem.

Prawdopodobnie kolejny raz to piszę, ale ta książka jest jedną z lepszych, jakie czytałam od Pani Penelope i zajmie szczególne miejsce w moim piekielnym serduchu. Klasyka powieści romantycznych. Nie tylko ją polecam, ale już się zastanawiam kogo z najbliższych w nią zaopatrzyć i Wam też do tego zachęcam. Serio, serio.

Carys i Deacon są sąsiadami. Ona jest samotną matką malutkiej Sunny ona zaś mężczyzną cieszącym się życiem. Widują się przelotnie jednak nigdy nie mieli okazji do bliższego poznania się aż do pewnego dnia gdy po nie przespanej nocy przez cieszącego się kawalerską wolnością sąsiada Carys postanawia zwrócić mu uwagę. W końcu... Nie bez powodu jedna z sąsiadek nazwała go jurnym dzięciołem prawda? Od tego momentu nawiązują ze sobą coraz bliższą relację wirując się co jakiś czas to specjalnie się widując innym razem zaś przez przypadek. Co z tego wyniknie? Czy kobieta zechce związać się z mężczyzną, który przysporzył jej mnóstwa nocnych atrakcji? Czy mężczyzna zaś zainteresuje się samotną kobietą z dzieckiem?

Czy macie takich autorów, których uznajecie za pewniaków z których książkami będziecie się dobrze bawić? Dla mnie jedną z takich autorek jest Penelope Ward zarówno solo jak i w duecie z VI Keeland. To naprawdę niesamowite jaki klimat w historii potrafi stworzyć autor. Jak potrafi wciągnąć nas w historię abyśmy całą rozgrywającą się scenę mieli przed oczami i byli niczym obserwatorzy śledzący poczynania bohaterów zza kulis.

Autorka w tej historii nie boi się poruszać trudnych ale ważnych tematów dotykających nasze obecne społeczeństwo. Przedstawia nam z czym się wiąże samotne macierzyństwo a także jak krzywdząco postrzegane są dzieci mające zespół Downa. Dzięki przyjrzeniu się postaci Carys możemy lepiej zrozumieć ile pracy i wysiłku kobieta musi włożyć aby związać koniec z końcem aby sobie i dziecku zapewnić odpowiednie warunki do życia a także ile wyrzeczeń się z tym wiąże. Jestem naprawdę dla niej pełna podziwu. Mimo trudów życia codziennego z uśmiechem na twarzy szła do przodu, nie poddając się. Była silna i uparta. Stopniowo z biegiem historii obserwujemy jaki wzajemny wpływ mają na siebie dwie osoby, które obdarzą się chodź odrobiną zaufania. Jak ważna jest przyjaźń i chęć wyciągnięcia do drugiego człowieka pomocnej dłoni.

Oprócz tych wzruszających momentów są też te pełne humoru i ciepła gdy zawita uśmiech na naszej twarzy. Mi nie raz nie dwa chciało się śmiać zarówno z ich słownych wpadek jak i z samego Deacona, który gdy tylko atmosfera między nimi zaczęła się podgrzewać uciekał w popłochu wmawiając im i podkreślając wielokrotnie, że przecież są przyjaciółmi 😃

Może książka nie wywołała we mnie efektu "wow" natomiast spędziłam z nią naprawdę świetnie czas i na pewno jeszcze do niej wrócę 🙂 polecam każdemu który ma ochotę spędzić miło czas z historią wzruszającą, pełną ciepła i humoru 🙂

"Antychłopak" od @penelopewardauthor to jednocześnie zabawna ale też wzruszająca historia jaką mogłam poznać dzięki @[Adres usunięty] Deacon- jurny dzięcioł z mieszkania na przeciwko swoimi ekscesami uprzykrzał życie swojej uroczej sąsiadce Carys. Coś jednak się zmieniło gdy okazał się lekiem na łzy Sunny- niemowlęcia o specjalnych potrzebach. Przyznam, że rozczuliła mnie więź i relacja jaka wywiązała się pomiędzy dorosłym projektantem gier, a maluchem z zespołem Downa. Na przemian śmiałam się z niektórych scen, by za chwilę po policzku spłynęła łezka wzruszenia.Nie jest to typowa historia typu hate to love bo główni bohaterowie nie pałają do siebie nienawiścią. To raczej historia stopniowego poznawania się dwójki młodych ale doświadczonych już życiowo ludzi, którzy walczą z pożądaniem i budzącym się pomiędzy nimi uczuciem. Autorka tak stworzyła bohaterów, że chyba każda z nas chciałaby mieć za ścianą takiego seksownego i pomocnego sąsiada. Deacon- skradł serce chyba wszystkim możliwym przedstawicielkom płci pięknej nawet wiecznie niezadowolonej i narzekającej na wszystko starszej pani. Tylko kwestią czasu było że namiesza w życiu Carys i Sunny-. Ten wydawałoby się kompletnie nieodpowiedni facet, ceniący sobie spokój,niezależność i znajomości bez zobowiązań oszalał na punkcie swoich dziewczyn, i przepadł. Jeden uśmiech Sunny zmienił jego priorytety. Jedna noc i wyznanie miłości spowodowały, że życie nabrało sensu i cała trójka nie mogła już bez siebie żyć.Bohaterowie zmagający się z bolesną przeszłością będą mogli wreszcie z podniesioną głową, spokojem i nadzieją spoglądać w przyszłość, swoją wspólną przyszłość która nareszcie jawi się w jasnych barwach. Opowieść tak jak wspominałam z humorem, do której z przyjemnością jeszcze wrócę. Od siebie już tak na zakończenie recenzji chciałabym dodać, że jeśli jeszcze jakimś cudem ktoś z was nie zna twórczości autorki to myślę że jej Antychłopak spowoduje że po kolejne jej książki będziecie sięgać częściej i chętniej. Ja polecam serdecznie. Dziękuję za egzemplarz recenzencki @[Adres usunięty]

