Aktor kojarzony przede wszystkim z rolą Ferdynanda Kiepskiego, juror "Tańca z gwiazdami", Andrzej Grabowski w szczerej spowiedzi na temat swojego życia i swoich słabości, zatytułowanej "Andrzej Grabowski. Jestem jak motyl".
W książce "Andrzej Grabowski. Jestem jak motyl" aktor barwnie i ze swadą opowiada rozmówcom, Pawłowi Łęczukowi i Jakubowi Jabłonce, o swoim życiu. Jak przystało na doskonałego gawędziarza, w swej historii miesza elementy humorystyczne i nostalgiczne, mówi o tym, z czego jest dumny, ale i o tym, czym chwalić się nie warto. Opowiada o dzieciństwie spędzonym w rodzinnej Alwerni i o tym, że wcale nie chciał zostać aktorem. Wspomina, że do Szkoły Teatralnej zdawał nie z miłości do teatru, ale z upodobania do pięknych kobiet oraz ogólnie ciekawych ludzi, którzy otaczali jego brata, Mikołaja, studenta PWST. Oraz dlatego, że nie musiał popisywać się znajomością matematyki.
W biografii Grabowskiego znalazło się także miejsce na opowieść o dramatach, z jakimi przyszło mu się mierzyć w czasie pracy zawodowej. Opisuje więc kulisy śmierci swojego brata, Wiktora, o którego nagłym odejściu dowiedział się trakcie transmisji na żywo finałowego odcinka "Tańca z gwiazdami". Wspomina o tym, że oczekując na pogrzeb swojej matki, przyszło mu występować ze stand-upem na stadionie. Przyznaje się też do swoich problemów z alkoholem, które szczególnie wyraźnie dały o sobie znać, gdy zmarł ojciec aktora.
O Andrzeju Grabowskim
Gdyby pan Grabowski w Stanach Zjednoczonych był tak popularny i rozpoznawalny, jak jest w Polsce, latałby na plan własnym odrzutowcem albo helikopterem. Grałby tylko w najlepszych produkcjach. Tylko tu, w Polsce, może się zdarzyć to, że przez udział w serialu Świat według Kiepskich jest eliminowany z innych produkcji.
Jerzy Bogajewicz, reżyser filmu "Boże Skrawki", gdy podczas festiwalu filmowego w Gdyni zapytano go, jak mógł zaangażować człowieka, grającego w kretyńskim serialu?
Kocham Ciebie i podziwiam, przyjacielu, wtedy zwłaszcza, kiedy stajesz na krześle i potężnym głosem próbujesz wyśpiewać arię Cavaradossiego z opery "Tosca". Z lekka podchmieleni pękamy ze śmiechu. Tyko nie wiem, czy do końca słusznie. Bo ja w tej maskaradzie dostrzegam też rozpacz artysty, któremu na co dzień wypełniona po brzegi widownia każe śpiewać "Szła dzieweczka do laseczka". Tobie, najlepszemu w historii polskiego teatru "Jaśkowi" z Wesela Wyspiańskiego. Tobie, jak mało kto predysponowanemu dziś do takich ról jak Szekspirowski Falstaff, Colas Breugnon i król Lear.
Jan Nowicki
O autorach
Jakub Jabłonka, absolwent studiów z zakresu marketingu i zarządzania, menedżer, przedsiębiorca, kompozytor, muzyk i filmowiec, a także reporter-amator.
Paweł Łęczuk, absolwent m.in. geografii, poeta, animator kultury i reporter. Wraz z Jakubem Jabłonką tworzy duet twórczo-producencki pod nazwą Forever Young Books, mający na swoim koncie takie tytuły, jak: "DJ Wika. Jest Moc!", "Bukartyk. Fatalny przykład dla młodzieży", "Skiba. Ciągle na wolności. Autobiografia łobuza" czy "Hrabi. Duszkiem tak!".
