Anielski puch

Trzy kobiety, trzy pokolenia, trzy serca poszukujące miłości. Czy brak szczęścia do związków to kwestia pecha? Są zaradne, związane ze sobą i choć mężczyźni nigdy nie gościli w ich życiu na dłużej, marzą o prawdziwym, szczerym i stałym uczuciu, ale nie chcą się do tego otwarcie przyznać.

"Anielski puch", moja pierwsza książka przeczytana w tym roku, choć nie pierwsza czytana pozycja autorstwa Mariki Krajniewskiej, obfituje w emocjonalne zawirowania, tęsknotę, wzruszenie, samotność, ale również dużo miłości, choć nie każde uczucie, choćby najsilniejsze, ma szansę na przyszłość.

Trudno odnaleźć szczęście, jeśli wzrasta się w pewnych wzorcach, które później również się powiela. Historia niestety lubi się powtarzać.

Ujęła mnie relacja Anny z Natalią, choć iście anielska cierpliwość i wyrozumiałość Anny nieustannie mnie zaskakiwała. Niestety żadna z przedstawionych postaci nie wydała mi się szczególnie interesująca. Chwilami miałam też lekki mętlik w głowie, gubiąc się w tym, z perspektywy której bohaterki opisywane są wydarzenia.

Ja wiem, że to literatura obyczajowa, że tu istotne są emocje, uczucia, wartości, postawy, ale nie kupuję wielkiego uczucia, które nagle rodzi się i wybucha między dwojgiem ludzi w ciągu kilkunastu dni.

Pomijając trochę zastrzeżeń i niedociągnięć książkę czytało mi się bardzo szybko i całkiem przyjemnie. Jako zimowa, lekka lektura, stanowiąca odskocznię od kryminałów i thrillerów może być. 😉

To już moja druga książka tej autorki i drugie rozczarowanie. Książka jest nijaka. Nie wciąga. Nie polecam.

Anielski puch i jego magia

Dziś chcę Wam gorąco polecić powieść Mariki Krajniewskiej "Anielski puch", która w osobliwie ciepły i nastrojowy sposób wprowadza nas w świąteczny klimat i pozwala uwierzyć, że marzenia naprawdę się spełniają. Co prawda Boże Narodzenie już za nami, ale moim zdaniem magia tej bardzo uniwersalnej opowieści obyczajowej działa zawsze, nie tylko w okresie świąteczno - noworocznym i można po nią sięgnąć za każdym razem, gdy tylko zapragnie się spełniać marzenia, tak po prostu.

Zofia, Anna i Natalia - babka, matka i córka nie mają szczęścia do udanych związków z mężczyznami. To taki ich rodzinny dramat, swego rodzaju klątwa przechodząca z pokolenia na pokolenie. Bohaterki są odważne, samowystarczalne i zdeterminowane do radzenia sobie w życiu według własnych zasad. Ale nadchodzą święta, a wraz z nimi rodzinna tradycja wysyłania listu do Mikołaja. Kobiety od wielu już lat kultywują ten obrzęd wypisując na kartce specjalnej papeterii jedno tylko słowo - jedno największe marzenie i zostawiają list na parapecie, aby został zabrany przez wiatr...

"Listy mają moc, składają się bowiem ze słów, które długo skrywane przed światem wreszcie znajdują swoje miejsce i materializują się po stokroć. Jest to możliwe tylko w okresie świąt zimowych, bo wtedy przystajemy, zwalniamy tempo życia. A gdy zapisane marzenie zaczyna się spełniać, spada na ludzi anielski puch."

O czym marzą bohaterki? W jaki sposób świąteczna magia odmieni losy każdej z nich?