Carys Kincaid to 24-letnia dziewczyna, której życiowe plany zostały całkowicie zmienione w jednej chwili, ale właśnie tą chwila dala jej małą, cudowną córeczkę. Deacon to młody mężczyzna, projektant gier komputerowych i... sąsiad Carys. Można powiedzieć, że Carys ma pewien problem ze swoim sąsiadem. Mianowicie, jego życie seksualne jest dosyć barwne, a ich pokoje są złączone ścianami, co sprawia, iż Carys słyszy wszystko... dosłownie wszystko. Co się wydarzy pomiędzy tą dwójką? Nie powiem, bo nie od tego tu jestem 😁

Anty chłopak to przyjemna i nieskomplikowana historia, którą czyta się szybko. Mi osobiście przypadła do gustu, ponieważ była życiowa. Pokazuje ona, że każdy człowiek mimo popełnionych błędów nie może obarczać się poczuciem winy, a wybaczenie samemu sobie powinno stawiać się na pierwszym miejscu. Kreacja głównych bohaterów była bardzo ciekawa i myślę, że skradną oni Wasze serduszka. Muszę powiedzieć, że mnie w szczególności ujęła więź, która wytworzyła się między Deaconem i Sunny - to było wręcz rozczulające, a Sunny to naprawdę wyjątkowa dziewczynka.

Chcę także podkreślić, że Anty chłopak porusza ważny problem, którego Wam nie zdradzę, ale myślę, że dzięki temu zakochacie się w bohaterach jeszcze bardziej.

Jest to lekka i przyjemna historia na wieczór i myślę, że przypadnie Wam do gustu, bo jest po prostu sympatyczna🖤

Znacie książki Penelope Ward?

Ja uwielbiam zarówno te napisane przez samą Penelope, jak i te w duecie z Vi Keeland.

Cechuje je prosty schemat i przewidywalność, ale każda porusza inny ważny temat i niesie przesłanie, za każdym razem inne, ale zawsze ważne i życiowe.

"Antychłopak" autorstwa Penelope Ward to historia sąsiadów: młodej matki Carys i przystojnego Deacona. Tym razem autorka zestawia mężczyznę po przejściach, lubiącego korzystać z życia 😈 z młodziutką dziewczyną, której przyszło samej wychowywać córkę.

Zdaję sobie sprawę z tego, że romanse pisane przez autorkę są często przerysowane i wyidealizowane, ale jest w nich siła i nadzieja oraz ogrom emocji, którymi autorka umiejętnie się dzieli, co sprawia, że czyta się jej książki szybko, lekko i z zainteresowaniem. Ja przeczytałam prawie wszystkie dostępne po polsku i wiem, że sięgnę po każdą kolejną.

A wracając do "Antychłopaka", temat samotnego macierzyństwa oraz odpowiedzialności za własne decyzje został tu przedstawiony bardzo dokładnie i z różnych perspektyw. Z jednej strony biologiczny ojciec dziecka, który nie chciał uznać córki i nie poczuwał się do opieki nad nią, a z drugiej zupełnie obcy dla dziewczynki sąsiad, który chciał pomóc, choć przepełniały go obawy. No i Carys, na przykładzie której zostają pokazane jasne i ciemne strony opieki nad niemowlakiem w pojedynkę.

Co wyniknie z tej skomplikowanej relacji trojga dorosłych i uroczej małej dziewczynki, która skradła moje serce, dowiecie się sięgając po książkę. A uwierzcie mi, będzie i bardzo niegrzecznie, i niesamowicie wzruszająco.

Mnie osobiście urzekła złożoność bohaterów, ich transformacja, którą możemy obserwować, oraz dojrzewanie do niektórych decyzji. Jestem wdzięczna Autorce za poruszenie tematu stygmatyzowania i pochopnego oceniania ludzi. Jest to niewątpliwie bolączka naszych czasów, o której należy mówić głośno.