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii biografie i autobiografie
Jaki jest główny charakter i styl biografii "Andrzej Grabowski. Jestem jak motyl"?
Książka "Andrzej Grabowski. Jestem jak motyl" to szczera spowiedź aktora, w której bez ogródek opowiada o swoim życiu, sukcesach i słabościach. Charakteryzuje się mieszanką elementów humorystycznych i nostalgicznych, co sprawia, że lektura jest zarówno wzruszająca, jak i pełna trafnych spostrzeżeń. Styl narracji jest barwny i swobodny, oddając osobowość Andrzeja Grabowskiego jako doskonałego gawędziarza. Czytelnik z pewnością doceni autentyczność i otwartość aktora w przedstawianiu własnych doświadczeń.
Jakie osobiste przeżycia Andrzeja Grabowskiego zostały szczegółowo opisane w książce?
Biografia Andrzeja Grabowskiego zagłębia się w wiele osobistych i często trudnych przeżyć aktora. Czytelnicy dowiedzą się o jego dzieciństwie spędzonym w Alwerni oraz o zaskakujących powodach, dla których zdecydował się zdawać do szkoły teatralnej. Książka porusza również bolesne doświadczenia, takie jak śmierć brata Wiktora, o której dowiedział się na żywo podczas "Tańca z gwiazdami". Aktor szczerze opowiada także o konieczności występowania ze stand-upem przed pogrzebem matki oraz o zmaganiach z problemami alkoholowymi, które nasiliły się po śmierci ojca.
Czy biografia "Jestem jak motyl" porusza temat wpływu roli Ferdynanda Kiepskiego na karierę aktora?
Tak, książka wnikliwie analizuje wpływ kultowej roli Ferdynanda Kiepskiego na dalszą ścieżkę kariery Andrzeja Grabowskiego. Z opowieści aktora oraz cytatów z innych twórców, takich jak Jerzy Bogajewicz, wynika, że rola ta, choć przyniosła ogromną popularność, mogła również ograniczać jego udział w innych prestiżowych produkcjach. Jan Nowicki również podkreśla talent Grabowskiego do ról szekspirowskich czy Breugnona, jednocześnie wskazując, że publiczność często oczekiwała od niego lżejszych występów. Biografia ukazuje złożoność tego dziedzictwa.
Co skłoniło Andrzeja Grabowskiego do wyboru ścieżki aktorskiej, biorąc pod uwagę, że początkowo nie chciał zostać aktorem?
Andrzej Grabowski, jak sam przyznaje w książce, początkowo nie zamierzał poświęcić się aktorstwu. Jego decyzja o zdawaniu do Szkoły Teatralnej była raczej wypadkową kilku czynników, niż prawdziwej miłości do teatru. Kluczową rolę odegrało upodobanie do pięknych kobiet oraz fascynacja ciekawymi ludźmi, którzy otaczali jego brata Mikołaja, studenta PWST. Dodatkowym, pragmatycznym powodem było to, że egzaminy do szkoły teatralnej nie wymagały znajomości matematyki, co dla młodego Andrzeja było istotną zaletą. Te motywacje dają unikalny wgląd w początki jego drogi artystycznej.
Kto jest odpowiedzialny za stworzenie tej biografii i jakie są ich inne projekty?
Za rozmowy i spisanie biografii Andrzeja Grabowskiego odpowiadają Paweł Łęczuk i Jakub Jabłonka. Ten duet twórczo-producencki, działający pod szyldem Forever Young Books, jest znany z tworzenia wywiadów-rzek z wybitnymi postaciami polskiej kultury. Mają na swoim koncie publikacje takie jak "DJ Wika. Jest Moc!", "Bukartyk. Fatalny przykład dla młodzieży", "Skiba. Ciągle na wolności. Autobiografia łobuza" czy "Hrabi. Duszkiem tak!". Ich doświadczenie gwarantuje, że biografia Andrzeja Grabowskiego jest rzetelna, ciekawa i oddaje autentyczny głos aktora.