Powieść Mariki Krajniewskiej urzekła mnie swoim klimatem i ponadczasową wymową. Autorka pisze w niej o sprawach z pozoru prostych, oczywistych, ale dających wiele do myślenia. Bo każdy z nas ma prawo do marzeń i każdy może sobie pomóc je spełniać. "Anielski puch" już samym tytułem wprowadza nas w świat magii i świątecznych cudów, choć życie bohaterek dalekie jest od sielanki. Zofii nie daje spokoju trudna przeszłość, do której wstępu strzeże porcelanowa figurka baletnicy, Anna zmaga się z problemami zdrowotnymi, które stawiają pod znakiem zapytania jej dalszą pracę trenerki aerobiku, a siedemnastoletnia Natalia pragnie odnaleźć własną ścieżkę w życiu, ale najpierw musi stawić czoła odrzuceniu przez ojca. Ich zwyczajna codzienność ukazana została w bardzo realistyczny i wiarygodny sposób, bez zbytniego upiększania i naginania rzeczywistości.

Podoba mi się sposób pisania autorki. Jej styl jest lekki, przejrzysty, język prosty, a humorystyczne dialogi i niektóre komiczne sytuacje powodują, że książkę bardzo dobrze się czyta. Jej lektura nie zabierze więcej niż jeden - dwa wieczory. Gdybym miała pokusić się o wyszukanie jakiś podobieństw, czy porównań to powieść "Anielski puch" z uwagi na atmosferę, ciepło i pozytywną energię bijącą z każdej strony przywodzi mi na myśl cykl "Malownicze" Magdaleny Kordel. Chętnie poznałabym dalsze perypetie bohaterek aby się przekonać, czy anielski puch spadający z nieba nie utracił swojej wyjątkowej mocy.

Cieszę się, że dzięki klubowi recenzenta serwisu [Adres usunięty] miałam możliwość przeczytać właśnie tę powieść. Polecam serdecznie nie tylko w świątecznym czasie.

Lubię książki o tematyce świątecznej, więc z ciekawości wziąłem do ręki to, co napisała pani Krajniewska. Ogólnie mogę powiedzieć, że książka jest fajna, aczkolwiek czytałem już nieco lepsze, jeżeli chodzi o święta. Chociaż nie mówię, że tą skreślam całkowicie. Jest bardzo przyjemna i lekka, dzięki czemu cała historia się nie dłuży. Taka książka idealna na jeden, dwa lub trzy zimowe wieczory. Ja akurat całość przeczytałem w jeden wieczór, bo miałem tyle czasu wolnego. Historia jest fajna, czasem nieco się za mocno gmatwa, ale ogół naprawdę oceniam pozytywnie. Mogę ją Wam śmiało polecić do czytania.

Autor: Marika Krajniewska

Tytuł: Anielski puch Anna, Zofia i Natalia – trzy kobiety z różnych pokoleń, które oprócz więzów krwi łączy to, że nigdy nie miały szczęścia do związków. Mężczyźni w ich życiu pojawiali się i znikali, co tylko umacniało je w przekonaniu, że jeżeli umiesz liczyć, to licz tylko na siebie. Jednak w głębi serca każda marzy o tym, że kiedyś, gdzieś, spotkają kogoś, kto…Ale o tym piszą tylko w listach do Świętego Mikołaja, które co roku tradycyjnie wysyłają. Więc gdy w życiu Anny pojawia się Wiktor, intrygujący chirurg po przejściach, trudno jej uwierzyć, że to się dzieje naprawdę i robi wszystko, żeby pokrzyżować plany przeznaczeniu. Zofia natomiast ulega urokowi mężczyzny z przeszłości, którego tajemniczość budzi niepokój, a serce Natalii uparcie popycha ją ku błędom matki i babki. Trudno jest odmienić historię rodzinną, która lubi się powtarzać, ale wszystko się może zdarzyć, gdy z nieba zaczyna padać anielski puch…

Jestem po przeczytaniu książki i muszę stwierdzić, że niestety nie przypadła mi ona do gustu. Myślałam, że będzie ona bardziej świąteczna, tak jak wskazywała na to okładka. Owszem pojawiły się trochę święta, magię świąt troszkę też czułam. Niestety no urzekła ona mojego serduszka. Historia opisuje życie trzech kobiet, które się nie znają. Z jednej strony fajna jest

tak ja kompozycja i dużo takich książek czytała, ale jednak nie miały w sobie czegoś świetnego. Spodobała mi się pod względem opowieści trzech innych kobiet. Ocena 7/10