Kochani, jeżeli lubicie gorące romanse z przesłaniem, wzruszające i poruszające ważne tematy społeczne, ta książka jest dla Was. Ja polecam z całego serca i dziękuję @[Adres usunięty] za egzemplarz recenzencki.

24-letnia Carys samotnie wychowuje kilkumiesięczną córeczkę Sunny.  Po krótkim romansie z szefem została bez pracy. Poświęciła się córeczce i próbowała odpoczywać,  gdy mała zasypiała. Niestety nie ma na to szans gdy za ścianą przystojny sąsiad Deacon korzysta z uroków życia kawalerskiego i to w hałaśliwy sposób. Nie miał najmniejszej ochoty na poważne relacje, a zwłaszcza z kobietą, która ma dziecko.

Jednak pewnej nocy coś zmienia się. Deacon słysząc płacz Sunny zapukał do drzwi Carys. I o dziwo nie przyszedł kłócić się. Przyszedł pomóc.  Mała Sunny uspokoiła się w jego ramionach.

Carys i Deacon stają się sobie bliżsi.  Zaczęła się ich przyjaźń.  Jednak oboje wiedzą, że  nie mogą być razem. 

Piękna historia. Książki tej autorki biorę w ciemno. Tych bohaterów nie da się nie lubić. Carys mierzy się  z samotnym macierzyństwem, a jej sąsiad Deacon to playboy, który cieszy się życiem singla, ale skrywa pewne tajemnice z przeszłości. 

Carys mimo tego, że nie miała łatwego życia nie poddała się  i walczyła o swoje szczęście.  Deacon zamyka się na uczucia przez swoją przeszłość.  

Powieść o trudnych relacjach poruszająca ważne tematy, bardzo emocjonalna, niosąca przesłanie, że zawsze warto walczyć i myśleć pozytywnie.  Autorka daje swoim czytelnikom nadzieję na lepsze jutro. 

Przykre jest to, że biologiczny ojciec nie chce uznać córeczki i zajmować się nią, ale jakże piękne jest to, że sąsiad, który jest obcym człowiekiem chce pomóc.

Jeśli chcecie wiedzieć co wyniknie z tej relacji to przeczytajcie.

Zaopatrzcie się w chusteczki, bo będzie bardzo wzruszająco, ale również będzie gorąco więc wypieki na twarzy macie zagwarantowane!

Wierzycie w miłość? Może czeka tuż za rogiem.

Spędziłam z tą książką miło czas. Nie mogłam od niej oderwać się.

Polecam gorąco!

Kiedy widzę kolejną pozycje od tej autorki, to biorę w ciemno. Uwielbiam jej styl i sposób w jaki przekazuje emocje. "Antychłopak" to historia Carys, samotnej matki, która wychowuję półroczną córeczkę. Pomiędzy codziennymi obowiązkami i zmęczeniem, próbuje znaleźć chwilę dla siebie. Jej sąsiadem jest

Deacon, to projektant gier z wyjątkowym poczuciem humoru. Nie interesuje go stały związek. Jednak pewnego dnia ich drogi się schodzą. Czy totalne dwa różne światy mają szansę na jakieś uczucie?

Carys to typ takiej osobowości, której życie kopie tyłek niesamowicie mocno, a ona stara się iść dalej z siłą, determinacją i uśmiechem na ustach. Imponowała mi. Jej córka Sunny to dosłownie światełko w tej historii.

Deacon od początku zaintrygował mnie swoim stylem bycia i niezwykłym poczuciem humoru. I choć to Carys była młodsza, ja miałam wrażenie, że jest na odwrót. Bardzo polubiłam bohaterów i miałam szczerą nadzieję, że autorka nic nie popsuje.

Ich relacje nie należała do prostych.

Oboje się bali tego związku. Ja nie zdradzę wam jak to się potoczyło, ale powiem, że jest to niezwykle życiowa historia. Pokazuje, że każdy z nas chce kochać i mieć kogoś przy kim czuję się bezpiecznie. Pokaże, też jak ciężko samotnej matce funkcjonować na codzień bez pomocy, i jak nie wiele trzeba żeby takiej osobie pomóc lub ją wesprzeć.

Wykonanie oczywiście na 5+,ta autorka nigdy nie zawodzi, o czym przekonałam się już nie raz.

Podczas czytania można się popłakać ze śmiechu i wzruszenia. Podobał mi się ten balans. Świetna historia

Dziękuję @[Adres usunięty] za egzemplarz do recenzji 🥰

"Liczą się czyny, a nie słowa. Tylko czyny mogą dowieść twoich rzeczywistych intencji."

"Miłość jest ślepa - w tym sensie, że nie możesz sobie wybrać, w kim zakochasz."

🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄

Carys jest młodą, samotną matką. Niegdyś tańczyła w balecie, niestety przez kontuzję musiała zrezygnować z marzeń. Nieodpowiednio ulokowane uczucia sprawiły, że została sama z dzieckiem.

Dodatkowo kobieta ma problemy z wysypianiem się. Mieszkający za ścianą Deacon, co noc dosyć głośno zabawia się że swoimi koleżankami. Kiedy w końcu Carys zbiera się na odwagę i zwraca sąsiadowi uwagę, Ich relacja ulega zmianie.

Najpierw kawa, później spacery...

Mężczyzna jednak ma niezbyt pochlebne zdanie o samym sobie. Uważa, że nie jest godny zaufania. 🤔🤷

Dlaczego? Tego musicie się dowiedzieć czytając tę książkę 😁

Podobała mi się ta historia🥰Autorka ma bardzo lekki i przyjemny styl pisania. Jest tu trochę humoru, co sprawiło, że nie raz uśmiechnęłam się pod nosem🤣

To historia, która skrywa sporo Tajemnic. Pokazuje, że pozory mogą bardzo mylić.

Podobało mi się tempo, w jakim rozwijała się relacja bohaterów. Nie było od razu pożądania i dzikiego seksu. Zawsze to chwale ❤ Dziś trudno o taką książkę🤷

Piekna historia, która zasługuje na przeczytanie ❤

Po twórczość Penelope Ward sięgam dość często i tak naprawdę nigdy się na niej nie zawodzę. Inaczej nie mogło być z „Antychłopakiem” i historią Carys, małej Sunny i Deacona.

Książka tak naprawdę wciągnęła mnie już od pierwszej strony. Fabuła być może nie jest skomplikowana przez co książkę czyta się bardzo szybko. Jednak całość nie opiera się wyłącznie na gorącym romansie. Jest to książka przepełniona ogromem emocji od tych piękne, po najbardziej bolesne. Autorka porusza bardzo ważne tematy jak chociażby samotne macierzyństwo, postrzeganie ludzi z zespołem Downa czy brak pogodzenia się z przeszłością. Opowiada o pokonywaniu własnych słabości, barier, walce o siebie i swoje szczęście, a także sile przyjaźni oraz miłości.

Bohaterowie są bardzo wyraziści i nie brak im prawdziwych ludzkich uczuć oraz zachowań. Wraz z nimi przeżywałam wszystkie wydarzenia - śmiałam się i płakałam. Momentami było mi ich szkoda, a w innych miałam ochotę nimi potrząsnąć. Jednak to jaką siłę ma sobie Carys jest niesamowite.

Samotna matka, słodka mała dziewczyna i seksowny sąsiad to mieszanka wybuchowa. Jednak czy wybuchnie z tego coś wspaniałego? Koniecznie przekonajcie się sami! Ja dla tej książki zarwałam nockę i naprawdę tego nie żałuję. Pamiętajcie, że każdy zasługuje na drugą szansę i czasami warto zaryzykować aby ją dać.

"Antychłopak" to kolejna perełka o wspaniałej historii. Bawi, wzrusza, ale i delikatnie pobudza zmysły. Polecam!

“Antychłopak”

Są autorki, które znają wszyscy i chyba nie przesadzę jak zaliczę do nich Penelope Ward. Każda z miłośniczek romansów zna książki albo w jej wydaniu samodzielnym albo w duecie z Vi Keeland. Co prawda ja wolę tę drugą z autorek, Penelope lubi tworzyć takie słodkie i urocze historie ale mimo to nie potrafię ich ominąć. Jaką historię tym razem od niej otrzymujemy ?

Książka “Antychłopak” jest romansem z Caris i Deaconem oraz wyjątkową Summer , w rolach głównych. Caris i Deacon są sąsiadami. Ona - samotna matka , ON - projektuje gry komputerowe i wiedzie dość ...bogate życie towarzyskie , a szczególnie erotyczne… Caris mieszkając za cienką ścianą , jest tego aż nazbyt świadoma. Nie bez powodu ich wścibska sąsiadka , nazywa go jurnym dzięciołem ;) ale od dnia , w którym Caris zwraca uwagę na jego nocną aktywność, zaczynają lepiej się poznawać. Co z tego wyniknie ?

Historia niby lekka ,jednak porusza ważne kwestie. To dla mnie pierwsza książka , poruszająca tematykę dziecka z zespołem Downa. Autorka zwraca uwagę na fakt, jak takie dzieci postrzegane są przez otoczenie i dlaczego tak być nie powinno . Druga istotna kwestia to samotne macierzyństwo. Caris została porzucona w ciąży, przez ojca Summer. Dzielnie stawia czoła wyzwaniom jakie są związane z rodzicielstwem i chorobą jej córki.

Co do naszych głównych bohaterów - ciągnie ich do siebie od początku bez wątpienia, lecz oboje mają obawy, co do tego jakie mogą być konsekwencje ich potencjalnego związku. Caris jest świadoma tego, że nie każdy mężczyzna jest w stanie zaakceptować matkę z dzieckiem , w szczególności gdy to dziecko jest tak wyjątkowe. Deacon boi się, że nie jest odpowiednim materiałem na ojca Summer, że rozczaruje zarówno dziecko jak i jego matkę. Czy tak będzie w rzeczywistości ? Oboje mają za sobą trudne chwile, podobne przeżycia , które przekreśliły ich marzenia. Deacon ma też swoje sekrety, które to mogą wiele utrudnić…Oboje są świetnie wykreowani i wyraziści. Polubiłam Deacona i uważałam, że niepotrzebnie obawia się , że nie sprosta roli partnera i ojca . Z kolei Caris podziwiam, świetnie wywiązuje się z roli matki .

Sądzę, że autorka poruszyła tu wiele ciekawych kwestii, choć momentami miałam wrażenie , że pewne sytuacje były nieco wyidealizowane , mało realne. Ciężko mi uwierzyć, że ktoś potrafi zrozumieć swoje błędy i mieć tyle zapału i cierpliwości do ich naprawienia , co Charles. Jednak to wyłącznie moje uprzedzenia… Był moment , że byłam przerażona, autorka potrafi nastraszyć czytelnika. Ale było tu też wiele chwil zabawnych, wzruszających czy też przyprawiających o rumieńce , bo ognia między tą dwójką nie brak…

Całość jest spójna, napisana lekkim stylem pozwalającym szybko poznawać tę historię. Mile spędziłam czas z tą książką i sądzę, że z czystym sumieniem mogę Wam ją polecić. To jest typowa książka tej autorki, dokładnie to czego nigdy u niej nie brakuje . Nie zawodzi :)

Dziękuję za egzemplarz wydawnictwu EditioRed

Kim jest antychłopak? W mniemaniu Carys to mężczyzna, który nie jest stworzony do stałego związku, cieszący się życiem oraz brakiem zobowiązań. Z pewnością nie jest to odpowiedni materiał na jej partnera oraz opiekuna jej dziecka.

Jednak dokonując oceny Deacona, Carys nie zdaje sobie sprawy z tego, co chłopak przeżył, a wbrew pozorom więcej ich łączy niż dzieli...

To już kolejna książka spod pióra Penelope Ward i kolejny raz nie zawiodłam się na historii stworzonej przez pisarkę.

Czytając ją poznajemy ludzi, którzy stawiają czoła problemom, jakie zdarzają się w prawdziwym życiu.

Carys mierzy się nie tylko z wczesnym macierzyństwem, ale również z samotnym wychowaniem córki. Po utracie największej życiowej pasji na nowo odnajduje się nie tylko we własnym życiu, ale również w nowej życiowej roli.

Nowo poznany sąsiad sprawia wrażenie lekkoducha, który czerpiąc z życia, cieszy się wolnością oraz brakiem zobowiązań. Kolejne kobiety przewijają się przez jego życie pozostając w nim tylko na chwilę. Jednak są to pozory. Odbierany w ten sposób przez otoczenie unika pokazywania prawdziwego oblicza.

Co ich połączyło? Przyjaźń, która dla każdego z nich oznacza zupełnie inne odczucia. Dla Carys jest nieustającą nadzieja na głębszą relację, natomiast dla Deacona- sposobem na przypomnienie, by niczego więcej nie oczekiwać od tej znajomości.

Jednak, jak wiadomo, życie pisze własne scenariusze nie pytając nikogo o zdanie. W wypadku tej dwójki skomplikuje się bardziej, niż sami mogli tego spodziewać się...

'Antychłopak' to historia o dawaniu szans. O przebaczeniu i kolejnych początkach. Początkach, które są niezwykle trudne oraz wymagają wyjścia ze strefy komfortu.

Książka ta obrazuje kilka życiowych prawd. Bohaterowie na własnym przykładzie uczą się, że to nie słowa, a czyny świadczą o drugim człowieku. Możemy snuć wyobrażenia na temat tego, kogo powinniśmy pokochać, ale serce nie sługa - ono samo podejmie wybór.

Więzy krwi nie są gwarancją szczęśliwej rodziny. Aby stworzyć ją, potrzebne są uczucia, to one są wyznacznikiem trwałej oraz szczęśliwej relacji. Czasem nowo poznany człowiek może stać się bliższy, niż biologiczny ojciec. A najważniejsza prawda dotyczy akceptacji. Dopóki nie otworzymy się na samych siebie, nie będziemy w stanie pokochać drugiego człowieka.

'Antychłopak' jest niezwykle ujmującą oraz ciepłą historią uczucia, które pojawiając się przewraca życie do góry nogami, definiując jego wartości na nowo. Uczuciu, zarówno do kobiety, jak i jej dziecka. Ta historia doskonale obrazuje, jak należy wyciągać wnioski z popełnionych błędów, oraz jak istotne jest czerpanie z doświadczenia innych. To również piękna lekcja tego, jak ważne jest wybaczenie samemu sobie, ponieważ, żeby otworzyć się na drugiego człowieka, wpierw trzeba otworzyć się na samego siebie...

Penelope Ward wie jak poprowadzić romantyczną opowieść, by zaczarować czytelnika, otulić ciepłem płynącym z relacji bohaterów a przy tym wzbudzić jego wielkie zainteresowanie. Nie zawiodłam się nigdy na książkach tej autorki i dziś również z przyjemnością potwierdzam, że "Antychłopak" świetnie sprawdzi się jako lektura dla każdej romantyczki.

Na początku warto zaznaczyć, że nie jest to banał powielany w licznych schematycznych książkach. To lektura z konkretnym przesłaniem, która niesie ze sobą wiele skrajnych, nie zawsze lekkich w odbiorze emocji. Dzięki temu jednak staje się prawdziwa, w pełni wiarygodna oraz dojrzała a czytelnik bez problemu potrafi utożsamić się z główną bohaterką nawet jeśli sam nie przeżył takich dramatów jak ona.

Carys kocha Sunny nad życie, ale bycie samotną matką malutkiego dziecka to prawdziwe wyzwanie. Nie mogąc wrócić do starej firmy postanowiła w pełni oddać się rodzicielstwu i choć trochę odpocząć. Tylko jak tego dokonać, gdy nowy sąsiad zza ściany aż nazbyt cieszy się kawalerską wolnością? Deacon jest pewny siebie i diabelnie przystojny, ale nie szuka żadnej głębokiej relacji. A już na pewno nie jest przekonany do dzieci. Pewnego dnia jednak wszystko się zmienia a malutka Sunny zjednuje sobie serce chłopaka. Tylko czy przyjaźń z jej mamą wyjdzie Deaconowi na dobre?

Autorka pięknie uchwyciła związek pomiędzy bohaterami, który rodzi się od samego początku. Najpierw poznajemy dwójkę nieznajomych, później pojawia się przyjaźń a ta szybko ewoluuje w miłość. Tu jednak pojawiają się problemy, bo Carysa i Deacon wiedzą, że ich przyszłość wisi pod znakiem zapytania a jeśli dobrze się przyjrzeć to wcale jej nie ma. Chociaż obydwoje bardzo chcą być razem to liczne przeciwności umożliwiają im bajkowe zakończenie. Tym sposobem czytelnik wraz z nimi przeżywa wszelkie troski i niepowodzenia angażując się w relację tych cudownych bohaterów i trzyma kciuki, bo liczy, że szczęśliwe zakończenie jednak nadejdzie.

"Antychłopak" ma w sobie wszystko co niezbędne, by w pełni zaangażować się w fabułę. Bawi kiedy trzeba wywołując na twarzy szczery uśmiech, pozwala zatrzymać się na moment i przemyśleć kilka głębszych spraw. To powieść o miłości wystawionej na próbę, o samotnym macierzyństwie i wyzwaniach jakie stawia na naszej drodze życie. Pełna niezapomnianych emocji lektura, która otula niczym ulubiony koc oraz bohaterowie, których na pewno szybko nie zapomnę. Po raz kolejny Penelope Ward udowodniła, że potrafi trafić prosto do serca czytelnika.

Szukacie książki nieodkładalnej, rozgrzewającej w te zimne i ciemne wieczory? Dla mnie już samo nazwisko autorki jest takim pewniakiem, a po przeczytaniu tylko się w tym upewniłam.

,,Antychłopak” Penelope Ward to historia dwojga młodych ludzi, którzy mają ze sobą więcej wspólnego niż oboje mogą przypuszczać. Mieszkają po sąsiedzku, ale dopiero naruszenie ciszy nocnej powoduje, że zwracają na siebie uwagę i zaczynają zacieśniać relacje sąsiedzkie. Można powiedzieć, że połączyła ich mała Sunny, waniliowa Latte i ,,jurny dzięcioł” 😉 Ich przyjaźń stopniowo się pogłębiała, ale została również wystawiona na próbę.

Czy wyszli z niej zwycięsko?

Cudowne, dojrzałe kreacje bohaterów 🥰 Carys i Deacon to jeszcze młodzi ludzie, których już na początku drogi kariery los boleśnie doświadczył. Carys była odnoszącą sukcesy primabaleriną, a chłopak świetnie zapowiadającym się futbolistą. Jednak w życiu nie zawsze układa się tak, jakbyśmy tego chcieli, a oni niestety się o tym przekonali. Teraz Carys samotnie wychowuje maleńką córeczkę z zespołem Downa, a chłopak nie ma w planach poważnego związku ani dzieci. Jest idealnym kandydatem na antychłopaka. Oboje zdają sobie sprawę z tego, że nie mogą być razem.

Książkę czyta się naprawdę w ekspresowym tempie dzięki lekkiemu stylowi autorki, wciągającej fabule, żartobliwym dialogom.

Jestem pod wrażeniem, jak wiele problemów społecznych poruszyła w książce autorka, a wcale nas tym nie przytłoczyła. Umiejętnie połączyła ze sobą wszystkie wątki, żadnego nie traktując po macoszemu. Kiedy zaczyna się robić zbyt słodko, mamy zwroty akcji, które idealnie równoważą fabułę.

,,Antychłopak” to historia o dawaniu drugich szans, tolerancji, relacjach rodzinnych, samotnego macierzyństwa, podnoszeniu się po upadkach, przyjaźni i miłości.

Ja cudownie bawiłam się, czytając perypetie tej zwariowanej dwójki. Jestem pewna, że i wy spędzicie przy niej przyjemnie czas, do czego gorąco was zachęcam.

para głównych bohaterów romansu wiedzie życie samotne, Cerys to młoda mama a Deacon jest typowym singlem pod trzydziestkę, wolnym od trosk i korzystającym z wolności młodego mężczyzny,

ciekawe jednak, że autorka tak ważną rolę wyznaczyła rodzinom tych samotnych jednostek, ojciec Cerys jest dla niej bardzo ważnym wsparciem, a znów ojciec i brat Deacona właściwie ratują jego związek ponieważ doprowadzają do uporządkowania spraw z przeszłości i można powiedzieć że "odsyłają" go na powrót w ramiona Cerys, przekonani że tam jest jego szczęście

lubię czytać takie życiowe romanse, które mieszczą się w granicach prawdopodobnych zdarzeń, mają za bohaterów może nie całkiem szarych ale normalnych ludzi z krwi i kości, i oni ani nie przeżywają samych łzawych dramatów ani wszystko nie jest cukierkowo przesłodzone, doskonały przykład to właśnie Antychłopak taka historia ciepła i zaskakująca również

lekki romans ze świetną fabułą i bohaterami, których od początku można polubić za głębię uczuć, uczciwość wobec partnera i tak zwane poważne zamiary, z czasem trochę sie sprawy komplikują jak to w życiu, ale z pomocą niezawodnych i doświadczonych bliskich wszystko wraca na właściwe tory i opowieść kończy się dobrze, polecam spragnionym rozrywki z przesłaniem i chętnym do emocjonalnego zaangażowania w lekturę

wesoło się zaczyna i radośnie kończy, a pomiędzy znajdziecie urocze, wzruszające, ekscytujące i także trochę smutne sceny i wątki, to znakomita powieść autorki bestsellerów lubianych na całym świecie, gwarantowany dobry poziom i porywające emocje, polecam

ukończyłam rozmarzona, rozanielona świetną opowieścią z pieprzykiem, polecam gorąco bo to znakomita lektura na relaks w spokojnym zaciszu, umiliła mi trzy wieczory, została w głowie na pewno na dłużej, żartobliwy "jurny dzięcioł" nie tak łatwo odfrunie z głowy ;-) polecam

bardzo solidny amerykański romans w nowoczesnym stylu, znakomita fabuła, życiowi bohaterowie, jędrne dialogi, czułość i ciepło, rozterki i zawody, huśtawka emocjonalna i szczęśliwy związek, trwały bo oparty na przejściu od fizycznego zauroczenia do mądrych decyzji podjętych z pomocą ludzi bliskich i życzliwych

Kolejna świetna książka Penelope, zabawna, ciepła i urocza. Autorka jak zawsze stanęła ma wysokości zadania i dała nam wszystko co najlepsze, ja jestem tą książką totalnie oczarowana.

To jak Deacon zajmował się Sunny i jakie miał do niej podejście, coś niesamowitego. Nie bał się, że sobie nie poradzi, tylko działał instynktownie, co wyszło mu znakomicie. Do tego Sunny była nim zachwycona, więc chyba lepiej być nie mogło. Deacon był sąsiadem idealnym. Towarzyskim, pomocnym, Carys zawsze mogła na niego liczyć.

Carys to Anioł, nie kobieta. W bardzo młodym wieku musiała wziąć na siebie ogromną odpowiedzialność, a jako samotna matka nie miała łatwo. Naprawdę podziwiam za siłę i wytrwałość.

Przyjaźń jaka połączyła Deacona i Carys to rzadko spotykana relacja. Oboje czuli się swobodnie w swoim towarzystwie i rozumieli się bez słów. Dzięki wspólnej przeszłości, która ich do siebie jeszcze bardziej zbliżyła i w jakimś stopniu połączyła. I jak bardzo oboje chcieli coś więcej, tak bardzo nie mogli sobie na to pozwolić, mimo wszystko. Jednak napięcie między nimi i pożądanie było wręcz namacalne, a przy każdym spotkaniu leciały iskry. Sceny erotyczne rozpalą wasze zmysły do czerwoności i zawstydzą niejedną osobę.

Dialogi między Carys i Deaconem, ich błyskotliwe odpowiedzi to złoto. Rozbawią was do łez.

Po raz kolejny sięgnęłam po książkę Penelope w ciemno i się nie zawiodłam.

wciągający romans z Nowego Jorku, świetnie się czyta miłosne perypetie związku Cerys i Deacona,

od razu można poznać świetne pióro autorki bestsellerów, razem z Vi Keeland wydały w Polsce wiele dobrych książek z górnej półki romansowej, wierna czytelniczka poleca i dziękuje wydawnictwu!

dziękuję za znakomite powieści Penelopy Ward, to są hity literatury romansowej na światowym poziomie, w Antychłopaku znajdujemy miłosne perypetie samotnej młodej mamy i singla pod trzydziestkę, połączy ich gorący romans, ale to tylko początek świetnie napisanej historii o głębi uczuć, niszczącej sile przeszłości, o rozstaniach i trudnych momentach i wspaniałym powrocie

Antychłopak to trochę naciągany tytuł. Lepszy byłby "Jurny dzięcioł", bo od tego się wszystko zaczyna w tej uroczej opowieści napisanej przez bestsellerową autorkę pieprznych romansów w mocno amerykańskim stylu. Pewnie taki tytuł byłby za ostry jak na polskie realia XXI wieku...

Owszem, jest tu sporo scen mocnego stukania aż wióry lecą. Ale to nie prymitywny wypełniacz całej książki. Dużo dobrego czytanka was czeka, jeżeli sięgniecie po Antychłopaka. Czyli jurnego dzięcioła

haha...

Sąsiad, który jest seksowny jak grzech i nie narzeka na brak towarzystwa. Ona kobieta, która opiekuje się niemowlakiem – córeczką, która wymaga szczególnej troski. Czy Deacon okaże się tutaj pomocnym sąsiadem ? Czy będzie sąsiadem, który będzie chciał bezwarunkowo spędzać czas z obiema dziewczynami ? Czy mężczyzna, będzie w udowodnić, że jest warty czegoś więcej ?

„Carys była dla mnie niedostępna. Towar zakazany.”

Carys kocha swoje dziecko, ale potrzebuje również kontaktów z osobami w swoim wieku. To miałaby jednorazowo pomoc sąsiedzka, a wyszło z tego coś więcej. Rozmowy, wspólne wieczory, opieka nad dzieckiem i rodzące się uczucie powoduje, że pojawiają się uczucia. Czy wieczny bawidamek i samotna matka będą w stanie poświęcić siebie i zacząć wspólne życie ? Co, gdy przeszłość nie wydaje się taka łatwa i zmierzenie się z nią może powodować szereg komplikacji.

„Deacon to nie jest materiał na chłopaka. Jeśli już, to jest antychłopakiem.”

Te nazwisko jest znane większość czytelników romansów. Penelope Ward to oczywisty strzał w tytuł, który da wiele emocji, wzruszeń, spowoduje, że czytelnik zacznie czuć coś więcej i analizować wszystkie elementy razem z bohaterami, którzy zawsze są tacy naturalni, pełni tajemnic, ale też determinacji i miłości. Chcą kochać i być kochanym.

Penelope Ward porusza kwestie samotnego macierzyństwa, dziecka z zespołem wad wrodzonych, mężczyzny, który walczy z przeszłością, którą musi uporządkować, aby pozwolić sobie na spokojną przyszłość. Nie zabraknie wzruszeń, humoru i naturalności.

Polecam.

Powiem szczerze, że mam teraz bardzo zmiksowany okres. Z erotyku potrafię wskoczyć w mocny dark, z darku w ciepły romans, który wręcz roztapia serce, bo taką historię zaserwowała własne Penelope. To jest godna uwagi powieść, którą czyta się w zawrotnym tempie jednym tchem. Bohaterami książki są Carys, jej córeczka Sunny i ich sąsiad Deacon. Ona samotnie wychowująca dwudziestoczteroletnia kobieta, bez pracy, za to z niesamowitą córeczką przy boku i z dużym bagażem życiowych doświadczeń. On na pierwszy rzut oka wydawał się kobieciarzem, żyjącym chwilą dwudziestodziewięciolatkiem, mającym w życiu trzy funkcje do wykonania: jeść, spać i uprawiać seks. Jenak to wszystko to zwykła iluzja, fatamorgana, która znika w chwili kiedy sąsiedzkie "dzień dobry", zmiana się w przyjacielskie wieczory i długie rozmowy o życiu, o problemach każdego z bohaterów i o utraconych marzeniach. Ta dwójka, wchodząc ze sobą na inny poziom znajomości, zyskała bardzo dużo, przede wszystkim obopólne wsparcie. Czytając, nie zabrakło wrażeń. Od szczęśliwych chwil, po smutne wydarzenia, które wystawiły tę dwójkę na próbę, bo ta przyjaźń od samego początku była skazana na próbę od losu. Do tego Carys musiała myśleć jeszcze o swojej córeczce, którą ja sama pokochałam. Ta postać chyba najwięcej mi dała do myślenia i nasunęła masę refleksji, na temat życia i tych wyjątkowych istotek, które z pierwszym oddechem, muszą dawać z siebie niekiedy dwa razy więcej. To była bardzo ciepła historia, pełna wszelakich zawirowań, ale również udowadniająca tezę, że po każdej burzy, zawsze wychodzi słońce. Polecam gorąco, (𝒩𝒾ℯ)𝒸𝓏𝓎𝓉𝒶𝓂_𝓌_𝓅𝒶𝓅𝒾ℯ𝓇𝓏ℯ.